Tibetan
་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེད་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ལྷ་གཞན་དག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཅི་དགོས། བདག་ཅག་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེས་བདག་ཅག་ཕོངས་ཤིང་དཀོས་ཐག་པ་དང་། གནོད་པ་དང་ཕྲད་པ་ལ་སྐྱབས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ ཏུ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ནས། དྲང་སྲོང་དེས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། རང་གི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་དུ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གསོན་པོར་གྱུར་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དྲང་སྲོང་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཐམས་ཅད་དྲང་སྲོང་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཚོང་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཚོང་པ་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེད་དཔོན་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། ངས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེད་དཔོན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས། ངས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན། ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།གླུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་ སྤྱོད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་བུ་མི་གཤིན་པ་ཞིག་སྟེ། བུ་དང་བུ་མོ་བཙས་སོ་ཅོག་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་བསེན་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་བསམས་པ། ཐབས་ཅི་ལྟར་བྱས་ན། ཁྱེའུ་འདི་ཚེ་རིང་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས། དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། འཕགས་པ་མ་འགགས་པ་འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ། ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་ན། འདི་ལ་བདག་གི་བུ་འདི་གཡོག་ཏུ་ཕུལ་ན། འདིའི་མཐུས་ཚེ་རིང་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་ཕུལ་ནས། དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཁྲིད་ཅིང་གསོ་བར་བྱེད་ལ། དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་སུ་བཅུག་ནས། དགེ་སློང་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཤེད་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། ཁྱེའུ་དེའི་གླུད་དུ་གསེར་དངུལ་མང་པོ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག།ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས། གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཁྱེའུ་དེའི་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་རྣམས་ཕུད་དེ། ཁྱིམ་པའི་གོས་དང་རྒྱན་རྣམས་བསྐོན་ནོ། །དེ་ནས་དེའི་ཁྱིམ་པའི་གོས་དང་རྒྱན་བསྐོན་ནོ་ཅོག་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་དེ་དག་འབའ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཆ་ལུགས་དེ་བསྒྱུར་ མ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་སུ་འདུག་བཞིན་དུ་གསོ་བར་བྱེད་དེ། ཁྱིམ་དེ་ཉིད་དུ་ནེའུ་ལྡངས་ཀྱི་གྲོགས་པོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་དེ་རང་གི་ཁྱིམ་དེར་ཡང་དགའ་བ་མེད་ན། གཞན་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་འདོད་པར་གྱུ
Chinese
便向诸神祈祷。然后船长说：我们为何要向其他神祈祷？我们应当皈依那位仙人。因为他能救护我们脱离贫困和匮乏，以及遭遇的损害，并能施予生命的救济。然后，听到这些话后，那五百商人便都皈依了那位仙人。之后，一位喜悦仙人的神灵感应了那位仙人，那位仙人便以神通将那五百商人从大海中救出，安置在自己的苦行林中。然后，商人们心想：我们能够存活下来，无论如何，这都是这位仙人的力量啊。于是他们布施并积攒功德，全部在那位仙人面前出家。他们在那里出家后，修生了四禅和五神通。诸比丘，你们怎么想？那时作为仙人，安住于菩萨行持的那位，就是我本人。那时作为船长的那位，以及作为商人的那些，就是这些商人们。那时，他们也依靠这位船长，我从大恐怖中救护了他们，并将他们安置在四禅和五神通中。现在，他们也依靠这位船长，我从大恐怖中救护了他们，并将他们安置在究竟的永恒成就和寂静的涅槃中。此外，在圆满正等觉佛陀迦叶佛的教法中，这些人全部出家，在那里，他们一生行持梵行，圆满了诸根，因此，现在获得了彻底的解脱。名为“赎身”的故事是这样开始的：佛陀住在舍卫城时，当时舍卫城中有一位富有的、财产众多、享受丰厚、广阔无垠、与多闻天子（梵文：Vaiśravaṇa，梵文罗马拟音：vaiśravaṇa，汉语字面意思：多闻）的财富相等、能与多闻天子的财富相比的居士，他因为因缘和合而娶妻，并与她一同嬉戏
English
Then they prayed to the gods. Then the captain said: Why should we pray to other gods? We should take refuge in that very hermit. For he will protect us from poverty and destitution, and from encountering harm, and will grant the gift of life. Then, as soon as they heard this, those five hundred merchants all took refuge in that very hermit. Then, a deity who delighted in the hermit inspired that hermit, and that hermit, by means of his miraculous powers, rescued those five hundred merchants from the great ocean and placed them in his own hermitage. Then the merchants thought: That we have survived, whatever the case, is all due to the power of this hermit. So they gave alms and accumulated merit, and all went forth to the hermit. Having gone forth there, they developed the four concentrations and the five superknowledges. Monks, what do you think? The one who was the hermit at that time, abiding in the conduct of a Bodhisattva, was myself. The one who was the captain at that time, and those who were the merchants, were these very merchants. At that time, too, relying on this very captain, I rescued them from great fear and established them in the four concentrations and the five superknowledges. Now, too, relying on this very captain, I have rescued them from great fear and established them in the ultimate, eternal accomplishment and the peaceful Nirvana. Furthermore, in the teachings of the perfectly complete Buddha Kashyapa, all these went forth, and there they practiced celibacy for one lifetime, and by perfecting their faculties, they have now become completely liberated. The story called "Redemption" begins as follows: The Buddha was dwelling in Shravasti, and at that time in Shravasti there lived a householder who was rich, had many possessions, enjoyed great wealth, was vast and extensive, equal to the wealth of Vaishravana (梵文：Vaiśravaṇa，梵文罗马拟音：vaiśravaṇa，汉语字面意思：多闻), and could rival the wealth of Vaishravana. He took a wife because of circumstances, and played together with her.
