Tibetan
་དམ། སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་འགའ་ལྟ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ལེ་ལོའི་དབང་གིས་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྨྲར་མི་བཏུབ་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་སྨན་པ་ལ་བསྟན་ནས། སྨན་པ་ན་རེ། འདི་ལ་ལུས་ཀྱི་ནད་ཀྱང་ཅི་ཡང་མེད་ལ། སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱིས། ལེ་ལོ་ཁོ་ནས་ཁྲི་ལས་ལྡང་དུ་མི་བཏུབ་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་བསྒོ་སྟེ། བུ་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་འདི་ལྟར་འདུག་པས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །མི་རྣམས་ཉེ་བར་འཚོ་བ་ནི་བསྒྲུབ་ཕོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་མང་དུ་བརྟུན་ཀྱང་དེ་བསླང་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པ། ཡོན་གནས་དག་སྤྱན་དྲངས་ལ་བཤོས་གསོལ་ན། དེ་དག་མཐོང་ན་ཞེས་བསྐྱེད་དེ། ལྡང་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་སྟོན་པ་དྲུག་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནས་ཁྱེའུ་དེས་དེ་དག་མཐོང་ཡང་མ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གིས་བསམས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་ཆེ་བར་གྲགས་པ། ཚིག་བཙན་པ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིས་དེ་མཐོང་ན་ཞེས་བསྐྱེད་དེ་ལྡང་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། དེའི་ ཕྱི་ཉིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་སྦྱར་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། གདན་བཤམས་ལ་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ་བཞག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་བ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་སྟེ་བཤོས་གསོལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཏེ། གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། དགེ་སློང་མང་པོས་ཞམ་རིང་བྱས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་ལ། དབང་པོ་ཞི་བ། ཐུགས་མཆོག་ཏུ་དུལ་བ། རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་ལྡན་པ། གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟར་དཔལ་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་གུས་པར་སྒྲིམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ལངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕ་མ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ། ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས། སྟན་ཆེས་དམའ་བ་དག་བླངས་ཏེ། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ། བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ ནི་བཟང་སྟེ། བདག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པས་བླ་མའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་བསྒྲུབས་ལ། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བའི་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས། དེས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་འོང་སྟེ། དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་། ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེའུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱེའུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་
Chinese
དམ། 想着“他是否有什么心理上的痛苦呢？”，但他因为懒惰，什么也说不出来。父母就带他去看医生。医生说：“他既没有身体上的疾病，也没有心理上的痛苦，只是因为懒惰而不能从床上起来罢了。” 之后，父母多次劝告他说：“孩子，不要这样！你这样下去是得不到快乐的。人们能够维持生计，是因为他们有能力去努力。”虽然多次劝说，但还是没能让他起来。后来有一天，父母心想：“如果迎请有功德的人来供养斋饭，他看到那些人，也许会站起来。”于是，他们请来了六位论师，供养了食物，但那个孩子看到了他们也没有站起来。之后，户主心想：“沙门乔达摩（梵文：Śramaṇa Gautama）是广为人知的有福之人，而且言语很有力量，如果这个孩子看到他，也许会站起来。”于是， 第二天，他们迎请了佛陀等比丘僧团到家中。当天晚上，他们准备了许多干净、美味的食物，第二天早上早早起来，铺设好座位，装满净水。然后，他们派人去催促世尊用斋。比丘禀告说：“用斋的时间到了，请用斋吧！”世尊知道时间已到，就说：“去吧！” 之后，世尊在早晨的时候，穿上法衣和裙子，拿着钵，许多比丘跟随在他身后，比丘僧团在前面开路，来到了户主所住的地方，在为比丘僧团准备的座位上坐下。之后，那个孩子从远处看到，佛陀世尊既美丽又令人愉悦，诸根寂静，内心极其调顺，具有完全的寂静，像金色的柱子一样光芒四射。看到之后，他因恭敬而努力站起来，走到世尊所在的地方，用头顶礼世尊的双足，和父母一起
English
