Tibetan
སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ། སྡོམ་ནི། བུ་དང་རི་ཡི་གཅོང་རོང་གླུད། །འཐབ་དང་རྙིས་བཟུང་གོང་མ་ཕྲེག།ཕག་དང་མི་རྒོད་ཤ་ཟ་དང་། །དབང་པོའི་མགོ་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་སོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཚྭ་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། ཅི་ཙམ་དུ་བསྟེན་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་མཐར་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཅིག་ནས་གཉིས་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་བྱུང་ནས། དེ་རྣམས་རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་། མར་དང་ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱིམ་ཕུབ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་ན་ནོར་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བགོས་ནས་བུ་དེ་དག་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་ཡང་ཤི་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་རྒས་ཏེ་མིག་གིས་མི་མཐོང་བར་གྱུར་ནས། དེ་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ། དེ་གཞན་དག་གི་ཁྱིམ་དུ་སློང་ཞིང་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པར་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ
Chinese
第九个偈颂。 第九个偈颂。 偈颂是：儿子和山里的峡谷祭品，争斗和俘虏，顶上的花环，猪和野人，食肉者和，诸根之首是最后。所谓儿子是：本师住在憍赏弥时，当时在憍赏弥，住着一个婆罗门。他因缘成熟娶妻，与她一同嬉戏玩乐。后来，他的妻子怀孕了，九个月或十个月后，生下了一个相貌英俊、赏心悦目的男孩。他们为他举行了盛大的诞生仪式，并按照种姓给他取了名字，用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油精华来喂养他。欲望就像咸水一样，越是追求，就越是增长。后来，婆罗门陆续生了一个、两个乃至七个儿子。他们也按照种姓给他们取了名字，用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油精华来喂养他们。当他们长大后，就教他们字母、婆罗门的行仪、行为，以及“嗡”（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），“勃”（藏文：བྷོ，梵文天城体：भो，梵文罗马拟音：bho，汉语字面意思：勃），洁净、仪式、取灰、持丸、吠陀的解释、吠陀的祭祀、吠陀的诗歌、吠陀的政治、进行祭祀、让他人进行祭祀、布施、接受、诵读、教他人诵读的方法，使他们成为精通六种事业的婆罗门。后来，婆罗门给所有的儿子都盖了房子，把婆罗门家里的所有财产都分给了他们。后来，婆罗门的妻子也去世了，婆罗门也老了，眼睛看不见了。他的儿子们把他赶出了家门，他只好到别人家乞讨为生。佛陀世尊是唯一道路的导师，精通两种知识和智慧，精通三种不混杂的忆念安住，以四种无畏而无所畏惧，利益众生。
English
The ninth verse. The ninth verse. The verse is: sons and mountain ravines, sacrificial offerings, strife and captives, garlands on top, pigs and wild men, flesh-eaters, and the head of the senses is the last. The so-called son is: When the Teacher was staying in Kosambi, at that time in Kosambi, there lived a Brahmin. He took a wife because of circumstances, and he played and rejoiced with her. Later, his wife became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a handsome, pleasing, and beautiful boy. They held a grand birth ceremony for him and named him according to his caste, and nourished him with milk, yogurt, ghee, clarified butter, and ghee essence. Desires are like saltwater, the more you indulge in them, the more they increase. Later, the Brahmin gradually had one, two, and up to seven sons. They also named them according to their caste and nourished them with milk, yogurt, ghee, clarified butter, and ghee essence. When they grew up, they were taught letters, Brahmin conduct, behavior, as well as "Om" (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), "Bho" (藏文：བྷོ，梵文天城体：भो，梵文罗马拟音：bho，汉语字面意思：勃), cleanliness, rituals, taking ashes, holding pills, explanations of the Vedas, Vedic sacrifices, Vedic poetry, Vedic politics, performing sacrifices, having others perform sacrifices, giving, receiving, reciting, and teaching others how to recite, making them Brahmins proficient in six kinds of activities. Later, the Brahmin built houses for all his sons and divided all the wealth in the Brahmin's house among them. Later, the Brahmin's wife also died, and the Brahmin became old and blind. His sons drove him out of the house, and he had to beg for a living in other people's homes. The Buddha, the Bhagavan, is the teacher of the one and only path, proficient in two kinds of knowledge and wisdom, proficient in three unmixed mindfulness establishments, fearless with four kinds of fearlessness, benefiting beings.
