Tibetan
ལ་བྱིན་ཏེ། དེས་དེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་ནས་ལྕག་གིས་ཞེན་པར་གཞུས་ནས། ལྕག་རྨ་དེ་དག་གི་ནང་དུ་དུག་གི་ཕྱེ་མས་གཏོར་ཏེ། དེའི་ལུས་དེ་ཤ་སྣག་བུ་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས། དེ་ཕུ་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་མང་པོ་ཞིག་གིས་བླུས་ཏེ། སྨན་པའི་ལུང་གིས་དེའི་ལུས་སོས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཆོག་གིས། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་སྟེ། སྦྱིན་བདག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་རྟེན་བཅས་སོ། །དེ་དེར་སོང་ནས་སློབ་དཔོན་མེད་པ་དང་། མན་ངག་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དྲན་པར་བྱས་ནས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། ཁྱིམ་བདག་དེས་བདག་གི་རྒྱུད་ལས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱིས། བདག་སོང་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ར་མདའ་བྱའོ་སྙམ་ནས། གནས་དེ་ཉིད་ནས་ནམ་མཁའ་ལས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། འབར་བ་དང་། ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་། ཆར་ འབབ་པ་དང་། གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མྱུར་དུ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྡོང་པོ་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སྨྲས་པ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་མར་སྤྱོན། བདག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ས་ལ་བབས་ནས། དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཟོད་པ་གསོལ་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱང་བསོད་སྙོམས་བཞེད་ལ། བདག་ཀྱང་བསོད་ནམས་འཚལ་བས། བདག་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་འདི་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཤིག་དང་། བདག་གིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་ཕྱིར་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་རྣག་ཅན་གྱི་ལུས་འདིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་གིས་བྱས་ཟིན་གྱིས། མ་ལ་བདག་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། འབར་བ་དང་། ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་། གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ནས། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་
Chinese
給了他。他把他帶回自己的家，用鞭子狠狠地抽打他，在鞭痕裡撒上毒藥粉末，使他的身體變得像黑色的肉塊。他的兄弟們用許多財物贖回了他，並通過醫生的治療使他的身體康復。之後有一天，他感到厭倦，心想：「我住在家里就夠了嗎？我要去苦行的森林。」於是，他做了布施者、布施的對象和功德，然後在苦行的森林裡安頓下來。他去了那裡，在沒有老師和口訣的情況下，憶念起三十七道品，並親證了獨覺佛的菩提。然後他想：「那個施主從我的相續中產生了巨大的非福德，我要去為那個施主做饒益。」於是他從那個地方騰空而起，前往那個施主所在的地方，展現了燃燒、閃耀、降雨和閃電的神變。凡夫俗子很容易被神變所折服，他像樹木被鋸子鋸斷一樣，向他的腳下頂禮，說道：「大福德者，請降臨。我已沉溺於惡行的泥潭中，請伸出援手救我。」然後，因為對他只有慈悲，他降落到地上，他向他的腳下頂禮，請求寬恕，並說道：「聖者，您也想要托缽乞食，我也想要積累功德，請您住在我的花園裡，我將用一切所需之物來侍奉您。」然後，獨覺佛沒有對施主說任何話，表示允許。之後，施主為獨覺佛搭建了樹枝和樹葉的茅屋，並開始用一切所需之物來侍奉他。之後有一天，獨覺佛想：「我用這個膿血的身體所要做的事情，我都已經做完了，現在我要進入寂靜的法界。」於是，他展現了燃燒、閃耀、降雨和閃電的神變，進入了無餘涅槃的境界，完全地涅槃了。之後，施主
English
gave it to him. He took him to his own house and whipped him severely. He scattered poisonous powder into the whip wounds, and his body became like a black piece of meat. His brothers redeemed him with a lot of wealth, and his body was healed by the doctor's treatment. Then one day, he felt weary and thought, "Is it enough for me to stay at home? I will go to the forest of asceticism." So, he made offerings to the benefactor, the field of offerings, and merit, and then settled in the forest of asceticism. He went there and, without a teacher or instructions, remembered the thirty-seven factors of enlightenment and directly realized the enlightenment of a Pratyekabuddha. Then he thought, "That householder has created great non-merit from my being, I will go and benefit that householder." So, he rose from that place in the sky and went to where that householder was, and displayed the miracles of burning, shining, raining, and lightning. Ordinary people are easily convinced by miracles, and he prostrated at his feet as if a tree had been cut down by a saw, saying, "Greatly fortunate one, please descend. I am drowning in the swamp of misdeeds, please extend your hand and save me." Then, because he had only compassion for him, he descended to the ground, and he prostrated at his feet, asked for forgiveness, and said, "Noble one, you also want alms, and I also want to accumulate merit, please stay in my garden, and I will serve you with all necessities." Then, the Pratyekabuddha did not say anything to the householder, indicating his permission. After that, the householder built a hut of branches and leaves for the Pratyekabuddha and began to serve him with all necessities. Then one day, the Pratyekabuddha thought, "Whatever I had to do with this festering body, I have already done, now I will enter the realm of peace." So, he displayed the miracles of burning, shining, raining, and lightning, and entered the realm of nirvana without residue, completely passing into nirvana. After that, the householder
