Tibetan
་བྱིན་ གྱིས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་མོ་བདེ་བྱེད་མ་དང་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་གཉིས་ཁྲིད་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསླབས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་རྟ་ཞོན་པ་དང་མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་བཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་བཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟངས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་ཚབས་ཆེར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ནན་ཏུར་མ་བྱས་པས་མ་གྲངས་ཏེ་འཕྱོན་མ་ལ་ཡང་ཞུགས་སོ། །དེས་ཡུལ་དེར་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་བརྒྱ་ཙམ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་སྲིང་མོ་བདེ་བྱེད་མས་ལན་མང་དུ་བཀག་ཀྱང་དགག་པར་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ན་འདུག་པས་མི་རིགས་པ་བརྒྱ་ཙམ་བྱས་ཏེ་དགག་ཀྱང་མ་ནུས་སོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བུ་ལ་སྤྲིང་བ། བུ་ཁྱོད་འོ་ནིར་མ་འདུག་པར་འདིར་ཤོག་ཅིག །ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཕྱུག་གི་མངའ་བདག་བྱ་དགོས་ཀྱིས། མི་རིགས་པ་མ་བྱེད་པར་འདིར་འདུག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཕས་སྤྲིང་བ་ལྟར་རང་གི་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་འོངས། བག་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མ་སྤངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་དགག་པར་མ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བུ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་ རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་སྤངས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཡོང་དུ་མ་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ལས་ཆབ་སྒོ་བས་བཀག་པ་དང་ནན་གྱིས་ནང་དུ་སོང་སྟེ། སྲིང་མོ་དང་ཕྲད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་བཙུན་མོའི་སྒོར་འདུག་གོ །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཡང་བཙུན་མོ་བདེ་བྱེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་པི་བང་ལེན་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ན
Chinese
于是，（梵天赐）就说：“就这样做吧”，然后就放他走了。之后，光明王带着女儿善作母和孩子善作，去了有曼的地方。之后，光明王让那个孩子学习文字，还教了他那些从王族头顶灌顶的国王们所学的工巧明处和各不相同的事业明处。就像这样，骑大象、骑马、携带武器、向前和向后投掷、战斗、抓住铁钩、抓住绳索、投掷大箭、投掷金刚杵、刺入尖锐的武器、投掷轮子、砍、劈、用手抓、脚的姿势、保护头部、远距离投掷、发出声音地投掷、准确地投掷、击中不被鬼神吞噬的地方以及猛烈地攻击，这些都学会了，并且精通了五个方面。之后，因为他没有被严加管教，所以变得放荡，甚至出入妓院。他在那个地方做了大约一百件不合规矩的事情。光明王和妹妹善作母多次阻止他，但都无法阻止。于是，光明王派使者去梵天赐国王那里，说：“你的儿子住在这里，做了大约一百件不合规矩的事情，即使阻止也无法阻止。”之后，梵天赐国王一听到这个消息，就给儿子送信说：“儿子，你不要待在那里，来这里吧！我死后，你必须成为国王权力的主人，不要做不合规矩的事情，待在这里吧！”然而，他没有像父亲送信说的那样回到自己的国家，也没有放弃那些放荡的行为。当无法阻止他的时候，梵天赐国王就宣布他不是自己的儿子了。光明王也抛弃了他，不允许他进入王宫。之后，有一天，他想去王宫，但被守门人拦住了，他强行进入，说：“我要见我的妹妹”，然后就待在妃子的门口。光明王也和妃子善作母一起弹着琵琶。
English
Then, (Brahma-given) said, "Let it be done like that," and then released him. After that, King Illuminating Glory, taking his daughter Good Deed Mother and the boy Good Deed, went to the place where there was Manyan. After that, King Illuminating Glory had the boy taught writing, and also taught him those different places of craftsmanship and places of work that were learned by the kings who were empowered from the crown of the royal family. Like this, riding elephants, riding horses, carrying weapons, throwing forward and backward, fighting, grabbing iron hooks, grabbing ropes, throwing large arrows, throwing vajras, stabbing sharp weapons, throwing wheels, cutting, cleaving, grabbing with hands, foot postures, protecting the head, throwing from a distance, throwing with sound, throwing accurately, hitting places that are not devoured by demons, and also attacking fiercely, these were all learned, and he became proficient in five aspects. After that, because he was not strictly disciplined, he became dissolute and even frequented brothels. He did about a hundred improper things in that place. King Illuminating Glory and his sister Good Deed Mother tried to stop him many times, but were unable to stop him. So, King Illuminating Glory sent a messenger to King Brahma-given, saying, "Your son is staying here, doing about a hundred improper things, and even if we try to stop him, we cannot." After that, as soon as King Brahma-given heard this news, he sent a message to his son, saying, "Son, do not stay there, come here! After I die, you must become the master of the power of the kingdom, do not do improper things, stay here!" However, he did not return to his own country as his father had sent the message, nor did he abandon those dissolute behaviors. When he could not be stopped, King Brahma-given declared that he was not his son. King Illuminating Glory also abandoned him and did not allow him to enter the royal palace. After that, one day, he wanted to go to the royal palace, but was stopped by the gatekeeper, and he forced his way in, saying, "I want to see my sister," and then stayed at the door of the queen. King Illuminating Glory was also playing the lute with his queen Good Deed Mother.
