Tibetan
་འཕྲེང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མི་ཀུན་བསད་ནས་མ་འོས་པར་གནོད་པར་བགྱིད་པས། བདག་ཅག་དེ་ལ་དམག་རྒོལ་དུ་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སོར་འཕྲེང་ཅན་འདི་ད་ལྟར་ནི་གྲོག་སྦུར་ཡང་མི་གསོད་ན། གཞན་གསོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། རྒྱལ་པོ་དེས་ད་ཙམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་བཏུལ་ལམ་སྙམ་བསམས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སོར་འཕྲེང་ཅན་འདི་ད་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས། ད་ལྟ་གནས་ཁང་ན་འདུག་གོ །རྒྱལ་པོ་དེ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་ན་དེ་དང་སྤྲད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སོར་འཕྲེང་ཅན་གྱི་གནས་ཁང་དུ་བཏང་ངོ་། །སོར་འཕྲེང་ཅན་གྱི་གནས་ཁང་གི་སྒོར་ཕྱིན་ནས་དགེ་སློང་སོར་འཕྲེང་ཅན་གནས་ཁང་གི་ནང་ན་ལུད་པ་ལུ་བའི་སྒྲ་ཕྱུང་བ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས། སྔར་མི་མང་པོ་བསད་པར་དྲན་ཏེ། འཇིགས་སྐྲག་ནས་འཁམས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཇི་ལྟར་ལགས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་་་ཌ་་ཞེས་བྱ་བ་ན། བྱ་ཤིན་ཏུ་གདུག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཟས་སུ་སྲིན་བུ་གདུག་པ་འབའ་ཞིག་ཟའོ། །ལུས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གདུག་པས་རེག་པར་ཉེར་ཡང་མི་བཟོད་དོ། །གར་འཕུར་གར་འགྲོ་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་ཀུན་ཀྱང་དོག་ས་ལ་ལྷུང་ཤིང་ཀུན་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བྱ་ གདུག་པ་དེ་ཚལ་ཞིག་གི་ནང་ན་ཕྱིན་ནས་ཤིང་ཁར་འདུག་སྟེ། སྐད་ཕྱུང་སྟེ་དེའི་ཚེ་ཤིང་དེའི་དྲུང་ན། གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྱ་གདུག་པའི་སྐད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁམས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། བྱ་གདུག་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སོར་འཕྲེང་ཅན་ཡིན་ནོ། །གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སོར་འཕྲེང་ཅན་འདི་ནི་ཁྲོ་གཏུམ་པས་སེམས་ཅན་དེ་སྙེད་ཅིག་བསད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་བ་ལ་བཞག།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་སོར་འཕྲེང་ཅན་འདི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་འབའ་ཞིག་ན་མི་མང་པོ་བསད་དེ། ངས་བཏུལ་བར་མ་ཟད་དེ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་སོར་འཕྲེང་ཅན་གྱིས་མི་འདི་དག་ཀུན་བསད་པ་ལས་ངས་བཏུལ་ཏེ། དགེ་བ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་དག་བསད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུག་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་་་ཌ་་ཞེས་བྱ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་བ་ལ་མ་དར་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་དཔུང་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་ཏེ། ཚལ་གྱི་ནང་དུ་རྩེར་སོང་སོང་བ་ལས། རི་དགས་དང་ཕྲད་དེ་རི་དགས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་རྒྱུགས་རྒྱུགས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་འཁོར་དང་བྲལ་ཏེ་ཚལ་སྟུག་པོར་ཕྱིན་ནས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ངལ་ནས་རྟ་ལས་བབས་ཏེ། འདུག་པ་ལས་ཚལ་སྟུག་པོ་དེའི་ནང་ན་སེང་གེ་མོ་ཞིག་གནས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉེན་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་ཚལ་གྱི་ནང་ན་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་འདུག་པ་དང་ཕྲད་ནས། སེང་གེ་མོ་ལྷག་པར་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙེན་ནས་མཇུག་མ་བཏེག་སྟེ་སྙེགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པར་རིག་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འདི་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ གསད་པའི་མཐུ་ཡང་ཡོད་པས། གལ་ཏེ་ཡིད་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་བདག་གི་སྲོག་ལ་འབབ་བོ་སྙམ་ནས། སྐྲག་བཞིན་དུ་སེང་གེ་མོ་ལ་འདོད་ཆགས་སྤྱད་དོ། །དེ་ནས་སེང་གེ་མོ་ཕྱིར་སོང་བའི་འོག་ཏུ་གཡོག་རྣམས་ཀྱང་ལྷགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་བསུས་ཏེ་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་དོ། །དེའི་ཚེ་སེང་གེ་མོ་དེ་སྦྲུམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་བུ་ཞིག་བྱུང་ན། ལུས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མི་དང་འདྲ་སྟེ། རྐང་པ་འབའ་ཞིག་ཁྲ་བོར་འདུག་གོ །སེང་གེ་མོས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཡིན་པར་དྲན་ནས་རྒྱབ་ཏུ་བཀལ་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་བསྐྱལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བདག་གི་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། གསོས་བསྐྱེད་དེ་དེའི་རྐང་པ་བཀྲ་བའི་ཕྱིར་མིང་ཡང་རྐང་བཀྲར་བཏགས་སོ། །གསོས་བསྐྱེད་དེ་ཚད་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་པར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཚེ་འཕོས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཐོབ་ནས། བཙུན་མོ་གཉིས་བླངས་སོ་བཙུན་མོ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་རིགས་སོ། །གཅིག་ནི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སོ། །ཕྱིས་རྐང་བཀྲ་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འཆག་ཏུ་སོང་ནས། བཙུན་མོ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བཙུན་མོ་ཁྱོད་གཉིས་གང་ངའི་ཕྱི་བཞིན་མགྱོགས་པར་འོངས་ཏེ། གང་ང་དང་སྔར་ཕྲད་པ་དེ་ལ་ཉི་མ་གཅིག་གི་བར་དུ་རྩེ་དགའ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤྱད་དོ། །གང་ཕྱིར་འོང་
Chinese
名为指鬘者杀害众人，不应理地加害，我等将对其发起战争。世尊开示道：此指鬘现在连蚂蚁也不杀，何况杀人？国王心想，难道现在世尊还没有调伏他吗？世尊对国王如此开示道：此指鬘现在已经出家，是阿罗汉，罪过的过失全部灭尽，现在住在住所里。如果想和国王相见，就和他相见吧，如此开示后，就派人去指鬘的住所了。到达指鬘住所的门口后，仅仅听到比丘指鬘在住所里呕吐的声音，就想起了以前杀害很多人的事情，恐惧害怕得昏倒在地。之后过了很久才站起来，去往世尊所在的地方，向世尊禀告情况。世尊对大国王如此开示道：大国王，请好好听着。过去的时候，在此赡部洲有个名为……的地方，有一只非常凶猛的鸟，食物仅仅是凶猛的虫子。身体也非常凶猛，靠近触摸都无法忍受。无论飞到哪里，走到哪里，下面的所有众生都陷入恐惧，全都害怕起来。当时，那只凶猛的鸟飞到一个园林里，停在树上发出叫声。当时在那棵树下，有一位象王，仅仅听到凶猛鸟的叫声就昏倒在地。大国王，那个时候，那个时候，那只凶猛的鸟就是现在的指鬘。象王就是您国王。世尊，此指鬘以愤怒残暴之心杀害了如此众多的众生，世尊您却让他行善。世尊开示道：大国王，比丘指鬘仅仅在现在杀害了很多人，我不仅调伏了他，在过去的时候，指鬘也杀害了这些人，但我调伏了他，让他心向善。
English
A person named Aṅgulimāla kills everyone and harms them inappropriately. We will wage war against him. The Blessed One said: This Aṅgulimāla does not even kill ants now, let alone kill people. The king thought, has the Blessed One not subdued him yet? The Blessed One said to the king: This Aṅgulimāla has now renounced and is an Arhat. All faults of wrongdoing have been exhausted, and he is now living in his dwelling. If you want to meet the king, then meet him. After saying this, he sent someone to Aṅgulimāla's dwelling. After arriving at the door of Aṅgulimāla's dwelling, just hearing the sound of the monk Aṅgulimāla vomiting inside the dwelling, he remembered the many people he had killed before, and he was so frightened that he fainted and fell to the ground. After a long time, he got up and went to where the Blessed One was, and reported the situation to the Blessed One. The Blessed One said to the great king: Great king, listen carefully. In the past, in this Jambudvipa, in a place called ..., there was a very fierce bird that ate only fierce insects. Its body was also very fierce, and it was unbearable to even touch it. Wherever it flew or went, all the beings below fell into fear and were all frightened. At that time, the fierce bird flew into a garden and sat on a tree, making a sound. At that time, under that tree, there was an elephant king, who fainted and fell to the ground just hearing the sound of the fierce bird. Great king, at that time, at that time, that fierce bird was the current Aṅgulimāla. The elephant king was the king himself. Blessed One, this Aṅgulimāla killed so many beings with an angry and violent mind, but you, Blessed One, made him do good. The Blessed One said: Great king, the monk Aṅgulimāla has killed many people only in this present time, and I have not only subdued him, but also in the past, Aṅgulimāla killed all these people, but I subdued him and made him think of good.
