Tibetan
་ཁྲིད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ཁྲིད་ནས་ཀྱང་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགོན་པ་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་རྟེན་ཅིང་། བདག་སུ་དང་ཡང་མི་ཕྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགོན་པ་བས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། ནོངས་དམིགས་ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་བྱིས་པ་ནས་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་གཅིག་པུ་མཆིས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚེ་རབས་དྲན་ལ། འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་འདིས་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་མྱོང་བར་གྱུར་ཏེ། འདིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ན་གཅིག་པུ་གནས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་པ་འདིས་གང་དུ་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་འདུ་འཛི་མང་བར་གྱུར་ནས། འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་དེས་
Chinese
带到寺庙去了。带到那里后，也让他出家，授了比丘戒，也给了他教诫。他也以精进、修行和努力，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果位。那位阿罗汉，已经脱离了三界的贪欲，对于黄金和粪土平等对待，拥有如同虚空和手掌一样的心，像旃檀浸泡过一样变得清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，不贪图有漏的利养、依恋和恭敬，成为了天神们，包括有权势和近侍的天神们，供养、敬畏和恭敬称赞的对象。他依止寂静处、森林和边地的住所，心想：我谁也不想遇到。比丘们请问佛陀薄伽梵：尊者，这位比丘做了什么业，以那个业的成熟，出生于富裕、财富众多、享受丰厚的家族，并且他令薄伽梵也欢喜，没有令薄伽梵不欢喜，在薄伽梵的教法中出家，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果位。看到了什么样的过患，从小就舍弃喧嚣，喜欢独自一人呢？薄伽梵开示说：比丘们，此人天生具有回忆前世的能力，在轮回中流转时，他也曾因喧嚣的过患而遭受巨大的痛苦。因为他回忆起那个痛苦，所以喜欢独自居住。尊者，他在哪里制造了喧嚣的过患呢？薄伽梵开示说：比丘们，过去世，在这个贤劫，众生的寿命能活到两万岁时，圆满正等觉佛陀，具足明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛陀薄伽梵，名为光音如来出世于世间。在他的教法中出家，成为一位喜欢多管闲事的比丘，变得非常喧嚣。因为喧嚣的过患，
English
He was taken to the monastery. After taking him there, he was ordained and given the full ordination of a monk, and he was also given instructions. He also abandoned all defilements through diligence, practice, and effort, and directly realized the state of an Arhat. That Arhat, having become free from desire for the three realms, treating gold and dung equally, possessing a mind like the sky and the palm of the hand, having become cool like sandalwood soaked in water, having shattered the shell of the egg with wisdom, having attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking at the gains, attachments, and honors of existence, became an object of worship, reverence, and respectful praise by the gods, including the powerful and attendant gods. He relied on solitary places, forests, and remote dwellings, thinking, 'I do not want to meet anyone.' The monks asked the Buddha Bhagavan, 'Venerable one, what deed did this monk do that, through the maturation of that deed, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, and he also pleased the Bhagavan, did not displease the Bhagavan, and having renounced in the Bhagavan's teachings, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat? Seeing what fault has he abandoned bustle since childhood and become fond of being alone?' The Bhagavan said, 'Monks, this one naturally remembers past lives, and while wandering in samsara, he also experienced great suffering due to the fault of bustle. Because he remembers that suffering, he is fond of dwelling alone.' 'Venerable one, where did he create the fault of bustle?' The Bhagavan said, 'Monks, in the past, in a bygone era, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, a fully enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, Knower of the World, Tamer of Beings, Supreme, Teacher of Gods and Humans, Buddha Bhagavan, named Kashyapa, appeared in the world. Having renounced in his teachings, he became a talkative monk, becoming very bustling. Because of the fault of bustle,'
Tibetan
