Tibetan
སོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་ཁྱེར་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱེའུ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ན་ནི་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་རྒལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པར་བྱ་བ་ཞིག་ན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེའི་བྱད་བཞིན་མི་སྡུག་པ་དེ་དང་དྲི་མི་ཞིམ་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་གཟུགས་བཟང་ ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ། བྱད་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁང་ཐོག་ཏུ་སོང་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་གིས་བསྐོར་ཞིང་འདུག་གོ །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ནས། དེས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་བཟང་པོ་དག་རྙེད་དེ། དེ་ཁྱེར་ཞིང་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་དྲུང་ནས་ལམ་པོ་ཆེའི་ལོགས་སུ་ཆས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཐོང་ནས། བྲམ་ཟེ་དེའི་མདུན་ན་ཡང་གྱོ་མོ་ཕྱི་སས་གང་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་ཐོ་བཙམ་པའི་བསམ་པས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་སྟེང་དུ་གྱོ་མོ་དེ་རྐང་པས་ཕུལ་ནས་དེའི་གོས་རྣམས་དང་དེའི་ལུས་དང་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ལ་གོས་པར་གྱུར་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཡར་བལྟས་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དགའ་ཆེས་ནས་བཞིན་མི་སྡུག་པར་བསྒྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཐོ་བཙམས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ། ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱིས་འདིའི་ར་མདའ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། འབར་བ་དང་ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་། གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མྱུར་དུ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དེ་ཤིང་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་མར་སྤྱོན། བདག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་
Chinese
燃尽之后，他知道秘密之处被遮盖，便拿了一个非常低的座位，为了听法，坐在世尊面前。然后，世尊了解了他的想法、习气、根性、意识和自性，并为他宣说了与之相应的法。因此，那个童子坐在那个座位上，以智慧金刚摧毁了二十座高耸的坏聚见山峰，现证了入流果。他见到真谛后心想：如果我没有变成这个样子，我也要在世尊的教法中出家，为了超越诸河流、度过诸系缚而精进、修持和努力。刚一生起这个念头，那个童子丑陋的容貌和难闻的气味就消失了。然后，他对世尊生起了更大的欢喜。他生起欢喜后，向世尊所在的方向合掌致敬，对世尊这样说道： “尊者，如果我能在善说之法和律中出家、受具足戒并获得比丘的身份，我也要在世尊面前修持梵行。”然后，世尊以“比丘，来吧”为他授了出家戒，并让他受了具足戒，还为他作了授记。他也以精进、修持和努力，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果。他成为阿罗汉，脱离了三界之欲，拥有了视金子和粪土平等、视天空和手掌无别的平等心，像旃檀浸泡过一样清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，不贪图有漏的利养、爱恋和恭敬，成为天神们，包括有权势和近侍的天神们，供养、忆念和恭敬的对象。然后，比丘们问世尊：尊者，这位比丘做了什么业，以至于那个业的异熟导致了丑陋
English
Having been burned, he knew that the secret place was covered, so he took a very low seat and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One understood his thoughts, habits, faculties, consciousness, and nature, and taught him the Dharma that was in accordance with them. Therefore, while sitting on that very seat, that boy, having shattered the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregates of destruction with the vajra of wisdom, directly realized the fruit of stream-entry. Having seen the truth, he thought: If I had not become like this, I would also renounce in the Blessed One's teachings, and I would strive, practice, and exert myself in order to cross over the rivers and overcome the bonds. As soon as he had this thought, that boy's ugly appearance and unpleasant smell disappeared. Then, he felt even greater joy towards the Blessed One. Having felt joy, he bowed down with his palms joined together in the direction of the Blessed One, and said this to the Blessed One: "Venerable one, if I am able to renounce, receive full ordination, and obtain the status of a bhikṣu in the well-spoken Dharma and Vinaya, then I would also like to practice the pure conduct in the presence of the Blessed One." Then, the Blessed One ordained him with the words, "Bhikṣu, come," and gave him full ordination, and also gave him a prophecy. He also, through diligence, practice, and effort, abandoned all defilements and directly realized the state of an arhat. Having become an arhat, he became free from desire for the three realms, possessing a mind that was equal to gold and dung, equal to the sky and the palm of the hand, cool like sandalwood soaked in water, having shattered the shell of the egg with wisdom, having attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking to the gains, attachments, and honors of existence, and becoming an object of offering, remembrance, and reverence by the gods, including the powerful and attendant gods. Then, the bhikṣus asked the Blessed One: Venerable one, what karma did this bhikṣu commit, that the ripening of that karma resulted in ugliness?
