Tibetan
ག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ།། །།དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད། ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱིར་འོངས་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེར་ཡི་དགས་མོ་སྒྲེན་མོར་འདུག་ལ་རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ་སྡོང་པོ་མེ་རེག་མ་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་འདུག་པ་དེའི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་བུ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་དེས་དཔག་ཚད་དུ་མར་དྲི་མནམ་པས་གང་བར་བྱེད་དེ། ཕན་ཚུན་རྒྱུག་ལ་དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་ཁྱི་སྔོ་བཀྲ་ཅན་དག་གིས་གཙེས་ནས་རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ། སྐད་པོ་ཆེ་འཐོན་པ་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་མ་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་ཁ་ཚས་ངན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས། དེས་དེར་དགེ་སློང་མ
Chinese
有的人生起声闻的菩提心，有的人则生起独觉的菩提心，有的人则生起无上正等圆满菩提的种子。那些眷属中的大多数，都安置于倾向佛、趋向法、归向僧。所谓的“欢喜”是，缘起于住在舍卫城时，具寿欢喜依律于时时在有情地狱中游走，于饿鬼中游走，于旁生中游走，于人中游走，于天中游走。出来后，将有情地狱的砍截、割截、捶打、烹煮等等痛苦，告诉人们。出来后，将饿鬼的饥渴、燃烧、焚烧、烹煮等等痛苦，以及旁生互相吞食所造成的痛苦，以及人们的寻觅辛劳的痛苦，以及天人的死亡、堕落、散坏和毁灭的痛苦， 那些都告诉人们。他们听了之后会感到厌离，感到厌离之后也会更上一层楼。之后有一天，具寿欢喜动身前往饿鬼道游走，从舍卫城消失后，到了海边。他在那里看到一个饿鬼母赤身裸体地坐着，用自己的头发遮盖着，像一棵被火烧过的树，而且是瞎子，她的口鼻中生出许多虫子，那些虫子用气味充满了一由旬的范围。互相奔跑，她去哪里，那些青斑色的狗就追逐到哪里，因此她感受着剧烈、难忍、灼热和不悦意的感受，发出巨大的声音，互相奔跑着。看到后，具寿欢喜心想：这个有情做了什么业呢？他观察后发现，她在正等圆满的佛陀迦叶佛的教法中出家，成了一个争吵不休、恶语相向的比丘尼。她在那里对比丘尼
English
Some generate the Bodhicitta of the Hearers, some generate the Bodhicitta of the Solitary Buddhas, and some generate the seeds of Unsurpassed Perfect and Complete Enlightenment. Most of those retinues were established in inclining towards the Buddha, tending towards the Dharma, and returning to the Sangha. The so-called "Joyful" is: The origin is that while residing in Shravasti, the Venerable Joyful, according to the rules, at times wandered in the hells of sentient beings, wandered in the realm of pretas, wandered in the realm of animals, wandered in the realm of humans, and wandered in the realm of gods. After coming out, he would tell people about the suffering of sentient beings in hell, such as cutting, severing, beating, and cooking. After coming out, he would tell people about the suffering of pretas, such as hunger, thirst, burning, scorching, and cooking, as well as the suffering caused by animals eating each other, the suffering of humans' laborious searching, and the suffering of gods' death, falling, scattering, and destruction. Those he would tell to the people. After hearing that, they would become disgusted, and after becoming disgusted, they would also gain further distinction. Then one day, the Venerable Joyful set out to wander in the realm of pretas, and after disappearing from Shravasti, he went to the seashore. There he saw a naked female preta sitting, covering herself with her own hair, like a tree touched by fire, and she was blind. Many worms came out of her mouth and nose, and those worms filled an area of one yojana with their smell. They ran back and forth, and wherever she went, blue-spotted dogs chased after her, so she experienced intense, unbearable, hot, and unpleasant feelings, making loud noises and running back and forth. After seeing this, the Venerable Joyful thought: What karma did this sentient being commit? He observed that she had gone forth in the teachings of the perfectly and completely enlightened Buddha Kashyapa, and had become a quarrelsome and foul-mouthed bhikshuni. There, she to the bhikshunis
