Tibetan
་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་ཅིང་འདུག་སྟེ། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་བསྐྱེད་ནས། དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱེའུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་དེར་བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ། དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།མི་རྒོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བར་མཚམས་ན། ཤིང་་ལའི་ནགས་ཁུང་ན། མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་ཁྲོ་ཞིང་གནས་ཏེ། དེ་དག་དེ་ན་འཁོད་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེར་འགྲོན་པོ་མང་པོ་དག་ཅིག་བཅོམ་ནས། ཚོང་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསྒྲོགས་ཏེ། དེར་བཏང་ནས་དེས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གསོན་པོར་བཟུང་སྟེ་འོང་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་གསོད་དུ་བཏང་སྟེ། གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་བསད་པའི་སར་ཁྲིད་པ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པར་ཉེ་བར་བཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། །ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག །སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱ
Chinese
在那，对众比丘进行供养承事，并且生起慈爱的等持。因此，一生之中皈依，守护学处，临终时发愿：以此善根，我无论生于何处，愿在那里相貌端庄，悦意美好。愿我能令如是的导师欢喜，不要令不欢喜。在那唯一的教法中出家，断除一切烦恼，愿能现证阿罗汉果。诸比丘，你们怎么想？当时的国王之子就是这个童子。他在那里对圆满正等觉佛陀迦叶波的声闻僧众进行恭敬后， 以发愿之业的异熟，无论生于何处，都在富裕、多财、享用丰厚的种姓中出生。诸比丘，我获得了与圆满正等觉佛陀迦叶波极其相同、力量相同、事业相同、方便相同的果位。他令我欢喜，没有令我不欢喜，并且在我自己的教法中出家，断除一切烦恼，现证了阿罗汉果。他在那里修习慈爱的业的异熟，因此无论生于何处，都相貌端庄，悦意美好。此外，在圆满正等觉佛陀迦叶波的教法中，他出家，在那里一生行持梵行，使诸根完全成熟，因此现在获得了完全的解脱。所谓“野人”的故事是这样的：世尊住在舍卫城时，当时从舍卫城到王舍城之间的森林里，在希玛拉雅山的森林深处，大约有五百个野人愤怒地居住着。他们住在那里，恐吓着许多人。之后有一天，他们在那里抢劫了许多客人，商人们前往胜光王那里，向国王禀告。胜光王派遣了具足四支军队的王子胜生前去。
English
There, he was attending to the monks, and also generating the samadhi of loving-kindness. Therefore, in one lifetime, he took refuge and guarded the precepts. At the time of death, he made a prayer: "With this root of virtue, wherever I may be born, may I be handsome, pleasing, and beautiful. May I please such a teacher, and may I not displease him. May I go forth in that very teaching, abandon all defilements, and may I realize the state of an arhat." Monks, what do you think? The king's son at that time was none other than this boy. There, after honoring the monastic community of the Hearers of the Fully Awakened Buddha Kashyapa, by the ripening of the karma of making aspirations, wherever he was born, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family. Monks, I have attained the same, the same power, the same deeds, and the same means as the Fully Awakened Buddha Kashyapa. He pleased me, did not displease me, and having gone forth in my own teaching, abandoned all defilements, and realized the state of an arhat. By the ripening of the karma of cultivating loving-kindness there, wherever he was born, he became handsome, pleasing, and beautiful. Furthermore, in the teachings of the Fully Awakened Buddha Kashyapa, he went forth, and there he practiced celibacy for one lifetime, and having fully matured the faculties, he has now attained complete liberation. The story called "Wild Man" is as follows: The Blessed One was residing in Shravasti. At that time, in the forest between Shravasti and Rajagriha, in the depths of the Shimala forest, about five hundred wild men were dwelling in anger. They lived there, intimidating many people. Then one day, they robbed many guests there, and the merchants went to King Prasenajit, and reported to the king. King Prasenajit sent Prince Jetasena, who was endowed with an army of four divisions.
Chinese
派了人去，那人抓住了那五百个野人，活捉了他们，献给了光明王。之后，光明王下令处死那五百个野人，刽子手们把那五百个野人带到刑场时，世尊佛陀是唯一道路的引导者，精通两种知识，拥有智慧，精通三种不混杂的忆念，以四种无畏而无畏，从五道轮回中解脱，精通六处，以七觉支为行境，禅定于八解脱，入于九次第定，具有十力。发出真实狮子吼的他们，依照法性，白天三个时段，夜晚三个时段，即昼夜六时，以佛眼观察世间：谁衰败？谁兴盛？谁贫困？谁可怜？谁有损害？谁贫困又可怜且有损害？谁趋向恶道？谁堕入恶道？谁已堕入恶道？谁是我要从恶道中救出，安置于天界、解脱和果位之上的？谁是从恶行之泥中沉溺，我要从手中拉出来的？谁是没有七圣财的，我要让他拥有七圣财的权势？谁是没有生起善根的，我要让他生起？谁是已经生起善根的，我要让他完全成熟？谁是已经完全成熟善根的，我要用智慧之剑来刺穿？我要让谁拥有以佛陀出世所庄严的世间果实呢？如此这般，智慧之眼便会运作。大海是水族生物的住所，时节的波浪或许会消退，但对于应调伏的众生来说，佛陀是不会错过时机的。之后，世尊心想调伏五百野人的时机已到，便从胜幢王子的花园中隐身，前往王舍城（Rājagṛha，今比哈尔邦拉杰吉尔）。之后，光明王从远处看到了世尊。
English
He sent someone, and that person captured those five hundred wild men, brought them back alive, and presented them to King Gsalgyal. Then, King Gsalgyal ordered the execution of those five hundred wild men, and when the executioners were leading those five hundred wild men to the execution site, the Bhagavan Buddha, the guide of the one and only path, was the master of the two kinds of knowledge, possessed of wisdom, skilled in the three unmixed mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from the five realms of existence, skilled in the six sense bases, whose field of activity was the seven branches of enlightenment, meditating on the eight liberations, entering into the nine successive abidings, possessed of the ten powers. Those who roar the great roar of the true lion, according to the Dharma, three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night, observe the world with the eye of the Buddha: Who is declining? Who is prospering? Who is poor? Who is miserable? Who has harm? Who is poor, miserable, and has harm? Who is inclined towards the lower realms? Who is falling into the lower realms? Who has fallen into the lower realms? Who is it that I should rescue from the lower realms and place in the heavenly realms, liberation, and fruition? Who is sinking in the mud of misconduct, whom I should pull out by the hand? Who is without the seven noble riches, whom I should make possess the power of the seven noble riches? Who has not generated roots of virtue, whom I should cause to generate? Who has already generated roots of virtue, whom I should cause to fully ripen? Who has already fully ripened roots of virtue, whom I should pierce with the sword of wisdom? For whom should I make the world adorned by the appearance of the Buddha have fruit? In this way, the eye of wisdom operates. The ocean is the abode of aquatic creatures, the waves of time may recede, but for the beings to be tamed, the Buddha does not miss the opportunity. Then, the Bhagavan, thinking that the time had come to tame the five hundred wild men, disappeared from the garden of Prince Gyalje and went to Rajagriha (Rājagṛha, present-day Rajgir in Bihar). Then, King Gsalgyal saw the Bhagavan from afar.