Tibetan
་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ནས་སྲིན་དེས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་པར་འགྱུར་ལ་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲིན་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ལགས་སོ། །བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བ་མཆིས་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བ་མཆིས་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སུ་ཡིན། གསོལ་པ། བདག་གི་སེམས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མི་སྐད་དུ་ཡང་སྨྲ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་ཡང་ཤེས་པ་དེ་སུ་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བའི་ཐུགས་མ་ཐུབ་ནས་དེ་དག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་ཤེས་པ་དེ་སུ་ཞིག་ལགས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་ཞུ་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་བོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མི་སྐད་དུ་ཡང་སྨྲ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀའ་མཆིད་གསོལ་འཚལ་བ་དང་འདི་ལྟ་བུའི་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ཀྱང་མྱོང་ཞིང་མཆིས་པ་འདི་སུ་ཞིག་ལགས། དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སེམས་ཅན་འདི་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་ དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོག་གི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ནས་དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོག་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་བཏང་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོག་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསླབས་ཏེ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྨྲ་བ། ཟས་དང་སྐོམ་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ནས་དེས་བསམས་པ། མ་ལ་བདག་གིས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་བྱ་བ་རྙེད་པ་དེས་བདག་གིས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས། སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནོག་རི་ཞེས་བྱ་བའི་སྟེང་དུ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅའ་བར་འདོད་དེ། དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གིས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བསྐོས་ཏེ་གདོད་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅའོ་སྙམ་སྟེ། བདག་ཅག་དགེ་འདུན་གྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ནུས་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་བསམས་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་འདི་ནི་ཀུན་ལ་གྲགས་པ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ཟས་དང་སྐོམ་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཅག་གིས་འདི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ལ་འདི་ཁོ་ནས་བདག་ཅག་ གི་ཞལ་ཏ་བྱས་ཏེ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅའོ་སྙམ་ནས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་དགེ་སློང་བདུ
Chinese
想著要入于如是的等持。之后，世尊为了使那个罗刹能够忆起前世，并且能说人语，能与世尊交谈，便安住于那样的等持中。这时，世尊对罗刹说道：善面，你是三藏吗？回答说：世尊，我是三藏。善面，你是三藏吗？善逝，我是三藏。世尊说道：身语意恶行之业的异熟果会受用吗？世尊，身语意恶行之业的异熟果，会受用不悦意的果报。善逝，会受用不悦意的果报。世尊说道：你的不善知识是谁？回答说：是我的心。然后，听到这些话之后，许多人感到惊奇，心想：这样的有情，能忆起前世，又能说人语，又能与世尊交谈，到底是谁呢？诸佛世尊难以进言，他们无法直接向世尊请问，于是他们就去请问具寿阿难陀，问道：尊者，这样的有情，能忆起前世，又能说人语，又能与世尊交谈，到底是谁呢？具寿阿难陀说：去请问世尊吧。他们说：诸佛世尊难以进言，我们无法直接请问。具寿阿难陀说：诸佛世尊即使我也难以进言，但是，为了怜悯你们，我会去请问的。然后，具寿阿难陀将上衣偏袒一肩，朝向世尊所在的方向，合掌恭敬，向世尊禀告说：尊者，这样的有情，能忆起前世，又能说人语，又能向世尊请示，以及这样的损害
English
Thinking that he should enter into such a samadhi. Then, in order that the rakshasa might remember his previous lives, speak in human language, and be able to converse with the Blessed One, the Blessed One entered into such a samadhi. Then, the Blessed One said to the rakshasa: "Good Face, are you the Tripitaka?" He replied: "Blessed One, I am the Tripitaka." "Good Face, are you the Tripitaka?" "Sugata, I am the Tripitaka." He said: "Are the ripened fruits of the actions of body, speech, and mind experienced?" Blessed One, the ripened fruits of the actions of body, speech, and mind are experienced as unpleasant. Sugata, unpleasant experiences are experienced. He said: "Who is your unwholesome friend?" He replied: "It is my mind." Then, as soon as they heard this, many people were amazed, thinking: "Who is this sentient being who remembers his previous lives, speaks in human language, and