Tibetan
་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་ མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། འོད་སྲུང་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རི་སུལ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་འཁོར་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ཡོད་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དྲང་སྲོང་དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། དེས་བྲམ་ཟེ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་དག་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པའི་ནང་དུ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལུང་བསྟན་ནས། མཚོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ནམ་མཁའ་ལས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ཞིང་། དེ་དག་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཞུགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟན་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་མོད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དྲང་སྲོང་གཙོ་བོ་དེས་ནི་ཐོས་པས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་རྣམས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པ་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
以令其欢喜，不令其不欢喜。因此，比丘们，我已证得与正等觉佛光音如来极其相同、力量相同、事业相同、方法相同，因此他使我欢喜，未使我不欢喜。 《业百篇》，第二十八品，《光音主尊》。 故事的发生地是住在舍卫城的时候。当时，在一个山谷里住着一位拥有两万眷属的仙人。那位仙人通达一切论典，拥有巨大的神通和力量。他让那两万婆罗门修习四禅和五神通。 后来，世尊在玛那萨瓦拉大湖中预言了业的成熟，然后从湖中与五百眷属一起，从空中前往胜光王的园林。那位仙人及其眷属也看到了世尊从湖中升到空中。 看到之后，他们立刻对世尊感到欢喜，放弃了一切，追随世尊。他们进入胜光王的园林，来到世尊居住的地方，用头顶礼世尊的足，为了听法而坐在世尊面前。 之后，世尊了解了那两万仙人的想法、习气、根性和智慧，以及自性，然后为他们宣说了与他们相应的法。因此，那两万仙人坐在各自的座位上，立刻证悟了真谛，获得了不来果。 然而，那位仙人首领却因博闻而自满，什么也没有获得。 之后，那两万仙人从座位上站起来，袒露右肩，向世尊所在的方向合掌，对世尊说道： 尊者，如果允许我们在您善说的法和律中出家、受具足戒并获得比丘的身份，那么我们也愿意在世尊
English
May it cause him to rejoice, may it not cause him to not rejoice. Therefore, monks, I have attained being extremely equal to the Fully Enlightened Buddha Od-srung, equal in strength, equal in deeds, and equal in methods. Therefore, he has caused me to rejoice, and has not caused me to not rejoice. The Hundred Deeds, the Twenty-eighth Chapter, named "Od-srung the Chief." The basis of the story is that he was residing in Nyen-du (Shravasti). At that time, in a certain mountain valley, there lived a hermit with a retinue of twenty thousand. That hermit was one who had reached the end of all treatises, and was great in magical powers and great in strength. He established those twenty thousand Brahmins in the four concentrations and the five superknowledges. Then, when the Bhagavan prophesied the ripening of karma in the great Lake Ma-dros-pa (Anavatapta), he arose from within that lake with a retinue of five hundred, and from the sky he went to the grove of King Gyal-bu Gyal-je (King Jetavana). That hermit, together with his retinue, also saw the Bhagavan arise into the sky from within that lake. As soon as they saw him, they rejoiced in the Bhagavan, abandoned everything, and followed after the Bhagavan. They entered the grove of King Gyal-bu Gyal-je, and having arrived at the place where the Bhagavan was residing, they bowed their heads at the feet of the Bhagavan, and sat before him in order to listen to the Dharma. Then, the Bhagavan, having understood the thoughts, predispositions, faculties, wisdom, and nature of those twenty thousand hermits, taught them the Dharma that was in accordance with them. Therefore, those twenty thousand hermits, while seated on those very seats, realized the truth and directly attained the fruit of non-return in an instant. However, that chief hermit, being full of hearing and arrogant, did not attain anything. Then, those twenty thousand hermits arose from their seats, arranged their upper robes on one shoulder, and, turning their joined palms towards the Bhagavan, said this to the Bhagavan: "Venerable one, if it is permissible for us to go forth, take full ordination, and obtain the state of a monk in the Dharma and Discipline well-spoken by you, then we also [wish to do so] in the Bhagavan."