Tibetan
ས་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ཚོར་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་ལག་ཏུ་མདའ་གཞུ་ཡང་བཅང་སྟེ། དེ་ཁྲོས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གསད་པའི་ཕྱིར་མདའ་འཕངས་པ་ལས་མདའ་དེས་པི་བང་གི་རྒྱུད་བཅད་དེ་ས་ལ་ལྟུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ་བྲོས་ནས་ཤས་ཆེར་ཁྲོས་ཏེ་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་གྱིན་དས་བསད་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཁྲེལ་བར་འོང་གིས། འདི་བདག་གིས་ཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། གལ་ཏེ་དོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཤགས་འགྱེད་ན་ནི་དུང་སྒྲིལ་མ་འབུད་དུ་འཇུག་གོ །དེ་སྟེ་ཤགས་ཆེན་པོ་ཞིག་འགྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྔ་བོ་ཆེ་ཡང་རྡུང་ལ་དུང་སྒྲིལ་མ་ཡང་འབུད་དུ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མཉན་ཡོད་ན་མིའི་གཙོ་བོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འདུས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ནས། ཀ་ར་བཱི་རའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་མགུལ་པ་དཀྲིས་ཏེ་གཤེད་མ་ལ་གཏད་ནས། གཤེད་མའི་མི་གོས་སྔོན་པོ་བགོས་ལ་རལ་གྲི་ཕྱུང་སྟེ་རྔ་སྒྲ་དྲག་པོར་སྒྲོགས་པ་དག་གིས་ཁྲིད་ནས། ལམ་པོ་ཆེའི་མདོ་རྣམས་སུ་བསྒྲགས་ཏེ་གསོད་པའི་སར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་བླ་ཞིང་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་སྟེ། བདག་ཕོངས་ཤིང་དཀོས་ཐག་པ་དང་སྡུག་པའི་སྐྱབས་བྱེད་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅིག་གུ་སྙམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་ པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག །སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་
Chinese
土地神使者觉察到后，让那个孩子也拿着弓箭。他愤怒地为了杀死光明王，射出了箭，那箭射断了琵琶的弦，掉落在地上。然后光明王一见到那情景，就惊恐害怕地逃跑了，并且非常生气，他心想：如果我用剑杀掉这家伙，那么就连梵天王也会感到羞耻的。我应该用赌博打败他之后再杀掉他。按照光明王的规矩，如果是为了小事而赌博，就不吹海螺。如果是为了大事而赌博，那么那时就要敲打大鼓，也要吹海螺。光明王让两种仪式都进行。一听到这些，舍卫城里所有的人的领袖都聚集到国王的王宫里。光明王用赌博打败了那个国王的儿子后，用卡拉维拉花的花环缠绕在他的脖子上，交给了刽子手。刽子手穿着蓝色的衣服，拔出剑，敲打着剧烈的鼓声，带领着他，在大路的各个路口宣告，接近要被杀的地方时，土地神使者可怜地发出悲鸣声，互相观望，心想：谁会是贫穷、无依无靠、可怜的救助者和施舍生命的人呢？世尊佛陀是唯一道路的引导者，掌握了两种知识和智慧，精通三种不混杂的近念住，以四种无畏而无所畏惧，从五道轮回中解脱出来，精通六处，以七觉支为行境，是八解脱的禅定者，是九次第定的入定者，具有十力，发出真实的狮子吼声。按照法性，白天三个时段，夜晚三个时段，也就是日夜六个时段，用佛眼观察世间，谁衰败，谁兴盛，谁贫穷，谁可怜，谁遭遇不幸，谁
English
Having sensed this, the earth deity messenger also made that child hold a bow and arrow. Angered, he shot an arrow to kill King Light, but the arrow severed the strings of the lute and fell to the ground. Then, as soon as King Light saw that, he fled in fear and terror, and was very angry, thinking: If I kill this fellow with a sword, even King Brahma would be ashamed. I should defeat him by gambling and then kill him. According to King Light's custom, if gambling was for a small matter, they would not blow a conch shell. But if gambling was for a big matter, then at that time they would beat a large drum and also blow a conch shell. King Light had both ceremonies performed. As soon as they heard this, all the leaders of the people in Shravasti gathered at the king's palace. King Light defeated the king's son by gambling, wrapped a garland of karavira flowers around his neck, and handed him over to the executioner. The executioner, wearing blue clothes, drew his sword, and led him away with the loud sound of drums, proclaiming at every intersection of the main road. As they approached the place of execution, the earth deity messenger pitifully cried out in a pitiable voice, looking at each other, thinking: Who will be the protector and giver of life, who is poor, helpless, and miserable? The Blessed One, the Buddha, is the guide of the one and only path, possessing the two knowledges and wisdom, skilled in the three unmixed close mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from the five realms of existence, skilled in the six sense bases, whose field of activity is the seven branches of enlightenment, a meditator on the eight liberations, one who enters into the nine progressive meditative stabilizations, possessing the ten powers, roaring the great roar of a true lion. According to the Dharma, three times during the day and three times during the night, that is, six times during the day and night, he observes the world with the Buddha's eye, who declines, who prospers, who is poor, who is miserable, who encounters misfortune, who