Tibetan
་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་སྟོན་པ་དེ་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་བཞུགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ལྷར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ང་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་པ་ན། འདི་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་གི་སྐྱབས་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་འདི་འཇིགས་པ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་ནས་ཕྱུང་སྟེ། འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ་ཅིག་ཡོད་དེ། དེའི་མཐུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱ་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ཤི་ནས་དེའི་གཏམ་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ཤིའོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་པ། དེས་བདག་ཅག་ལ་དཔྱ་ཕབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་དྲིན་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། ད་ནི་དེ་ཤི་ཟིན་པས་ད་ནི་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་མཐོང་བ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་དེ་དེར་ཅི་དགའ་མགུར་བྱར་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་དེ་ལ་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་པའི་གཏམ་ཐོས་ ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་བོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དག་གིས་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དག་གིས་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་དེ་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་རྟ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པའི་མི་དག་བཏང་སྟེ་ཁྱེད་དེང་ལ་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་དེ་འོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉོས་ཤིག །ལྷག་པར་ཡང་དེ་དག་གི་ནང་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་འགའ་ཡོད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། རྟ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉོས་ཏེ་དེ་དག་གིས་བལྟས་ན། དེའི་ནང་ན་རྟའི་མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟ་ཅང་ཤེས་ཡིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་དེ་རྟའི་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་གསེར་དང་དངུལ་མང་པོ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་བ་དང་། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ད་གར་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་ནས་དེས་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ས་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ་སྙམ་པ་ལས་བལྟས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་ཀྱིས་འཁོར་ཅིང་འདུག་གོ །རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྲོག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་ཀྱིས་ཆོད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་དེ་ཡང་ཟབ་ལ་མེ་ཏོག་པད་མས་གང་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་གུད་དུ་ནི་འབྲོས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་དེས་པད་མའི་འདབ་མ་དེ་དག་ལ་གོམ་པ་བོར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ལོགས་སུ་ཆས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་མདའ་སྟེའུ་ཁ་ཉ་རྔས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་ ལྟོ་དྲལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དེ་མཐོང་ནས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། རྟ་འདི་ཆུ་འདིའི་ནང་དུ་ཤི་ནས་བདག་འདི་ཁོ་ནར་བར་མ་དོར་མ་རུང་བར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་མོ། །དེ
Chinese
成为摧毁者本身，我也要在导师进入最后睡眠之前完全涅槃。”比丘们，你们怎么想？那时的天神就是这位贤护。因为他发了那个愿，所以比丘们，我证得了圆满正等觉，与轮回毁灭者完全相同，力量相同，行为相同，方法相同，他使我高兴，没有使我不高兴。他在我自己的教法中出家，舍弃了一切烦恼，显现了摧毁者本身，当我进入最后睡眠时，他先于我完全涅槃，然后我才完全涅槃。然后，比丘们向世尊佛陀祈求：“尊敬的世尊，当您体验死亡的痛苦时，贤护尊者成为了您的庇护，请您看看他安住在永恒的终极，成就和快乐的涅槃之中。”世尊说：“不仅现在如此，过去世也一样，当他体验死亡的痛苦时，他是如何将他从恐惧之地救出，安置在无惧之地的，你们听着。比丘们，过去世，在过去的时代，在瓦拉纳西城（Varanasi，古印度城市，今贝拿勒斯）有一位名叫梵天施的国王在执政。梵天施国王有一匹名叫善知的最好的马。凭借它的力量，梵天施国王向所有太阳之下的国王征收赋税。后来，那匹善知马死了，它的消息传遍各地，人们议论说梵天施国王的善知马死了。听到这个消息后，所有太阳之下的国王都想：‘无论他向我们征收什么赋税，都完全是那匹善知马的功劳。现在它已经死了，如果让我们在外面遇到他，我们就可以随心所欲地对待他了。’于是他们都在寻找机会。梵天施国王也听说了太阳之下的国王们都在寻找机会的
English
became the Destroyer himself, and may I also completely pass into Nirvana before the Teacher enters his final sleep.' What do you think, monks? The deity at that time was none other than this Bhadraka. Because he made that aspiration there, monks, I attained perfect and complete enlightenment, being completely the same as the destroyer of Samsara, the same in power, the same in action, the same in method, and he pleased me and did not displease me. He renounced in my own doctrine, abandoned all defilements, manifested the Destroyer himself, and when I entered my final sleep, he passed into complete Nirvana before me, and then I passed into complete Nirvana. Then the monks pleaded with the Buddha, the Bhagavan: 'Venerable Bhagavan, when you were experiencing the pain of death, the venerable Bhadraka became your refuge, please look at him abiding in the ultimate of eternity, the accomplishment and the bliss of Nirvana.' The Bhagavan said: 'It is not only now, but also in the past, when he was experiencing the pain of death, listen to how he rescued him from the place of fear and placed him in the place of no fear. Monks, in the past, in the past age, in the city of Varanasi (Varanasi, an ancient Indian city, now Benares) there was a king named Brahma-datta ruling. King Brahma-datta had a horse named Succhitta, which was the best. By its power, King Brahma-datta levied taxes on all the kings under the sun. Later, that horse Succhitta died, and the news spread everywhere, and people gossiped that King Brahma-datta's horse Succhitta had died. Hearing this, all the kings under the sun thought: 'Whatever taxes he levied on us were entirely due to that horse Succhitta. Now that it is dead, if we happen to meet him outside, we can treat him as we please.' So they were all looking for an opportunity. King Brahma-datta also heard the news that the kings under the sun were looking for an opportunity.
