Tibetan
ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེར་འདིས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྦྱིན་པ་བདག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་ འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ།། །།དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་ཕོངས་ཤིང་གནས་པར་གྱུར་ཏེ་སློང་མོ་བས་ཀྱང་ཁ་ཟས་མི་རྙེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཕ་མས་ཀྱང་རང་གི་བུ་སྨད་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ལེགས་པར་སྦྱིན་པ་དང་ལེགས་པར་བྱ་བར་མི་སེམས་ན་སློང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་
Chinese
于教法中出家后，断除一切烦恼，现证阿罗汉果，且于出家之发心生起之际，亦已无有丑陋，转为美好。其后，众比丘请问世尊道：尊者军主狮子造作何业，以彼业之异熟，得生于富饶、多财、受用广大之族姓？且此君主亦令世尊欢喜，未曾令不欢喜耶？世尊告曰：于正等觉佛陀迦叶波之圣教中，此为居士，于彼，此人行布施，积福德，一生守护皈依及学处，临终时发愿云：奇哉！以此善根，愿我无论生于何处，皆得生于富饶、多财、受用广大之族姓。愿我能令正等觉佛陀迦叶波所授记之婆罗门童子（即）世尊欢喜，莫令不欢喜。比丘们，汝等作何思维？彼时之正等觉佛陀迦叶波之居士，即此军主狮子是也。彼于彼时行布施，积福德，一生守护皈依及学处，以临终时发愿之业异熟，故无论生于何处，皆得生于富饶、多财、受用广大之族姓。比丘们，我已证得与正等觉佛陀迦叶波极其相同、威力相同、事业相同、方便相同，故此君主令我欢喜，未令我不欢喜。僧伽分裂之因缘：事起于王舍城（Rajagriha，今印度比哈尔邦拉杰吉尔），彼时发生饥荒，众人困顿，乞丐亦难觅食物。父母尚且不愿善施及善待自己之子女，何况乞丐？其后，世尊于彼处对众比丘
English
Having renounced the world in the doctrine, having abandoned all defilements, having realized the state of an Arhat, and as soon as the thought of renunciation arose, he became without ugliness and became good. Then the monks asked the Buddha, the Blessed One: "What deeds did the venerable Commander Lion do that, as a result of those deeds, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family? And this one has also pleased the Blessed One and has not displeased him." The Blessed One said: "In the teachings of the perfectly enlightened Buddha Kashyapa, this one became a lay follower. There, he gave alms and accumulated merit. For one lifetime, he protected the refuges and the foundations of training. At the time of death, he made a prayer: 'Alas, may this root of virtue cause me to be born in whatever place I may be born, into a wealthy, rich, and prosperous family. May I please the Buddha, the Blessed One, who is the prediction of the Brahmin boy by the perfectly enlightened Buddha Kashyapa. May I not displease him.' Monks, what do you think? The lay follower of the perfectly enlightened Buddha Kashyapa at that time was none other than this Commander Lion. He gave alms and accumulated merit there, and for one lifetime, he protected the refuges and the foundations of training. As a result of the ripening of the karma of the prayer he made at the time of death, he was born in whatever place he was born, into a wealthy, rich, and prosperous family. Monks, I have attained perfect enlightenment, being extremely equal to the Buddha Kashyapa, equal in power, equal in deeds, and equal in means. Therefore, this one has pleased me and has not displeased me." The cause of the division of the Sangha: The story took place in Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar, India). At that time, there was a famine, and people were impoverished, and even beggars could not find food. Even parents did not think of giving good food and treating their own sons and daughters well, let alone beggars. Then, there the Blessed One to the monks
Tibetan
རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱིས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་དེ་ཉི་ཚེ་དང་ཞལ་ཟས་སྐྱེལ་བ་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་སུ་ཡང་ཕྲད་དུ་མ་འོང་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ནང་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ། བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་དེ་ཉི་ཚེ་དང་ཞལ་ཟས་སྐྱེལ་བ་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་སུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་མ་འགྲོ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ད་ནི་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འཐུན་པའི་དབྱེན་བྱ་