Chinese
出生时就具有十八种丑陋的特征，而且身体的每个毛孔都散发着恶臭。他做了什么业，以至于刚一生起出家的念头，就变得不再丑陋，变得美好了。世尊也因此感到高兴，没有不高兴。他在世尊的教法中出家，断除了一切烦恼，证得了阿罗汉果。世尊开示说：诸比丘，此人做了这样的业并积累了这样的业。诸比丘，过去世，在一个寂静的村庄里，住着一位婆罗门，他相貌英俊，令人赏心悦目，非常美丽。他因自己的外貌和青春而傲慢，轻蔑许多修行者和婆罗门。后来有一天，他上了屋顶，被一群婆罗门儿童围绕着。在诸佛没有出现在世间的时候，那些对贫穷困苦的人充满慈悲，像犀牛一样独自生活在边远地区的隐士，是世间唯一的供养处的人会出现在世间。一位独觉佛去那个寂静的村庄乞食，他得到了一些美味的食物和饮料。他拿着食物，从那个婆罗门的家门口沿着大路走着。婆罗门看到了他。婆罗门面前放着一个装满粪便的瓦罐。他心想侮辱一下，就用脚把瓦罐踢向独觉佛，瓦罐里的粪便沾满了独觉佛的衣服、身体和钵。独觉佛向上看，婆罗门非常高兴，做出了难看的表情，用身体的行动进行了侮辱。然后，独觉佛心想：这个烦恼会变得卑劣和衰弱，我应该给他一个教训。于是他升到天空，展现了燃烧、闪耀、降雨和闪电的神变。因为普通人会因为神变而迅速产生信仰，所以他像被木锯锯断一样，向独觉佛的双足顶礼，说道：伟大的圣者，请息怒。我沉溺于恶行的泥潭之中。
English
He was born with eighteen kinds of ugly features, and his body emitted a foul odor from every pore. What deeds did he do that as soon as he generated the mind of renunciation, he became no longer ugly, but became beautiful? The Bhagavan was also pleased with this, and not displeased. He renounced in the teachings of the Bhagavan, abandoned all defilements, and realized the state of an Arhat. The Bhagavan said: Monks, this one has done and accumulated such deeds. Monks, in the past, in a secluded village, there lived a Brahmin who was handsome, pleasing to the eye, and beautiful. He was arrogant because of his appearance and youth, and he despised many ascetics and Brahmins. Then one day, he went up to the roof, surrounded by Brahmin children. When the Buddhas do not appear in the world, those who are compassionate to the poor and destitute, who live like rhinoceroses in remote places, the solitary objects of veneration in the world, appear in the world. A Pratyekabuddha went to that secluded village for alms, and he obtained some delicious food and drink. He carried it and walked along the road from the doorway of that Brahmin's house. The Brahmin saw him. In front of the Brahmin was a pot filled with excrement. Thinking to insult him, he kicked the pot with his foot towards the Pratyekabuddha, and the excrement from the pot covered his clothes, his body, and his bowl. When the Pratyekabuddha looked up, the Brahmin was overjoyed and made an ugly face, committing an insult with his bodily actions. Then, the Pratyekabuddha thought: This defilement will become base and weak, I should teach him a lesson. So he ascended into the sky above and displayed miracles of burning, blazing, raining, and lightning. Because ordinary people quickly generate faith through miracles, he prostrated at his feet as if cut by a wooden saw, and said: Great holy one, please be patient. I am drowning in the mire of evil deeds.