Chinese
乌尔托。国王又禀告说：世尊，过去的时候也杀过这些吗？请世尊您详细开示恶毒之物。世尊开示说：过去无量劫之前，在此赡部洲有一个叫做“达”的地方，出现了一个国王，名叫瓦拉玛达尔。当时，国王率领四种军队，到园林中游玩。遇到了一只鹿，追逐着鹿。国王独自一人与随从分离，进入了茂密的园林。当时，国王疲惫不堪，从马上下来休息。在那茂密的园林中，住着一只母狮子。因为情欲的驱使，它走啊走，在园林中遇到了独自一人的国王。母狮子更加情欲高涨，靠近国王，抬起尾巴摇动。国王也意识到自己产生了情欲，心想：这只猛兽很凶猛，也有杀死我的能力。如果不如它意，我的性命就难保了。于是，他害怕地与母狮子行了淫欲。之后，母狮子离开后，侍从们也赶来了，迎接国王并带回了王宫。当时，那只母狮子怀孕了。足月后，生下了一个孩子，身体和外貌都像人，只有脚是花色的。母狮子也记得这是国王的孩子，就背着他，送到了国王那里。国王也知道这是自己的孩子，就抚养他。因为他的脚是花色的，所以取名为花脚。抚养长大后，他变得非常勇敢和坚强。国王去世后，他获得了王位。娶了两个妃子，一个妃子是王族，另一个是婆罗门种姓。后来，花脚到花园里散步，对两个妃子这样说道：妃子们，你们两个谁能尽快地跟着我来，谁先遇到我，我就和她一起嬉戏玩乐一整天。谁后到
English
Urto. The king further requested: "World Honored One, have these also been killed in the past? Please, World Honored One, explain and reveal the nature of malicious things in detail." The World Honored One replied: "In the past, countless eons ago, in this Jambudvipa, there was a place called 'Da,' where a king named Vala Madar arose. At that time, the king, along with his four divisions of troops, went to play in the garden. They encountered a deer and chased after it. The king, alone and separated from his retinue, entered the dense garden. At that time, the king was tired and dismounted from his horse to rest. In that dense garden, there lived a lioness. Driven by desire, she went along and encountered the king, who was alone in the garden. The lioness became even more aroused with desire and approached the king, raising her tail and wagging it. The king also realized that he had developed desire and thought: 'This ferocious beast is fierce and has the power to kill me. If I do not comply with her wishes, my life will be in danger.' So, he fearfully engaged in sexual intercourse with the lioness. Afterward, the lioness left, and the attendants arrived, greeted the king, and took him back to the palace. At that time, the lioness became pregnant. After the months were complete, she gave birth to a child. The body and appearance were all like a human, but only the feet were speckled. The lioness also remembered that this was the king's child, so she carried him on her back and brought him to the king. The king also knew that this was his child, so he raised him. Because his feet were speckled, he was named Speckled Foot. After he was raised and grew to adulthood, he became very brave and strong. After the king passed away, he obtained the throne. He took two consorts, one from the royal family and the other from the Brahmin caste. Later, Speckled Foot went for a walk in the garden and said to the two consorts: 'Consorts, whichever of you can follow me quickly, whoever meets me first, I will play and enjoy with her for a whole day. Whoever comes later