Tibetan
དེས་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་བདག་གིས་ཐོབ་པར་ཤོག་ཤིག །བདག་གིས་འདི་ལ་གནོད་པར་བྱས་པའི་ལས་དེ་བདག་ལ་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅི་སྟེ་ལས་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདག་ལ་གདོན་མི་ ཟ་བར་འོང་བར་གྱུར་ན་ཡང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ། བདག་གི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་པ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ལུས་ལ་ལྕག་གིས་གཞུས་ནས། དུག་གི་ཕྱེ་མས་གཏོར་བའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཕྱིར་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ང་ལྟ་བུ་འདིས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས། བཀྲ་ཤིས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།བྲམ་ཟེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། བྲམ་ཟེ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་རྒྱལ་ཁམས་ཐ་དད་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་འདུས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམས་པ། མཆོད་སྦྱིན
Chinese
因此，他为他的遗骸做了供养，建造了遗骸的佛塔，对那佛塔做了极大的尊敬，并发愿说：唉呀！以此善根，我无论在何处转生，愿我都能在那处转生为富有、多财、享受丰厚的种姓。愿我能令比这更殊胜的导师欢喜，不要令他不欢喜。愿我获得像这样的功德。愿我对此（遗骸）造成损害的业不要降临到我身上。如果此业的果报不可避免地要降临到我身上，那么在我出家发心的当下，愿我的不吉祥消失，吉祥降临。比丘们，你们怎么想？当时的那个施主就是这个愚痴的人。他用鞭子抽打那个施主的身体，并用毒药粉末撒向他，由于那个业的果报，无论他转生到哪里，都变成了这样的身体。因此，他又对那个独觉佛做了尊敬，由于发愿的业的果报，无论他转生到哪里，都转生为富有、多财、享受丰厚的种姓。比丘们，我令比独觉佛百千万倍更殊胜的我这样的人欢喜，没有令我不欢喜，在我出家发心的当下，他的不吉祥消失，吉祥降临，在我自己的教法中出家，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。此外，在圆满正等觉光明佛的教法中，此人出家，在那里他一生行持梵行，使诸根完全成熟，因此现在获得了解脱。三婆罗门的故事中，第一个婆罗门是：故事发生在世尊住在舍卫城的时候，当时舍卫城有一个婆罗门开始做祭祀，做祭祀的时候，不同国家的婆罗门都聚集在一起，他们想，祭祀
English
Therefore, he made offerings to his remains, built a stupa for the remains, showed great respect to that stupa, and made a vow, saying: Alas! With this root of virtue, wherever I may be reborn, may I be reborn in a lineage that is wealthy, rich, and enjoys great abundance. May I please a teacher who is even more excellent than this, and may I not displease him. May I obtain such qualities as these. May the karma of harming this (relic) not come upon me. If the ripening of this karma inevitably comes upon me, then at the moment I renounce and generate the mind of enlightenment, may my inauspiciousness disappear and may auspiciousness arise. Monks, what do you think? The householder at that time was this very foolish one. Because he whipped the body of that householder with a whip and scattered poison powder on him, due to the ripening of that karma, wherever he was born, he became such a body. Therefore, he again showed respect to that Pratyekabuddha, and due to the ripening of the karma of making vows, wherever he was born, he was born into a lineage that was wealthy, rich, and enjoyed great abundance. Monks, I pleased such a person as I, who am more excellent than hundreds of thousands of millions of Pratyekabuddhas, and did not displease me, and at the moment I renounced and generated the mind of enlightenment, his inauspiciousness disappeared and auspiciousness arose, and having renounced in my own doctrine, he abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. Furthermore, in the doctrine of the perfectly complete Buddha of Light, this person renounced, and there he practiced pure conduct for one lifetime, and having fully matured the faculties, he is now liberated. In the story called "Three Brahmins," the first Brahmin is: The story takes place when the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, a Brahmin in Shravasti began to perform a sacrifice. When he was performing the sacrifice, Brahmins from different countries gathered together, and they thought, the sacrifice
Tibetan
