Tibetan
་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་དེས་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།། །།ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་མདོག་བཟང་ལ། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་མགོ་བོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་པ་ལག་པ་རིང་བ། དཔྲལ་པའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྣ་མཐོ་བ་སྣ་ལེགས་པ་སྨིན་མ་སྟུག་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་བུ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ལྷག་འཕགས་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ༀ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་ བསླབས་ནས་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ལ་གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐ
Chinese
，并且获得了相同的方法。这个人使我高兴，没有使我不高兴。然后，听到这些话后，比丘们感到非常悲伤。世尊意识到他们的心已经悲伤，便向他们讲授了相应的佛法。因此，比丘们坐在座位上，舍弃了一切烦恼，亲自实现了阿罗汉果位。名为“身胜”的故事是这样的：佛陀住在舍卫城。当时，在舍卫城，有一个婆罗门，种姓高贵，富有，拥有大量财富和丰厚的享受，拥有广阔的产业，拥有与多闻天子（梵文：Vaiśravaṇa，वैश्रवण，Vaiśravaṇa，多闻天）相当的财富，甚至可以与多闻天子的财富相媲美，名叫身胜。他通过适当的方式娶了一个妻子，与她一同嬉戏玩乐。后来，他的妻子怀孕了。九个月或十个月后，她生下了一个男孩，相貌英俊，惹人喜爱，肤色好，呈金色，头如伞盖，手臂修长，额头宽阔，鼻子高挺，眉毛浓密。他们为他举行了盛大的诞生庆祝活动，并商议给这个男孩起什么名字。他们决定按照种姓的传统来命名。由于这个男孩是婆罗门身胜的儿子，因此他们说：“这个男孩的名字就叫胜上。”然后，胜上这个男孩由牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油精华喂养长大，像湖中的莲花一样迅速成长。当他长大后，他们教他文字、婆罗门的习俗、行为、嗡（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，圆满）、勃（藏文：བྷོ་，梵文天城体：भो，梵文罗马拟音：bho，呼唤语）、洁净、仪式、取灰、持丸、吠陀的解释、祭祀的解释、诗歌的解释、政治的解释、祭祀的执行、祭祀的指导、布施、接受、诵读和教导诵读的方法，使他成为精通六种职业的婆罗门。他逐渐精通了十八种知识，并且能够通过经论进行辩论。
English
, and having attained the same method. This one has pleased me, and has not displeased me. Then, as soon as they heard that, the monks felt great sorrow. The Blessed One, realizing that their minds had become sorrowful, taught them the Dharma that was in accordance with that. Therefore, while those monks were sitting on that very seat, they abandoned all afflictions and directly realized the state of an Arhat. The story called 'Body Excellent' is as follows: The foundation was that the Buddha was residing in Shravasti. At that time, in Shravasti, there was a Brahmin of high and noble lineage, wealthy, possessing much wealth and great enjoyment, with vast holdings, endowed with the wealth of Vaishravana (Tibetan: རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།), and rivaling the wealth of Vaishravana, named Body Excellent. He took a wife through proper means, and together with her, he engaged in play and enjoyment. Later, his wife became pregnant. After nine or ten months, she gave birth to a boy who was handsome, pleasing to behold, beautiful, with good complexion, golden in color, with a head like an umbrella, long arms, a broad forehead, a high and well-formed nose, and thick eyebrows. They held a grand celebration for his birth and discussed what name to give the boy, deciding to name him in accordance with their lineage. Since this boy was the son of the Brahmin Body Excellent, they said, 'Therefore, this boy's name shall be Superior Excellent.' Then, the boy Superior Excellent was raised and nurtured with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee, growing rapidly like a lotus in a lake. Then, when he grew up, they taught him writing, the customs of Brahmins, conduct, Om (Tibetan: ༀ་, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, meaning: perfection), Bho (Tibetan: བྷོ་, Devanagari: भो, Romanized Sanskrit: bho, meaning: call), cleanliness, rituals, taking ashes, holding pellets, the explanation of the Vedas, the explanation of sacrifices, the explanation of poetry, the explanation of politics, the performance of sacrifices, the instruction in performing sacrifices, giving, receiving, reciting, and the methods of teaching recitation, making him a Brahmin skilled in six professions. Gradually, he became proficient in the eighteen branches of knowledge and was able to debate through scriptures.
