Tibetan
་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་ཕྱིན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆེ་བ་ལ་འོས་པའི་ན་བཟའ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན། བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད། འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཐུན་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།པད་མ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། པད་མ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས་ནས། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མའི་གནས་དགའ་ལྡན་གྱི་པད་མའི་མཚོའི་ནང་ན། དུས་མ་ཡིན་པར་པད་མ་ཞིག་སྐྱེས་ནས། དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱེད་ཀྱི་པད་མ་འདི་བདག་གིས་དེ་ལ་འབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་དད་པ་ཞིག་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེས་མི་དེས་དུས་མ་ཡིན་པའི་པད་མ་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱེར་ཏེ། འོང་བ་ཡང་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཀྱི་པད་མ་འོ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་ཅིག་དང་། འདི་བདག་གིས་ལེགས་ལྡན་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་བདག་གིས་ཀར་ཥ་པ་ནི་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ཆས་པ་ལས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་མི་དེ་ཚིག་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། ནོར་གྱི་བུངས་འདི་སྙེད་ཅིག་ཉོས་ཏེ་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་འབུལ་བར་འདོད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ངས་ནོར་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ་ཉོས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དབུལ་བར་མི་བྱ་སྙམ་ནས། དེས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་ལ་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་སྟོང་སྦྱིན་གྱི། པད་མ་འོ་ནི་ང་ལ་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་དད་པ་དེས་ཐོས་ནས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་ཀར་ཥ་པ་ནི་ཉིས་སྟོང་སྦྱིན་པར་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀར་ཥ་པ་ནི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། འདི་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལྟ་བུས་མི་ཞིག་གི་ཕྱིར་འབུམ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང་སྦྱར་ན། དགེ་སློང་གཽ་ཏ་མ་དེ་ནི་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་གོར་མ་ཆག་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་སོང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་མཆོད་པར་མི་བྱ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་དེས་ཁྱིམ་བདག་ མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བདག་ལ་ནོར་མི་དགོས་ཀྱི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། པད་མ་དེ་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ནས། ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་དེས། ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་སྟེང་དུ་བོར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་པད་མ་དེ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ན་ནི་འགྲོའོ། །གཞེས་ན་ནི་སྡོད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་དེས། ཆོ་འཕྲུལ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས། ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་བཟངས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་པད་མའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།པད་མ་གཉིས་པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ན། ཀུན་དགའ་ར་བ་སྲུང་བ་ཞིག་འདུག་པ། དེའི་མཚོའི་ནང་ནས་དུས་མ་ཡིན་པར་པད་མ་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། པད་མ་འདི་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། །འོན་ཏང་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དག་གི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཆས་ཏེ་སོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས
Chinese
之后，那位婆罗门童子前往他先前承诺的地方，在比丘僧团的中央铺设座位并坐下。然后，那位婆罗门童子知道佛陀等比丘僧团都安乐就座后，用自己手中的许多干净美好的食物和饮料使他们满足，随其所愿。之后，他向世尊献上适合尊者的法衣，也向其他比丘每人献上一双布，并祈愿获得无上正等觉。他说：‘唉，愿我凭借这善根，在没有引导者、没有导师的盲昧世界中，成为如来、应供、正等觉者，具足明行足、善逝、世间解，调御丈夫，无上士，天人师，佛陀世尊！’之后，世尊对婆罗门童子说：‘婆罗门童子，善哉！善哉！未来世，婆罗门童子你，在没有引导者、没有导师的盲昧世界中，将成为如来、应供、正等觉者，具足明行足、善逝、世间解，调御丈夫，无上士，天人师，名为佛陀世尊协调者。’这样说道。 莲花二则中，第一则：故事的起因是，佛陀住在舍卫城（Sravasti），按照国王胜光王的规矩，每天三次前去拜见世尊，用熏香、面粉、香和鲜花供养世尊，为了听法而坐在佛陀面前。当时，在祇园精舍守护神所居住的兜率天莲花池中，一朵莲花非时而生，它心想：‘国王胜光王每天三次用熏香、面粉、香和鲜花供养乔达摩沙门，我应该把这朵莲花献给他。’想着，它拿着莲花前往舍卫城。当时，没有障碍的。
English
