Tibetan
མ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེའུ་དེ་ལེ་ལོ་ཅན་མཆོག་ཏུ་ལེ་ལོ་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། ཁྲི་ལ་ཉལ་ཞིང་ཁྲི་ལས་ལྡང་དུ་མི་བཏུབ་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལ་དྲིས་པ། བུ་ཁྱོད་ལ་ལུས་ཀྱི་ནད་དམ། སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་འགའ་ལྟ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ལེ་ལོའི་དབང་གིས་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྨྲར་མི་བཏུབ་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་སྨན་པ་ལ་བསྟན་ནས། སྨན་པ་ན་རེ། འདི་ལ་ལུས་ཀྱི་ནད་ཀྱང་ཅི་ཡང་མེད་ལ། སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱིས། ལེ་ལོ་ཁོ་ནས་ཁྲི་ལས་ལྡང་དུ་མི་བཏུབ་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་བསྒོ་སྟེ། བུ་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་འདི་ལྟར་འདུག་པས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །མི་རྣམས་ཉེ་བར་འཚོ་བ་ནི་བསྒྲུབ་ཕོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་མང་དུ་བརྟུན་ཀྱང་དེ་བསླང་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པ། ཡོན་གནས་དག་སྤྱན་དྲངས་ལ་བཤོས་གསོལ་ན། དེ་དག་མཐོང་ན་ཞེས་བསྐྱེད་དེ། ལྡང་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་སྟོན་པ་དྲུག་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནས་ཁྱེའུ་དེས་དེ་དག་མཐོང་ཡང་མ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གིས་བསམས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་ཆེ་བར་གྲགས་པ། ཚིག་བཙན་པ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིས་དེ་མཐོང་ན་ཞེས་བསྐྱེད་དེ་ལྡང་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། དེའི་ ཕྱི་ཉིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་སྦྱར་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། གདན་བཤམས་ལ་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ་བཞག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་བ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་སྟེ་བཤོས་གསོལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཏེ། གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
如同未闻之子的财富，与多闻天子（藏文：རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།）的财富相匹敌的人家，因缘分成熟而娶妻后，与妻子一同嬉戏玩乐，尽情享受快乐。后来，他的妻子怀孕了，九个月或十个月后，生下了一个相貌英俊、惹人喜爱、非常漂亮的男孩。他们为孩子举行了盛大的诞生庆祝会，并按照家族传统给孩子取了名字。用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油精华来喂养他，像湖中的莲花一样茁壮成长。这个男孩非常懒惰，极其懒惰，总是躺在床上，无法起身。父母问他：‘孩子，你是不是身体不舒服？或者有什么心理上的痛苦？’但他因为懒惰，什么也说不出来。父母带他去看医生，医生说：‘他既没有身体上的疾病，也没有心理上的痛苦，只是因为懒惰才无法起身。’ 之后，父母多次劝告他：‘孩子，不要这样！你这样下去是无法获得快乐的。人们赖以生存的食物，是努力才能获得的果实。’虽然多次劝说，但还是无法让他起身。后来有一天，父母心想：‘如果迎请有学问的人来供养斋饭，或许他看到那些人就会想要起身。’于是，他们迎请了六位外道导师并供养食物，但男孩看到他们也没有起身。之后，户主心想：‘沙门乔达摩（शा्रमण गौतम，Śrāmaṇa Gautama，意为“沙门瞿昙”）是广为人知的有福之人，他的话很有力量，或许这个孩子看到他就会想要起身。’于是，在第二天，他迎请了佛陀等僧众到家中。当天晚上，准备了许多干净美味的食物，第二天早上早早起来，铺设好座位，盛满净水。然后派人去催请世尊：‘尊者，斋饭时间到了，请用斋饭。’世尊知道时间已到，就应邀前去。
English
A household with wealth equal to that of an unheard-of son, rivaling the wealth of Vaishravana (Tibetan: རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།), took a wife when the time was right. They played and rejoiced together, indulging in pleasure. Later, his wife became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a handsome, lovely, and beautiful boy. They held a grand celebration for his birth and named him according to family tradition. They nourished him with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of butter, and he grew vigorously like a lotus in a lake. The boy was extremely lazy, so lazy that he always lay in bed and could not get up. His parents asked him, 'Son, are you physically ill? Or do you have some mental suffering?' But because of his laziness, he could not say anything. His parents took him to a doctor, who said, 'He has neither physical illness nor mental suffering; he simply cannot get up because of laziness.' Then, his parents repeatedly advised him, 'Son, do not be like this! You cannot find happiness by staying like this. The food that people live on is the fruit of what they can achieve.' Although they urged him many times, they could not get him to rise. Later, one day, his parents thought, 'If we invite learned people and offer them food, perhaps he will see them and want to get up.' So, they invited six heretical teachers and offered them food, but the boy did not get up even when he saw them. Then, the householder thought, 'The ascetic Gautama (Śrāmaṇa Gautama) is known to be very fortunate, and his words are powerful, so perhaps this child will see him and want to get up.' So, the next day, he invited the Buddha and the Sangha of monks to his house. That night, he prepared many clean and delicious foods, and the next morning he got up early, prepared the seats, and filled the water bowls. Then he sent a messenger to urge the Blessed One, 'Venerable ones, it is time for the meal, please partake of the food.' The Blessed One, knowing that the time had come, accepted the invitation and went.