བ་དང་། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་བྱ་བ་དེའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རྣམས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ལ་གཟིགས། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟང་དགོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་ཤིང་འདུག་གིས་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤེག་བདག་གི་ཐད་དུ་འཁོད་ཅིག་དང་བདག་གིས་ཁྱེད་རྣམས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟང་ངོ་། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་དེའི་ཚིག་མཉན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་ལྟ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་བསྡུས་ནས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དགོན་པར་གནས་ན་ནི་བདག་ཅག་གྲོང་འདབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་ མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཤ་ཟ་བར་གནང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལན་ཚྭ་ཟ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁུ་ཆུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འོ་མ་འཐུང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་བེའུ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཆོས་གོས་དྲས་པ་གྱོན་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བགོ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྣམས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་བསྒྲུབས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་འདི་ལྔ་ཐོབ་ནས་འདོད་ཅིང་བཟོད་ལ་འཐད་པ་སེམས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐ
Chinese
对他们开示说：比丘们，我想要在三个月的时间里进行闭关禅修，除了十五日的布萨日、送饭日之外，任何比丘都不要来见我。这样开示后，世尊便开始了为期三个月的闭关禅修。之后，比丘们制定了内部规定：除了十五日的布萨日、送饭日之外，任何比丘都不要去见世尊。然后，提婆达多心想：现在是我分裂乔达摩沙门声闻僧团，以及分裂法轮的时候了。于是对众比丘说：诸位贤者，看看乔达摩沙门是如何对待声闻弟子的。当比丘们需要各种资具供养时，他就闭关禅修。比丘们，过来，到我这里来，我将用各种资具供养你们。之后，大约五百名比丘听了他的话，生起了不愿见世尊的心，去了提婆达多那里坐下。然后，提婆达多召集了那些比丘，说道：如果乔达摩沙门住在森林里，我们就应该住在村庄附近。为什么呢？因为比丘们，住在森林里有很多过患。如果乔达摩沙门允许吃肉，我们就不要吃。为什么呢？因为从根本上来说，这会导致众生被杀害。如果乔达摩沙门吃盐，我们就不要吃。为什么呢？因为盐是从精液中产生的。如果乔达摩沙门喝牛奶，我们就不要喝。为什么呢？因为从根本上来说，这会导致小牛们感到痛苦。如果乔达摩沙门穿缝制的法衣，我们就不要穿。为什么呢？因为这会导致人们的辛勤劳动被浪费。那些获得这五种苦行基础，并且想要、忍受和认可这些想法的人，以及乔达摩沙门的...
English
He instructed them, saying: "Monks, I wish to enter into solitary retreat for three months. Except for the fifteenth-day Uposatha and when food is brought, no monk should come to see me." Having instructed thus, the Blessed One entered into solitary retreat for three months. Then the monks made an internal rule: "Except for the fifteenth-day Uposatha and when food is brought, no monk should go to the Blessed One." Then Devadatta thought: "Now is the time for me to cause a schism in the Sangha of disciples of the ascetic Gautama, and to cause a schism in the wheel of Dharma." So he said to the monks: "Venerable ones, see how the ascetic Gautama treats his disciples. When the monks need to be sustained with all necessities, he dwells in solitary retreat. Monks, come here, come to me, and I will sustain you with all necessities." Then about five hundred monks, having heard his words, developed a mind of not looking to the Blessed One, and went to Devadatta and sat down. Then Devadatta gathered those monks and said: "If the ascetic Gautama dwells in the forest, we should dwell near the villages. Why? Because, monks, dwelling in the forest has many faults. If the ascetic Gautama allows the eating of meat, we should not eat it. Why? Because from that basis, beings will be killed. If the ascetic Gautama eats salt, we should not eat it. Why? Because it comes from semen. If the ascetic Gautama drinks milk, we should not drink it. Why? Because from that basis, calves will suffer. If the ascetic Gautama wears sewn robes, we should not wear them. Why? Because the efforts of people will be wasted. Those who obtain these five bases of ascetic practice, and desire, endure, and approve of these thoughts, and the ascetic Gautama's...
