Tibetan
ན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། རི་དགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་རི་དགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རི་དགས་དེ་དག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འགྲོ་ བར་མཐོང་ལ། མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱང་རི་དགས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དག་དེར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་རི་དགས་དེ་དག་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གིས་དེ་རྣམས་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་སྨོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྨད་ནས་དེ་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་བྱུང་སྟེ། འོད་མའི་ཚལ་ལོགས་སུ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རི་དགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་རི་དགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མོད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང
Chinese
要让其成为自在之主。要让那些没有生起善根的人得以生起。要让那些已经生起善根的人得以完全成熟。要让那些已经完全成熟的善根被智慧之剑所穿透。要让谁拥有以佛陀出现而庄严的、带有果实的世间，心中生起这样的智慧观照。大海是水族生物的住所，时代变迁，波浪也可能会消退。但对于应该调伏的弟子们来说，佛陀的教化时机是不会错过的。然后，世尊心想：是时候调伏那五百个鹿野苑苦行者了。世尊心想，无论如何也要让那些鹿野苑苦行者看到那些鹿，进入王舍城（Rajgir）。看到之后，也加持他们和那些鹿一起进入王舍城。然后，他们去了那里，世尊让化现的那些鹿消失了。然后，许多普通人看到他们，开始各种辱骂。这样辱骂之后，他们从王舍城出来，前往光明园林的旁边。然后，世尊因为怜悯他们，在他们面前显现。然后，那五百个鹿野苑苦行者从远处看到了世尊。看到之后，他们对世尊感到欢喜。感到欢喜之后，他们前往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的双足，为了听法而在世尊面前坐下。然后，世尊了解了他们的想法、习气、根器、知识和自性，并宣说了与他们相应的法。因此，那五百个鹿野苑苦行者在同一个座位上，在证悟真谛的瞬间，现证了不来果。他们见到真谛后，对世尊这样说道：尊者，我们要在您善说的律法中出家，受具足戒，成为比丘。
English
May it be made the lord of freedom. May those who have not generated roots of virtue be made to generate them. May those who have already generated roots of virtue be made to fully mature. May those roots of virtue that have already fully matured be pierced by the sword of wisdom. May the world adorned by the appearance of the Buddha, with its fruits, be such that wisdom contemplates, thinking. The ocean is the abode of aquatic creatures. The waves of time may recede, but for the sons to be tamed, the time of the Buddha will not pass. Then, the Blessed One thought: The time has come to tame the five hundred ascetics of the Deer Park. The Blessed One thought, in any case, to make those ascetics of the Deer Park see those deer, and enter Rajgir. Having seen them, he also blessed them to go to Rajgir together with those deer. Then, they went there, and the Blessed One made those deer that had been emanated disappear. Then, many ordinary people saw them and began to revile them in various ways. Having reviled them in this way, they came out of Rajgir and went to the side of the Bright Garden. Then, the Blessed One, out of compassion for them, appeared before them. Then, those five hundred ascetics of the Deer Park saw the Blessed One from afar. Having seen him, they became joyful towards the Blessed One. Having become joyful, they went to where the Blessed One was, and having arrived, they bowed their heads at the feet of the Blessed One, and sat down before him to listen to the Dharma. Then, the Blessed One understood their thoughts, habits, faculties, knowledge, and nature, and taught the Dharma that suited them. Therefore, those five hundred ascetics of the Deer Park, while sitting on the same seat, in the moment of realizing the truth, directly realized the fruit of non-return. Having seen the truth, they said to the Blessed One: Venerable, we wish to go forth in the well-spoken Dharma and discipline, receive full ordination, and become monks.
Tibetan
་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་དགེ་སློང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་རི་དགས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་སུ་མཆིས་ལ་རི་དགས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩྭ་ཟ་ཞིང་ཆུ་འཐུང་བར་གྱུར་ནས། འདི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཤིང་གཤེགས་པ་ལས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་འོད་སྲུང་གི་དགེ་སློང་རི་དགས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བ་འདི་དག་ལ་ལྟོས། འདི་རྣམས་ནི་གནས་མེད་དེ། གང་དགའ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ན་ཡང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ནས། དེ་དག་གིས་
Chinese
如果这样的事物可以获得，我们也将在世尊面前修持梵行。然后，世尊以“比丘，来吧”这句话让他们出家，并授予他们具足戒，也为他们授记。他们也通过精进、修行和努力，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。之后，比丘们请问佛陀世尊：尊者世尊，这些比丘做了什么业，以至于此业的果报，使他们具有鹿的形态，与鹿一起吃草饮水。然而，他们却令世尊欢喜，没有令世尊不悦，并在世尊的教法下出家，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。世尊开示说：比丘们，这些就是他们自己所做和积累的业。比丘们，在过去已经过去的时代，在这个贤劫中，当众生的寿命能活到两万岁时，出现了圆满正等觉的佛陀，具足明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛陀世尊，名为光护。他与众多比丘僧团一起游方，来到了王舍城（今印度比哈尔邦拉杰吉尔）。当时，在王舍城的一个苦行处，住着一位婆罗门，拥有五百眷属。他见到了世尊光护及其眷属。见到后，他对婆罗门童子们说：孩子们，看看这些光护的比丘，像鹿一样游荡。他们没有固定的住所，随心所欲地游荡。之后，有一天，那位婆罗门对世尊的教法生起了信心，于是他和那些婆罗门童子一起在圆满正等觉佛陀光护面前出家。他们在那里出家后，即使一生都在修持梵行，也没有获得任何功德，因此他们……
English
If such a thing can be obtained, we shall also practice brahmacharya in the presence of the Blessed One. Then, the Blessed One ordained them with the words, "Come, monks," and conferred full ordination upon them, and also prophesied their future attainment. They also abandoned all defilements through diligence, practice, and effort, and directly realized the state of an Arhat. Then, the monks asked the Buddha, the Blessed One: Venerable Blessed One, what deeds did these monks commit that, as a result of the maturation of that karma, they have the form of deer, and together with the deer, they eat grass and drink water? However, they pleased the Blessed One, did not displease the Blessed One, and having renounced the world in the teachings of the Blessed One, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat. The Blessed One said: Monks, these are the deeds that they themselves have done and accumulated. Monks, in the past, in a bygone era, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, there appeared in the world a fully enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of beings, a charioteer, unsurpassed, a teacher of gods and humans, a Buddha, the Blessed One, named Light Protector. He traveled with a large community of monks and arrived in Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar, India). At that time, in a place of ascetic practice in Rajagriha, there lived a Brahmin with five hundred followers. He saw the Blessed One Light Protector and his retinue. Having seen them, he said to the Brahmin boys: Boys, look at these monks of Light Protector, wandering like deer. They have no fixed abode, and they wander as they please. Then, one day, that Brahmin developed faith in the teachings of the Blessed One, and together with those Brahmin boys, he renounced the world in the presence of the fully enlightened Buddha Light Protector. Having renounced the world there, even though they practiced brahmacharya for a lifetime, they did not attain any accumulation of merit, so they...