Thinking, "Does he have some kind of mental anguish?" But because of laziness, he couldn't say anything. The parents then took him to a doctor. The doctor said, "He has neither physical illness nor mental anguish. It's just that he can't get out of bed because of laziness." After that, the parents repeatedly advised him, saying, "Child, don't do this! You won't be able to find happiness by staying like this. People are able to make a living because they have the ability to work hard." Although they repeatedly advised him, they still couldn't get him to get up. Then one day, the parents thought, "If we invite meritorious people to offer alms, he might get up when he sees them." So, they invited six teachers and offered them food, but the child didn't get up even when he saw them. After that, the householder thought, "The Śramaṇa Gautama is known to be a very fortunate person, and his words are very powerful. If this child sees him, he might get up." So, The next day, they invited the Buddha and the monastic community of monks to their home. That night, they prepared many clean and delicious foods, and the next morning they got up early, set up the seats, and filled them with clean water. Then, they sent someone to urge the Blessed One to take the meal. The monk reported, "It's time for the meal, please take the meal!" The Blessed One knew that the time had come, and said, "Go!" After that, the Blessed One, in the morning, put on his robes and skirt, took his bowl, many monks followed behind him, the monastic community of monks cleared the way in front, and they went to the place where the householder lived, and sat down on the seats prepared for the monastic community of monks. After that, the child saw from afar that the Buddha, the Blessed One, was both beautiful and pleasing, his senses were peaceful, his mind was extremely subdued, he possessed complete peace, and he shone like a golden pillar. After seeing this, he stood up with effort out of respect, went to the place where the Blessed One was, bowed his head at the feet of the Blessed One, and together with his parents
Chinese
得知以释迦等比丘僧众安乐居住，便以自己的手，用许多干净美好的食物和饮料使他们满足，并随其所愿。之后，世尊用斋完毕，得知钵已洗净，手已擦拭，便取了最低的座位，为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊对那个童子赞叹精进，说道：‘孩子，通过精进，你将获得无上正等觉。’之后，那个童子心想：‘世尊所说甚好，但我因精进不足，无法获得上师的殊胜之处。我应该为母亲努力入海，并恭敬佛、法、僧。’于是，他带着入海的货物，进入大海，为了前往珍宝岛而努力。当他完成大海航行的任务后，便来到舍卫城。他迎请释迦等比丘僧众三个月，并供养一切所需。他以一切所需供养释迦等比丘僧众三个月之久。在最后一天，他为释迦等比丘僧众供养了具有百味的食物，并向世尊献上了价值百万的袈裟。他还向其他比丘每人献上一双布，并发愿证得无上正等觉。以此善根，愿我于无有引导者、无有导师的盲昧世界中，成为如来、阿罗汉、正等觉、具足明行、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛陀世尊。’之后，世尊对那个童子说道：‘孩子，好啊，好啊！孩子，你在未来世，于无有引导者、无有导师的盲昧世界中，将成为如来、阿罗汉、正等觉、具足明
English
Having learned that the Sangha of monks, including Shakya, were living in peace, he satisfied them with many clean and excellent foods and drinks from his own hands, and gave them whatever they desired. Then, after the Blessed One had finished his meal, and knowing that the bowl had been washed and the hands had been wiped, he took the lowest seat and sat before the Blessed One to listen to the Dharma. Then, the Blessed One praised the boy's diligence, saying, 'Child, through diligence, you will attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment.' Then, the boy thought, 'What the Blessed One said is good, but because I lack diligence, I cannot attain the excellence of the teacher. I should strive to go to sea for my mother, and I should honor the Buddha, Dharma, and Sangha.' So, taking goods for going to sea, he entered the great ocean and strived to go to the island of jewels. When he had completed the task of sailing the great ocean, he came to Shravasti. He invited the Sangha of monks, including Shakya, for three months and provided all their needs. He served the Sangha of monks, including Shakya, with all their needs for three months. On the final day, he offered food with a hundred flavors to the Sangha of monks, including Shakya, and offered a robe worth a million to the Blessed One. He also offered each of the other monks a pair of cloths and made aspirations to attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. By this root of virtue, may I, in a blind world without a guide or teacher, become the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, endowed with knowledge and conduct, the Gone to Bliss, Knower of the World, Tamer of Beings, Unsurpassed, Teacher of Gods and Humans, the Buddha, the Blessed One.' Then, the Blessed One said to the boy, 'Child, well done, well done! Child, in the future, in a blind world without a guide or teacher, you will become the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, endowed with knowledge'
Tibetan
པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྩལ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་ པ་ན། བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་འཚོ་བས་ཕོངས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་གསོ་བ་མང་ཞིང་གཡོག་འཁོར་མང་བ་ཞིག་སྟེ། དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་ཕྱུག་པོ་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། འཚོ་བ་བཙལ་བར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཅན་སྦྱིན་པ་ལ་ཕྲེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་བདག་ལ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡུད་པར་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེའི་གྲིབ་མ་དང་མི་འབྲལ་བ་བཞིན་དུ་དེའི་ཕྱིར་འབྲང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འཕྲིགས་ནས་དྲིས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ང་ལ་རག་ལས་པ་ཅི་ཡོད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་རག་ཅི་ཡང་ལས་ཏེ། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་བཙལ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་དེའི་འཚོག་ཆས་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཕྱག་དར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་མངགས་ཏེ། དེང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བུ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱག་དར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་སོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་བྱི་དོར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་བྲམ་ཟེ་འདི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བྱི་དོར་བྱས་པ་དེ་ཙམ་ཡང་བྱི་དོར་བྱས་པར་མི་མངོན་པ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་དེས་གཡེངས་ཏེ་ཉི་མ་རངས་པ་ཐལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་ད་ནི་བདག་གིས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་མི་ཕྱིན་ཏོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་དགོངས་མལ་བཏབ་བོ།
Chinese
具足功德与足，善逝，世间知，调御丈夫，无上士，天人师，佛薄伽梵具足力量与精进之功，如是宣说。 所谓给孤独者，其事缘是，住在舍卫城时，当时在舍卫城中，住着一个贫穷的婆罗门，生活困窘。 他有很多需要赡养的人，也有很多仆人。 他心想，我应该依靠哪个富人来寻找生计呢？ 然后他心想，居士给孤独是一个有慈悲心，乐于布施的人，他能够满足我的一切需求。 然后，他像影子一样不离不弃地跟随着他。 然后，居士给孤独看见了他，问道：婆罗门，你有什么需要我的吗？ 婆罗门说：居士，我什么都需要，我想依靠你来寻找生计。 听到这话，居士给孤独立刻开始为他准备一切生活用品。 后来有一天，他和居士给孤独一起去了胜光王子的花园。 按照居士给孤独的习惯，每天都带着五百个仆人去胜光王子的花园打扫。 后来有一天，他有事，就派那个婆罗门去，说：今天你到胜光王子的花园去打扫吧。 居士就走了。 那个婆罗门也开始打扫胜光王子的花园。 然后，世尊心想，这个婆罗门将会发起不退转于无上正等菩提之心。 世尊心想，无论他打扫了多少，都加持得让他打扫过的痕迹都显现不出来。 他因此分心，直到太阳落山。 然后他心想，现在我不能回舍卫城去了。 于是就在胜光王子的花园里睡下了。
English
Endowed with virtues and feet, the Sugata, Knower of the World, Tamer of Beings, Charioteer, Supreme, Teacher of Gods and Humans, the Buddha, the Bhagavan, endowed with the power and effort of diligence, thus it is said. The story of Anathapindika is as follows: He was residing in Shravasti. At that time, in Shravasti, there lived a poor Brahmin who was impoverished in his livelihood. He had many to support and many servants. He thought, "Which wealthy person should I rely on to seek a livelihood?" Then he thought, "The householder Anathapindika is compassionate and generous. He will be able to provide for all my needs." Then, like a shadow, he followed him closely. Then, the householder Anathapindika saw him and asked, "Brahmin, what do you need from me?" The Brahmin said, "Householder, I need everything. I want to rely on you to seek a livelihood." As soon as he heard this, the householder Anathapindika immediately began to prepare all his necessities. Later, one day, he went with the householder Anathapindika to Prince Jeta's Grove. According to the custom of the householder Anathapindika, he would go to Prince Jeta's Grove every day with five hundred servants to clean. Later, one day, he had something to do, so he sent the Brahmin, saying, "Today, you go to Prince Jeta's Grove to clean." The householder left. The Brahmin also began to clean Prince Jeta's Grove. Then, the Bhagavan thought, "This Brahmin will generate a mind that will not regress from the Unsurpassed Perfect Enlightenment." The Bhagavan thought, "No matter how much he cleans, I will bless it so that the traces of what he has cleaned will not be visible." He was distracted by this, and the sun had already set. Then he thought, "Now I cannot go back to Shravasti." So he made his bed in Prince Jeta's Grove itself.