Tibetan
ན་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་མཐོང་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྷག་པར་ཡང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དསྲེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ཁྲོས་ནས་བསམས་པ། དགེ་སློང་གིས་ངའི་ཆུང་མ་མཐོང་གིས་མེད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་བསམ་པ། རེ་ཞིག་འདི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ས་ར་ན་ལ་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། གཉིས་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ལ། འདི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་བསླབས་ཀྱིས་ངས་འདི་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཞམ་རིང་བ་རྣམས་བོས་ཏེ་དེ་ལྕག་གིས་ཞེན་པར་བཞུས་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ལྕག་གིས་བཞུས་པས་པགས་པ་རལ་ནས་ཁྲོས་ཏེ་བསམས་པ་བདག་མ་ཉེས་པར་དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་འདིས་བརྡེགས་ཀྱིས། བདག་ཕའི་ཡུལ་དུ་སོང་ལ་ཕའི་ཡུལ་དུ་འདུག་སྟེ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ་སོང་ལ། དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་འདི། རྡུལ་བཏོན་ཏེ་བཏང་ངོ་སྙམ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་མ་ནོངས་པར་དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་དེས། བདག་མ་ཉེས་པར་བརྡེགས་པས་ན་བདག་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་མཆིས་ཏེ། དེར་མཆིས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ་མཆིས་ལ། དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་དེ་རྡུལ་བཏོན་ཏེ་བཏང་གིས། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཞེས་སུ་གསོལ། གནས་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་མ་འགྲོ་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དེ། རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་མ་གསུངས་སམ་ཞེས་བྱས་ཏེ། གནས་བརྟན་དེས་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་བཀ
Chinese
看到被妃嫔们围绕着，那位国王更加怒火中烧，他愤怒地想：比丘难道没看见我的妻子吗？然后他想：暂时先观察一下，这个人是离欲的呢，还是没有离欲的。然后他对具寿萨拉纳说：你是阿罗汉吗？他说：大国王，我不是。国王说：你是不还者，一来者，还是已证入预流果？你得到非想非非想处，无所有处，识无边处，空无边处了吗？你得到第四禅，第三禅，第二禅，第一禅了吗？他说：大国王，我没有。然后国王想：这个比丘不是离欲的，他没有被堪布和阿阇梨教导，我要教导他。于是他叫来侍从，让他们用鞭子狠狠地抽打他，然后放走了他。然后他被鞭子抽打，皮肤破裂，愤怒地想：我没有犯错，却被这个恶时期的暴君殴打。我要回到父亲的领地，住在父亲的领地，集结四种军队，然后去把这个恶时期的暴君挫骨扬灰。然后他去了住在亚那儿子洞穴里的具寿那里，走到具寿亚那儿子的脚下顶礼，说道：堪布，我没有犯错，却被那个恶时期的暴君无缘无故地殴打，所以我要去父母的领地，在那里集结四种军队，然后去把那个恶时期的暴君挫骨扬灰。请您接受我的学处。长老说：孩子，不要被愤怒所控制。世尊不是说过，出家人应该忍受世间的八法，即得到和得不到，名声和没有名声，赞扬和诽谤，快乐和痛苦吗？长老多次这样劝诫他。
English
Seeing that he was surrounded by consorts, the king became even more filled with anger. He thought in anger: "Did the monk not see my wife?" Then he thought: "Let me observe for a while whether this person is free from desire or not." Then he said to the venerable Sarana: "Are you an Arhat?" He said: "Great King, I am not." The king said: "Are you a non-returner, a once-returner, or have you attained stream-entry? Have you attained the realm of neither perception nor non-perception, the realm of nothingness, the realm of infinite consciousness, the realm of infinite space? Have you attained the fourth dhyana, the third dhyana, the second dhyana, or the first dhyana?" He said: "Great King, I have not." Then the king thought: "This monk is not free from desire, and he has not been taught by his preceptor and teacher. I will teach him." So he called the long-serving attendants and ordered them to whip him severely and then release him. Then, having been whipped, his skin was torn, and he thought in anger: "I have done nothing wrong, yet this cruel king of a degenerate age has beaten me. I will go to my father's land and stay in my father's land, gather an army of four divisions, and then go and utterly destroy this cruel king of a degenerate age." Then he went to the venerable one who was staying in the cave of the son of Yana, and having arrived, he prostrated at the feet of the venerable son of Yana and said: "Preceptor, I have done nothing wrong, but that cruel king of a degenerate age beat me for no reason, so I will go to my parents' land, and having gone there, I will gather an army of four divisions and then go and utterly destroy that cruel king of a degenerate age. Please accept my vows." The elder said: "Child, do not be controlled by anger. Did not the Blessed One say that one who has gone forth should endure the eight worldly dharmas, namely, gain and loss, fame and disrepute, praise and blame, pleasure and pain?" The elder admonished him in this way many times.
