Tibetan
་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཅི་ལྟར་ངས་འདི་རྣམས་ད་ལྟར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ ནས། སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡང་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་སྐྱིན་གོར་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ།། །།སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བ་ཆེན་པོའི་དུས་གཉིས་ཡོད་དེ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་དབྱར་གནས་འཆའ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའོ། །དེ་ལ་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་དབྱར་གནས་འཆར་ཉེ་བའི་ཚེ་ནི། དགེ་སློང་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དག་མནོས་ནས་རིའི་སུལ་དང་། རིའི་ཕུག་དང་སོག་མའི་སྤྱིལ་པོ་དང་ཐང་དང་དུར་ཁྲོད་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་དོང་སྟེ་དབྱར་གནས་འཆའ་བར་བྱེད་དོ། །སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ལ་ནི་ཕྱིར་འོངས་ནས་རྟོགས་ཟིན་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། ད་དུང་མ་རྟོགས་པ་ཡན་ཆད་ནི་ཞུ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་ལྗོངས་སུ་སྐབས་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། དེས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་གོ །དེ་ནས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །དེ་ཡང་གསར་དུ་འོངས་ལ་སྔན་ཅད་མ་ཕྱིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཆུང་ཞིང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མི་མཁས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཤིན་ཏུ་འཕྱི་བ་ཞིག་ན་ མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ནས་དེས་བལྟས་ན། དགེ་སློང་གཞན་དག་ལག་པ་གང་བ་དང་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ། ཕྱིར་འོང་བར་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་འདི་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ས་གང་ན་ཡོད་པ་དང་
Chinese
愿我成为佛陀薄伽梵！正如我现在用自己的血肉使这些众生饱足，并舍弃生命一样。当我证得无上圆满正等觉时，也要用神圣的佛法甘露使这些众生饱足，并安置于究竟的解脱和安乐的涅槃之中。比丘们，你们怎么想？那时变成蚁王的安住于菩萨行持的，就是我本人。那时变成八万只蚂蚁的，就是这八万天神。那时我也是用自己的血肉使它们饱足，并舍弃了生命。现在我也是用神圣的佛法甘露使它们饱足，并安置于究竟的解脱和安乐的涅槃之中。《行境》的故事是这样的：佛陀住在舍卫城（Shravasti）的祇树给孤独园。佛陀薄伽梵的声闻弟子们，有两种因法性而聚集的大集会。即夏季中旬安居之时，以及秋季末尾之时。夏季中旬安居临近之时，比丘们会思虑各种不同的处所，然后前往山谷、山洞、茅棚、平原、墓地、森林和边地等住所安居。秋季末尾之时，则返回并讲述已经证悟的，请教尚未证悟的。之后，一位比丘在各地游历，最终来到了舍卫城。他放下衣钵。然后，清晨穿好裙子和法衣，拿着衣钵前往舍卫城乞食。他是个新来的，以前没来过这里，智慧浅薄，不熟悉乞食的规矩。他去舍卫城乞食的时间太晚了，看到其他比丘们拿着满满的食物，钵也装满了，正往回走。他心想：这些比丘们，在这里有什么乞食的地方呢？
English
May I become a Buddha, a Bhagavan! Just as I have now satisfied these beings with my own flesh and blood, and given up my life, so too, when I attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, may I also satisfy these beings with the essence of the sacred Dharma, and establish them in the ultimate liberation and the blissful Nirvana. Monks, what do you think? The one who became the ant king at that time, abiding in the conduct of a Bodhisattva, was myself. The eighty thousand ants who became ants at that time were these eighty thousand gods. At that time, I also satisfied them with my own flesh and blood, and gave up my life. Now, I also satisfy them with the essence of the sacred Dharma, and establish them in the ultimate liberation and the blissful Nirvana. The story called "The Field of Conduct" is as follows: The foundation of the discourse: [The Buddha] was residing in Jeta Grove in Shravasti. The Shravaka disciples of the Buddhas, the Bhagavat, have two great assemblies that gather by the nature of Dharma: the time when the middle summer month arrives for the summer retreat, and the end of the autumn month. When the middle summer month is near for the summer retreat, the monks contemplate the distinctions of various places, and then go to valleys, caves, thatched huts, plains, cemeteries, forests, and remote dwellings to enter the summer retreat. At the end of the autumn month, they return and speak of what has been realized, and ask about what has not yet been realized. Then, a certain monk, having made a division of regions, traveled through the regions and went to Shravasti. There, he put down his alms bowl and Dharma robes. Then, in the early morning, having put on his lower garment and Dharma robes, he took his alms bowl and went to Shravasti for alms. He was newly arrived and had not gone there before. He was of little knowledge and unskilled in the field of conduct. He went to Shravasti very late, and when he looked, he saw other monks with their hands full and their alms bowls filled, returning. He thought, "Where is the place for conduct for these monks here?"