ཚུལ་ཁྲིམས་ འཆལ་པར་གྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་། འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས། ཅི་འདོད་པར་སྤྱད་དེ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དགེ་སློང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས། ཅི་འདོད་པར་སྤྱད་དེ། གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ནས། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ལ་ངོར་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འདི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཡི་དགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། །དེས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ན་གཅིག་པུ་གནས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་བསྲུངས་པ་དང་། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ནི་ད་ལྟར་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་ཅུང་ཟད་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་དྲུག་པ། གླང་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དབྱར་གནས་བཅས་ཏེ། དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་ནས་ཆོས་གོས་མཛད་དེ། ཆོས་གོས་ཟིན་ནས་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཆས་ཏེ་གཤེགས་ནས། མཐར་གྱིས་གཤེགས་གཤེགས་པ་ལས་རི་དྲུང་ཤོད་ཅིག་ཏུ་བྱོན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་དགོན་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ཞིག་སེང་གེས་འཇིགས་ནས་རང་གི་ཁྱུ་དེད་དེ། རི་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་རང་གི་ཁྱུ་སྐྱོང་ཞིང་འདུག་པ་ལས། གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་རི་ལ་སོང་བ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གླང་པོ་ཆེའི་ གཙོ་བོ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། དེ་རི་དེ་ལས་བབས་ཏེ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཡལ་ག་དག་ཁྱེར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་གདུང་བར་
Chinese
戒律 变得不守戒律了。不守戒律，因此，僧众的财物和佛塔的财物，以及长期的生活费用和四方僧众的财物都不能节约，随意使用，也给了其他人。比丘们，你们怎么想？那时做供养的人是谁呢？就是这个比丘。他在那里出家后，僧众的财物和佛塔的财物，以及长期的生活费用和四方僧众的财物都不能节约，随意使用，也给了其他人。由于他向那些有功德的人做了不如法的事情，这个果报使他五百世都生为饿鬼，感受巨大的痛苦。因为他回忆起那个痛苦，所以喜欢独自居住。他在那里一生中守护梵行，并且使诸根成熟，因此现在这个人使我高兴，没有使我不高兴，而且在我自己的教法中出家，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。由于他稍微如法地做了供养，这个果报使他出生在富有、多财、享受丰厚的家族中。 《业百篇》。第十六卷。《大象》的故事是：讲述的基础是住在舍卫城。之后，世尊在舍卫城安居。夏季三个月过后，制作法衣。法衣完成后，穿上法衣，拿着钵，从舍卫城前往王舍城。逐渐地，他走到一个山脚下的山谷中。当时，一座寺院的大象被狮子吓到，驱赶着自己的象群。它爬上那座山，守护着自己的象群。那只上山的大象首领远远地看见世尊走来。世尊一被看见，大象的 首领就对世尊生起了极大的欢喜。它从那座山上下来，拿着榕树的树枝，走到世尊所在的地方，向世尊顶礼并绕行，因为世尊的身体被阳光照射而感到痛苦。
English
Morality Having become immoral. Being immoral, therefore, the property of the Sangha and the property of the stupas, as well as the long-term living expenses and the property of the Sangha of the four directions, could not be conserved, and were used as desired, and also given to others. Monks, what do you think? Who was the one who made offerings at that time? It was this monk alone. After he became a monk there, the property of the Sangha and the property of the stupas, as well as the long-term living expenses and the property of the Sangha of the four directions, could not be conserved, and were used as desired, and also given to others. Because he did unrighteous deeds to those virtuous ones, the ripening of that karma caused him to be born as a preta for five hundred lifetimes, experiencing great suffering. Because he remembered that suffering, he was happy to live alone. He guarded celibacy there for the duration of one lifetime, and because he brought his faculties to full maturity, now this one has pleased me and has not displeased me, and having become a monk in my own teaching, having abandoned all defilements, he has directly realized the state of an Arhat. Because he made offerings slightly according to the Dharma, the ripening of that karma caused him to be born into a wealthy, rich, and prosperous family. The Hundred Karmas. Volume Sixteen. The story called "Elephant": The basis of the story is that he was residing in Shravasti. Then, the Blessed One spent the summer retreat in Shravasti. After three months of summer, he made robes. After the robes were finished, he put on the robes, took his bowl, and set out from Shravasti to Rajagriha. Gradually, he arrived at a valley at the foot of a mountain. At that time, an elephant of a monastery was frightened by a lion and drove its herd. It climbed that mountain and protected its herd. The leader of the elephants who went to the mountain saw the Blessed One coming from afar. As soon as the Blessed One was seen, the elephant leader developed great joy towards the Blessed One. It came down from that mountain, took branches of the Nyagrodha tree, went to where the Blessed One was, prostrated to the Blessed One and circumambulated him, because the Blessed One's body was suffering from the sun's rays.