Chinese
剛一聽到這些，他們就害怕得無法從城市裡出來。之後有一天，從北方來了一些商人，趕著馬匹作為商品，到達了瓦拉納西（Vārāṇasī）。然後，梵授王（Brahmadatta）聽到從北方來了一些商人，趕著馬匹作為商品，於是剛一聽到，國王就派了一些精通相馬的人去，吩咐說：「你們今天把這些趕著來作為商品的馬匹全都買下來。特別是，看看它們之中是否有一些神馬。」然後，梵授王的侍從們回答說：「遵照天神的旨意。」於是買下了所有的馬匹，他們仔細觀察，發現其中最好的馬就是神馬，他們便稟告了國王。然後，剛一聽到這些，國王非常高興，給了那些馬商很多金銀。之後有一天，他騎著神馬來到花園，其他國王們聽到梵授王來到了花園。聽到之後，他們也整頓了四種軍隊，到達瓦拉納西（Vārāṇasī），包圍了花園。然後，梵授王變得束手無策，心想：「現在該怎麼辦呢？」於是他拋下一切，心想騎著神馬從花園裡出去，但一看，整個花園都被敵人的軍隊包圍著。神馬自然會保護國王的性命。花園被城市的壕溝隔開，城市的壕溝又深又滿是蓮花。然後，神馬心想：「我自己是無法逃脫的。」於是它在蓮花的花瓣上踩著腳步，朝著城市的方向走去。然後，其他國王們看到後，用箭、矛、魚叉等刺穿了神馬的腹部。然後，國王也看到了，感到害怕和恐懼，心想：「這匹馬死在這水裡，一定會給我帶來不好的後果。」
English
As soon as they heard this, they were so afraid that they could not bear to come out of the city. Then one day, some merchants came from the north, driving horses as merchandise, and arrived at Vārāṇasī. Then, King Brahmadatta heard that some merchants had come from the north, driving horses as merchandise, and as soon as he heard it, the king sent some people who were skilled in judging horses, and ordered them, "You must buy all the horses that have been driven here today as merchandise. In particular, see if there are any divine horses among them." Then, the attendants of King Brahmadatta replied, "We will do as the gods command." So they bought all the horses, and when they looked at them, the best horse among them turned out to be a divine horse, and they reported it to the king. Then, as soon as he heard this, the king was very pleased and gave a lot of gold and silver to those horse merchants. Then one day, he rode the divine horse to the garden, and the other kings heard that King Brahmadatta had come to the garden. After hearing this, they also prepared the four divisions of their armies and arrived at Vārāṇasī, surrounding the garden. Then, King Brahmadatta became helpless, thinking, "What should I do now?" So he abandoned everything, thinking of riding the divine horse out of the garden, but when he looked, the entire garden was surrounded by the enemy's army. The divine horse would naturally protect the king's life. The garden was separated by the city's moat, and the city's moat was deep and full of lotus flowers. Then, the divine horse thought, "I cannot escape by myself." So it stepped on the lotus petals and went towards the city. Then, the other kings saw it and pierced the divine horse's abdomen with arrows, spears, and fishhooks. Then, the king also saw it and was frightened and afraid, thinking, "If this horse dies in this water, it will surely bring bad consequences to me."
