Tibetan
ང་དུ་འཇུག་པར་འདོད་དེ་དྲིས་པ། ནོར་གྱི་བུངས་ཅི་ཙམ་གྱིས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་ཏུ་དབང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀར་ཥ་པ་ནི་ལྔ་བརྒྱས་ངེད་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་ཏུ་དབང་ངོ་། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་ལྔ་བརྒྱ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དེའི་སྟེང་དུ་ཁྱེད་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཆོག་པར་འདུག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་ཕྲེད་པ་ཡིན་ན། བདག་ནི་དབུལ་པོ་འཚོ་བས་ཕོངས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་ན། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ནོར་དེ་སྙེད་དབུལ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པར་བྱེད་ན་ནི། ངེད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བདག་གིས་མི་ཤེས་ན། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། བདག་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་པར་བགྱིའོ། །བདག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཚིག་དེ་ལྟ་བུ་བརྗོད་པ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་བྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་མཛའ་སྡེ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ནང་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདག་ཅག་ཀུན་གྱིས་ཟླ་བ་གསུམ་ཐོག་ཐག་ཏུ་དེ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་འདུག་མི་ནུས་ཀྱི། ཉིན་རེས་ཀྱིས་བཤོས་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་དབུལ་ལ་འཚོ་བས་ཕོངས་ཏེ། ཉིན་རེས་གཟུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བཤོས་གསོལ་མི་ནུས་པ་དེ་ནི། བདག་ཅག་གི་ནང་ནས་གུད་དུ་བྱུང་ཅིག་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་བསམས་པ། བདག་གི་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་དེའུ་
Chinese
想要进入其中，便问道：用多少财物才能允许进入你们之中？他们说：用五百喀尔沙巴拿才能允许进入我们之中。婆罗门之子说：我哪里有五百喀尔沙巴拿呢？而且你们如此富有，却吝啬于布施，我是一个贫穷且生活困苦的人，我无法供养你们那么多财物。然后，屋主给孤独施的儿子们说：如果汝对薄伽梵的教法有信心，我们就给你五百喀尔沙巴拿。婆罗门之子说：我不知道沙门乔达摩的功德，沙门乔达摩的功德是怎样的呢？然后，给孤独施的儿子们对婆罗门之子赞颂了佛陀。然后，他一听到那些，婆罗门之子就对佛陀非常欢喜。欢喜之后说：我也要进入你们之中。我也要皈依佛陀薄伽梵、法和僧伽。然后，给孤独施的儿子们听到了婆罗门之子说那样的话。听到后，他们给了他几百喀尔沙巴拿。婆罗门之子也进入了他们之中。之后有一天，那些朋友们生起了这样的想法：迎请佛陀等比丘僧团三个月，用一切资具供养。其中有些人说：我们所有人都无法连续三个月只做这件事，不如轮流供养斋饭。婆罗门之子说：我贫穷且生活困苦，我无法做到轮流供养斋饭。在那里，有些人说：谁无法供养佛陀等比丘僧团斋饭，就从我们之中离开吧。然后，婆罗门之子想：我在这
English
Desiring to enter, he asked: With how much wealth can one be allowed to enter among you? They said: With five hundred karshapanas, one can be allowed to enter among us. The Brahmin's son said: Where do I have five hundred karshapanas? Moreover, you are so wealthy, yet you are stingy with generosity. I am a poor and impoverished person, I cannot offer you so much wealth. Then, the sons of the householder Anathapindika said: If you have faith in the teachings of the Bhagavan, we will give you five hundred karshapanas. The Brahmin's son said: I do not know the virtues of the ascetic Gautama, what are the virtues of the ascetic Gautama like? Then, the sons of Anathapindika praised the Buddha to the Brahmin's son. Then, as soon as he heard that, the Brahmin's son became very delighted with the Buddha. Having become delighted, he said: I also want to enter among you. I also want to take refuge in the Buddha Bhagavan, the Dharma, and the Sangha. Then, the sons of Anathapindika heard the Brahmin's son speak such words. Having heard, they gave him several hundred karshapanas. The Brahmin's son also entered among them. Then one day, those friends had the thought: Let us invite the Buddha and the Sangha of monks for three months and serve them with all necessities. Among them, some said: We all cannot continuously do only this for three months, let us take turns offering meals. The Brahmin's son said: I am poor and impoverished, I cannot afford to take turns offering meals like that. There, some said: Whoever cannot offer meals to the Buddha and the Sangha of monks, let him leave from among us. Then, the Brahmin's son thought: I in this
Tibetan
