Tibetan
མ་ནས། རི་དགས་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཆོངས་ལ་ངའི་རྒྱབ་ཏུ་རྐང་ལག་གིས་བརྟེན་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་དེང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆུ་ཀླུང་གི་དབུས་སུ་རྐང་ལག་བཙུགས་ཏེ་འདུག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ཆུ་ཀླུང་དེས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པར་འདུག་ནས་དེ་དེ་ན་འདུག་པའི་རྒྱབ་ཏུ་རི་དགས་རྣམས་ཀྱིས་མཆོང་ཞིང་རྐང་ལག་བཙུགས་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་དོང་ངོ་། །དེ་དག་དོང་བའི་རྨིག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་རྒྱབ་ཆོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རི་དགས་ཐ་མར་ལུས་པ་དེས་མཐོང་ནས་དེ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བདག་ནི་བསྒྲལ་མི་ནུས་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་དོགས་པ་སྐྱེས་པར་མཐོང་ནས་ཡིད་གསོས་ཏེ། གྲོགས་པོ་མ་འཇིགས་ཤིག་ཁྱོད་འཆི་བར་དོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་རི་དགས་དེ་བསྒྲལ་ཏེ་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རི་དགས་ཀྱི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རི་དགས་ལྔ་བརྒྱ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་ཤི་ན་གནས་པའི་གྱད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རི་དགས་ཐ་མར་ལུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན་འདི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ནས་བསྒྲལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ །ད་ལྟར་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་རབ་བཟང་ལ་སོགས་པ་གྱད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཅི་མཐོང་གསོལ་པ། བཙུན་པ་མཐོང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་མཐོང་། གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བའི་དབང་གིས་སྤྲུལ་པ་ཞིག་བཞག་སྟེ། ག་ཞིག་ཏུ་གཤེགས་པ་མཐོང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུལ་བར་བྱ་བ་གཉིས་ཤིག་ལུས་ཏེ། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་དང་། ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ང་འདི་སྙམ་
Chinese
此后，（菩萨）对那些鹿说：“你们跳到我的背上，用脚抓住我，我把你们送到对岸。”说完，菩萨便在河中央站定。菩萨们具有强大的力量，那条河无法移动他，他站在那里，鹿群跳到他的背上，用脚抓住他，然后到达对岸。它们在跳跃时，蹄子把菩萨的背都磨破了。之后，最后剩下的那只鹿看到后，心生疑虑，心想：我肯定无法得救了。这时，菩萨看到它心生疑虑，便安慰它说：“朋友，不要害怕，你没有死亡的危险。”说完，菩萨救了那只鹿，把它送到对岸，然后菩萨便去世了。比丘们，你们怎么想？那时，作为鹿群之首，安住于菩萨行持的那位，就是我本人。那五百只鹿，就是居住在拘尸那揭罗城的这五百个巨人。那时，最后剩下的那只鹿，就是这位善贤。那时，我身患重病，他从这充满恐惧的地方救了我，把我安置在无有恐惧的地方。现在，我被死亡的疾病所折磨，善贤等这五百个巨人，从充满恐惧的轮回中救出我，安置在究竟的常恒成就和安乐的涅槃之中。之后，世尊对具寿阿难陀说：“阿难陀，你看到了什么吗？”阿难陀回答说：“尊者，我看到了。”佛说：“你看到了什么？”阿难陀回答说：“尊者，我看到世尊以调伏之神通，留下化身，不知去向何处。”佛说：“阿难陀，正是如此。正是如此。阿难陀，现在如来还剩下两个需要调伏的对象，即乐喜乾闼婆王和遍行者善贤。对此，我心想：
English
Then, (the Bodhisattva) said to those deer, "You jump on my back, hold on with your feet, and I will take you to the other shore." Having said this, the Bodhisattva stood firm in the middle of the river. Because Bodhisattvas possess great strength, that river could not move him. He stood there, and the deer jumped onto his back, held on with their feet, and then reached the other shore. As they jumped, their hooves wore away the Bodhisattva's back. After that, the last remaining deer saw this and became doubtful, thinking, "I will certainly not be saved." At that moment, the Bodhisattva saw that it was doubtful and comforted it, saying, "Friend, do not be afraid, you are not in danger of death." Having said this, the Bodhisattva saved that deer, took it to the other shore, and then the Bodhisattva passed away. Monks, what do you think? At that time, the one who was the leader of the deer herd, abiding in the conduct of a Bodhisattva, was myself. Those five hundred deer were none other than these five hundred giants residing in the city of Kushinagara. At that time, the last remaining deer was this Rabzang (善贤, Good Excellent). At that time, when I was afflicted with a terminal illness, he rescued me from this place full of fear and placed me in a place free from fear. Now, when I am afflicted with the disease of death, Rabzang and these five hundred giants have rescued me from the cycle of existence filled with fear and placed me in the ultimate, permanent accomplishment and the blissful Nirvana. Then, the Blessed One said to the venerable Ananda, "Ananda, have you seen anything?" Ananda replied, "Venerable one, I have seen." The Buddha said, "What have you seen?" Ananda replied, "Venerable one, I saw the Blessed One, through the power of taming, leave behind an emanation and depart to some unknown place." The Buddha said, "Ananda, it is just so. It is just so. Ananda, now the Tathagata has only two beings left to be tamed, namely the Gandharva King Rabga (乐喜, Delightful Joy) and the Parivrajaka Rabzang (善贤, Good Excellent). Regarding this, I thought:
Tibetan
དུ་སེམས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ནི་ངས་གདུལ་བར་སླ་ན། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་རྒྱགས་ཤིང་བག་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་པས་ངས་སྤྲུལ་པ་བཞག་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱས་ཏེ་འདིར་འོངས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རབ་དགས་ལས་ཅི་བགྱིས་ཤིང་བསགས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། །གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཅིག་འོངས་ཏེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཀྲཱི་ཀཱིས་བཞེས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བྱིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་དག་ནི་འབྱོར་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་རྒྱས་ པར་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེ་ཉིད་ན་དགེ་བསྙེན་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་རོལ་མོ་མཁན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་མཐོང་ནས་དེའི་ལས་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ལས་དེའི་མཐུས་འདི་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ལས་ན། ལས་འདི་ནི་བཟང་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་ཚེ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །རོལ་མོ་མཁན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཡང་གྱུར་ཅིག། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །
Chinese
心想：遍行者善贤我易于调伏，乐神王善喜是骄横放逸而住的，我应化作化身，前往三十三天众中，使乐神王善喜安住于真理，然后来到这里。之后，众比丘请问世尊道：尊者善喜做了什么业，积聚了什么业，以那业的成熟而生于天众之中，成了乐神王？此尊者令世尊欢喜了，还是不欢喜呢？世尊开示道：是由于愿力的作用啊！禀问：尊者此在何处发愿呢？开示道：诸比丘，过去久远之时，在此贤劫中，人寿二万岁时，有正等觉佛，明行足，善逝，世间解，调御丈夫，无上士，天人师，佛世尊，名为光护如来出世。那时，从南方来了一位乐师导师，前往波罗奈（Varanasi）。之后，因为他是大学者的缘故，国王克哩计（Krki）迎请了他，并给予了丰厚的受用资具。世间众生都是贪求财富的，他便扩大了家庭眷属，安顿了下来。当时，在那波罗奈城中住着一位贫穷的居士，他见到乐师享受着极大的快乐，便对那行业生起了贪恋，心想：凭借那行业的威力，此人才能享受如此的快乐。这行业真是太好了！于是他一生之中皈依三宝，守护学处，临终时发愿道：唉！以此善根，我无论生于何处，都能生于富裕、多财、受用丰厚的种姓之中，并且成为所有乐师之王！愿我能令正等觉光护如来所授记的婆罗门童子成为的佛世尊欢喜！
English
Thinking, 'I can easily subdue the wandering ascetic Rabzang. The Gandharva king Rabga is arrogant and lives recklessly, so I should create an emanation, go to the gods of the Thirty-Three, establish the Gandharva king Rabga in the truths, and then come here.' Then the monks asked the Buddha, the Bhagavan: 'Venerable Rabga, what deeds did he do and accumulate that, as a result of those deeds, he was born among the gods and became the king of the Gandharvas? Did he please the Bhagavan or displease him?' The Bhagavan replied: 'It is due to the power of aspiration.' They asked: 'Where did this venerable one make the aspiration?' He replied: 'Monks, in the past, in a bygone age, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, a fully enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a supreme guide for those who need to be tamed, a teacher of gods and humans, the Buddha, the Bhagavan, named Light Protector, appeared in the world. At that time, a master of music came from the south and went to Varanasi. Then, because he was a great teacher, King Krki received him and gave him a great collection of resources for enjoyment. The world desires wealth, so he expanded his household and settled down. At that time, in that very Varanasi, there lived a poor layperson. When he saw the musician experiencing great happiness, he became attached to that profession, thinking, 'Through the power of that profession, this one experiences such happiness. This profession is very good!' So he took refuge and kept the precepts for the rest of his life, and at the time of death, he made the aspiration: 'Alas! By this root of virtue, wherever I am born, may I be born into a wealthy, rich, and prosperous family, and may I also become the king of all musicians! May I please the Buddha, the Bhagavan, Light Protector, who prophesied that the Brahmin boy would become the supreme one!'