Tibetan
མས་ཅད་ཀྱང་ཚར་བཅད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པ། མཆོད་སྦྱིན་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་སེམས་སྐྱེས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མི་གཟིགས་པ་དང་མི་མཁྱེན་པ་དང་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ཡང་ཡན་ལག་འགའ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཉམས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་གིས། བདག་ཇེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐད་དུ་སོང་ལ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྒོད་མ་དཀར་མོ་དང་སྦྱར་བའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ། གསེར་གྱི་འཁར་བ་དང་གསེར་གྱི་རིལ་བ་ཐོགས་ཤིང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །ཇི་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ས་དེ་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་སོང་ནས་བཞོན་པ་ལས་བབས་ཏེ། རྐང་པས་ཀུན་དགའ་ར་བར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང་ཡང་དག་པར་མགུ་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། མཇུག་བརྟུལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་འདིར་བདག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བརྩམས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བགྱི་བའི་སླད་དུ། ཁྱུ་མཆོག་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་སྡོང་པོ་ལ་བཏགས། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་། མ་ཧེ་མོ་དང་། བཞོན་པ་དང་། བེའུ་དང་། བེའུ་ཆུང་ངུ་དང་། ར་དང་། ལུག་དང་། སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་སྡོང་པོ་ལ་བཏགས་སོ། །མཆོད་སྦྱིན་བགྱི་བའི་སླད་དུ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་དག་ཀྱང་བཤམས་སོ། །ཉི་འོག་གི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཞན་དང་གཞན་དག་དང་ལྗོངས་གཞན་དང་གཞན་དག་ནས། བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ལྷགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མས་ཅི་ནས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ཡན་ལག་འགའ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་མཆོད་སྦྱིན་དེ་ཁོ་ན་ལས་བརྩམས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས་གཉིས་ཀྱིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས
Chinese
一切都已断绝。之后有一天，婆罗门身胜心想：我要做祭祀。之后又生起一个念头：这位沙门乔达摩是遍知一切、遍见一切者。他能知晓过去、未来和现在发生的一切，没有什么他不知道、不了解、不领会的。我的祭祀哪怕只是在某些环节上有所缺失也不行。我最好去沙门乔达摩那里请教。于是他乘坐着由白色母马牵引的马车，手持金杖和金球，被一群婆罗门少年围绕着，从舍卫城（Sravasti，古印度城市，今北方邦境内）出发，前往胜林给孤独园（Jetavana）。当马车到达可以行进的地方，他便下车步行进入祇园精舍（Jetavana），来到世尊所在之处。到达后，他与世尊互相问候，交谈各种令人愉快和满意的话题，然后谦逊地坐在一旁。坐在一旁后，婆罗门身胜向世尊禀告说：乔达摩，我在此准备了一个大型祭祀，为了举行这个大型祭祀，我将五百头公牛拴在树上，还有牛、水牛、母水牛、役畜、小牛、小犊、山羊、绵羊以及各种小动物也都拴在树上。为了举行祭祀，我还准备了大量的食物和饮料。来自各个方向和地区的在家人和婆罗门都聚集在舍卫城，为了体验我的祭祀。世尊乔达摩，请您务必指示我，如何才能使我的祭祀不因任何环节的缺失而受到影响。然后，世尊就从他的祭祀本身出发，为他宣说了与之相应的佛法。因此，婆罗门身胜和婆罗门少年殊胜两人坐在同一个座位上，生起了二十种有身见山顶的智慧。
English
Everything was cut off. Then one day, the Brahmin Lushipa thought: I will perform a sacrifice. Then another thought arose: This Shramana Gautama is all-knowing and all-seeing. He knows everything that has happened in the past, will happen in the future, and is happening in the present. There is nothing that he does not know, does not understand, or does not comprehend. It would not be right if my sacrifice were to be deficient in even some aspects. I should go to Shramana Gautama and ask him. So he rode in a chariot drawn by a white mare, holding a golden staff and a golden ball, surrounded by a group of Brahmin youths, and set out from Shravasti (ancient Indian city, now in Uttar Pradesh) to Jetavana. When the chariot reached the place where it could travel, he got off and walked into Jetavana, to where the Blessed One was. Having arrived, he greeted the Blessed One, exchanged various pleasant and satisfying topics of conversation, and then humbly sat to one side. Having sat to one side, the Brahmin Lushipa reported to the Blessed One, saying: Gautama, I have prepared a large sacrifice here, and in order to perform this large sacrifice, I have tied five hundred bulls to trees, as well as cattle, buffaloes, female buffaloes, beasts of burden, calves, small calves, goats, sheep, and various small animals, all tied to trees. In order to perform the sacrifice, I have also prepared a large amount of food and drink. Householders and Brahmins from various directions and regions have gathered in Shravasti to experience my sacrifice. Blessed One Gautama, please instruct me on how to ensure that my sacrifice is not affected by any deficiencies in any aspect. Then, the Blessed One, starting from his sacrifice itself, taught him the Dharma that corresponded to it. Therefore, the Brahmin Lushipa and the Brahmin youth Shushana, sitting in the same seat, gave rise to twenty kinds of wisdom of the mountain peak of the view of the aggregation of existence.