can converse with the Blessed One?" It is difficult to approach the Buddhas, the Blessed Ones. Since they could not bring themselves to ask the Blessed One, they went to the venerable Ananda and asked: "Venerable, who is this sentient being who remembers his previous lives, speaks in human language, and can converse with the Blessed One?" The venerable Ananda said: "Ask the Blessed One." They said: "It is difficult to approach the Buddhas, the Blessed Ones. We cannot bring ourselves to ask." The venerable Ananda said: "It is difficult even for me to approach the Buddhas, the Blessed Ones, but out of compassion for you, I will ask." Then, the venerable Ananda arranged his upper robe over one shoulder, and with his palms joined together, he bowed down in the direction of the Blessed One and said to the Blessed One: "Venerable, this sentient being who remembers his previous lives, speaks in human language, and asks questions of the Blessed One, and such harm
Chinese
的痛苦，这位是谁呢？然后，世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，这个有情是作恶业的，他造了很多恶业。阿难陀，在过去的时候，超越了声闻和独觉的境界，圆满正等觉的佛陀，具有明行足，善逝，世间解，调御丈夫，无上士，天人师，佛世尊，名为一切胜，出现在世间。当时，一位居士对圆满正等觉佛陀一切胜的教法生起了信心，皈依并受持了学处，然后他想：我放弃在家生活，在圆满正等觉佛陀一切胜的教法中出家。他放弃了家庭的束缚，在圆满正等觉佛陀一切胜的教法中出家。他出家后，学习了三藏，具有智慧和解脱的勇气，成为说法者。他获得了食物、饮料、卧具、座位、医药和药品，然后他想：我通过获得和恭敬所获得的这些东西，一定会利益那些与我一同修梵行的人。于是，他鼓励施主和布施者，开始供养佛、法、僧。当时，在名为诺日（山名）的山上，有七万七千名有学和无学的僧众想要安居，他们想：我们先指定一位执事，然后再安居。他们想：谁能供养我们僧众呢？他们想：这位三藏法师，大家都知道他具有大福报，能获得食物、饮料、卧具、座位、医药和药品。我们应该让他高兴，让他来执事，然后我们再安居。于是，他们走到他面前说：尊者，我们是七万
English
who is this who is also experiencing suffering? Then, the Blessed One said to the Venerable Ananda: Ananda, this sentient being is doing evil deeds. He has done many evil deeds. Ananda, in the past, beyond the realms of hearers and solitary Buddhas, a fully and perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, a tamer of beings, unsurpassed, a teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named All-Supreme, appeared in the world. At that time, a householder gained faith in the teachings of the fully and perfectly enlightened Buddha All-Supreme, took refuge and adopted the precepts, and then he thought: I will abandon the life of a householder and become ordained in the teachings of the fully and perfectly enlightened Buddha All-Supreme. He abandoned the bonds of household life and became ordained in the teachings of the fully and perfectly enlightened Buddha All-Supreme. After he was ordained there, he studied the three baskets, possessed the courage of knowledge and liberation, and became a Dharma speaker. He obtained food, drink, bedding, seats, medicine, and medical supplies, and then he thought: With what I have obtained through gain and respect, I will surely benefit those who practice the ব্রহ্মচर्या (brahmacarya,梵行，pure conduct)。 So, he encouraged patrons and donors and engaged in offering to the Buddha, Dharma, and Sangha. At that time, on a mountain called Nokri, seventy-seven thousand monks, both learners and non-learners, wanted to commit to the summer retreat. They thought: We should appoint a steward first, and then commit to the summer retreat. They thought: Who can support our Sangha? They thought: This master of the three baskets is known to all, possesses great merit, and obtains food, drink, bedding, seats, medicine, and medical supplies. We should please him and have him be our steward, and then we will commit to the summer retreat. So, they went to him and said: Venerable, we are seventy
Tibetan
ན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་ནོག་རིའི་སྟེང་དུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅའ་བར་འདོད་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་ནུས་ན་ཁྱོད་སྤྲོ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདག་ཅག་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅའོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཐུགས་མ་བསེར་ཅིག་དང་བདག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་དག་རི་དེའི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་སོ། །དེ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་བསམས་པ། བདག་གིས་དགེ་སློང་འདི་སྙེད་ལ་ཐུགས་མ་བསེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་གྱིན་ད་འདུག་པས་མི་ནུས་ཀྱི་བདག་སོང་ལ་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་དུ་ཆས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྲུའི་དོན་གྲུབ་སྟེ་ལྷགས་ནས་རི་དེ་དང་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་རྫས་ཕོག་སྟེ་གནས་བཅས་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་རི་དེའི་སྟེང་ན་དགེ་སློང་ཕལ་པོ་ཆེ་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། དེ་དེ་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་གར་གཤེགས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་སྨྲས་པ། རི་འདིའི་སྟེང་ན་དགེ་སློང་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་འཁོད་པ་རྣམས་བདག་ལ་བརྟེན་ཏེ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་པས་ན། དེ་དག་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་དུ་འགྲོའོ། །ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཐུགས་མ་བསེར་བར་ཅི་ཡང་བགྱི་མི་འཚལ་གྱིས་བདག་ཅག་གིས་དེ་དག་གི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་དག་གིས་དེ་ལ་གསེར་དངུལ་མང་དུ་ཕུལ་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེང་སླན་ཅད་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་ ལ། གལ་ཏེ་གསེར་དངུལ་འདི་དག་གིས་འཚལ་ན་ནི་ལེགས། གལ་ཏེ་མ་འཚལ་ན་ནི་ཡང་གསེར་དངུལ་གཞན་ཡང་ཇི་ཙམ་འཚལ་བ་དེ་ཙམ་བདག་ཅག་དབུལ་ལོ། །དབྱར་གནས་པ་ལགས་པའི་མཇུག་ཏུ་ཡང་ན་བཟའ་དག་དབུལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེས་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས། གསེར་དངུལ་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས། དེས་གསེར་དངུལ་རྣམས་བལྟས་པ་དང་ཆགས་པ་སྐྱེས་ནས་དེས་གསེར་དངུལ་རྣམས་བསྐུངས་ཏེ།
Chinese
七万七千位比丘想要在诺山顶上安居，如果你能如法地做僧众的侍者，你就高兴吧。依靠你，我们才能安居。三藏法师说：您不要担心，我会准备好你们的一切用具。然后，他们一听到这话，就到那座山顶上，仅仅依靠三藏法师而安居。然后，三藏法师想：我已经对比丘们说不要担心了，如果我这样坐着，是做不到的，我应该去劝请施主和布施者们，准备好僧众的一切用具。这样想着，他早上穿好裙子和法衣，拿着钵，前往俗人居住的村庄。当时，大约五百名商人从大海中乘船顺利抵达，在离那座山不远的地方卸下货物，安顿下来。商人们看到那座山上坐着许多比丘，看到后，他们非常高兴。做侍者的比丘也来到他们那里。他们看到后说：尊者，您要去哪里？三藏法师说：这座山上坐着七万七千位比丘，他们依靠我而安居，为了他们，我要去劝请施主和布施者们。商人们说：尊者，您不要担心，什么也不用做，我们会准备好他们的一切用具。然后，他们向他供养了许多金银，并说：尊者，从今以后，您要为那些比丘准备一切用具。如果这些金银足够，那就好。如果不够，我们还会供养其他金银，无论需要多少，我们都会供养。在安居结束时，我们还会供养衣服。做侍者的人说：我会那样做的。然后，他拿着金银，前往寺庙。他看到金银后，生起了贪恋，于是他把金银藏了起来。
English
Seventy-seven thousand monks wished to observe the summer retreat on top of Mount Nok. If you can serve the Sangha according to the Dharma, then be happy. Relying on you, we will observe the summer retreat. The Tripitaka master said: Do not worry, I will prepare all your necessities. Then, as soon as they heard this, those monks went to the top of that mountain and observed the summer retreat relying solely on the Tripitaka master. Then, the Tripitaka master thought: I have told the monks not to worry, but if I just sit here, I will not be able to do it. I should go and urge the patrons and donors to prepare all the necessities for the Sangha. Thinking this, he put on his lower garment and robes in the morning, took his alms bowl, and set off for the village where laypeople lived. At that time, about five hundred merchants arrived safely by boat from the great ocean, unloaded their goods not far from that mountain, and settled down. The merchants saw that many monks were sitting on that mountain, and upon seeing them, they became very happy. The monk who was serving them also went to them. When they saw him, they said: Venerable one, where are you going? The Tripitaka master said: Seventy-seven thousand monks are sitting on this mountain, and they are observing the summer retreat relying on me. For their sake, I am going to urge the patrons and donors. The merchants said: Venerable one, do not worry, there is no need to do anything. We will prepare all their necessities. Then, they offered him a lot of gold and silver and said: Venerable one, from now on, you should prepare all the necessities for those monks. If this gold and silver is enough, that is good. If it is not enough, we will offer other gold and silver as well, as much as is needed, we will offer. At the end of the summer retreat, we will also offer clothes. The one who was serving said: I will do that. Then, he took the gold and silver and went to the monastery. When he saw the gold and silver, he developed attachment, and he hid the gold and silver.