Tibetan
་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། དེ་རྣམས་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དྲང་སྲོང་གཙོ་བོ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་དེས་དེ་ཐོས་ནས་འབད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལོབས་ནས། རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ལ་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འདོད་དེ། བདག་གི་གྲོགས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ལ་བདག་གིས་ནི་དེ་ཐོས་ནས་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། བདག་གིས་མཉན་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཏང་ལ་རེ་ཞིག་བསྒྲིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་པ་དང་། འཇལ་བ་དང་ཉེ་བར་བརྟགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ པ། བཙུན་པ་དྲང་སྲོང་དེ་ཐོས་པའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ལ། སླད་ཀྱིས་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་པ་དང་། འཇལ་བ་དང་། ཉེ་བར་བརྟགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་། བརྟགས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཅི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཅིག་ན་བྲམ་ཟེ་འོད་
Chinese
在...方面修持梵行。然后，世尊以“比丘来”之语，为那两万个仙人剃度，使他们受具足戒。又给他们授记。他们也以精进、修持和努力，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。那位主要的仙人虽然出家了，却什么也没有得到。然后，他听到了这些，开始努力。不久，他就精通了三藏，成为了一位具有智慧和解脱自信的说法者。后来，他心中生起一个念头：我为成千上万的众生说法，但我自己却不想成为说法者。我的这些朋友都获得了阿罗汉果，而我听了这些，却变得不知所措，什么特别的成就也没有获得。我想我应该放弃听闻和禅定，暂时努力一下。于是，他思索、衡量、仔细分析了所听闻的法，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。他成为了一位阿罗汉，远离了三界的贪欲，拥有着视黄金和木头为平等的心，如同虚空和手掌一样的心，像檀香浸泡过一样清凉，以智慧摧毁了无明的蛋壳，获得了智慧、神通和无碍解，不贪图有漏的利养、贪恋和恭敬，成为了天神们，包括有权力和近侍的天神们，供养、忆念和恭敬的对象。然后，比丘们祈请佛陀
English
He practiced celibacy in that regard. Then, the Blessed One ordained those twenty thousand hermits with the words, "Come, monks," and conferred full ordination upon them. He also gave them predictions. They, too, abandoned all afflictions through diligence, practice, and effort, and directly realized the state of an Arhat. That chief hermit, although he had renounced, had not attained anything. Then, having heard that, he engaged in effort. Before long, he mastered the three baskets and became a preacher of the Dharma, endowed with wisdom and confidence in liberation. Then, one day, the thought arose in him: "I teach the Dharma to many thousands of beings, but I myself do not wish to be a teacher of the Dharma. All of these friends of mine have attained the state of an Arhat, but I, having heard that, have become helpless, without having attained any special qualities. I think I should abandon listening and meditation and strive for a while." Then, by contemplating, measuring, and closely examining what he had heard, he abandoned all afflictions and directly realized the state of an Arhat. He became an Arhat, free from desire for the three realms, possessing a mind that regarded gold and wood as equal, a mind like the sky and the palm of the hand, cooled like sandalwood soaked in water, having shattered the shell of ignorance with wisdom, having attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking to the gains, attachments, and honors of existence, and becoming an object of worship, remembrance, and reverence by the gods, including those with power and attendants. Then, the monks beseeched the Buddha.