མ་ཆུད་དེ་ཆུད་ན། བདག་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འབྱུང་བ་ནི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཉིན་རེས་མཇུག་ཏུ་གྱིས་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྷག་རོལ་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ལ་བྱིན་ཅིག །མཛའ་སྡེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ཉིན་རེས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེར་དེ་དག་གི་ལྷག་རོལ་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བྱིན་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ། གཞན་དག་ཀྱང་ཀར་ཥ་པ་ནི་གཞན་དག་འབུལ་དུ་བཅུག་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་ཡང་བསྐུལ་ནས། དེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལམ་ཡང་མཛེས་པར་བྱས། གྲོང་ཁྱེར་ཡང་མཛེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་སྦྱར་རོ། །ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་གདན་བཤམས་ཏེ། ཆུ་ར་བཀང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་བ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་སྟེ་བཤོས་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ ཏེ། གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། དགེ་སློང་མང་པོས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་ཕྱིན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆེ་བ་ལ་འོས་པའི་ན་བཟའ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན། བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་
Chinese
如果不是浪费而是利用，我心想从我们这些人当中产生出来就不是偶然的，于是说道：请你们每天轮流做最后的事情，你们剩下的所有东西也都给我吧。朋友们说道：就按照你喜欢的那样做吧。说完，他们便迎请佛陀等比丘僧团三个月之久，每天轮流用所有供品供养佛陀等比丘僧团三个月。在那里，他们剩下的所有东西都给了那个婆罗门童子，婆罗门童子把那些东西全部收集起来，也让其他人供养其他东西，卡尔沙巴尼（karṣāpaṇa，梵文，karshāpana，一种古代印度货币单位，字面意思：卡尔沙巴尼）。最后一天，他迎请佛陀等比丘僧团到家中，也劝请了国王胜光王和屋主给孤独施主，他就在那天晚上把道路也装饰得很漂亮，城市也装饰得很漂亮，就在那天晚上准备了很多干净美好的食物和饮料。第二天早上早早起床，铺设好座位，盛满水，用信使劝请世尊：尊者，斋饭时间已到，请用斋饭。世尊心想现在时间已到，于是劝请道：请去吧。然后，世尊早上穿好下裙和法衣，拿着钵，许多比丘跟随，比丘僧团在前面开路，前往婆罗门童子的那个萨嘎拉瓦（sāgarava，梵文，sāgarava，字面意思：萨嘎拉瓦）的空地，到达后，在比丘僧团的中央铺设好的座位上坐下。然后，婆罗门童子知道佛陀等比丘僧团安乐就座后，用自己的手用许多干净美好的食物和饮料让他们饱餐，随心所欲地供养，并向世尊献上了适合尊者的法衣。也向其他比丘每人献上了一对布，并发愿证得无上圆满正等觉：唉呀！以此善根，愿我于世间盲人无引导者、无导师之时，成就如来应供正等觉，具足明行
English
If it is not wasted but utilized, I thought that it would not be accidental to arise from among us, so I said: Please take turns doing the last thing every day, and give me all the things you have left. The friends said: Let's do it as you like. After saying that, they invited the Buddha and the Sangha of monks for three months, and took turns every day to offer all the offerings to the Buddha and the Sangha of monks for three months. There, all the things they had left were given to that Brahmin boy, and the Brahmin boy collected all those things, and also had others offer other things, karshāpana (梵文，karshāpana，an ancient Indian monetary unit, literally: karshāpana). On the last day, he invited the Buddha and the Sangha of monks to his home, and also persuaded King Prasenajit and the householder Anathapindika, and he decorated the road very beautifully that night, and also decorated the city very beautifully, and prepared a lot of clean and beautiful food and drinks that night. The next morning, he got up early, set up the seats, filled them with water, and urged the Blessed One with a messenger: Venerable, the time for the meal has come, please take the meal. The Blessed One thought that the time had come, so he urged: Please go. Then, the Blessed One put on his lower skirt and Dharma robe in the morning, took his bowl, and many monks followed, and the Sangha of monks cleared the way in front, and went to that sāgarava (梵文，sāgarava，literally: sāgarava) open space of the Brahmin boy, and after arriving, sat down on the seats that had been laid out in the center of the Sangha of monks. Then, the Brahmin boy knew that the Buddha and the Sangha of monks were seated comfortably, and used his own hands to feed them with many clean and beautiful foods and drinks, offering them as they wished, and offered the Dharma robe suitable for the Venerable to the Blessed One. He also offered a pair of cloths to each of the other monks, and made a vow to attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment: Alas! With this root of virtue, may I, when there is no guide or teacher for the blind in the world, attain the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct.