Then, that Brahmin boy went to the place where he had previously promised, and sat down on the seat prepared in the middle of the Sangha of monks. Then, that Brahmin boy, knowing that the Buddha and the Sangha of monks were all seated comfortably, satisfied them with many clean and excellent foods and drinks from his own hands, according to their wishes. Then, he offered the Bhagavan robes suitable for the venerable, and also offered each of the other monks a pair of cloths, and prayed to attain the unsurpassed perfect enlightenment. He said, 'Alas, may I, by this root of virtue, in a blind world without a guide or a teacher, become a Tathagata, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of men, an unsurpassed teacher of gods and humans, a Buddha Bhagavan!' Then, the Bhagavan said to the Brahmin boy, 'Brahmin boy, well done! Well done! In the future, Brahmin boy, you, in a blind world without a guide or a teacher, will become a Tathagata, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of men, an unsurpassed teacher of gods and humans, named Buddha Bhagavan the Harmonizer.' Thus he spoke. Of the two lotus stories, the first: The basis of the story is that the Buddha was residing in Shravasti, and according to the custom of King Prasenajit, he would go three times a day to see the Bhagavan, offering incense, flour, fragrance, and flowers to the Bhagavan, and sit before him to listen to the Dharma. At that time, in the lotus pond of Tushita, the abode of the guardian deity of Jetavana, a lotus was born out of season, and it thought, 'King Prasenajit honors the ascetic Gautama three times a day with incense, flour, fragrance, and flowers, I should offer this lotus to him.' Thinking this, it took the lotus and went to Shravasti. At that time, without hindrance.
Chinese
于是，一个对莲花有信仰的人开始为所有奇特的东西做供养。然后，他看到那个人拿着那样一朵不合时节的莲花来了，就对他说：‘喂，人啊，把你的莲花给我吧。我将用它来供养勒坚·赤美（ལེགས་ལྡན་ཕྲེད་མེད་）的儿子。我也会给你五百嘎夏巴尼（ཀར་ཥ་པ་ནི）’。当时，居士给孤独（མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་）带着五百仆从，正要去看世尊。居士给孤独听到了那个人说那些话。听到后，他心想：‘这个人是邪说者，竟然愿意花这么多钱买来供养赤美的儿子。为什么我不花更多的钱买下它，供养世尊呢？’于是，他对祇陀林（ཀུན་དགའ་ར་བ་）的守护神说：‘我给你一千嘎夏巴尼，把莲花给我吧。’然后，那个信仰赤美儿子的人听到后，生起了傲慢，给了两千嘎夏巴尼。就这样，他们两人把价格越抬越高，直到十万嘎夏巴尼。然后，祇陀林守护神心想：‘像居士给孤独这样的人，为了一个人就愿意花费十万，那么，那位乔达摩（གཽ་ཏ་མ་）比丘一定非常伟大。为什么我不亲自去，供养那位世尊呢？’于是，祇陀林守护神对居士给孤独说：‘居士，我不需要钱，我要亲自去供养那位世尊。’说完，他拿着莲花去了胜林园（རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་）。祇陀林守护神从远处看到佛陀世尊，他的身体以三十二大丈夫相庄严，光芒四射，如同火焰之身，如同火舌被酥油滋养，如同明灯置于金器之中，如同以各种珍宝装饰的宝塔，智慧清明，没有污垢，具有清净的佛陀世尊。看到后，他非常高兴。
English
Then, a person with faith in lotuses began to make offerings to all sorts of strange things. Then, seeing that person coming with such an out-of-season lotus, he said to him: 'Hey, man, give me your lotus. I will use it to make offerings to the son of Lekden Treme (ལེགས་ལྡན་ཕྲེད་མེད་). I will also give you five hundred Karshapanas (ཀར་ཥ་པ་ནི).' At that time, the householder Anathapindika (མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་), with five hundred servants, was setting out to see the Blessed One. The householder Anathapindika heard that man saying those words. Having heard, he thought: 'This person is a heretic, willing to spend so much money to buy and offer it to the son of Treme. Why don't I spend more money to buy it and offer it to the Blessed One?' So, he said to the guardian of Jeta Grove (ཀུན་དགའ་ར་བ་): 'I will give you a thousand Karshapanas, give me the lotus.' Then, the person who had faith in the son of Treme, hearing this, became arrogant and gave two thousand Karshapanas. In this way, the two of them raised the price higher and higher, up to a hundred thousand Karshapanas. Then, the guardian of Jeta Grove thought: 'If a person like the householder Anathapindika is willing to spend a hundred thousand for one person, then that monk Gautama (གཽ་ཏ་མ་) must be very great. Why don't I go myself and make offerings to that Blessed One?' So, the guardian of Jeta Grove said to the householder Anathapindika: 'Householder, I don't need money, I will go myself to make offerings to that Blessed One.' Having said this, he took the lotus and went to Prince Jeta's Grove (རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་). The guardian of Jeta Grove, from afar, saw the Buddha, the Blessed One, his body adorned and radiant with the thirty-two major marks of a great being, like a body of fire, like a flame nourished by ghee, like a lamp placed in a golden vessel, like a stupa adorned with various jewels, with clear and stainless wisdom, possessing the purity of the Buddha, the Blessed One. Having seen him, he was overjoyed.
