Tibetan
སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་པ། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་པ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་པ། སྡོམ་ནི། གང་པོ་མཆོད་སྦྱིན་ལེ་ལོ་ཅན། །མགོན་མེད་དང་ནི་ཉམ་ཆུང་བ། །པད་མ་གཉིས་དང་ལྟ་བ་དང་། །རིན་ཆེན་ནོར་དང་སྟོབས་ཕྲོག་པ། །གང་པོ་དང་ནི་དོན་གཟིགས་དང་། །སྟོབས་བརྩོན་རྩལ་དང་མྱ་ངན་མེད། །འཐུན་མཛད་དང་ནི་པད་མ་ཡི། །བླ་མ་གཉིས་དང་ལེགས་མཐོང་དང་། །རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཆུ་རླབས་དང་། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཐ་མའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་བོའི་ལྗོངས་ན། རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ། བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་། སློང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་ཞིང་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དུས་དུས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་བཅས་ནས་མཆོད་སྦྱིན་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་དུས་ཞིག་ལ་བབ་པའི་ཚེ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལ་རྟོག་ཅིང་། གང་དང་གང་གི་ལྟ་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་སྟེ། དེས་གཞུང་དེ་དག་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་ནས། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུང་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས། ལྟ་ བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ལ་དེའི་སེམས་མགུ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེའི་མདུན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་ལ་འོངས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་ནི་མི་འོང་བ་ན། ཀྱེ་མ་དེ་ཡང་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་འོང་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ
Chinese
律的偈颂第八。 律的偈颂第八。 业百千品，卷三十。律是：慷慨好施且懒惰者，无依无靠及弱小者，两朵莲花与见解，珍宝财物与夺取力量者，慷慨者与见义者，精进努力与无忧者，和合者与莲花之，上师二者与善见者，珍宝顶髻水波纹，种种胜利最后者。这被称为律的偈颂。 所谓慷慨者是：住在王舍城（Rajgir，比哈尔邦城市）的郊外。当时在南方山区的某个山村里，住着一位高大富有的婆罗门，他拥有大量的财富和享用，他的财产宽广无边，堪比多闻天子（Vaishravana）的财富，甚至能与多闻天子的财富相媲美。他天性慈爱，富有同情心，对众生和蔼可亲，对一切众生都充满慈爱。他被称为慷慨者，他住在家里，对出家众和所有乞讨者都慷慨施舍。他经常安排布施的场所，并进行布施。后来，当一个布施的时刻来临时，他思考着所有教义的要点，以及各种不同的观点。他将这些教义铭记在心，进行思考、衡量和彻底的理解。后来，有一天，那位婆罗门开始进行布施，所有的导师都聚集到他的布施之处。那位婆罗门也将所有导师的教义铭记在心，并开始思考，但他的心并没有对那些观点的形式感到满意。后来，有一天，住在王舍城的居士们在那位婆罗门面前赞美佛陀。听到这些赞美后，那位婆罗门立刻渴望见到世尊。后来，有一天，他产生了一个想法：成千上万的沙门和婆罗门前来参加布施并享用，但世尊乔达摩（Gautama）却没有来。唉，如果他也能来参加我的布施并享用，那该有多好啊！
English
The eighth chapter of the verses on discipline. The eighth chapter of the verses on discipline. Karma Hundred Thousand, Volume Thirty. The discipline is: Generous, charitable, and lazy, the unprotected and the small, two lotuses and views, precious treasures and the stealing of power, the generous and the righteous, diligent effort and without sorrow, the harmonious and of the lotus, the two lamas and the good seer, precious crest jewel, water wave, various victories, the last. This is called the verses on discipline. What is called 'Generous' is: He lived in the outskirts of Rajagriha (city in Bihar). At that time, in a mountain village in the southern mountains, there lived a Brahmin who was tall and wealthy, rich in possessions and great in enjoyment, whose possessions were vast and extensive, equal to the wealth of Vaishravana, competing with the wealth of Vaishravana, of a loving nature, compassionate, pleasing to sentient beings, loving to all sentient beings. He was called 'Generous,' and he lived in his house, giving and collecting for those who had gone forth and all beggars. He would arrange places for offerings from time to time and make offerings. Then, when a time for offerings came, he would contemplate all the tenets of the scriptures, and what the views of each were like. He kept those tenets in mind and contemplated, measured, and fully understood them. Then, one day, that Brahmin began to make offerings, and all the teachers gathered at that offering. That Brahmin also kept in mind the tenets of all the teachers and entered into contemplation, but his mind was not satisfied with those forms of views. Then, one day, the lay practitioners living in Rajagriha praised the Buddha in front of that Brahmin. As soon as he heard that, that Brahmin became eager to see the Blessed One. Then, one day, the thought arose in him: Thousands of ascetics and Brahmins come to the offering and enjoy it, but the Blessed One Gautama does not come. Alas, how wonderful it would be if he also came to my offering and enjoyed it!
