Tibetan
བས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉེས་གཤིན་པ། སྦྱིན་པ་ལ་ཕྲེད་པ། ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ལྟ་བ་མཚུངས་པ། སྦྱིན་པ་ལ་བློ་སྙོམས་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་དུས་དུས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བྱེད་ལ། བསྟན་བཅོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་བལྟས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ལ་ནི་སྟོད། གཞན་ལ་ནི་སྨོད་པར་བྱེད་པས། དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་སེམས་མ་མགུའོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ལས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པར་ངེས་སོ་སྙམ་ནས། བསྔགས་པ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་སྐྱེས་པ། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་འདིར་གཤེགས་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་དགོས་ལ། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདུལ་བར་བྱ་བ་ཕལ་པོ་ཆེ་དྲང་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་མ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ
Chinese
具足，善逝，世间知，调御丈夫，无上士，天人师，名曰佛薄伽梵上师。如是说。又名曰“见”。 缘起：住在舍卫城。 尔时，舍卫城中，有一施主，豪富多财，受用丰饶，广有田宅，与多闻天子之财相等，与多闻天子之财相匹敌。其施主亦具慈悲心，有怜悯心，令一切众生欢喜，乐善好施，于一切奇特之事，见解相同，于布施心怀平等。彼时时作广大的祭祀，行持经论之行。观其所为，众人皆赞我，而毁谤他人，众人皆不悦施主之心。其后，施主听闻薄伽梵之赞叹，心中如是思忖：彼已通达一切法，故薄伽梵定是遍知一切者。闻赞叹声后，立即生起此念：唉呀！薄伽梵若能降临我之祭祀处，岂不甚妙！ 尔后，薄伽梵思忖：我须生起彼施主之善根，依此可调伏众多有情。如是思忖后，从胜林园隐没，现身于彼施主之祭祀处。 尔后，施主从远处遥见佛薄伽梵。见后心生欢喜。生欢喜后，前往薄伽梵所在之处，至已，以头顶礼薄伽梵之足，如是禀白薄伽梵： 唉呀！ 薄伽梵请降临我之祭祀处，享用受用。 尔后，薄伽梵未对施主作任何言说，默然应允。 尔后，施主见佛陀等比丘僧众安乐而坐，亲手奉上清净的饮食。
English
Endowed with, Well-gone, Knower of the world, Tamer of beings, Supreme, Teacher of gods and humans, named Buddha Bhagavan Lama. Thus it is said. It is also called "View." Origin: Residing in Shravasti. At that time, in Shravasti, there was a householder who was wealthy, had abundant possessions, enjoyed great prosperity, had vast lands and properties, equal to the wealth of Vaishravana, and comparable to the wealth of Vaishravana. That householder also had a compassionate heart, a merciful heart, pleasing to all sentient beings, fond of generosity, with the same views on all extraordinary things, and with an equal mind towards giving. He would often perform great sacrifices and practice the teachings of the scriptures. Observing his actions, everyone praised me and slandered others, and everyone was displeased with the householder's heart. Later, the householder heard the praises of the Bhagavan and thought to himself: Since he has understood all dharmas, the Bhagavan must be omniscient. Upon hearing the praises, he immediately had this thought: Alas! If the Bhagavan could come to my place of sacrifice, how wonderful it would be! Afterwards, the Bhagavan thought: I must generate the roots of virtue of that householder, and based on this, many beings can be tamed. After thinking thus, he disappeared from the Jeta Grove and appeared at the householder's place of sacrifice. Then, the householder saw the Buddha Bhagavan from afar. Having seen him, he felt joy. Having felt joy, he went to where the Bhagavan was, and having arrived, he bowed to the feet of the Bhagavan with his head, and said to the Bhagavan: Alas! Bhagavan, please come to my place of sacrifice and enjoy the offerings. Then, the Bhagavan did not say anything to the householder and silently agreed. Then, the householder, seeing that the Buddha and the Sangha of monks were sitting comfortably, personally offered pure food and drink.
Tibetan
་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་ནས། དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཟླ་བ་གསུམ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ། སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་དེད་དཔོན་ཞིག་གིས་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཆས་སོ། །དེད་དཔོན་དེ་ཡང་མོ་ལྟས་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཟོང་རྣམས་རྔ་མོ་དང་བོང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀལ་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་སྒོ་ཆེན་མོ་ལས་བྱུང་སྟེ། ལམ་པོ་ཆེར་ཞུགས་ནས་དེས་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་དེ། གལ་ཏེ་བདག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས། ཉེ་ཞོ་མེད་པར་བདེ་བར་འོངས་ཏེ།
Chinese
以众多美好的事物使他满足，他便按照意愿行事，为了听法而坐在佛陀面前。然后，世尊生起了对无上正等菩提的欢喜。那位施主对无上正等菩提生起了 desire，于是迎请了佛陀等比丘僧团三个月，在胜光王的园林里准备了所有用具，用所有用具侍奉佛陀等比丘僧团。在最后一天，他以具有百味的食物供养佛陀等比丘僧团，并向世尊献上了价值百万的袈裟。也向其他比丘每人献上了一双布，并发愿无上正等菩提：“唉！以此善根，愿我成为无有引导、无有导师的盲人世界的导师，成为如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊。”然后，世尊对那位施主说：“施主，善哉！善哉！未来世，你将成为无有引导、无有导师的盲人世界的如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊，名为善见。” 《业百则》，第三十一品，名为《珍宝》。故事的起因是，佛陀住在舍卫城。当时，舍卫城的一位商队首领带着货物，准备进入大海。那位商队首领也是一个主要依靠占卜的人。他将货物装在骡子和驴等牲畜上，从舍卫城的大门出来，走上大路，心中生起这样的念头：如果我能从大海中平安归来，
English