Tibetan
གང་དུ་བསོད་སྙོམས་སྐྱེན་པར་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཉེ་དགའ་བོའི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བོ་བདག་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རྒྱུས་མ་འཚལ་ན་བདག་གིས་གང་ནས་བསོད་སྙོམས་སྐྱེན་པར་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་ཡུལ་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་མཐོ་བཙམ་པར་བསམས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སྦྱོར་བ་མི་སྲུན་ཅིང་མ་དད་པ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་བསྟན་ཏེ། ཁྱིམ་འདིར་སོང་ཤིག་དང་འདི་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཉེ་དགའ་བོ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་དོན་ཞིག་ལ་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལས་དེས་བསམས་པ། མགོ་རེག་གོས་ཚོན་ཅན་གྱོན་པ་བདག་གི་མདུན་དུ་འོངས་པ་འདི་ནི་བཀྲ་མི་ཤིས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་དེས་བཟུང་ནས་ཁུ་ཚུར་དང་། རྡོག་པས་ཞེན་པར་བརྡེགས་ཏེ། བསྐྱུར་ཏེ་བོར་ནས་དེ་ཀླད་པ་ནི་རྡོལ། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་ནི་རལ། ལྷུང་བཟེད་ནི་ཞོམ། གསེག་ཤང་ནི་ཆག་སྟེ། ཁྱིམ་དེའི་ནང་ནས་ཕྱིར་བྱུང་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཟན་མེད་ཀྱང་སླའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྨྱུང་བར་འདུག་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་བཙུན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཅི་ཁྱོད་མི་རྒོད་ཀྱིས་མ་བཅོམ་མམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་མི་རྒོད་ཀྱིས་ནི་མ་བཅོམ་གྱི་ཉེ་དགའ་བོས་མཐོ་བཙམས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ཞིག་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ན་ཡང་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཀག་ན་ནི་ལེགས། མ་བཀག་ན་ཉེས་ པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བོས་དགེ་སློང་འདི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་པར་བཏང་ནས། དགེ་སློང་འདི་ཡང་དེར་མཆིས་ཏེ། གནོད་པ་ཆེན་པོ་དང་མཇལ་བ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་དགེ་སློང་འདི་ཉེ་དགའ་བོ་འདི་ཁོ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཏང་བ་དང་འདི་ཡང་དེར་སོང་སྟེ། གནོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང
Chinese
心想应当去问在哪里容易乞食，于是到近喜处询问：“尊者近喜，我不知道在闻地（舍卫城）有什么乞食之处，请您为我指示一个我容易乞食的地方。”近喜心想戏弄他，便指了一个婆罗门具善、吉祥和合，但性情不驯顺且不信佛的家，说：“你到这家去，你从这里可以得到食物。”说完，近喜便离开了。之后，那个比丘到那家去，而那个婆罗门正准备因事去另一个村庄，他心想：“这个剃头穿着彩色衣服的人来到我面前，真是不吉祥。”于是抓住那个比丘，用拳头和脚狠狠地打，然后丢弃了他，导致那个比丘头破血流，袈裟撕裂，钵被打碎，锡杖折断。他从那家出来后心想：“我宁愿没有食物。”于是他禁食着去了胜军王的园林。比丘们看到他后问道：“尊者，你莫非是被野人袭击了吗？”他回答说：“我不是被野人袭击，而是被近喜戏弄了。”之后，比丘们听到了这件事，便禀告了世尊。世尊开示说：“比丘不应为比丘指示非乞食之处。如果比丘们看到有人不知情想要去，也应当阻止。如果这样阻止了，那是好的。如果不阻止，就会有罪过。”之后，比丘们禀告世尊：“尊者近喜把这个比丘送到非乞食之处，这个比丘也去了那里，亲身经历了巨大的损害。”世尊开示说：“不仅现在是这样，在过去的时候，也是这个比丘被近喜送到非乞食之处，而他也去了那里，听我说他是如何遭遇巨大损害的。比丘们，过去……
English
Thinking that he should ask where it would be easy to find alms, he went to Near Joy and asked, "Venerable Near Joy, I do not know the alms-seeking places in Shravasti. Please show me such a place where I can easily find alms." Near Joy, thinking to make fun of him, pointed to the house of a Brahmin named Good Virtue, Auspicious, and Harmony, who was unruly and unbelieving, and said, "Go to this house, and you will receive food from there." Having said this, Near Joy left. Then, that monk went to that house, and that Brahmin was preparing to go to another village for some matter. He thought, "This