Tibetan
བར་ཆད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་མཛད་ན། ཕྲིན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དགེ་འདུན་བྱེ་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་གི་གནས་ཤིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྲམ་ཟེ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཞིག་འོངས་ནས་དྲང་སྲོང་དེའི་གནས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བཏབ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྲམ་ཟེ་དག་གི་གསང་སྔགས་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་སྟེ། སྔ་ནས་འདུག་པའི་དྲང་སྲོང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེའི་རྒྱུས་རིག་ནས་དེ་དག་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་གིས་ཕན་གདགས་པར་བྱ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ང་ནི་གཞན་གྱི་སློབ་མ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོས་ཀྱང་གོས་དང་ཟས་ཀྱིས་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ནི་མི་ནུས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གིས་འདི་བོར་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ
Chinese
成为了障碍。之后，众比丘向世尊佛陀请教道：尊者世尊做了什么样的事业呢？那个事业的成熟导致了十万个僧团的形成。世尊开示道：比丘们，我自己在以前的其他生世中，就已具备了积聚和促成因缘的条件，就像洪水泛滥一样涌来，做了那些不会被鬼怪吞噬而来的事业并积累了它们，我亲自做了并积累的那些业，又会有谁来体验呢？比丘们，做了并积累的业，不会在外面的地界中成熟，也不会在水界、火界和风界中成熟，做了并积累的善业和恶业，只会仅仅在有执受的蕴、界和处中成熟。有情众生的业，即使经过百千劫也不会消失，一旦积聚并时机成熟，就会自然而然地成熟为果报。比丘们，过去世，在古时候的瓦拉纳西城（Varanasi），有一位名叫梵天施（Brahmadatta）的国王执政。当时，在瓦拉纳西（Varanasi）的一个修行者住所里，住着一位具有五种神通的修行者，他有五百名侍从。后来，从南方来了一位婆罗门，带着五百名侍从，在离修行者住所不远的地方住了下来。大约有五百名婆罗门儿童在学习婆罗门们的秘密咒语。那位婆罗门精通十八种知识。早先住在那里的修行者的婆罗门儿童们得知了那位婆罗门的事迹后，就去到他那里说道：堪布，请您也帮助我们吧。婆罗门问道：你们需要我提供什么帮助呢？婆罗门儿童们说道：请您教我们诵读，帮助我们吧。婆罗门说道：我不教其他人的学生。之后，婆罗门儿童们心想：我们的堪布虽然用衣服和食物来供养我们，但是却不能教我们诵读，我们不如放弃他，只依靠这位婆罗门。
English
It became an obstacle. Then, the monks asked the Blessed One Buddha: "Venerable Blessed One, what kind of deeds did you perform? The maturation of those deeds has led to the formation of a hundred thousand sanghas." The Blessed One said: "Monks, in other previous lives, I myself had the conditions to accumulate and bring about causes and conditions, coming like a flood, and I did and accumulated those deeds that would not be devoured by demons. Who else will experience those deeds that I have done and accumulated? Monks, the deeds that have been done and accumulated will not mature in the external realm of earth, nor will they mature in the realms of water, fire, and wind. The virtuous and non-virtuous deeds that have been done and accumulated will only mature in the aggregates, realms, and sources that are possessed. The deeds of sentient beings will not disappear even after hundreds of thousands of kalpas. Once they are accumulated and the time is ripe, they will naturally mature into fruition. Monks, in the past, in the ancient city of Varanasi, there was a king named Brahmadatta who ruled. At that time, in a hermitage in Varanasi, there lived a hermit with five superknowledges, who had five hundred attendants. Later, a Brahmin came from the south with five hundred attendants and settled near the hermit's residence. About five hundred Brahmin children were learning the secret mantras of the Brahmins. The Brahmin children of the hermit who had been living there earlier learned about the Brahmin's deeds and went to him and said: 'Khenpo, please help us too.' The Brahmin asked: 'What help do you need from me?' The Brahmin children said: 'Please teach us to recite and help us.' The Brahmin said: 'I do not teach the students of others.' Then, the Brahmin children thought: 'Our Khenpo provides us with clothes and food, but he cannot teach us to recite. We might as well abandon him and rely only on this Brahmin.'