Tibetan
ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད། འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཐུན་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།པད་མ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། པད་མ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས་ནས། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུངས་མའི་གནས་དགའ་ལྡན་གྱི་པད་མའི་མཚོའི་ནང་ན། དུས་མ་ཡིན་པར་པད་མ་ཞིག་སྐྱེས་ནས། དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱེད་ཀྱི་པད་མ་འདི་བདག་གིས་དེ་ལ་འབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་དད་པ་ཞིག་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེས་མི་དེས་དུས་མ་ཡིན་པའི་པད་མ་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱེར་ཏེ། འོང་བ་ཡང་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཀྱི་པད་མ་འོ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་ཅིག་དང་། འདི་བདག་གིས་ལེགས་ལྡན་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་བདག་གིས་ཀར་ཥ་པ་ནི་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ཆས་པ་ལས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་མི་དེ་ཚིག་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། ནོར་གྱི་བུངས་འདི་སྙེད་ཅིག་ཉོས་ཏེ་ཕྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་འབུལ་བ
Chinese
具足者，善逝，世间知，调御丈夫，无上士，天人师，愿成佛薄伽梵。之后，薄伽梵对婆罗门童子说：婆罗门童子，好啊！好啊！未来之时，婆罗门童子你，在世间盲目无引导、无导师之时，将成为如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛薄伽梵，名为“和合”。如是说。莲花二者，其中第一个莲花是：故事的开端是，住在舍卫城（Sravasti）时，按照国王胜光王的规矩，每天三次为了瞻仰薄伽梵而前往，用熏香、面粉、香和鲜花等供养薄伽梵，为了听法而在面前坐下。那时，拘那罗园的守护神，在兜率天的莲花湖中，生出了一朵非时而生的莲花，他心中想到：国王胜光王每天三次用熏香、面粉、香和鲜花等供养乔达摩沙门，这朵莲花我应当供养他，想着，就拿着它前往舍卫城。那时，一个对无遮子有信心的，开始对所有稀奇之物进行供养布施。之后，他看见那个人拿着这样一朵非时而生的莲花而来，就对他说：喂，人，把你的莲花给我吧，我将用它来供养具善无遮子，我也给你五百嘎夏巴涅。那时，给孤独长者带着五百仆从，为了瞻仰薄伽梵而出发，给孤独长者听见了那个人说那样的话。听见后，他心想：这人是邪说之徒，竟然用这么多钱买来供养无遮子
English
Endowed, Well-Gone, World-Knower, Tamer of Beings, Supreme, Teacher of Gods and Humans, may you become the Buddha Bhagavan. Then, the Bhagavan said to the Brahmin boy: Brahmin boy, well done! Well done! In the future, Brahmin boy, when the world is blind and without guidance, without a teacher, you will become the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, World-Knower, Tamer of Beings, Supreme, Teacher of Gods and Humans, the Buddha Bhagavan, named "Harmony." Thus he spoke. The two lotuses, the first of which is: The beginning of the story is that while residing in Shravasti, according to the custom of King Prasenajit, he would go three times a day to behold the Bhagavan, and after making offerings to the Bhagavan with incense, flour, perfume, and flowers, he would sit before him to listen to the Dharma. At that time, in the lotus lake of Tushita, the abode of the guardian deity of the Kunala Garden, a lotus was born out of season. He thought in his mind: King Prasenajit makes offerings to the Shramana Gautama three times a day with incense, flour, perfume, and flowers. I should offer this lotus to him. Thinking this, he took it and went to Shravasti. At that time, a person with faith in Anathapindika began to make offerings and donations to all wondrous things. Then, he saw that person carrying such an out-of-season lotus and said to him: Hey, man, give me your lotus, and I will use it to make offerings to the virtuous Anathapindika. I will also give you five hundred karshapanas. At that time, the householder Anathapindika, with five hundred servants, set out to behold the Bhagavan. The householder Anathapindika heard that man saying those words. Having heard this, he thought: This person is of false doctrine, and he is buying it with so much wealth to offer to Anathapindika.