Tibetan
ན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། །གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། ཁྱིམ་བདག་ནག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ན། ཤིང་ཡལ་ག་འཁྲིགས་ཤིང་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་བས་མཐའི་གནས་མལ་ན་གནས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་རི་ཁྲོད་དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་འདོད་ནས། དེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ན་རོལ་མོའི་སྒྲ་གྲགས་པ་ཐོས་ནས། དེས་བསམས་པ། བདག་དགང་དཀའ་བའི་ལྟོ་འདིའི་ཕྱིར་རི་ཁྲོད་དུ་འགྲོ་ཅི་དགོས་ཀྱིས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་འདིའི་ནང་དུ་སོང་དང་། འདི་ནས་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་སོང་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ལུས་མཛེས་པ་དང་། སེམས་མཛེས་པ་དེ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་དེ་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཤོས་གསོལ་ཏེ། སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ག་ལ་བཞུགས། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ནགས་ཁྲོད་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་འདུག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དུས་དུས་སུ་ནགས་ཁྲོད་དེར་བཤོས་འབུལ་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སོང་བ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལུས་བསྐྱིལ་ཏེ་གཉིད་ལོག་པ་བཞིན་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་དེ་མཐོང་ནས། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ རང་སངས་རྒྱས་དེའི་ཐད
Chinese
令尊胜者欢喜，莫令不欢喜，于世尊之教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。世尊开示：乃是愿力所致。请问：这位尊者于何处发愿？世尊开示：诸比丘，往昔过去之时，于一处寂静之村落中，有一名为黑色的施主，富裕且财富众多，受用广大，完全拥有，宽广且巨大，与多闻天王之财宝相等，与多闻天王之财宝相匹敌。其后，于春季之时，彼人来到树木枝繁叶茂、鲜花盛开之花园。于诸佛未出世之时，诸位独觉佛对贫困者怀有慈悲心，安住于边地之处所，乃是世间唯一之应供处。一位独觉佛欲前往该寂静处乞食，听闻该花园中传来音乐之声。彼心想：我何必为了难以填饱之腹前往寂静处呢？不如前往此花园中，我之乞食将由此而来。于是，该独觉佛前往该花园。该施主见到彼身形美好，心性善良。见到之后，该施主对该独觉佛生起极大之欢喜心。生起欢喜心后，供养饮食，说道：圣者，您住于何处？我将对您进行供养。独觉佛说道：我住在某某森林中。说完，该独觉佛便离开了。之后，该施主时常前往该森林供养饮食，并进行供养。之后，又一次，该施主为了看望他而前往，见到该独觉佛安住于一棵树下，如龙王盘绕身体而眠般，结跏趺坐。之后，该施主见到该独觉佛安住于极度寂静之处，也生起了想要出家之念头。之后，他前往该独觉佛之处。
English
Making the Transcendent One pleased, not making displeased, having gone forth in the doctrine of the Bhagavan, having abandoned all afflictions, actually realizing the state of an Arhat. The Bhagavan spoke: It is due to the power of aspiration. Asked: Where did this monk make aspirations? The Bhagavan spoke: Monks, in the past, in a past time, in a certain hermitage village, there was a householder named Black, who was rich, had much wealth, great enjoyment, was completely possessed, wide and vast, equal to the wealth of Vaishravana, competing with the wealth of Vaishravana. Later, in the spring season, he went to a pleasure garden where the tree branches were dense and the flowers were blooming. At the time when Buddhas do not appear in the world, solitary Buddhas, compassionate to the poor and destitute, dwell in remote places, being the sole objects of veneration in the world. A solitary Buddha, wanting to go for alms in that hermitage, heard the sound of music in that pleasure garden. He thought: Why should I go to the hermitage for this hard-to-fill belly? I will go into this pleasure garden, and my alms will come from here. Then, that solitary Buddha went to that pleasure garden. That householder saw him, beautiful in body and beautiful in mind. Having seen him, that householder became very pleased with that solitary Buddha. Having become pleased, he offered food and said: Noble one, where do you dwell? I will serve you. The solitary Buddha said: I live in such and such a forest. Having said this, that solitary Buddha left. Then, that householder offered food and also served him in that forest from time to time. Then, again one day, that householder went to see him, and saw that solitary Buddha had settled under a tree, sitting in the lotus position like a Naga king coiling his body and sleeping. Then, that householder saw that solitary Buddha dwelling in great solitude, and he also developed the mind of wanting to go forth. Then, he went to that solitary Buddha.