Tibetan
མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པ་ན་གདུལ་བའི་དབང་གིས་འདི་ལྟ་བུར་འོ་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པ་ན་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཐུབ་མེད་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཡིན་པས་ན་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུས་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པས་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང
Chinese
不要让我不高兴，就这样做了。比丘们，你们怎么想？那时成为居士的那个人就是乐欢喜的乐神王。他在那里一生中皈依，守护学处，临终时发愿，那个业成熟后，无论他生在哪里，都生于富裕、财富众多、享受丰厚的种姓中。比丘们，我证得了与圆满正等觉佛光护如出一辙，力量相同，事业相同，方便相同。他使我高兴，没有使我不高兴。然后，比丘们祈请世尊：尊者世尊，您以调伏的威力，看到临终患病的人如此疲惫。世尊说：不仅现在如此，过去世我也是临终患病，为了调伏，请听我如何遭受巨大的痛苦。比丘们，过去世，在一个名叫无胜城的地方，有一个名叫胜王的国王统治着。后来，他的王妃怀孕了，九个月或十个月后，生下了一个相貌端庄、美丽动人的儿子。他们举行了盛大的诞生庆典，并商议给这个孩子起什么名字。他们说：这个孩子是国王的儿子，所以给这个孩子起名叫胜者。然后，胜者王子用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和奶油滋养长大。当他长大后，就让他学习文字。国王们从王族头顶灌顶，学习各种工艺和技能，例如：骑大象、骑马、携带武器、向前推进、向后退却、从战场上逃脱、用铁钩抓住、用绳索抓住、发射巨箭、发射单尖金刚杵、刺入单尖武器、发射轮宝、砍断、劈开、用手抓住。
English
Do not displease me, so it was done. Monks, what do you think? The one who became a lay follower at that time was none other than the Gandharva king Rabga. By taking refuge there for one lifetime, guarding the precepts, and making aspirations at the time of death, that karma ripened, and wherever he was born, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family. Monks, I have attained the same as the perfectly enlightened Buddha Light Protector, with the same power, the same deeds, and the same means. He pleased me and did not displease me. Then, the monks requested the Blessed One: Venerable Blessed One, you see how this person, suffering from a terminal illness, has become so exhausted by the power of taming. The Blessed One said: Not only now, but also in the past, when I was suffering from a terminal illness, listen to how I suffered great pain for the sake of taming. Monks, in the past, in a city called Invincible, there was a king named King Victorious ruling. Later, his queen became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a son who was handsome, beautiful, and pleasing to look at. They held a grand birth celebration and discussed what name to give the child. They said: This child is the son of the king, so let's name this child Victorious. Then, Prince Victorious was raised with milk, yogurt, butter, ghee, and cream. When he grew up, he was taught to read. The kings, who were empowered from the crown of the royal family, learned various crafts and skills, such as: riding elephants, riding horses, carrying weapons, advancing forward, retreating backward, escaping from the battlefield, grasping with iron hooks, grasping with ropes, shooting giant arrows, shooting single-pointed vajras, stabbing single-pointed weapons, launching wheels, cutting, splitting, and grasping with hands.