He satisfied him with many good things, and he acted according to his wishes, and sat before the Buddha to listen to the Dharma. Then, the Blessed One generated joy in the unsurpassed perfect and complete enlightenment. That householder developed a desire for the unsurpassed perfect and complete enlightenment, and invited the Buddha and the Sangha of monks for three months. He prepared all the necessary items in the grove of King Victory, and served the Buddha and the Sangha of monks with all the necessary items. On the final day, he offered food with a hundred flavors to the Buddha and the Sangha of monks, and offered the Blessed One a robe worth a million. He also offered each of the other monks a pair of cloths, and made a prayer for the unsurpassed perfect and complete enlightenment: "Alas! By this root of virtue, may I become a guide in a blind world without a guide or a teacher, a Tathagata, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of beings, a charioteer, an unsurpassed teacher of gods and humans, a Buddha, a Blessed One." Then, the Blessed One said to that householder: "Householder, well done! Well done! In the future, you will become a Tathagata, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of beings, a charioteer, an unsurpassed teacher of gods and humans, a Buddha, a Blessed One, named Good Sight, in a blind world without a guide or a teacher." The Hundred Karmas, the thirty-first chapter, named "The Jewel." The origin of the story is that the Buddha was residing in Shravasti. At that time, a caravan leader from Shravasti took goods and prepared to enter the great ocean. That caravan leader was also one who mainly relied on divination. He loaded the goods onto mules and donkeys, and came out of the great gate of Shravasti, and went on the great road, and generated this thought: If I can return safely from the great ocean without any harm,
Tibetan
རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་ནས། ཕྱིར་འཁོར་བར་གྱུར་ན་སྒོ་འདིར་བདག་གི་སྒོའི་དུས་སྟོན་བྱའོ། །ལམ་པོ་ཆེ་འདིར་ཡང་ལམ་གྱི་དུས་སྟོན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་བགྲོད་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་འགྲམ་དུ་བྱུང་ནས། དེས་བསམས་པ། བདག་གྲུ་བོ་ཆེས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེས་ན་བདག་གིས་ནོར་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས་ཀྱིས། བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་འདི་ཉིད་དུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་རྣམས་དང་། གྲུ་བོ་ཆེ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དེ་ཉིད་དུ་ལྷ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཆས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཟོང་རྣམས་བཞག་སྟེ། དེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་སྒོ་ཆེན་པོ་དང་། ལམ་པོ་ཆེ་དེའི་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེས་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤུངས་ནས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་། སྤྱོད་པ་པ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་། བཀྲེས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པར་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ། མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག།སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་འགྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་། ཉམ་ང་བ་དང་། གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ
Chinese
从大海的船主功成名就之后，如果返回，就在这个门口做我的门口的节日。这条大道也做道路的节日吧，这样说完就去了大海。之后他努力前往珍宝岛。从大海中来到岸边后，他心想：我乘坐大船进入大海，因此我获得了巨大的财富。我要在这海边供养海神和居住在船上的神灵。于是他在海边隆重地供养了诸神，然后前往牟尼处。之后他逐渐行走，到达了牟尼处。在牟尼处放下货物后，他为城市的大门和那条大道的诸神做了盛大的祭祀，并开始布施和行善。他堆积了大量的珍宝，并开始布施给沙门、婆罗门、修行者、遍行者、贫困者、穷人和饥饿者。世尊佛陀是唯一道路的导师，精通两种知识和智慧，精通三种不混淆的忆念近住，以四种无畏而无畏，从五道轮回中解脱，精通六处，以七菩提分作为行境，禅定于八解脱，入于九次第定，具有十力，发出真正的狮子吼。依照法性，白天三个时段，夜晚三个时段，即昼夜六时，以佛眼观察世间：谁衰败？谁兴盛？谁贫困？谁可怜？谁遭受损害？谁贫困、可怜且遭受损害？谁倾向于恶道？谁堕入恶道？谁已堕入恶道？谁我将从恶道中救出，安置于天界、解脱和果位？谁沉溺于恶行的泥潭中，我将从手中拉起？
English
After the great ship owner of the ocean achieved his purpose, if he returns, he will hold a festival for my gate at this gate. Let's also hold a festival for the road on this great road, he said and went to the great ocean. Then he endeavored to go to the island of jewels. Coming to the shore from the great ocean, he thought: I have entered the great ocean by a great ship, therefore I have acquired great wealth. I will offer respect to the gods of the ocean and the gods dwelling on the ship at this very shore of the ocean. So he offered great respect to the gods at that very shore of the ocean and set out for Muni. Then he gradually walked and walked, and arrived at Muni. After placing the goods at Muni, he made great offerings to the great outer gate of the city and the gods of that great road, and engaged in giving alms and doing good deeds. He piled up a great heap of jewels and engaged in giving alms to ascetics, Brahmins, practitioners, wanderers, the suffering and poor, and the hungry. The Buddha, the Bhagavan, is the teacher of the one and only path, possessing the two kinds of knowledge and wisdom, skilled in the three unconfused mindfulness, fearless with the four fearlessnesses, liberated from going to the five realms, skilled in the six sense bases, with the seven branches of enlightenment as his field of activity, meditating on the eight liberations, entering into the nine successive absorptions, possessing the ten powers, proclaiming the great and true lion's roar. According to the Dharma, three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night, he looks at the world with the Buddha's eye: Who is declining? Who is prospering? Who is poor? Who is miserable? Who is afflicted with harm? Who is poor, miserable, and afflicted with harm? Who is inclined towards the evil realms? Who is falling into the evil realms? Who has fallen into the evil realms? Who shall I rescue from the evil realms and place in the heavens, liberation, and fruition? Who is sinking in the swamp of wrong conduct, from whose hand shall I pull him up?