Tibetan
་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འཇིགས་སྐྲག་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་གཡུལ་དུ་བདག་གི་ལུས། །མདས་བསྣུན་པ་ནི་གཟིགས་མོད་ཀྱི། །ཐར་བར་བགྱིས་ནས་གདོད་འགུམ་གྱིས། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ནི་མ་བསྙེངས་ཤིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་བསྐྱལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་ནས་ཤིའོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྟ་ཅང་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན། འདི་འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ །ད་ལྟར་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་བཞག་གོ །གཞན་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཀན་ནྱ་ཀུ་བ་ཙ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་རི་དགས་ཤོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲེད་ནས། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་རི་དགས་ཤོར་དུ་སོང་བ་ལས། ཆུ་ཀླུང་ཞིག་གི་འགྲམ་ན་རི་དགས་ལྔ་བརྒྱ་ཁྱུ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་པ་རྒྱལ་པོ་དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིས་བསྐོར་དུ་བཅུག་ནས་ཅི་ནས་ཀྱང་རི་དགས་གཅིག་ཀྱང་མི་འཆོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རི་དགས་ཁྱུ་མཆོག་གིས་བསམས་པ། བདག་ནི་རི་དགས་ཀྱི་ཁྱུ་འདིའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ན་བདག་གིས་འདི་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བ་བསམ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བལྟས་ཏེ། རི་དགས་རྣམས་ཕྱོགས་གང་ལོགས་སུ་ཕྱུང་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་པ་ལས། དེས་བལྟས་ན་ཆུ་ཀླུང་ དྲག་པོ་དེའི་འགྲམ་མ་གཏོགས་པར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིས་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་དེ་ན་ནི་སུ་ཡང་མི་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བསམས་པ། རི་དགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆུ་ཀླུང་འདི་འབོག་པའམ་མཆོང་བའམ་འབྲོས་པ་ཡང་མི་ནུས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ང་ཉིད་ཆུ་ཀླུང་འདིའི་དབུས་སུ་རྐང་ལག་བཙུགས་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ་སྙ
Chinese
然后，马长慧知道国王害怕了，为了安慰国王的心，用偈颂说道：如此战场我之身，利箭所伤汝应见，救脱之后方殒命，国王汝勿生怖畏。说完之后，马长慧便将国王送入城中，安置在无畏之地后便去世了。诸比丘，你们怎么想？当时的马长慧，安住于菩萨行，就是我本人。当时的国王就是现在的贤护。当时我也是被死亡的疾病所折磨，是他将我从这个充满恐惧的地方救出来，安置在无畏之地。现在我也是被死亡的疾病所折磨，是他将我从这充满恐惧的轮回中救出来，安置在究竟的雍仲果位和安乐的涅槃之地。另外，我也是被死亡的疾病所折磨，是他将我从这个充满恐惧的地方救出来，安置在无畏之地。诸比丘，过去在过去世，有个名叫根女城（Kananyakubja）的城市，有个国王名叫耳（Karna），那个国王非常喜欢追逐猎物。之后有一天，他全副武装地率领四兵追逐猎物。在一条河边，有五百只鹿聚集在一起，国王便命令四兵将它们团团围住，务必不能让一只鹿逃脱。这时，鹿群的首领心想：我既然是这群鹿的首领，就应该为它们的成就和安乐着想。于是它环顾四周，心想：应该把鹿群引向哪个方向才能逃脱呢？它看到除了那条湍急的河流之外，四兵已经毫无间隙地包围了它们，只有河边没有人。于是，菩萨心想：这些鹿既不能渡河，也不能跳跃或逃跑，不如我自己在河中央站稳脚跟吧。
English
Then, knowing that the king was frightened, the horse Changshe spoke in verse to comfort the king's heart: 'Thus, on the battlefield, my body, though pierced by arrows, you should see. Only after being rescued will I perish. King, do not be afraid!' After saying this, the horse Changshe escorted the king into the city, placed him in a place of safety, and then died. Monks, what do you think? The one who was the horse Changshe at that time, who dwelt in the conduct of a Bodhisattva, was none other than myself. The one who was the king at that time was none other than this Rabzang. At that time, when I was afflicted by the disease of death, he rescued me from this place full of fear and placed me in a place of safety. Now also, when I am afflicted by the disease of death, he rescues me from this cycle of existence full of fear and places me in the ultimate Yungdrung state of accomplishment and the blissful state of Nirvana. Furthermore, when I am afflicted by the disease of death, he rescues me from this place full of fear and places me in a place of safety. Monks, in the past, in a past age, in a city called Kanyakubja, there was a king named Karna, and that king was very fond of chasing after prey. Then one day, he fully armed led the four divisions of his army to chase after prey. On the bank of a river, there were five hundred deer gathered together in a herd, and the king ordered the four divisions of his army to surround them, making sure that not a single deer escaped. Then, the leader of the deer herd thought: 'Since I am the leader of this herd of deer, I must think of their accomplishment and happiness.' So he looked around, thinking: 'In which direction should I lead the deer so that they can escape?' He saw that the four divisions of the army had surrounded them without any gaps, except for the bank of the raging river, where no one was present. Then, the Bodhisattva thought: 'These deer cannot cross, jump, or escape this river. Instead, I myself will stand firm in the middle of this river.'