Tibetan
་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བདུན་རང་རང་གི་ཡུལ་ན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་ལས། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་ཏེ་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་བསྡུམ་པར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་ཡུལ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཞིག་ན། དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བཅོལ་ན། དེས་འདི་རྣམས་ཀྱི་བསྡུམས་བྱེད་ནུས་པར་ འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་ཏེ། དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུམ་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས། དྲང་སྲོང་དེས་ཅང་མི་སྨྲ་བས་གནང་བར་རིག་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཞིག་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ཏེ། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེ་གནས་དེ་ཁོ་ན་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་གང་ན་འཁོད་པ་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། ལྷགས་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་ཐམས་ཅད་མཇལ་དུམ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེ་དག་གིས་མཇལ་དུམ་བྱས་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བཟླུགས་ནས་ཡུལ་ཡུལ་དུ་དོང་སྟེ། རང་རང་གི་བུ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་ནས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ན
Chinese
從前，在過去的時代，中部地區有七個國王各自在自己的國家做國王。但他們彼此不和，時不時地讓許多人喪命。後來，迦尸國的國王梵授生起了這樣的念頭：我該用什麼方法來調解這些陽光下的國王呢？當時，在迦尸國國王梵授的國家裡，在一個苦行的地方，住著一位具有五種神通、神通廣大、威力強大的仙人。於是，梵授國王心想：如果我委託那位仙人，他就能夠調解他們。想到這裡，他就去仙人居住的地方，向仙人的腳下頂禮，說道：這些陽光下的六個國王彼此不和，時不時地讓許多人喪命。因此，您應該調解他們。說完就走了。當時，那位仙人沒有對迦尸國的國王梵授說任何話，表示默許。迦尸國的國王梵授知道仙人默許了，就向仙人的腳下頂禮，然後離開了。後來，那六個國王集結了四種軍隊，來到波羅奈國（Vārāṇasī，今瓦拉納西），用四種軍隊包圍了整個城市。之後，迦尸國的國王梵授請求那位仙人前來。仙人一聽到，立刻從他居住的地方騰空而起，前往六個國王駐紮的地方。六位國王一看到仙人，都非常高興。他們高興地走向仙人所在的地方，向仙人的腳下頂禮，為了聽法而坐在仙人面前。之後，仙人向他們講述佛法，讓他們全部和解。他們和解後，在仙人面前生起了想要出家的念頭。之後，他們互相告別，回到各自的國家，讓自己的兒子繼承王位，行布施，積累功德。
English
In the past, in a bygone era, there were seven kings in the central region, each ruling as king in their own land. However, they were not in harmony with each other, and from time to time, they caused many people to perish. Then, one day, King Brahma-given of the Kashi country had a thought: 'By what means should I reconcile all these kings under the sun?' At that time, in the land of King Brahma-given of Kashi, in a place of ascetic practice, there lived a hermit endowed with five kinds of clairvoyance, possessing great magical powers and strength. Then, King Brahma-given thought: 'If I entrust this hermit, he will be able to reconcile them.' Thinking this, he went to where the hermit was staying, prostrated at his feet, and said: 'These six kings under the sun are all not in harmony with each other, and from time to time, they cause many people to perish. Therefore, you should reconcile them all.' Having said this, he left. Then, the hermit did not say anything to King Brahma-given of Kashi, thus giving his consent. Then, King Brahma-given of Kashi, knowing that the hermit had given his consent by not speaking, prostrated at his feet and left. Then, one day, the six kings gathered an army with four divisions and arrived in the land of Varanasi. They surrounded the entire city with an army of four divisions and encamped there. Then, King Brahma-given of Kashi summoned the hermit. As soon as he heard this, the hermit immediately rose into the sky from that very place and went to where the six kings were encamped. Then, as soon as they saw him, the six kings of royal lineage became very happy with the hermit. Having become happy, they went to where the hermit was, prostrated at his feet, and sat before him to listen to the Dharma. Then, the hermit taught them the Dharma and made them all reconcile. After they had reconciled, they developed a mind of wanting to become fully ordained in the presence of that very hermit. Then, they bid farewell to each other and returned to their respective countries, installed their own sons as kings, and gave alms and accumulated merit.