Chinese
生起了。生起欢喜之后，就到世尊所在的地方去了，去到之后，以头顶礼世尊的足，为了供养世尊而向上抛掷，世尊的神力使那莲花变得像车轮那么大，世尊如果行走就跟着走，如果安住就停在那里。然后，祇陀林园的守护神，见到那样的神变，就更加对世尊生起极大的欢喜，并发愿证得无上正等菩提：“唉呀！愿我以这善根，在世间盲昧无引导、无导师之时，成为如来、阿罗汉、正等觉、具足明行、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊！”。然后，世尊对祇陀林园的守护神说道：“善哉！善哉！善面！未来之时，你将在世间盲昧无引导、无导师之时，成为如来、阿罗汉、正等觉、具足明行、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊，名为莲花上师。” 第二个莲花的故事：故事发生在世尊安住在舍卫城的时候。当时，就在舍卫城，有一个守护祇陀林园的人。他的湖里长出了一朵非时而生的莲花，他心想：“我应该把这朵莲花献给光明王，或许它会成为我巨大财富的来源。”于是，他带着莲花前往国王的宫殿。佛陀世尊是唯一道路的引导者，精通两种知识和智慧，擅长于三种不混杂的近念住，以四种无畏而无所畏惧，从五道轮回中解脱，精通六处，以七菩提分作为行境，禅定于八解脱，最终安住于……
English
arose. Having arisen joy, he went to where the Blessed One was, and having gone, he bowed his head at the feet of the Blessed One, and threw it upwards to offer to the Blessed One. By the power of the Blessed One, that lotus became as large as a chariot wheel. If the Blessed One went, it would go; if he stayed, it would stay. Then, the guardian of the Jetavana Grove, having seen such a miracle, became even more delighted with the Blessed One, and made a prayer for unsurpassed perfect and complete enlightenment: "Alas! May I, by this root of virtue, in a world that is blind, without a guide, without a teacher, become a Tathagata, an Arhat, a perfectly and completely enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of men, an unsurpassed teacher of gods and men, a Buddha, a Blessed One!" Then, the Blessed One said to the guardian of the Jetavana Grove: "Well done, well done, Good Face! In the future, you will, in a world that is blind, without a guide, without a teacher, become a Tathagata, an Arhat, a perfectly and completely enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of men, an unsurpassed teacher of gods and men, a Buddha, a Blessed One, and will be called Lotus Master." The second lotus story: The story takes place when the Blessed One was dwelling in Shravasti. At that time, in Shravasti itself, there was a guardian of the Jetavana Grove. In his lake, a lotus grew out of season, and he thought, "I should offer this lotus to King Prasenajit, perhaps it will become the source of my great wealth." So, he took the lotus and set off for the king's palace. The Buddha, the Blessed One, is the guide of the one and only path, possessing mastery over the two kinds of knowledge and wisdom, skilled in the three unmixed mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from going to the five realms of existence, skilled in the six sense bases, with the seven limbs of enlightenment as his field of activity, meditating on the eight liberations, and ultimately abiding in...