Tibetan
ར་མདའ་མཛོད་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ས་ལ་བབས་ནས། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གོས་དེ་རྣམས་ནི་ཕུད་དེ་བཏང་ལུས་ནི་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ཏེ་སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བྱེད་དུ་བཅུག་ ནས་ཆོས་གོས་གཞན་དག་ཕུལ་ཏེ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཀྱི་མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་འདིའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བདག་ཅི་ནས་ཀྱང་མ་གྱུར་ཅིག །འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ནི་ཅི་ནས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན། ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེང་གེའི་བུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ། ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེར་སླར་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ནི། དགེ་སློང་དག་འདིས་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ནས་ང་ཉིད་
Chinese
名为绕达佐。之后，那位独觉佛也因为怜悯他而降临到地上。那位婆罗门将他迎请到家中，脱下那些衣服扔掉，用香涂抹身体，让他用香水沐浴，供养其他的法衣。用自己的手，用许多干净美好的食物使他满足。按照他的意愿行事，顶礼他的双足，请求宽恕，并祈愿道：愿我无论如何也不要成为对如此殊胜的应供处造成损害之业的承受者。以此恭敬他的善根，愿我无论在何处转生，都能转生为富裕、多财、享用丰厚的种姓。愿我能令比这更加殊胜的导师欢喜，不要令他不悦。愿我也能获得如此这般的功德。即使这百次的不善业必定成熟果报，愿我一发起出离心，就能消除丑陋，变得美好。比丘们，你们怎么想？当时的那个婆罗门就是这头狮子之子。他由于对那位独觉佛造成损害之业的果报成熟，无论转生到何处，都具有十八种丑陋的特征，身体散发出恶臭。他再次恭敬他，并祈愿道：以此善根，愿我无论在何处转生，都能转生为富裕、多财、享用丰厚的种姓。愿我能令比这更加殊胜的导师欢喜，不要令他不悦。愿我也能获得如此这般的功德。即使这百次的不善业必定成熟果报，愿我一发起出离心，就能消除丑陋，变得美好。比丘们，他以此令比亿万独觉佛更加殊胜的导师欢喜，没有令他不悦，就是我。
English
It was called Ra Da Dzo. Then, that Pratyekabuddha, out of compassion for him, descended to the earth. That Brahmin invited him into his home, took off those clothes and threw them away, anointed his body with incense, had him bathe with scented water, and offered him other Dharma robes. With his own hands, he satisfied him with many clean and excellent foods. He acted according to his wishes, prostrated at his feet, asked for forgiveness, and prayed: May I never be the recipient of the karma of harming such a supreme object of offering. By this root of virtue of honoring him, may I be born in a wealthy, rich, and prosperous family wherever I am born. May I please a teacher who is even more excellent than this, and may I not displease him. May I also attain such qualities. Even if this hundredfold non-virtuous deed is sure to ripen into fruition, may I, as soon as I generate the mind of renunciation, be free from ugliness and become beautiful. Monks, what do you think? The Brahmin at that time was none other than this son of a lion. Due to the ripening of the karma of harming that Pratyekabuddha, wherever he was born, he was born with eighteen kinds of ugly characteristics, and his body emitted a foul odor. He again honored him there and prayed: By this root of virtue, may I be born in a wealthy, rich, and prosperous family wherever I am born. May I please a teacher who is even more excellent than this, and may I not displease him. May I also attain such qualities. Even if this hundredfold non-virtuous deed is sure to ripen into fruition, may I, as soon as I generate the mind of renunciation, be free from ugliness and become beautiful. Monks, by this, he pleased a teacher who was even more excellent than hundreds of millions of Pratyekabuddhas, and he did not displease him, it is I.