Tibetan
། དེས་དེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེ་ལོ་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ངས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཞག་གོ །ད་ལྟར་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ངས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་གོ །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དང་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།མདའ་ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཤཱཀྱ་དབྱུག་ ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས། རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་དབྱུག་ཐོགས་ཀྱི་བུ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་མདའ་ཐོགས་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕང་བ་དང་། མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟངས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲགས་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་། ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས། གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་ཤཱཀྱ་དབྱུག་ཐོགས་ཀྱི་ཆུང་མ་ལ། བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ། ཤཱཀྱ་ལག་ན་དབྱུག་ཐོགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཁ་དོག་རྒྱས་པ། མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སེར་སྐྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་བུ་མོ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། བུ་མོ་འདི་བཙས་པ་ན་སེར་སྐྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏམ་སྙན་པ་གྲགས་པས་ན། བུ་མོ་འདིའི་མིང་གྲགས་འཛིན་མར་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བུ་མོ་གྲགས་འཛིན་མ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཙུན་མོར་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་གྲགས་འཛིན་མའི་རྐྱེན་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་དང་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒན་པོ་དང་ནད་པ་དང་ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་བདག་གི་སྲིང་མོ་བོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས། གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་མཛད་ཅིང་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ཡབ་སྲས་གདན་འཛོམ་པར་མཛད་པ་དེར། ཤཱཀྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ནི་སྔར་མི་དགའ་བར་གྱུར་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་ཞིང་འགྲོར་མ་བཏུབ་ནས་དེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་
Chinese
因此，为了让他感到悲伤，（他）说道：婆罗门之子，不要懒惰！你将在七日内死去。听到此话后，婆罗门之子非常不悦。由于他的不悦，他生起了四禅和五神通。诸比丘，你们怎么想？那时成为仙人，安住于菩萨行持中的那个人就是我。那时成为婆罗门之子的人就是这个黑色的（人）。那时，他也因死亡而恐惧害怕，我让他安住于四禅和五神通。现在，他也因死亡而恐惧害怕，我让他出家，安住于究竟的永恒成就和安乐的涅槃。此外，在圆满正等觉佛光明的教法中，他出家了。在那里，他一生行持梵行，并使诸根完全成熟，因此现在获得了彻底的解脱。 《持箭者》的故事：在迦毗罗卫国，住着一位名叫释迦持杖者的人，他富有、多财、享用丰厚，拥有广阔的产业，拥有与多闻天子相当的财富，甚至可以与多闻天子的财富相媲美。他从同族中娶妻，与她一同嬉戏玩乐。后来，他的妻子怀孕了，九或十个月后，生下了一个相貌英俊、惹人喜爱、美丽的男孩。他们为他举行了盛大的诞生庆祝会，并商议给这个男孩起什么名字。他们说，这个男孩是持杖者的儿子，所以给这个男孩起名叫持箭者。之后，持箭者这个男孩用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华来养育，他像水中莲花一样迅速成长。当他长大后，他们让这个男孩学习文字。像刹帝利种姓中从头顶灌顶的国王们一样，学习各种工巧技艺和不同的职业，例如骑大象、骑马、携带武器、投掷和前...
English
Therefore, to make him sad, (he) said: Brahmin boy, do not be lazy! You will die in seven days. Having heard this, the Brahmin boy became very unhappy. Because of his unhappiness, he developed the four dhyanas and the five superknowledges. Monks, what do you think? The one who became a hermit at that time, abiding in the conduct of a Bodhisattva, was myself. The one who became a Brahmin boy at that time was this black (person) himself. At that time, he was also afraid and frightened by death, and I placed him in the four dhyanas and the five superknowledges. Now, he is also afraid and frightened by death, and I have ordained him, placing him in the ultimate eternal accomplishment and the blissful Nirvana. Furthermore, in the teachings of the perfectly enlightened Buddha Light, he became ordained. There, he practiced celibacy for one lifetime and fully matured his faculties, and therefore he is now completely liberated. The story of "The Arrow Holder": In Kapilavastu, there lived a man named Shakya Holder of a Staff, who was rich, wealthy, and had great possessions. He had vast holdings, possessed wealth equal to that of Vaishravana, and could even compete with Vaishravana's wealth. He took a wife from his own clan, and together they played and enjoyed themselves. Later, his wife became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a handsome, pleasing, and beautiful boy. They held a grand celebration of his birth and discussed what name to give the boy. They said that since this boy was the son of the Holder of a Staff, they should name him the Arrow Holder. Then, the boy Arrow Holder was raised with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee, and he grew rapidly like a lotus in a lake. When he grew up, they sent the boy to study writing. Like the kings of the Kshatriya caste who were crowned from the top of their heads, he learned various crafts and different professions, such as riding elephants, riding horses, carrying weapons, throwing, and front...