Tibetan
་མང་མོ་ཞིག་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱས་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ་འདི་ནི་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡི་དགས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། །སླར་མཆིས་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་བདག་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མཆིས་ན། བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་ཡི་དགས་མོ་སྒྲེན་མོར་མཆིས་ལ་རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ་སྡོང་པོ་མེ་རེག་མ་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་མཆིས་པ་དེའི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་བུ་མང་པོ་བྱུང་བ་ད
Chinese
对许多人妄加诽谤，并看到他们获得利益的障碍。然后，具寿喜作心想：这种业的果报，我也亲眼见到了，但为了让许多人感到厌恶，我应该向世尊禀告。于是，他从海边消失，前往舍卫城。当时，世尊坐在成百上千的眷属中说法。然后，具寿喜作看到世尊正在为成百上千的眷属说法。看到后，他心想：现在是我向世尊请教关于饿鬼授记的时候了。于是，他前往世尊所在的地方，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后坐在一旁。坐在一旁后，具寿喜作对世尊说道：尊者，我经常按照我的方式，时时在众生地狱中游走，在饿鬼中游走，在畜生中游走，在人中游走，在天人中游走。之后，我又回来，将众生地狱的砍截、断裂、捶打和烹煮等痛苦告诉人们。之后，我又回来，将饿鬼的饥渴、燃烧、焚烧和烹煮等痛苦，以及畜生因互相吞食而产生的痛苦，以及人类的辛劳、争斗和疲惫的痛苦，以及天人的死亡、堕落、散乱和毁灭的痛苦告诉人们。因为这个原因，他们会感到厌恶，这样感到厌恶后，他们也会获得更高的成就。尊者，我准备在饿鬼中游走，从舍卫城消失，到达海边。尊者，我在那里看到一个裸体的饿鬼女，她用自己的头发遮盖身体，像被火烧过的树桩一样，而且是瞎子，从她的口鼻中生出许多虫子。
English
Having falsely accused many people and seeing the obstacles to their gains. Then, the Venerable Gawa Jyak thought: "I have also directly seen the result of this karma, but in order to make many people disgusted, I should report to the Bhagavan." Then, he disappeared from the seashore and went to Shravasti. At that time, the Bhagavan was sitting in the midst of hundreds of thousands of retinues, teaching the Dharma. Then, the Venerable Gawa Jyak saw the Bhagavan teaching the Dharma to hundreds of thousands of retinues. Having seen this, he thought: "Now is the time for me to ask the Bhagavan for the prophecy of the hungry ghosts." Then, he went to where the Bhagavan was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Bhagavan and sat on one side. Having sat on one side, the Venerable Gawa Jyak said to the Bhagavan: "Venerable, according to my custom, I always wander in the hells of sentient beings, wander in the realm of hungry ghosts, wander in the realm of animals, wander in the realm of humans, and wander in the realm of gods. Then, I return and tell people about the sufferings of sentient beings in hell, such as cutting, breaking, beating, and cooking. Then, I return and tell people about the sufferings of hungry ghosts, such as hunger, thirst, burning, scorching, and cooking, as well as the sufferings of animals caused by eating each other, the sufferings of humans caused by toil, strife, and fatigue, and the sufferings of gods caused by death, falling, scattering, and destruction. Because of this, they become disgusted, and having become disgusted in this way, they will also attain higher achievements. Venerable, I was about to wander in the realm of hungry ghosts, and I disappeared from Shravasti and arrived at the seashore. Venerable, there I saw a naked female hungry ghost, covering herself with her own hair, like a tree stump touched by fire, and she was blind, and many worms were coming out of her mouth and nose.