Tibetan
བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། །རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་དབུལ་བའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལས་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་སྣང་བར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག། གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་ཞིང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཐམས་ཅད་གསེར་དུ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི་གྲུབ་ན། རྒྱལ་པོ་ལ་མ་གསོལ་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་ཅག་གི་ནས་ཞིང་ལས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་ཀྱིས་ལྷས་སྐུ་སྐལ་བཞེས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བསམས་པ། མ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་མ་སྨྱོས་སམ་སྙམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་བལྟས་ན་བློ་གསལ་ཞིང་དབང་པོ་ཞི་བར་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཡང་བསམས་པ། མ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་སྲིད་དམ་སྙམ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་བཏང་སྟེ། དེ་དག་དེར་དོང་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་དག་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་ པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་སེམས་ལ་དབང་མ་མཆིས་ཏེ་དེ་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཡང་ལན་ཅིག་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་ནི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་དེ་དག་ངེས་པར་མཐོང་གིས་ལྷའི་སྐུ་སྐལ་བཞེས་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། ཡང་ན་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་སྔོན་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ནི་འདིས་ད་ལྟར་ཞིང་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་ས་བོན་བཏབ་བོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་དེས་ཀྱང་དེ་ན་ཡོད་པའི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་རྣམས་མཐོང་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཞིང་ཐོག་གི་སྐལ་བ་བཅད་དེ་འདི་ནི་ལྷའི་བགྱིའོ། །འདི་ནི་བདག་གི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར། བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་ས་བོན་བཏབ་ཀྱིས་སོང་ལ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་མེད་པར་སྤྱོད་ཅིག །སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱིས། བདག་གིས་དེ་ཁོ་ནའི་བཀའ་དྲིན་བསབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེས་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤམས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས་མཇུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་ འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ། རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བདེ
Chinese
于是赐予了他。之后，那位婆罗门知道世尊因为没有说话而默许了，就为世尊铺设了座位，并说：“请世尊在铺设好的座位上就座。”之后，世尊在铺设好的座位上就座，那位婆罗门和婆罗门女两人，知道佛陀世尊安乐地就座后，用自己手中的干净、上好的食物和饮料充分地供养，并随其所愿地供奉。用自己手中的干净、上好的食物和饮料，以多种方式充分地供养，并随其所愿地供奉后，世尊用斋完毕，知道世尊已经收钵洗手后，为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊为那两人宣说了适合他们根器的佛法后离去了。世尊离去后没过多久，那位婆罗门和婆罗门女两人发愿道：唉玛，愿此善根使我们两人的贫困之流得以断绝！愿我们两人的这块田地里长出的所有麦芽，都显现为金色的麦芽，并且，愿它们也如其所是地变成那样！不要变成其他的样子。说完之后，婆罗门和婆罗门女两人，就在说出这些话的瞬间，看到了那块田地里长出的所有麦芽都变成了金色。看到之后，那位婆罗门女说道：丈夫，我们两人的愿望既然已经实现了，如果不禀告国王，我们两人是无法享用的。之后，那位婆罗门一听到这话，立刻前往国王明王的所在地，到达后向国王禀告道：天神，我们的麦田里长出了金色的麦芽，理应由天神您来享用。国王明王心想：难道这位婆罗门没有发疯吗？但国王看到他头脑清晰，诸根寂静，于是又想：难道真的会那样吗？于是他派出了国王的侍从们，那些人到那里后，没有看到金色的麦芽，他们返回后向国王禀告道：天神，那位婆罗门精神错乱了，那里哪里有金色的麦芽啊。之后
English
Then he granted it. Then, that Brahmin, knowing that the Blessed One had granted it by not speaking, prepared a seat for the Blessed One and said, "Please be seated on the seat that has been prepared, Blessed One." Then, the Blessed One sat on the prepared seat, and that Brahmin and Brahmin woman, knowing that the Buddha, the Blessed One, was seated comfortably, satisfied him with many pure and excellent foods and drinks from their own hands, and offered him whatever he desired. Having satisfied him with many pure and excellent foods and drinks from their own hands in various ways, and having offered him whatever he desired, the Blessed One finished his meal, and knowing that the Blessed One had finished washing his hands, they sat before him to listen to the Dharma. Then, the Blessed One taught them the Dharma that was suitable for their disposition and departed. Not long after the Blessed One had departed, that Brahmin and Brahmin woman made a prayer: "Alas, may this root of virtue cut off the stream of poverty for us two! May all the sprouts of barley that grow from this field of ours appear as golden sprouts, and may they become just as they appear! May they not become anything else." Having said this, the Brahmin and Brahmin woman, at the moment of saying these words, saw that all the sprouts of barley that grew from that field had become gold. Having seen this, the Brahmin woman said, "Husband, now that our wish has been fulfilled, we cannot enjoy it without informing the king." Then, as soon as that Brahmin heard this, he immediately went to where King Gsalgyal (Clear Victory) was, and having arrived, he reported to the king, "O God, golden sprouts have grown from our barley field, and it is fitting that you, O God, should partake of your share." King Gsalgyal thought, "Has this Brahmin not gone mad?" But when the king looked at him, he saw that he was clear-minded and his senses were calm. Having seen this, he thought again, "Could it really be so?" So he sent the king's attendants, but when they went there, they did not see any golden sprouts. They returned and reported to the king, "O God, that Brahmin is out of his mind; where are there any golden sprouts there?" Then