Chinese
以及推进、后退、从战场上出现、抓铁钩、抓绳索、投掷大箭、投掷独尖金刚杵、刺独尖武器、投掷轮、砍伐、行走、用手抓取、脚的姿势、保护头部、远距离投掷、发出声音投掷、准确投掷、不被鬼吃掉击中、猛烈投掷等也都学习后，精通五处。之后，又一次释迦持杖者的妻子，怀了孕，九个月或十个月后，生了一个容貌姣好、令人喜爱、美丽的女儿。她刚一出生，释迦持杖者的女儿容貌姣好、令人喜爱、美丽，颜色鲜艳，具备殊胜之相，出生的声音传遍了迦毗罗卫国（古印度城市）。之后，为她举行了盛大的诞生庆祝，并商议给这个女儿起什么名字。因为这个女儿出生时，美好的名声传遍了迦毗罗卫国，所以人们说：“给这个女儿起名叫名持吧。”之后，名持女用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华等养育长大，像湖中的莲花一样迅速成长。之后，当她长大成人时，便献给了菩萨作为妃子。之后，因为名持的缘故，菩萨童子持箭与她非常亲密。之后，当菩萨看到老人、病人和死人后，在森林中安住时，童子持箭非常不高兴，心想：“他到底看到了什么，竟然舍弃了转轮王的王位和我的妹妹而出家呢？”之后，当菩萨证得无上智慧后，为了调伏众生而来到迦毗罗卫国，父子相聚时，成千上万的释迦族人为了瞻仰和侍奉世尊而前来。释迦持箭因为之前不高兴，所以无法瞻仰世尊并前去，于是释迦族人便
English
And also learned to advance, retreat, emerge from the battlefield, seize iron hooks, seize ropes, throw large arrows, throw single-pointed vajras, stab single-pointed weapons, throw wheels, cut down, walk, grasp with hands, foot postures, protect the head, throw from a distance, throw with sound, throw accurately, strike without being eaten by demons, and throw violently. Having learned all these, he became proficient in five areas. Then, another time, the wife of the Shakya who holds a staff became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a daughter who was beautiful in appearance, pleasing to look at, and lovely. As soon as she was born, the sound that the daughter of the Shakya who holds a staff was beautiful in appearance, pleasing to look at, lovely, with radiant color, and endowed with excellence, spread throughout the entire place of Kapilavastu. Then, they held a grand celebration of her birth and discussed what name to give this daughter. Because when this daughter was born, a pleasant rumor spread throughout the entire place of Kapilavastu, people said, "Let's name this daughter Grāhadharā (名持)." Then, the daughter Grāhadharā was raised and nurtured with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of butter, and she grew rapidly like a lotus in a lake. Then, when she grew up, she was offered to the Bodhisattva as a consort. Then, because of Grāhadharā, the Bodhisattva, the youth who holds arrows, became very close to her. Then, when the Bodhisattva saw an old person, a sick person, and a dead person, and then dwelt in the forest, the youth who holds arrows became very unhappy, thinking, "What did he see that he abandoned the kingdom of a Chakravartin and my sister to become a renunciate?" Then, when the Bodhisattva attained unsurpassed wisdom and went to Kapilavastu to accomplish the purpose of taming beings, and when father and son met, thousands of Shakyas came to see and attend to the Blessed One. Shakya who holds arrows, because he had been unhappy before, was unable to look upon the Blessed One and go forward, so the Shakyas then