Tibetan
སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། དགེ་སློང་མང་པོས་ཞམ་རིང་བྱས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་ལ། དབང་པོ་ཞི་བ། ཐུགས་མཆོག་ཏུ་དུལ་བ། རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་ལྡན་པ། གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟར་དཔལ་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་གུས་པར་སྒྲིམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ལངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕ་མ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ། ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས། སྟན་ཆེས་དམའ་བ་དག་བླངས་ཏེ། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ། བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ ནི་བཟང་སྟེ། བདག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པས་བླ་མའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་བསྒྲུབས་ལ། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བའི་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས། དེས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་འོང་སྟེ། དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་
Chinese
早晨的时候，穿上法衣和裙子，拿着钵，许多比丘随侍在后，比丘僧团在前面引导，前往那个施主的地方，到达后，比丘僧团在中间铺设座位坐下。然后那个孩子从很远的地方，看到世尊佛陀美丽而令人满意，诸根寂静，心极调柔，具有完全的寂静，像金色的柱子一样光芒四射。看到后，由于恭敬的努力而站起来，前往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的脚，与父母一起知道佛陀等比丘僧团安乐地坐着，用自己的手拿着许多干净美好的食物和饮料使他们满足，随他们所愿地供养。然后世尊用斋完毕，知道钵已洗净，手已擦拭干净，拿了最低的座位，为了听法而在世尊面前坐下。然后世尊对那个孩子赞叹精进，说道：‘孩子，通过精进，你将获得无上圆满正等觉。’然后那个孩子想：‘世尊所说的是好的，但我因为精进不足，无法获得上师的殊胜之处，我要去海中，对佛、法、僧进行恭敬。’想着，带着去海中的货物，进入大海，为了去珍宝岛而努力，完成了大海航行的目的，来到了舍卫城（梵文：Śrāvastī），他迎请佛陀等比丘僧团三个月，准备了一切用具，三个月里用一切用具侍奉佛陀等比丘僧团，在最后一天，为佛陀等比丘僧团供养了具有百味的食物，并向世尊献上了价值十万的衣服。也给其他比丘们每人
English
In the morning, having put on the Dharma robes and lower garments, and carrying the alms bowl, with many monks attending behind, the monastic community of monks proceeded to that householder's place, and upon arriving, the monastic community of monks sat down on the seats prepared in the middle. Then that child, from afar, saw the Blessed One Buddha, beautiful and pleasing, with subdued senses, an exceedingly gentle mind, endowed with complete peace, shining like a golden pillar. Having seen this, he arose with respectful effort, went to where the Blessed One was, and upon arriving, bowed his head at the feet of the Blessed One, and together with his parents, knowing that the Buddha and the monastic community of monks were sitting comfortably, he satisfied them with many clean and excellent foods and drinks from his own hands, offering them according to their wishes. Then, the Blessed One having finished the meal, knowing that the bowl had been washed and the hands had been cleansed, he took the lowest of seats and sat down before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then the Blessed One praised the child for his diligence, saying, 'Child, through diligence, you will attain the unsurpassed, perfect, complete enlightenment.' Then that child thought, 'What the Blessed One has said is good, but because I lack diligence, I will not be able to attain the excellence of a guru. I will go into the ocean and pay homage to the Buddha, Dharma, and Sangha.' Thinking this, taking goods to go into the ocean, he entered the great ocean, striving to go to the island of jewels, and having accomplished the purpose of sailing the great ocean, he came to Shravasti. He invited the Buddha and the monastic community of monks for three months, prepared all the necessary items, and for three months served the Buddha and the monastic community of monks with all necessities. On the final day, he offered the Buddha and the monastic community of monks food with a hundred flavors, and offered the Blessed One clothes worth a hundred thousand. Also to the other monks, each
Tibetan
རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་། ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེའུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱེའུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྩལ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་ པ་ན། བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་འཚོ་བས་ཕོངས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་གསོ་བ་མང་ཞིང་གཡོག་འཁོར་མང་བ་ཞིག་སྟེ། དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་ཕྱུག་པོ་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། འཚོ་བ་བཙལ་བར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཅན་སྦྱིན་པ་ལ་ཕྲེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་བདག་ལ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡུད་པར་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེའི་གྲིབ་མ་དང་མི་འབྲལ་བ་བཞིན་དུ་དེའི་ཕྱིར་འབྲང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འཕྲིགས་ནས་དྲིས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ང་ལ་རག་ལས་པ་ཅི་ཡོད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་རག་ཅི་ཡང་ལས་ཏེ། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་བཙལ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་དེའི་འཚོག་ཆས་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཕྱག་དར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་མ
Chinese
献上一些布，并发愿证得无上圆满菩提。以此善根，愿我成为世间盲人的向导，无导师的导师，如来、应供、正遍知、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊。然后，世尊对那个孩子说：『孩子，好啊，好啊！孩子，你未来将成为世间盲人的向导，无导师的导师，如来、应供、正遍知、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊，具足力量和精进的才能。』」 《给孤独》的故事是这样的：佛陀住在舍卫城。当时，舍卫城里住着一个贫穷的婆罗门，生活困苦。他有很多需要供养的人，也有很多仆人。他想：『我应该依靠哪个富人来寻找生计呢？』然后他想：『给孤独长者心怀慈悲，乐善好施，他一定能满足我的一切需求。』于是，他像影子一样，寸步不离地跟随着给孤独长者。给孤独长者注意到了他，便问道：『婆罗门，你有什么事需要我帮忙吗？』婆罗门说：『长者，我什么都需要，我想依靠你来寻找生计。』给孤独长者听了之后，立刻开始为他准备一切生活必需品。后来有一天，他和给孤独长者一起去了胜光王的园林。按照给孤独长者的习惯，每天都有五百个仆人去胜光王的园林打扫卫生。后来有一天，他有事，就让那个婆罗门...
English
Having offered some cloth, he made a prayer to attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Through this root of virtue, may I become a guide for the blind in the world, a teacher without a teacher, a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, knower of the world, tamer of beings, charioteer, unsurpassed, teacher of gods and humans, Buddha, Bhagavan. Then, the Bhagavan said to that child: 'Child, well done, well done! Child, in the future, you will become a guide for the blind in the world, a teacher without a teacher, a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, knower of the world, tamer of beings, charioteer, unsurpassed, teacher of gods and humans, Buddha, Bhagavan, endowed with strength and diligence.'" The story of "Anathapindika" is as follows: The Buddha was residing in Shravasti. At that time, there lived in Shravasti a poor Brahmin, struggling to make a living. He had many people to support and many servants. He thought: 'Which wealthy person should I rely on to seek a livelihood?' Then he thought: 'Anathapindika, the householder, is compassionate and generous, he will surely be able to provide for all my needs.' So, he followed Anathapindika like a shadow, never leaving his side. Anathapindika noticed him and asked: 'Brahmin, what do you need from me?' The Brahmin said: 'Householder, I need everything, I want to rely on you to seek a livelihood.' Upon hearing this, Anathapindika immediately began to prepare all the necessities for him. Later, one day, he went with Anathapindika to Prince Jeta's Grove. According to Anathapindika's custom, five hundred servants would go to Prince Jeta's Grove every day to clean. Later, one day, he had some business to attend to, so he let that Brahmin...