Chinese
那个婆罗门又去了一次，禀告光明王说：天神一定能看到那些金苗，请接受天神的供养。然后国王心想：或许这个婆罗门以前做过善事吧！或许他现在在一块好田里播了种吧！于是国王亲自去了那个婆罗门的田里，但他也没有看到那里的金苗。然后他对那个婆罗门说：婆罗门，如果你看到了金苗，请把你所放弃的都给我吧。然后他刚一听到这话，那个婆罗门就划分了田地的份额，说道：这是天神的，这是我的。当他说这话的时候，国王也看到了金苗。刚一看到，国王就感到惊讶。他感到惊讶，然后对那个婆罗门说：婆罗门，你做了什么事，才能获得如此的荣耀？婆罗门禀告说：天神供养了沙门乔达摩。国王说：婆罗门，你是在好田里播了种啊，去吧，无所畏惧地生活吧！布施吧，行善吧！说完国王就走了。然后那个婆罗门心想：我获得如此荣耀，无论如何，所有这些都是依靠世尊而获得的，我必须报答他的恩情。于是他准备了大量的家产，迎请佛陀等比丘僧团三个月之久，准备好一切用具，最后供养佛陀等比丘的僧
English
The Brahmin went again and reported to King Gsalgyal: "The deity will surely see those golden sprouts, please accept the deity's offerings." Then the king thought: "Perhaps this Brahmin has done meritorious deeds in the past! Or perhaps he has now sown seeds in a good field!" So the king himself went to the Brahmin's field, but he did not see the golden sprouts there either. Then he said to the Brahmin: "Brahmin, if you see the golden sprouts, please give me whatever you have given up." Then, as soon as he heard this, the Brahmin divided the share of the field, saying: "This is for the deity, this is for me." As he said this, the king also saw the golden sprouts. As soon as he saw them, the king was amazed. He was amazed and then said to the Brahmin: "Brahmin, what deeds have you done to gain such glory?" The Brahmin reported: "The deity offered food to the ascetic Gautama." The king said: "Brahmin, you have sown seeds in a good field, go and live without fear or apprehension! Give alms, do good deeds!" Having said this, the king left. Then the Brahmin thought: "Whatever I have gained such glory, all of it has been obtained by relying on the Bhagavan, I must repay his kindness." So he prepared a large amount of household wealth and invited the Sangha of monks, including the Buddha, for three months. Having prepared all the necessities, he finally offered food to the Sangha of monks, including the Buddha.
Tibetan
ན་པ་མཐོང་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ་བདག་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་བཏང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཞིང་ལས་སྐྱེས་པའི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་རྣམས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་མཐོང་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདས་པའི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ད་ལྟར་གྱི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདས་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་
Chinese
看到那之后，那位婆罗门心想，我应该舍弃在家生活，在世尊的教法中出家，为了渡过众河流，为了彻底超越各种束缚，我应该精进、修行和努力。于是，他布施财物，积攒功德，并在世尊的教法中出家。之后，他通过精进、修行和努力，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果位。那位阿罗汉，已经脱离了三界的贪欲，拥有黄金与瓦片等同的平等心，具备天空与手掌心无别的境界，像用檀香浸泡过一样清凉，以智慧摧毁了卵壳般的无明，获得了智慧、神通和各别自证智，背离了世间的利养、贪恋和恭敬，成为了天神及其眷属们供养、敬畏和恭敬的对象。之后，众比丘向世尊请教：尊者，这位婆罗门做了什么业，以至于此业的果报让他看到田地里生长的麦芽都变成金色的麦芽？而且，他既令世尊欢喜，又未令世尊不悦，还在世尊的教法中出家，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果位。 世尊开示说：比丘们，这既有过去业力的影响，也有现在业力的影响。什么是过去业力呢？比丘们，过去在贤劫时期，众生的寿命能活到两万岁时，出现了圆满正等觉的佛陀，即具足明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、调御丈夫、天人师、佛、世尊，名为光明佛。这位婆罗门在那位佛的教法中出家，并在那里一生修持梵行，临终时发愿：我虽然在圆满正等觉光明佛的教法中一生修持梵行，却没有获得任何功德，愿我
English
Having seen that, the Brahmin thought, 'I should abandon the life of a householder and become ordained in the teachings of the Blessed One, and for the sake of crossing over the rivers and completely transcending all bonds, I should strive, practice, and exert myself.' So, he gave alms, accumulated merit, and became ordained in the teachings of the Blessed One. Then, through diligence, practice, and effort, he abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. That Arhat, having become free from the desires of the three realms, possessed an equanimity that regarded gold and tiles as equal, had a mind that was like the sky and the palm of the hand without difference, had become as cool as if soaked in sandalwood, had shattered the shell of ignorance with wisdom, had obtained wisdom, supernormal powers, and individual self-realization, had turned his back on worldly gains, attachments, and reverence, and had become an object of worship, respect, and reverence by the gods and their retinues. Then, the monks asked the Blessed One, 'Venerable One, what deeds did this Brahmin do, that the ripening of those deeds caused him to see the sprouts of barley growing in the fields as golden sprouts? Moreover, he both pleased the Blessed One and did not displease the Blessed One, and also became ordained in the teachings of the Blessed One, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat.' The Blessed One said, 'Monks, there is both a share of past karma and a share of present karma. What is the past karma? Monks, in the past, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, there appeared a fully enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of men, an unsurpassed being, a teacher of gods and humans, a Buddha, a Blessed One, named Light Protector. This Brahmin became ordained in the teachings of that Buddha, and there he practiced celibacy for one lifetime, and at the time of death, he made a prayer: 'Although I have practiced celibacy for one lifetime in the teachings of the fully enlightened Buddha Light Protector, I have not obtained any accumulation of qualities, may I'