Tibetan
་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།། །།གེལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་དེ་བུ་མེད་དེ་བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་གནས་སོ་ཅོག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཚོ་ཞིང་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་རྒྱས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ་ཁྱེའུ་འདི་ཚོ་ཞིང་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་རྒྱས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་གེལ་པོ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་གེལ་པོ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ༀ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་ པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་
Chinese
应当现证。诸比丘，你们怎么想？当时的那个比丘就是这位善心比丘，他曾在那里行持一生的梵行，临终时发愿说：愿我能取悦于世尊，即应供、正等觉的光明佛，光明佛曾为婆罗门童子作授记。不要使我不悦。愿我在他的教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。因此，诸比丘，我与应供、正等觉的光明佛非常相似，力量相同，事业相同，方便相同，已经获得。他已经取悦了我，没有使我不悦，而且在我自己的教法中出家，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。 所谓“格尔波”是这样的：故事发生在世尊住在舍卫城的时候。当时，舍卫城住着一位没有儿子的婆罗门，他为了求子，向各处的神祈祷。后来，他的妻子怀孕了。九个月或十个月后，生下了一个相貌端正、惹人喜爱、漂亮、肥胖、皮肤、肌肉和血液都很发达的男孩。他们举行了盛大的诞生庆祝会，并商议说：这个孩子叫什么名字好呢？因为这个孩子肥胖，皮肤、肌肉和血液都很发达，所以就叫他“格尔波”。 之后，格尔波被牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华养育长大。当他长大后，学习了文字、婆罗门的修行方式、行为，以及（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、（藏文：བྷོ་，梵文天城体：भो，梵文罗马拟音：bho，汉语字面意思：博），洁净、仪式、取灰、持丸、吠陀的解释、祭祀的吠陀、诗歌的吠陀、政治的吠陀，以及祭祀的行为、让他人进行祭祀、布施、接受、诵读和教他人诵读的方法，成为了精通六种事业的婆罗门。
English
May it be realized. Monks, what do you think? The monk at that time was none other than this kind-hearted monk, who practiced the pure conduct there for a lifetime, and at the time of death, made the aspiration: May I please the Blessed One, the Tathagata, the Perfectly Awakened One, the Light-Protecting Buddha, who was prophesied by the Brahmin boy. May he not displease me. May I be ordained in his doctrine, abandon all defilements, and realize the state of an Arhat. Therefore, monks, I am very similar to the Tathagata, the Perfectly Awakened One, the Light-Protecting Buddha, with the same power, the same deeds, and the same means, having attained them. He has pleased me and has not displeased me, and having been ordained in my own doctrine, he has abandoned all defilements and realized the state of an Arhat. The story of "Gelpo" is as follows: The basis of the story is that the Blessed One was residing in Shravasti. At that time, there lived in Shravasti a Brahmin who had no son, and because he desired a son, he prayed to all the deities. Then, later, his wife became pregnant. After nine or ten months, she gave birth to a boy who was handsome, pleasing to look at, beautiful, fat, and with well-developed skin, flesh, and blood. They held a grand celebration of his birth and discussed what name should be given to the boy. Because the boy was fat and had well-developed skin, flesh, and blood, they said, "Therefore, let this boy be named Gelpo." Then, the boy Gelpo was raised and nurtured with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of butter. When he grew up, he learned letters, the conduct of Brahmins, behavior, (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om), (Tibetan: བྷོ་, Devanagari: भो, Romanized Sanskrit: bho, Literal Chinese meaning: Bho), cleanliness, rituals, taking ashes, holding pills, the Rigveda of explanation, the Rigveda of sacrifice, the Rigveda of poetry, the Rigveda of politics, the act of sacrifice, causing others to perform sacrifices, giving, receiving, reciting, and the means of teaching others to recite, and became a Brahmin skilled in six kinds of activities.