Chinese
དགའ་ལ་དགའ་མགུར་གླིང་དུ་སྤྱོད་དོ། །那个施主也是个不生儿子的，生下的儿子和女儿都会死去。那个施主的侍者是，具有寿命的“不息”（藏文：མ་འགགས་པ་），让他皈依施主，安住于学处，让他做布施的分发。之后有一天，那个施主的妻子怀孕了，九个月或十个月后，生下了一个相貌端庄、赏心悦目、美丽动人的男孩。那个施主心想，用什么方法才能让这个男孩长寿呢？他心生一计，这位圣者“不息”（藏文：མ་འགགས་པ་）具有大神变和福德，名声远扬，不如把我的儿子献给他做仆人，或许能因此而长寿。于是父母二人将那个男孩献给了具有寿命的“不息”（藏文：མ་འགགས་པ་），他像对待自己孩子一样，每天都带到胜幢王子的花园里养育，让他穿上僧人的服装，和僧人们一起去乞食。后来，当他长大成人时，那个施主将佛陀等僧众请到家中，用自己亲手准备的干净美味的食物供养，让他们心满意足，并献上许多金银作为那个男孩的赎金。世尊也用佛法开导那个施主，让他正确理解，让他心生欢喜，然后从座位上起身离去。世尊离开后，那个施主脱下男孩的彩色僧衣，给他穿上俗家的衣服和装饰。然而，他穿上的俗家衣服和装饰都消失不见了，只剩下了那件彩色的僧衣。后来，当无法改变他的装束时，就让他穿着僧人的服装继续生活，并在家中与内邬当（藏文：ནེའུ་ལྡངས་）的五百个朋友一起学习文字。后来，他即使在自己的家里也不快乐，更不用说其他地方了，只想去寺庙。
English
And enjoy in the Gladden Grove. That householder was also one who did not beget sons; both sons and daughters born would die. That householder's attendant was the long-lived 'Non-ceasing'. He made that householder go for refuge and abide in the grounds of training, and had him make distributions of alms. Then, later, that householder's wife conceived a son, and when nine or ten months had passed, she gave birth to a boy who was handsome, pleasing to behold, and beautiful. That householder thought, 'By what means could I make this boy live long?' Then this idea occurred to him: 'This noble Non-ceasing is great in magical power, endowed with merit, and renowned. If I were to offer this son of mine to him as a servant, it might be that he would live long through his power.' So the two parents offered that boy to the long-lived Non-ceasing. He would take him to the garden of Prince Jeta every day and raise him, put him in the guise of a monk, and have him go for alms with the monks. Then, when he had grown up, that householder invited the Buddha and the Sangha of monks to his house, and satisfied them with many pure and excellent foods prepared with his own hands, and offered them whatever they desired. He also offered much gold and silver as a ransom for that boy. The Blessed One also taught that householder with a Dharma talk, caused him to understand correctly, caused him to rejoice, and then rose from his seat and departed. After the Blessed One had departed, that householder took off the boy's colored monastic robes and put on him the clothes and ornaments of a householder. Then, all the householder's clothes and ornaments that he put on disappeared, and only those colored monastic robes appeared. Then, when he was unable to change that attire, he continued to raise him while he remained in the guise of a monk. In that very house, he had him study letters together with five hundred friends of Ne'u-ldang. Then, since he had no joy even in his own house, what need to mention elsewhere? He only wanted to go to the monastery.