Tibetan
ས། དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྤུན་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནུ་བོ་ཐ་ཆུངས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དྲང་སྲོང་དེས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པ་དེ་དག་བསྡུམས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདིས་སྤུན་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟ་བ་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྟ་བ་གཅིག་ཏུ་འཐུན་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་བུ་དང་གཡོག་འཁོར་དུ་བཅས་པ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་ཞིག་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་བུ་བདུན་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེའི་བུ་སྤུན་དྲུག་ཕན་ཚུན་ལྟ་བ་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་བུ་ཐ་ཆུངས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་སྟེ། དེས་ཕུ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕ་མ་
Chinese
萨，就在那位仙人那里出家了。他们在那里出家后，生起了四禅和五神通。比丘们，你们怎么想？那时作为仙人，安住于菩萨行持的，就是我本人。那时，那六个互相不和的国王，就是这六个互相争论不休的兄弟。 那时，作为国王名为梵天施的，就是这个最小的弟弟。那时，那位仙人也调解了那些不和的人，使他们也出家了，生起了四禅和五神通。现在，他也使这六个互相争论不休的兄弟，见解达成一致，使他们也出家，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。然后，比丘们请问世尊道：尊者，这位拥有儿子和仆从眷属的施主，做了什么业，以那业的成熟，出生于富有、多财、享用丰厚的种姓中，而且世尊也令他们欢喜，不令他们不欢喜，七个儿子也出家，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果呢？世尊开示说：是由于发愿的力量所致。禀告说：世尊，他们是在哪里发愿的呢？开示说：比丘们，过去已经过去的时劫中，在这个贤劫中，众生的寿命能活到两万岁时，出现了圆满正等觉的佛陀，具足明行足，善逝，世间解，调御丈夫，无上士，天人导师，世尊名为光藏，他降生于世间。那时在波罗奈（Varanasi）城中，住着一位施主，他的六个儿子互相争论不休。那位施主的最小的儿子对佛陀欢喜，他使所有的哥哥进入了圆满正等觉光藏佛的教法中，他们所有人都
English
Sa, they went forth to that very ascetic. Having gone forth there, they developed the four concentrations and the five superknowledges. Monks, what do you think? At that time, the one who was the ascetic, abiding in the conduct of a bodhisattva, was myself. At that time, those six kings who were in discord with each other were none other than these six brothers who are now speaking discordantly with each other. At that time, the one who was the king named Brahma-given was none other than this youngest brother. At that time, that ascetic also reconciled those who were in discord with each other, and they also went forth, developing the four concentrations and the five superknowledges. Even now, he has made these six brothers, who speak discordantly with each other, agree on one view. And they have also gone forth, abandoning all defilements, and have directly realized the state of an arhat. Then the monks asked the Blessed One Buddha, "Venerable one, what deeds has this householder, with his sons and retinue of servants, done that, as a result of those deeds, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, and that the Blessed One was pleased with them, and they did not displease him, and that his seven sons also went forth, abandoning all defilements, and directly realized the state of an arhat?" The Blessed One replied, "It is due to the power of aspiration." They asked, "Blessed One, where did they make these aspirations?" He replied, "Monks, in the past, in a bygone age, in this very Fortunate Aeon, when the life expectancy of beings was twenty thousand years, there appeared in the world a fully enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of beings, unsurpassed, a teacher of gods and humans, the Blessed One Buddha named Light-Store. At that time, in Varanasi, there lived a householder whose six sons were speaking discordantly with each other. The youngest son of that householder was fond of the Buddha, and he brought all his elder brothers into the teaching of the fully enlightened Buddha Light-Store. All of them
Tibetan
ལ་གསོལ་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་དག་གིས་དེར་ཚེ་གཅིག་ ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཞིག་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །དེའི་ཚེ་ཡང་བུ་བདུན་པོ་འདི་དག་ཉིད་བདག་གི་བུར་གྱུར་ཅིག །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཅིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། འདི་དག་ཀྱང་འདིའི་བུ་ཁོ་ནར་གྱུར་ཏོ། །བུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་ པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།། །།འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུ
Chinese
祈请之后，于正等觉光明佛的教法中出家。他们于彼处一生修持梵行，临终时发愿：愿正等觉光明佛所授记的婆罗门童子成为的佛陀薄伽梵，令我等欢喜，莫令不欢喜。于彼之教法中出家，断除一切烦恼，愿现证阿罗汉果。彼施主亦布施，积福，一生皈依并守护学处，临终时发愿：以此善根，我无论生于何处，愿皆生于富裕、多财、享用丰厚的种姓中。彼时，愿此七子亦成为我之子。愿正等觉光明佛所授记的婆罗门童子成为的佛陀薄伽梵，令我欢喜，莫令不欢喜。比丘们，你们怎么想？彼时成为施主者，即是此施主。彼于彼处布施，积福，守护皈依和学处，临终时发愿之业的异熟，无论生于何处，皆生于富裕、多财、享用丰厚的种姓中。此人令我欢喜，未令我不欢喜，此等亦成为此人之子。此等子亦一生修持梵行，临终时发愿，因此，比丘们，我已获得与正等觉光明佛极其相同、威力相同、事业相同、方便相同的果位，此等令我欢喜，未令我不欢喜，且于我之教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。光明护（迦叶波）之名者，住于王舍城。此后一日，具寿光明护
English
Having prayed, they went forth into the teachings of the perfectly enlightened Buddha Kāśyapa. There, they practiced celibacy for one lifetime, and at the time of death, they made the aspiration: 'May we please the Buddha, the Blessed One, who is the Buddha prophesied by the perfectly enlightened Buddha Kāśyapa to be the brahmin youth, and may we not displease him. Having gone forth into his teachings, having abandoned all defilements, may we realize the state of an arhat.' That householder also gave alms and accumulated merit. Having taken refuge and kept the precepts for one lifetime, at the time of death, he made the aspiration: 'By this root of virtue, wherever I may be born, may I be born into a wealthy, rich, and affluent family. At that time, may these seven sons also become my sons. May I please the Buddha, the Blessed One, who is the Buddha prophesied by the perfectly enlightened Buddha Kāśyapa to be the brahmin youth, and may I not displease him.' Monks, what do you think? The householder who was there at that time is none other than this householder. Having given alms and accumulated merit there, having kept the refuge and the precepts, by the ripening of the karma of the aspiration made at the time of death, wherever he was born, he was born into a wealthy, rich, and affluent family. He pleased me and did not displease me, and these also became his sons. These sons also practiced celibacy for one lifetime, and at the time of death, they made the aspiration. Therefore, monks, I have attained the same as the perfectly enlightened Buddha Kāśyapa, the same power, the same deeds, and the same means. These have pleased me and have not displeased me, and having gone forth into my teachings, having abandoned all defilements, they have realized the state of an arhat. The one called Kāśyapa resided in Rājagṛha. Then one day, the venerable Kāśyapa