Tibetan
། ཁ་ཏོན་བསླབ་པའི་ཕྱིར་འདུ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོ་བོར་ཏེ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཅག་བརྟེན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་ཁྱེད་གོས་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྟང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་པར་བོར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་དེ་དག་གོས་དང་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྡུས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེར་ངས་དྲང་སྲོང་དེའི་འཁོར་གྱི་དབྱེན་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ང་ལོ་གྲངས་མང་པོ་དང་། ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དང་ལོ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་བཙོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ང་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ངས་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་མྱོང་ལ། ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་ཡང་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ང་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ།། །། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། ནགས་ཁུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགོན་པ་ནགས་ཁུང་ཞིག་ཡོད་དེ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་བཀོད་མའི་ཆུ་འཁྱིལ་བའི་མཚེའུ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་ལ། མཚེའུ་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རྟེན་ཅིང་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་དེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་ལ་རག་པ་དང་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་
Chinese
想著：为了学习诵读而聚集吧。对那个婆罗门说：我们舍弃了我们的堪布，唯独依靠您啊。婆罗门说：如果那样的话，我将用衣服、食物和诵读来满足你们。然后，那些婆罗门童子一听到这话，立刻舍弃了那位孤独无伴的仙人，而依靠了那位婆罗门。他也用衣服、食物和诵读来聚集他们。诸位比丘，你们怎么想？那时成为婆罗门，安住于菩萨行持的那个人就是我。在那里，我因对那位仙人的眷属制造分裂的业的成熟，在众多年代、众多百年和众多亿年中，于有情地狱中被煮。之后，我死后转生，无论生于何处，都感受着与眷属分离。直到现在，也因那个业的成熟，提婆达多使我与眷属分离啊。 《业百法》。第十七品。《森林空地》是这样的：讲述的基础是住在憍赏弥城。那时，有一个森林空地的寺院。在那森林中，也有一个蓄积着人工水的湖泊。在那湖泊中，大约有五百位仙人居住并修行苦行。他们全部都像是最后的有者，果实成熟，用箭刺穿而待发一样。佛陀世尊，唯一道路的引导者，在两种所知和智慧上获得自在，精通三种不混杂的忆念近住，以四种无畏而无畏，从五趣的流转中解脱，精通六处，以七菩提分作为行境，禅思八解脱，入于次第而住的九等至，具有十力之力量，宣说真实狮子大吼者，依照法性，白天三次，夜晚三次，即昼夜六时，以佛眼观视世间，谁衰败，谁兴盛，谁贫困而住，谁变得可怜，谁具有损害，谁贫困、可怜和损害
English
Thinking, 'Let us gather to learn recitation.' They said to that Brahmin, 'We have abandoned our Khenpo and rely solely on you.' The Brahmin said, 'If that is so, I will satisfy you with clothes, food, and teaching recitation.' Then, as soon as those Brahmin children heard this, they abandoned that solitary, friendless hermit and relied on that Brahmin. He also gathered them with clothes, food, and teaching recitation. Monks, what do you think? The one who became a Brahmin at that time, who was abiding in the conduct of a Bodhisattva, was none other than myself. There, due to the ripening of the karma of creating division in the retinue of that hermit, I was boiled in the hells of sentient beings for many years, many hundreds of years, and many hundreds of thousands of years. Then, even after I died and transmigrated, wherever I was born, I experienced separation from my retinue. Even until now, due to the ripening of that karma, Devadatta causes me to be separated from my retinue. The Hundred Karmas. The Seventeenth Chapter. The one called 'Forest Hollow' is as follows: The basis of the discourse is that he was residing in Kausambi. At that time, there was a monastery in a forest hollow. In that forest, there was also a lake filled with artificial water. In that lake, about five hundred hermits lived and practiced asceticism. All of them were like those who were in their last existence, with their fruits ripe, ready to be pierced by an arrow. The Buddha, the Bhagavan, the guide of the solitary path, who had mastery over the two kinds of knowable things and wisdom, who was skilled in the three unmixed mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from wandering in the five realms, skilled in the six sense bases, whose field of activity was the seven branches of enlightenment, who meditated on the eight liberations, who entered into the nine successively abiding meditative stabilizations, possessed of the power of the ten powers, proclaiming the great roar of the true lion, by nature, three times during the day and three times during the night, that is, six times during the day and night, he would look at the world with the eye of a Buddha, who declines, who prospers, who dwells in poverty, who becomes miserable, who is possessed of harm, who is impoverished, miserable, and harmed.