་བྱེད་པ་གང་དུ་འཐབ་མོ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འགྱེད་པ་དང་། རྩོད་པ་འབྱུང་བའི་མཆོད་སྦྱིན་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་ལྗོངས་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་། མཐིལ་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་ཡོན་གྱི་ཕྱིར་འདུས་པ་རྣམས་འཐབ་མོ་བྱུང་ནས། མཐིལ་ ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ནི་ཞིང་བླས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཚོལ་བ་ཡིན་པས་ན། ཡོན་འདི་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ལ་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེད་ནི་ཡོན་གནས་ཡིན་པས་ན། ཡོན་འདི་རྣམས་ནི་ངེད་ལ་འོས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྗོངས་ན་གནས་པ་རྣམས་ན་རེ། ཀྱེ་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་དཔའ་བོ་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན་པས་ན། ཁྱོད་ནི་ཡོན་གྱི་གནས་མ་ཡིན་གྱི་ངེད་ནི་ཡོན་གནས་ཡིན་པས། ཡོན་གྱི་འོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དེ་དག་དེར་འཐབ་མོ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འགྱེད་པ་དང་། རྩོད་པས་གཡེམ་སྤྱོ་ཞིང་འཁོད་པའི་སྐབས་སུ། བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་གནས་དེ་ནས་གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་མང་པོ་ཁྱེར་ཏེ་བྲོས་པ་ལས། དེ་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་བཟུང་ནས་ཁུ་ཚུར་དང་། རྡོག་པ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པར་བརྡེགས་ཏེ་བོར་རོ། །དེ་ནས་དེ་བརྡེགས་བཙོགས་པས་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་དེར་ཞུགས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་ཤིང་སྒྲ་བསྐྱུངས་ཏེ། ཅ་ཅོ་མེད་པར་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བསམས་པ། བདག་བྲམ་ཟེ་བྱེད་པས་ཆོག་གིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབ
Chinese
在任何发生争斗、互相揭短、争夺和争论的祭祀，我认为都不会成功。后来，在一次祭祀中，居住在边境地区的婆罗门和居住在中央地区的婆罗门为了供养而聚集在一起，发生了争斗。居住在中央地区的婆罗门们说：你们以耕种为生，所以这些供养不适合你们。我们是供养的处所，所以这些供养适合我们。居住在边境地区的人说：你们也依赖国王的勇士，所以你们不是供养的处所，我们才是供养的处所，所以有资格获得供养。他们就在那里争斗、互相揭短、争夺和争论，喧闹不休。这时，另一位婆罗门从祭祀的场所拿走了许多黄金、白银、食物和衣服逃跑了。那些婆罗门抓住他，用拳头和脚狠狠地殴打，然后扔掉了他。那人因殴打而恐惧死亡，于是进入了胜军王子的花园。他在那里看到包括佛陀在内的僧众行为端正，保持安静，没有喧哗地坐着。他一看到，就对世尊的教法产生了欢喜。他欢喜之后心想：我做婆罗门就足够了，我要在世尊的教法中出家。于是他前往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的脚，将袈裟披在一边肩膀上，向世尊所在的方向合掌，对世尊说道：尊者，如果我能在善说之法和律中出家，受具足戒，获得比丘的身份，我也想在世尊面前修持梵行。然后，世尊用“比丘，来吧”这句话让他出家，并让他受具足戒，还为他授记。他也精进、修持、努力。
English
I thought that any sacrifice in which there is fighting, fault-finding, contention, and arguing would not be successful. Then, at a sacrifice later, the Brahmins living in the border area and the Brahmins living in the central area gathered for offerings, and a fight broke out. The Brahmins living in the central area said, "You seek a living by farming, so these offerings are not suitable for you. We are the place of offerings, so these offerings are suitable for us." Those living in the border area said, "You also rely on the king's warriors, so you are not the place of offerings, but we are the place of offerings, so we are entitled to the offerings." They were there fighting, finding fault, contending, and arguing, making a great commotion. At that time, another Brahmin took a lot of gold, silver, food, and clothing from the place of sacrifice and ran away. Those Brahmins caught him, beat him severely with fists and feet, and threw him away. Then, fearing and terrified of dying from the beating, he entered the grove of Prince Jetasena. There he saw the Sangha of monks, including the Buddha, behaving properly, keeping silent, and sitting without making noise. As soon as he saw them, he became delighted with the Blessed One's teachings. Being delighted, he thought, "It is enough for me to be a Brahmin, I should go forth into the Blessed One's teachings." Then he went to where the Blessed One was, and when he arrived, he bowed his head at the Blessed One's feet, draped his upper robe over one shoulder, and, facing the Blessed One, folded his palms together and said to the Blessed One, "Venerable One, if I may go forth in the well-spoken Dharma and Discipline, receive ordination, and obtain the status of a monk, I would also like to practice the holy life in the presence of the Blessed One." Then the Blessed One ordained him with the words, "Come, monk," and gave him full ordination, and also prophesied for him. He also persevered, practiced, and strived.