Tibetan
ག་ཀྱང་དགག་མ་ནུས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་དེ་ལྟར་ཁྱོད་འགྲོ་འདོད་ན་ད་ལྟར་ནི་ནམ་སྲོས་སུ་ཉེ་སྟེ། ལམ་ན་སེང་གེ་དང་། སྟག་དང་། གཟིག་དང་། དྲེད་མོ་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པ་ཡོད་ཀྱིས་དོ་ནུབ་ཀྱི་ཚེ་ལ་འདིར་འདུག་ལ་ནང་པར་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་སྨྲས་པ། མཁན་པོས་ཅི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། གནས་བརྟན་དེ་དེ་དང་གནས་ཁང་གཅིག་ཏུ་ཉལ་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཅི་ནས་དེ་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་དུ་དེས་བསླབ་པ་ཕུལ་ཏེ། ཕའི་ཡུལ་དུ་སོང་ནས་ཕས་དེའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་བྱིན་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་དགྲ་ཚར་གཅོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གི་ཡུལ་དུ་དམག་དྲངས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་དེའི་གཡུལ་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། ཐུབ་པར་བྱས་ནས། རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱས་ཏེ། གསོན་པོར་བཟུང་ནས་གསོད་དུ་བཏང་སྟེ། དེ་ནས་གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་དེ་གསོད་པའི་སར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། དེས་བལྟས་ན་རྨི་ལམ་ཉིད་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུ་གྲོང་ཁྱེར་གྱེན་དུ་རྒྱལ་ན་བསོད་སྙོམས་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་དེས་ཀུས་བཏབ་སྟེ། མཁན་པོ་བདག་གི་སྐྱབས་མཛད་དུ་གསོལ། བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་ཟེར་ཞིང་འདུག་པ་རྨི་ལམ་མཐོང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དེས་སྐྲག་ནས་སད་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་རྡོལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་ཡ་ནའི་བུས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་མཐོང་བར་ཟད་ཀྱིས་མ་འཇིགས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ས་ར་ན་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ས་ར་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཞིང་འདུག་ལ། བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཡང་འཚེ་བ་མ་བྱས་ན། ད་བདག་ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་སོང་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་སྙེད་བསད་ཀྱིས། དོན་དུ་གཉེར་བ་འདི་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ བཏང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་གྱིས་དེའི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་རིག་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ས་ར་ནས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་
Chinese
什么也无法阻止，具寿亚那之子对他说：孩子，如果你想这样走，现在天色已晚，路上有狮子、老虎、豹子和熊的恐惧，今晚住在这里，明天早上走吧。然后他说：我会按照堪布所说的去做。然后，那位长老和他睡在同一个地方，具寿亚那之子为了阻止他，就加持他，以便他在睡觉的梦中接受教导，回到父亲的领地，父亲让他统治他的王国，给了他四支军队，并命令说：你首先要做的事情就是消灭敌人。说完，他一听到这话，就集结了四支军队，向暴君光明的领地发动了战争。暴君光明打败了他，征服了他，让他背对着，活捉了他，并下令处决。然后，刽子手们带着他走向刑场，他看到在梦中，具寿亚那之子在城市里乞讨，他顶礼膜拜，祈求：堪布，请救救我，请赐予我苦难和生命的怜悯。他加持他，让他看到这样的梦。然后，他被吓醒了，但仍然认为梦是真的，并因此而崩溃。具寿亚那之子对他说：孩子，你只是做了一个梦，不要害怕。然后，他一听到这话，萨拉纳就变得高兴起来，并开始思考：这个名叫萨拉纳的人就是我，我没有伤害过任何众生，现在我被愤怒所控制，甚至在梦中也杀死了这么多人。我认为我放弃了这样的追求。 然后，长老意识到他的心已经悲伤，就教导了他相应的佛法。因此，萨拉纳坐在那个座位上，就舍弃了一切烦恼，成为了阿罗汉。
English
Unable to prevent anything, the venerable Yana's son said to him: Child, if you want to go like this, it is now getting late, and there is the fear of lions, tigers, leopards, and bears on the road. Stay here for tonight and leave in the morning. Then he said: I will do as the Khenpo has said. Then, that elder slept in the same place with him, and the venerable Yana's son blessed him in order to prevent him, so that in the dream of sleeping he received teachings, returned to his father's land, and his father let him rule his kingdom, gave him four divisions of the army, and commanded: The first thing you must do is to destroy the enemy. Having said that, as soon as he heard this, he assembled the four divisions of the army and waged war on the land of the tyrant Rab Snang (Radiant Light). The tyrant Rab Snang defeated him in battle, conquered him, made him turn his back, captured him alive, and ordered him to be executed. Then, the executioners led him to the place of execution, and he saw that in the dream itself, the venerable Yana's son was begging for alms in the city. He prostrated and prayed: Khenpo, please be my refuge, please grant me hardship and spare my life. He blessed him to see such a dream. Then, he woke up frightened, but still regarded the dream as true and collapsed accordingly. The venerable Yana's son said to him: Child, you have only seen a dream, do not be afraid. Then, as soon as he heard this, Sarana became happy and began to think: This one named Sarana is me, and I have not harmed any sentient being. Now I have been controlled by anger and have killed so many people even in a dream. I think I have given up such a pursuit. Then, the elder, realizing that his mind had become sad, taught him the Dharma accordingly. Therefore, Sarana, while sitting on that very seat, abandoned all afflictions and became an Arhat.