Tibetan
སྲུང་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྩ་བ་དང་། འབྲས་བུ་དག་གི་དོན་ལ་རིའི་སུལ་ཞིག་ཏུ་སོང་བ་ལས། དེས་དེར་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དེས་བསམས་པ། བདག་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཆོས་ལ་གནས་ལ། འདི་རྣམས་ནི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་བྱུང་བ་ལས་ན། འདི་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་གོར་མ་ཆག་གིས་མ་ལ་བདག་ཀྱང་འདི་ཁོ་ནའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ། དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དེར་སོང་ནས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་གཙོ་བོ་དེ་ཤི་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་རྣམས་དྲང་སྲོང་དེ་ཤི་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུང་གཙོ་བོ་དེས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ཧ་ཅང་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །སྡུག་བསྔལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལུང་ཡང་ཕོག་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་འོད་སྲུང་གཙོ་བོས་ བསམས་པ་བདག་གི་སློབ་མ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ལ། བདག་ནི་ཐོས་པའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་པས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ན། བདག་ལ་ཐོས་པ་འདི་ཅི་དགོས་སྙམ་ནས། དེས་ཀྱང་སེམས་པ་དང་། འཇལ་བ་དང་། ཉེ་བར་བརྟགས་པས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་འོད་སྲུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དྲང་སྲོང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་ཐོས་པའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་པས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ལ། ཕྱིས་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་པ་དང་འཇལ་བས་ཉེ་བར་བརྟགས་པས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་ཐོས་པའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་པས་སྔར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པ་ལས། ཕྱིས་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་པ་དང་། འཇལ་བ་དང་། ཉེ་བར་བརྟགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ
Chinese
有一个名叫“守护主”的人住着。后来，他为了寻找草根和果实，去了一个山谷。在那里，他看到了两万个苦行者。一看到他们，他就非常高兴。他心想：我住在俗家，而这些人肯定是从俗家出家的。这些人肯定已经从轮回中解脱了。我也应该在他们那里出家。于是，他抛弃了一切，在那些苦行者那里出了家。他去了那里，精通了所有的论典。后来，苦行主死了。那两万个婆罗门童子因为那个苦行者的死而非常悲伤，哀号哭泣。然后，光护主对他们说：婆罗门童子们，不要太悲伤！不要痛苦！不要哀号哭泣！我会满足你们的一切需求。说完，他召集了两万个婆罗门童子，并给予他们作意之教导。他们也都生起了四禅和五神通。后来，光护主 心想：我的这些弟子们通过我的作意，证悟了这样的法。而我却因博学而傲慢，一无所获。我还需要这些博学做什么呢？于是，他也通过思维、衡量和仔细观察，生起了四禅和五神通。比丘们，你们怎么想？那时成为光护主的那个人，就是这个苦行者。那时，他也因博学而傲慢，一无所获。后来，通过思维和衡量他所听闻的，并仔细观察，生起了四禅和五神通。现在，他也因博学而傲慢，之前一无所获。后来，通过思维、衡量和仔细观察他所听闻的，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。然后，比丘们向佛陀世尊请教。
English
There was someone named "Guardian Chief" who lived. Later, he went to a mountain valley in search of roots and fruits. There, he saw twenty thousand ascetics. As soon as he saw them, he became very happy. He thought, "I live in the household life, but these people have certainly come forth from the household life. These people must surely be liberated from samsara. I too should definitely renounce in their presence." So, he abandoned everything and renounced in the presence of those ascetics. He went there and became proficient in all the scriptures. Then, later, that chief ascetic died. Those twenty thousand Brahmin youths were very sad because of the death of that ascetic, and they wailed and lamented in suffering. Then, the chief of Light Protection said to them, "Brahmin youths, do not grieve so much! Do not suffer! Do not wail and lament! I will provide all your needs." Having said that, he gathered all those twenty thousand Brahmin youths, and he also gave them the teaching of mindfulness. All of them also generated the four dhyanas and the five superknowledges. Then, later, the chief of Light Protection thought, "These disciples of mine have realized such a Dharma through my mindfulness. But I, being arrogant with the burden of learning, have not attained anything. What need do I have for this learning?" So, he also, through thinking, measuring, and closely examining, generated the four dhyanas and the five superknowledges. Monks, what do you think? The one who became the chief of Light Protection at that time was none other than this ascetic. At that time, he also did not attain anything because he was arrogant with the burden of learning. Later, by thinking about and measuring what he had heard, and by closely examining it, he generated the four dhyanas and the five superknowledges. Even now, he had not attained anything before because he was arrogant with the burden of learning. Later, by thinking about, measuring, and closely examining what he had heard, he abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. Then, the monks inquired of the Buddha, the Bhagavan.