Tibetan
་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག།སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་། ཉམ་ང་བ་དང་། གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གཞག་ པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས། འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ནས། སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་གཤེགས་པ་ན། བྲམ་ཟེ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པ། ཁར་བ་དང་སྣོད་ཐོགས་ཤིང་གཞན་དག་གི་ཁྱིམ་དུ་སློང་བ་དེ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པ། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཁར་བ་དང་སྣོད་ཐོགས་ཤིང་། གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སློང་ཞིང་འདུག།བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། ཀྱེ་མ་གཽ་ཏ་མ་བདག་གི་བུ་བདུན་མཆིས་ཏེ། དེ་རྣམས་བདག་གིས་གསོས་ནས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། ཐོས་པས་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པར་བགྱིས་ཏེ་བཞག་ནས། མཆིས་བྲང་དང་བཅས་ཏེ་བཙེམས་ཏེ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ཅི་བདོག་པ་དེ་དག་ཐམ
Chinese
从五趣中解脱。精通六处。以菩提的七支为行境。禅定于八解脱。入于次第而住的九等至。具有十力之力量。宣说真实之大狮子吼者们，依其自性，白天三个时段，夜晚三个时段，即昼夜六时，以佛眼观视世间：谁衰败？谁兴盛？谁贫困而住？谁变得可怜？谁具有损害？谁贫困、可怜且具有损害？谁趋向恶趣？谁堕入恶趣？谁已堕入恶趣？谁我将从恶趣中救出，安置于天界、解脱和果位？谁从沉溺于恶行的泥潭中，我将从手中拉起？谁没有七圣财，我将使其拥有七圣财之自在？谁未生起善根，我将使其生起？谁已生起善根，我将使其完全成熟？谁已完全成熟善根，我将以智慧之剑穿透？谁有以佛陀出现而庄严之世间果实可得？如是，智慧之观视生起。海洋是水族之住所，时节之波浪或许会消退，然对于应调伏之诸子，佛陀不会错过时机。此后，世尊心想，此种姓之子已到调伏之时，便在清晨穿上法衣和下裙，手持钵，前往舍卫城乞食。世尊前往舍卫城时，看见一位年老体衰的婆罗门，手持水罐和容器，在他人之家中乞讨。看见后，对婆罗门说道：婆罗门，你已年老体衰，为何手持水罐和容器，在他人之家中乞讨？婆罗门回答说：哦，乔达摩，我有七个儿子，我养育他们，使他们成长，也让他们在学识上达到圆满，然后让他们成家立业。缝制好胸衣，我家中的一切财物
English
Liberated from the five realms of existence. Skilled in the six sense bases. Whose sphere of activity is the seven branches of enlightenment. Meditating on the eight liberations. Entering into the nine successive meditative stabilizations. Possessing the power of the ten strengths. Those who proclaim the great, true lion's roar, by their very nature, in three periods of the day and three periods of the night, thus in six periods of day and night, with the Buddha's eye, they gaze upon the world: Who is declining? Who is prospering? Who is living in poverty? Who has become miserable? Who is afflicted with harm? Who is impoverished, miserable, and afflicted with harm? Who is inclined towards the lower realms? Who is falling into the lower realms? Who has fallen into the lower realms? Who shall I rescue from the lower realms and establish in the higher realms, liberation, and fruition? Who, sinking in the mire of misconduct, shall I draw out by the hand? Who, lacking the seven noble riches, shall I empower to wield the dominion of the seven noble riches? Who has not generated roots of virtue, shall I cause to generate them? Who has already generated roots of virtue, shall I cause to fully ripen them? Who has fully ripened roots of virtue, shall I pierce through with the weapon of wisdom? For whom shall there be the fruit of a world adorned by the appearance of a Buddha? Thus, the vision of wisdom arises. The ocean is the abode of aquatic creatures, the waves of time may recede, but for the sons to be tamed, the Buddha never misses the opportune moment. Then, the Bhagavan, thinking that the time had come to tame that son of good family, in the early morning, donned his Dharma robes and lower garment, took his alms bowl, and went to Shravasti for alms. As the Bhagavan went to Shravasti, he saw a Brahmin, old and decrepit, carrying a water pot and a vessel, begging at the houses of others. Having seen him, he spoke to the Brahmin: Brahmin, old and decrepit, why do you carry a water pot and a vessel, begging at the houses of others? The Brahmin replied: Alas, Gautama, I have seven sons, I have nourished them, raised them, and brought them to the completion of their learning, and then established them in their own homes. Having sewn their breastplates, all the possessions in my house