Tibetan
་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེའི་སེམས་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་དགོངས་པ། བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་གདགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། དགེ་སློང་མང་པོས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དེར་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་གཤེགས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། མ་ལ་བདག་གིས་ཅི་ནས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་དེར་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གཅིག་པུ་མཐོང་ལ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚུར་གཤེགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་མཆོད་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ལྷུང་བཟེད་འདི་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དག་གིས་མ་བཀང་གི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་དེ་བཞིན་ དུ་བགྱིའོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་བཤམས་པ་དེ་དག་བླངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དགང་བར་བྱས་ན། དགང་མ་ནུས་ནས་དེས་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་དེ། བདག་གིས་ལྷུང་བཟེད་འདི་མ་བཀང་བར་མི་གཏང་ངོ་སྙམ་ནས། གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བས་དགང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ད་ནི་ཁ་ཟས་འདིས་དགེ་སློང་སྟོང་གི་ཟན་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། ལྷུང་བཟེད་དེ་གང་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་གང་བར་མཐོང་ནས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་གཏམས་ལགས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མས་ཅི་བདེར་གསོལ་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། མཆོད་སྦྱི
Chinese
然后，世尊以心智了知了那位婆罗门的思想，心想：那位婆罗门将发起无上正等菩提的不退转心，并且仅仅依靠它，我将利益许多众生。这样想着，在许多比丘的侍奉下，比丘僧团在前引导，为了慈悲那位婆罗门，前往了里布拉卡城（Rībhraka）。世尊到达那里后心想：我应当如何加持，才能使我在祭祀场所被祭祀的主人和许多其他人看到，而比丘僧团却不被任何人看到呢？这样想着，便进行了加持，然后前往了祭祀场所。然后，那位婆罗门从远处看到了世尊。看到后，向世尊说道：世尊，您来得好啊！世尊，请您过来！请世尊在我的祭祀场所享用祭品。世尊说道：婆罗门，在你的食物和饮料没有装满我的钵之前，我是不会享用的。那位婆罗门说道：世尊乔达摩，就按您的意思办吧。说完，那位婆罗门从祭祀场所取出许多准备好的干净、美味的食物和饮料，想要装满世尊的钵。但却无法装满，于是他生起了傲慢心，心想：我一定要把这个钵装满。于是，他带着仆从们努力用食物和饮料来装满世尊的钵。然后，世尊心想：现在这些食物足够一千个比丘食用。这样想着，钵就显现出满了。然后，那位婆罗门看到世尊的钵满了，非常高兴。他说道：世尊的钵已经满了，请世尊乔达摩随意享用吧。然后，为了慈悲那位婆罗门，祭祀
English
Then, the Blessed One, knowing the thoughts of that Brahmin with his mind, thought: 'That Brahmin will generate an irreversible mind towards unsurpassed and perfect enlightenment, and relying solely on that, I will benefit many beings.' Thinking thus, attended by many monks, with the Sangha of monks leading the way, out of compassion for that Brahmin, he went to the city of Rībhraka. Having arrived there, the Blessed One thought: 'How should I bless it so that I alone am seen by the master of the sacrifice and many other people at the place of sacrifice, but the Sangha of monks is not seen by anyone?' Thinking thus, he blessed it in that way and went to the place of sacrifice. Then that Brahmin saw the Blessed One from afar. Having seen him, he said to the Blessed One: 'Blessed One, you have come well! Blessed One, please come here! May the Blessed One enjoy the offerings at my place of sacrifice.' The Blessed One said: 'Brahmin, I will not enjoy it until you have filled this alms bowl of mine with food and drink.' The Brahmin said: 'Blessed One Gautama, I will do as you wish.' Having said this, that Brahmin took the many clean and delicious foods and drinks that had been prepared at the place of sacrifice and tried to fill the Blessed One's alms bowl. But he was unable to fill it, and so he became arrogant, thinking: 'I will not let go of this alms bowl until I have filled it.' So, together with his servants, he strove to fill the Blessed One's alms bowl with food and drink. Then the Blessed One thought: 'Now this food is enough for a thousand monks.' Thinking thus, he showed that the alms bowl was full. Then that Brahmin, seeing that the Blessed One's alms bowl was full, became joyful. He said: 'The Blessed One's alms bowl is full, may the Blessed One Gautama enjoy it as he pleases.' Then, out of compassion for that Brahmin, the sacrifice