Tibetan
ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཡང་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་འགྲོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཕ་མ་གཉིས་ཤིའོ་དེ་གཉིས་ཤི་ནས་དེ་དོན་ཞིག་ལ་གྲོང་ཁྱེར་ཤུར་པ་ར་ཀར་ཆས་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དང་ཤུར་པ་ར་ཀའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བར་གྱི་རིའི་སུལ་ཞིག་ན་ནགས་ཁུང་ཞིག་ཡོད་དེ། ནགས་ཁུང་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་གནས་པ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཤེས་ནས་དེ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འཐུན་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་གནས་ཀྱང་དེས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེ་ཤི་ནས་གེལ་པོ་དེ་ཡང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་ན་གནས་སོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤུར་པ་ར་ཀར་གཤེགས་པ་ན། ཁྱེའུ་གེལ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱང་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བསམས་པ། འདི་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་དཀའ་བ་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལམ་འདི་ནས་ཚུར་གཤེགས་ཀྱིས། བདག་གིས་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། ཡང་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་བྲག་འདི་ལས་རྐང་གིས་བབས་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱིས། བྲག་ཀ་འདི་ནས་བདག་གིས་མཆོངས་པ་དང་བདག་གིས་བསྙེན་བཀུར་ བྱེད་ཁོམ་མོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བྲག་ཀ་དེ་ཉིད་ནས་མཆོངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེར་ས་གཞི་སྟན་ཤིང་བལ་གྱི་ནང་ཚངས་ཅན་འདྲ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་ལྷུང་མ་ཐག་ཏུ་རྐང་པ་འགྲེང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ནས། དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ
Chinese
于是，他最终精通了十八种明处。那位婆罗门的家离给孤独长者的家不远。那位婆罗门之子与给孤独交往，因此喜欢上了世尊的教法。后来有一天，他的父母去世了。父母死后，他为了某事前往了城市苏帕拉卡（Śūrpāraka）。他最终四处游荡，在舍卫城（Śrāvastī）和苏帕拉卡城之间的山谷中，有一个树林空地。空地里住着一位仙人。婆罗门之子得知后，前往仙人处，礼拜他的双足，为了听法而坐在他的面前。仙人也赞叹了出离，他听后立刻生起了与出离相应的念头。他就在那位仙人处出家，住在森林里，但他并没有获得任何特殊的成就。后来有一天，仙人去世了，那位愚笨者也住在那个苦行之处。后来，当世尊前往苏帕拉卡时，愚笨的男孩远远地看见了世尊走来。他立刻想到：‘这位是释迦族人，是遍知一切苦行者，是遍见者。他正从这条路走来，我不能不侍奉他。’他又想：‘如果我从这块岩石上用脚走下去，世尊会受伤的。我从这块岩石上跳下去，我才有空闲侍奉他。’想着，他就从那块岩石上跳了下去。然后，世尊在那里加持地面，使之像柔软的棉花垫子一样。他一落地，双脚就站直了。他很高兴，走到世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的双足，然后跟随着世尊。然后，世尊因为怜悯他，从路上停下来，坐在一边。他也用头顶礼世尊的双足，为了听法而坐在世尊的面前。然后，世尊对他
English
Then, he eventually became proficient in the eighteen branches of knowledge. That Brahmin's house was not far from the house of Anāthapiṇḍada, the householder. That Brahmin's son associated with Anāthapiṇḍada, and thus became fond of the Blessed One's teachings. Then one day, his parents died. After his parents died, he went to the city of Śūrpāraka for some reason. He eventually wandered around, and in a valley between Śrāvastī and the city of Śūrpāraka, there was a forest clearing. In that forest clearing lived a hermit. The Brahmin's son learned of this and went to the hermit, prostrated at his feet, and sat before him to listen to the Dharma. Then the hermit also praised renunciation to him. As soon as he heard it, he developed a mind in accordance with renunciation. He then went forth from that very hermit and lived in that forest, but he did not attain any special qualities. Then one day, the hermit died, and that foolish one remained in that very place of asceticism. Then, when the Blessed One went to Śūrpāraka, the foolish boy saw the Blessed One coming from afar. As soon as he saw him, he thought, 'This is the Śākya, the one who knows all austerities, the one who sees all. He is coming this way, I must not fail to attend to him.' Then he thought, 'If I were to walk down from this rock with my feet, the Blessed One would be harmed. If I jump from this rock, I will have time to attend to him.' Thinking this, he jumped from that very rock. Then, the Blessed One blessed the ground there, making it like a soft cotton cushion. As soon as he landed, his feet were upright. He was delighted and went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One and followed him. Then, the Blessed One, out of compassion for him, stopped on the road and sat down to one side. He also bowed his head at the feet of the Blessed One and sat before the Blessed One to listen to the Dharma. Then, the Blessed One to him