Tibetan
ད་ནས་འབྱེ་བ་དང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཤིང་བུ་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཤིང་བུ་བྲིམས་ཏེ། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱས་ཤིང་བུ་བླངས་ནས་ཤིང་བུ་བྲིམས་པའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། བཙུན་པ་དགེ་འདུན་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་གཽ་ཏ་མ་དགོན་པར་གནས་ན་ནི་བདག་ཅག་གྲོང་འདབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཤ་ཟ་བར་གནང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལན་ཚྭ་ཟ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁུ་ཆུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འོ་མ་འཐུང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་བེའུ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཆོས་གོས་དྲས་པ་གྱོན་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བགོ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྣམས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་བསྒྲུབས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དེས་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ ཀྱི་གཞི་འདི་ལྔ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བགྱིའོ་འདི་ནི་གསོལ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ལྷས་བྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཁྲིད་དེ་ཁྱིམ་བྱ་བའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་ནས་སློབ་མའི་མཆོག་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་ཁན་ད་དྲབ་བྱ་དང་ཀ་ཏ་མོ་ར་ཀ་དང་རྒྱལ་དང་རྒྱ་མཚོས་བྱིན་རྣམས་གཡས་གྲལ་དང་གཡོན་གྲལ་དུ་བཞག་སྟེ། སྡེ་ཚན་གྱི་གུང་ལ་འདུག་ཅིང་སྟོན་པའི་བཙུན་ཆོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ནི་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འཐུན་པའི་དབྱེན་ཡང་བྱས་ཟིན་ལ། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཡང་བྱས་ཟིན་ནོ་སྙམ་ནས། སྡེ་ཚན་གྱི་གུང་ལ་འདུག་ཅིང་སྟོན་པའི་བཙུན་ཆོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་མེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལུང་ནོད་པ་ཡང་མེད་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལ། མདོ་སྡེ་སེམས་པ་དང་འདུལ་བ་སེམས་པ་དང་ཆོས་མངོན་པ་སེམས་པ་ཡང་མི་དྲན་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་
Chinese
从现在开始分离和前往他处，以及想要脱离沙门乔达摩的那些人，就说“拿木棍”，然后就在僧团中分发木棍，五百比丘拿了木棍后，就在分发木棍之后开始祈请：诸位尊者僧团请听：如果比丘乔达摩住在寺院，那么我们就要住在村边。那是因为什么呢？因为比丘们住在寺院里有很多过失。如果沙门乔达摩允许吃肉，那么我们就不吃。那是因为什么呢？因为那个根源会导致众生被杀。如果沙门乔达摩吃盐，那么我们就不吃。那是因为什么呢？因为是从精液中产生的。如果沙门乔达摩喝牛奶，那么我们就不喝。那是因为什么呢？因为那个根源会导致小牛们感到痛苦。如果沙门乔达摩穿缝制的法衣，那么我们就不穿。那是因为什么呢？因为人们辛辛苦苦积攒的布施会被浪费掉。如果僧团的时机成熟并且允许，请僧团允许，那么僧团就完全接受这五个苦行基础并安住，这是祈请。说完之后，提婆达多带领五百比丘前往名为家禽园的精舍，然后将最优秀的弟子俱迦梨迦、犍陀达婆、迦达摩罗迦、胜以及海施安排在左右两列，住在僧团的中央，体验导师的戒律。然后他心中产生这样的想法：现在我已经对比丘乔达摩的比丘僧团造成了和谐的破裂，也造成了法轮的破裂。他这样想着，住在僧团的中央，体验导师的戒律。当僧团分裂的时候，比丘们既没有瑜伽，也没有作意，也没有证悟，也没有讽诵，既不忆念经藏，也不忆念律藏，也不忆念阿毗达摩藏，对于一切善良的方面
English
From now on, those who wish to separate and go elsewhere, and to depart from the ascetic Gautama, should say, "Take a stick." Then they distributed sticks within the Sangha. Five hundred monks took the sticks, and after distributing the sticks, they began to make a request: "Venerable Sangha, please listen. If the monk Gautama dwells in the monastery, then we shall dwell at the edge of the village. Why is that? Because there are many faults in monks dwelling in the monastery. If the ascetic Gautama allows the eating of meat, then we shall not eat it. Why is that? Because that root will cause beings to be killed. If the ascetic Gautama eats salt, then we shall not eat it. Why is that? Because it comes from semen. If the ascetic Gautama drinks milk, then we shall not drink it. Why is that? Because that root will cause the calves to suffer. If the ascetic Gautama wears sewn robes, then we shall not wear them. Why is that? Because the alms accumulated by people with great effort will be wasted. If it is the Sangha's time and it is permissible, may the Sangha allow it. Then the Sangha will completely accept these five foundations of ascetic practice and abide by them. This is the request." After saying this, Devadatta led five hundred monks to a monastery called the Poultry Garden, and then placed his best disciples, Kokalika, Khandadeva, Katamoraka, Jaya, and Samudradatta, in the left and right rows, dwelling in the center of the Sangha, experiencing the Teacher's monastic discipline. Then the thought arose in him: "Now I have caused a schism in the harmonious Sangha of monks of the ascetic Gautama, and I have also caused a schism in the wheel of Dharma." Thinking this, he dwelt in the center of the Sangha, experiencing the Teacher's monastic discipline. At the time of the Sangha's division, the monks had neither yoga, nor mindfulness, nor attainment, nor recitation. They did not remember the Sutra Pitaka, nor the Vinaya Pitaka, nor the Abhidhamma Pitaka, and of all virtuous aspects