Tibetan
ན་གྱི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དགེ་སློང་སྟོང་གི་སྟན་སྤྲུལ་ཏེ། ཆུ་ར་རྣམས་བཀང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་བཞུགས་སོ། དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རྒན་རིམ་བཞིན་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་ནས། འདྲིམ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བྲིམས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ། །དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། གསོལ་པ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གྱི་གསོས་སྨན་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ ཅད་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི
Chinese
在那处地方，幻化出一千个比丘的座位，注满了水。世尊坐在行列的首位。其他的比丘也按照年龄顺序排列。之后，比丘僧团安乐地坐下，侍者们便开始服侍。那时，那位婆罗门也看到了这一切，一看到就对世尊非常欢喜。心想：这位沙门乔达摩真是神通广大，威力强大啊！他心生欢喜，便以头顶礼世尊的足，禀告道：在三个月的时间里，如果世尊乔达摩允许我供养比丘僧团的衣服、饮食、卧具、坐垫、医药和药品，那就太好了。之后，世尊没有对那位婆罗门说什么，就答应了。那位婆罗门知道世尊默许了，便在胜军王的园林里准备好了一切供品，三个月的时间里，用一切供品供养了以佛陀为首的比丘僧团。在最后一天，他供养了以佛陀为首的比丘僧团一百种美味佳肴，并向世尊献上了价值百万的衣服。他还向其他比丘每人献上了一双布，并发愿证得无上正等正觉，说道：唉，以此善根，愿我成为没有引导者、没有导师的盲人世界的如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊！之后，世尊对那位婆罗门说道：婆罗门，好啊，好啊！婆罗门，你在未来的时代，将成为没有引导者、没有导师的盲人世界的如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师
English
In that very place, he conjured up a thousand seats for monks, filling them with water. The Blessed One sat at the head of the row. The other monks were also arranged according to their seniority. Then, the monastic community of monks sat down comfortably, and the attendants began to serve. Then, that Brahmin also saw all of this, and as soon as he saw it, he became very happy with the Blessed One. He thought: This ascetic Gautama is truly powerful and mighty! He became happy, and bowed his head at the feet of the Blessed One, and said: For three months, if the Blessed One Gautama would allow me to offer robes, food, bedding, cushions, medicine for the sick, and medicinal supplies to the monastic community of monks, that would be excellent. Then, the Blessed One did not say anything to that Brahmin, and thus granted it. Then, the Brahmin, knowing that the Blessed One had granted it without saying anything, prepared all the offerings in the grove of King Jeta, and for three months, he honored the monastic community of monks, headed by the Buddha, with all kinds of offerings. On the final day, he offered the monastic community of monks, headed by the Buddha, food with a hundred flavors, and offered the Blessed One robes worth a million. He also offered each of the other monks a pair of cloths, and made aspirations to attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, saying: Alas, by this root of virtue, may I become the Tathagata, Arhat, perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, knower of the world, tamer of beings, unsurpassed charioteer, teacher of gods and humans, Buddha, Blessed One, in a world of blind people without a guide or teacher! Then, the Blessed One said to that Brahmin: Brahmin, well done, well done! Brahmin, in the future, you will become the Tathagata, Arhat, perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, knower of the world, tamer of beings, unsurpassed charioteer, teacher of gods and humans, in a world of blind people without a guide or teacher.