Tibetan
ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་བདག་གིས་དགེ་སློང་ལྕག་གིས་བཞུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀའི་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་བརྟེན་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀ་ཏྱ་ནའི་བུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀ་ཏྱ་་ནའི་བུས་བསམས་པ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་སྐྱེས་ཀྱིས་བཅད་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ས་ར་ན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ས་ར་ན་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ས་ར་ནས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ལྕག་གིས་བཞུས་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་ར་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་གོ །བུད་མེད་རྣམས་ནི་མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་ལ་ཕྲེད་དེ། དེའི་བཙུན་མོ་རྣམས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ། རང་སངས་ རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་མཚན་མོ་དགོངས་མལ་བཏབ་ནས། ལུས་མཛེས་པ་དང་། སེམས་མཛེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་བུད་མེད་དེ་དག་གིས་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་སང་ནས། བཙུན་མོའི་འཁོར་མི་སྣང་ན། ཁྲོས་ཏེ་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ཐོགས་ནས། རྗེས་གར་བྱུང་བ་ཐོག་ཐག་ཏུ་སོང་བ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་བཙུན་མོའི་འཁོར་ལ་ཆོས་འཆད་ཅིང་འདུ
Chinese
亲自现证了。之后，暴恶光国王听到说：“我用鞭子抽打的比丘，是开光国王的儿子。”于是前往他的住处，礼拜他的双足，请求宽恕，依靠他，邀请具寿迦旃延之子住了七天。之后，有一天，具寿迦旃延之子心想：“名闻利养必须用荆棘来阻断。”于是与具寿萨罗那一起前往王宫。之后，比丘们听说了具寿萨罗那如何转变的情况。听闻后，向薄伽梵禀告说：“尊者萨罗那做了什么业，以该业的成熟，出生于富有、多财、享受丰厚的种姓？做了什么业，以该业的成熟，被暴恶光国王用鞭子抽打？并且，他使薄伽梵也欢喜，没有使之不欢喜，在薄伽梵的教法中出家，断除了一切烦恼，亲自现证了阿罗汉果位？”薄伽梵开示说：“比丘们，这是他自己所作所积的业。比丘们，过去世，在瓦拉纳西城，梵施国王在执政。之后有一天，他的妃嫔们一起出游，去了花园，国王睡着了。女人们则采摘花朵和果实，那些妃嫔们在那花园里互相游玩。在诸佛薄伽梵没有出现在世间的时候，独觉佛会出现在世间。一位独觉佛在那花园里过夜，那些女子们看到如此身形美好、内心美好的人，看到之后立刻生起了欢喜心。生起欢喜心后，礼拜他的双足，为了听法而坐在他的面前。之后，国王醒来，不见妃嫔们，愤怒地拿着锋利的宝剑，沿着她们走过的路一直走去，国王看到那位独觉佛正在给妃嫔们说法。
English
He realized it directly. Then, King Tumporabnang heard that "the monk I whipped was the son of King Charkai." So he went to his place, prostrated at his feet, and asked for forgiveness. Relying on him, he invited the Venerable Katyayana's son to stay for seven days. Then, one day, the Venerable Katyayana's son thought, "Gain and respect must be cut off by thorns." So he went to the royal palace with the Venerable Sarana. Then, the monks heard about how the Venerable Sarana had changed. After hearing this, they reported to the Bhagavan, "Venerable Sarana, what karma did he do that, as a result of that karma, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family? What karma did he do that, as a result of that karma, he was whipped by King Tumporabnang? And he pleased the Bhagavan, did not displease him, and renounced in the Bhagavan's teachings, abandoning all defilements, and personally realized the state of an Arhat?" The Bhagavan said, "Monks, this is the karma he himself did and accumulated. Monks, in the past, in the city of Varanasi, King Brahmadeva ruled. Then one day, his consorts went out together and went to the garden, and the king fell asleep. The women picked flowers and fruits, and those consorts wandered around in that garden. At that time when the Buddhas, the Bhagavat, did not appear in the world, the Pratyekabuddhas would appear in the world. A Pratyekabuddha spent the night in that garden, and those women saw such a beautiful body and a beautiful mind, and immediately felt joy. After feeling joy, they prostrated at his feet and sat in front of him to listen to the Dharma. Then, the king woke up and, not seeing the consorts, angrily took a sharp sword and went along the path they had taken, and the king saw that Pratyekabuddha was teaching the Dharma to the consorts.