shaven-headed person wearing colorful clothes has come before me, which is inauspicious." So he seized the monk and beat him severely with fists and feet, then threw him away, causing the monk's head to be broken and bleeding, his robe torn, his bowl shattered, and his staff broken. After coming out of that house, he thought, "I would rather have no food." So he fasted and went to the grove of King Victorious. The monks saw him and asked, "Venerable, were you attacked by savages?" He replied, "I was not attacked by savages, but was mocked by Near Joy." After that, the monks heard about this and reported it to the Blessed One. The Blessed One taught, "A monk should not point out a non-alms-seeking place to another monk. If monks see someone unknowingly wanting to go, they should also stop him. If they stop him in this way, that is good. If they do not stop him, they will be at fault." Then, the monks reported to the Blessed One, "Venerable Near Joy sent this monk to a non-alms-seeking place, and this monk went there and personally experienced great harm." The Blessed One taught, "It is not only now that this is the case. In the past, this monk was also sent to a non-alms-seeking place by this same Near Joy, and he went there. Listen to how he encountered great harm. Monks, in the past...
Tibetan
་བ་འདས་པའི་དུས་ན་པད་མའི་མཚོ་ཞིག་གི་ནང་ན། སྲོག་ཆགས་རུ་སྦལ་ཞིག་གནས་ལ་ཝ་ཞིག་ཀྱང་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་ནས་ཆུ་བཏུང་ངོ་སྙམ་སྟེ་པད་མའི་མཚོ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། དེས་སྲོག་ཆགས་རུ་སྦལ་དེ་མཐོང་ནས་བཟའ་བར་ཆས་ཏེ། སོས་བཟུང་ནས་རུ་སྦལ་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་མ་གསོད་ཅིག་བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཁམ་ཅིག་ཏུ་ཡང་མེད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གསོན་པོར་བཏང་ན་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་མང་པོ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཝ་དེས་རུ་སྦལ་དེ་བཏང་སྟེ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ག་ལས་བཟའ་བ་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་དེ་སྟོན་ཅིག །རུ་སྦལ་གྱིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་ཕུག་ཅིག་གི་ནང་ན་སྐྱིན་གོར་མ་སྨད་བརྒྱད་གནས་ཀྱིས། དེ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་སོད་ལ་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །ཕུག་དེའི་ནང་ན་སེང་གེ་མོ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་གསར་དུ་བུ་བྱུང་ནས་དེ་ལ་སེང་གེའི་ཕྲུག་གུ་གཉིས་ཡོད་དེ། དེས་དེ་གཉིས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཕུག་དེའི་ནང་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་དུ་མི་བཏུབ་བོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཝ་དེ་ཡང་ཕུག་སྒོ་ལོགས་སུ་ཆས་པ་ལས། དེ་ཝ་གཞན་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་གར་འགྲོ། དེས་སྨྲས་པ། ཕུག་འདིའི་ནང་ན་སྐྱིན་གོར་མ་སྨད་བརྒྱད་གནས་ཏེ། དེ་དག་བདག་གིས་བསད་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། །ཝ་དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ལྟོས་དང་ཁྱོད་འདིར་སོང་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲད་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ ནི་འདི་ན་སྟོབས་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །བདག་དང་མཚུངས་པ་ག་ལའང་ཡོང་མེད་དེ། །གླང་ཆེན་རྒྱལ་པོ་རྫིང་ལ་བབ་པ་བཞིན། །དེ་རིང་སྐྱིན་གོར་སྨད་བརྒྱད་གཞོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེའི་ཚིག་མ་མཉན་ཏེ་ཕུག་དེའི་ནང་དུ་སོང་བ་ལས། དེ་སེང་གེའི་ཕྲུ་གུ་གཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་ནས་བཟུང་། གཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ་མས་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་ཐེ་རེ་ལ་ཟ་བ་འདི་མ་གསད་འདི་བསད་དེ་ཅི་རུང་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་མའི་ཚིག་མཉན་ཏེ་གཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་བཅད་གཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་བཅད་དེ་བོར་རོ། །དེ་ནས་ཝ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་ཕུག་སྒོ་ནས་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་འདི་ན་སྟོབས་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །ཁྱོད་དང་མཚུངས་པ་ག་ལའང་མེད་ཅེ་ན། །དཔའ་བོ་ལུས་མཛེས་མ་རུང་གྱུར་པ་ལས། །ཁ་ཚོ་བསྐྱེད་པ་དེ་དང་འཐུན་མ་གྱུར། །དེ་ནས་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ་འདི་ནི་དེས་ཀྱང་
Chinese
过去的时候，在一个莲花湖里，住着一只乌龟。一只狐狸因为口渴难耐，想要喝水，就进入了那个莲花湖。它看到了那只乌龟，就想要吃掉它，于是抓住了它。乌龟对它说：朋友，不要杀我，我连你的一口都不够。如果你放了我，我会告诉你很多食物。听到这话，狐狸立刻放了乌龟，说：告诉我，我怎么才能找到食物？乌龟说：朋友，在某个方向的一个洞里，住着八只母旱獭。你可以杀了它们吃掉。那个洞里还住着一只母狮子，它刚生了孩子，有两只小狮子。为了保护它们，它不能离开那个洞。听到这话，狐狸立刻朝洞口走去。另一只狐狸看到了它，说：朋友，你要去哪里？它说：这个洞里住着八只母旱獭，我要杀了它们吃掉。那只狐狸说：朋友，小心，你去了那里会遇到痛苦的。它用诗句对那只狐狸说：我 在这里是强壮而勤奋的，没有人能与我相比。就像大象掉进池塘里一样，今天我要摧毁那八只母旱獭。说完，它没有听那只狐狸的话，走进了那个洞。结果，一只小狮子抓住了它的耳朵，另一只抓住了它的尾巴。母狮子说：两个孩子，吃掉这个有什么用，不要杀它。两个小狮子听了妈妈的话，一个割掉了它的耳朵，一个割掉了它的尾巴，然后把它扔掉了。之后，另一只狐狸看到它从洞口出来，用诗句对它说：你 在这里是强壮而勤奋的，没有人能与你相比。勇士变得丑陋，与获得食物并不相符。之后，它对那只狐狸说，这也是它...
English
In the past, in a lotus lake, lived a turtle. A fox, parched with thirst and wanting to drink water, entered that lotus lake. It saw the turtle and wanted to eat it, so it grabbed it. The turtle said to it: Friend, don't kill me, I'm not even a mouthful for you. If you let me go, I will show you a lot of food. Hearing this, the fox immediately released the turtle and said: Tell me, how can I find food? The turtle said: Friend, in a cave in a certain direction, live eight female marmots. You can kill them and eat them. In that cave also lives a lioness, who has just given birth and has two lion cubs. In order to protect them, she cannot leave the cave. Hearing this, the fox immediately headed towards the cave entrance. Another fox saw it and said: Friend, where are you going? It said: In this cave live eight female marmots, I will kill them and eat them. That fox said: Friend, be careful, if you go there you will encounter suffering. It said to that fox in verse: I Here am strong and diligent, no one can compare to me. Like an elephant falling into a pond, today I will destroy those eight female marmots. After saying this, it did not listen to that fox's words and entered the cave. As a result, one lion cub grabbed its ear, and the other grabbed its tail. The lioness said: Two children, what's the use of eating this, don't kill it. The two lion cubs listened to their mother's words, one cut off its ear, and the other cut off its tail, and then threw it away. Afterwards, the other fox saw it coming out of the cave entrance and said to it in verse: You Here are strong and diligent, no one can compare to you. A warrior becomes ugly, which is not in accordance with obtaining food. After that, it said to that fox, this is also it...