Tibetan
་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་མར་གྱི་ལྷག་མ་དེ་དགེ་འདུན་ལ་བྲིམས་ནས། དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་བླངས་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ་འཚོ་བྱེད་དེ་ཅི། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྕགས་མདའ་ཞེས་བྱ་བའི་སྨན་མར་གསོལ་བ་དེའི་ལྷག་མ་འདི། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བྲིམས་ན་སུས་ཀྱང་མ་བླངས་སོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ངས་བླང་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཇི་ཙམ་འཐུངས་པ་དེ་ཙམ་བྱིན་ཅིག །འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷས་བྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐུ་ཡང་ཆེ་ལ་ཉམ་སྟོབས་ཀྱང་ཆེའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་དེ་སྙེད་འཇུ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཞུ་ན་ངས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཞུ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ལྷས་བྱིན་གྱིས་འཚོ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་དེ་མ་མཉན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་གསོལ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་དེས་ཀྱང་འཐུངས་སོ། །དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱི་དེ་ཉིན་འབྲས་ཐུག་སླ་བའི་ཆོ་ག་མཛད་དེ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་འབྲས་ཐུག་སླ་བའི་ཆོ་ག་མཛད་དེ། བཤོས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས་འཚོ་བྱེད་ལ་སྨྲས་པ། འཚོ་བྱེད་བདག་གིས་ཀྱང་ འབྲས་ཐུག་སླ་བའི་ཆོ་ག་བྱའོ། །དེ་ནས་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་དེའི་བཞིན་མདོག་བལྟས་ནས་སྨྲས་པ། ལྷས་བྱིན་ཁྱོད་ཀྱིས་མར་ཉིད་ཀྱང་མ་ཞུ་ན་འབྲས་ཐུག་སླ་བའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ། དེས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཞུ་ན་ངས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཞུ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་ཏེ། དེས་ཀྱང་འབྲས་ཐུག་སླ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ནས། དེས་འཐུངས་མ་ཐག་ཏུ་ལྟོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ། དེ་ནད་མི་བཟོད་ནས་ས་ལ་འགྲེ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཛའ་བོ་དང་དགྲ་བོ་དང་བར་མ་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ནི་དོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྦྲན་པ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལྷས་བྱིན་ནི་ལྟོ་ནད་ཀྱིས་ཤི་ལ་ཐུག་གོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་ཐོས་ནས་སྤུན་ལ་གདུང་བས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ལྷས་བྱིན་ནི་ལྟོ་ནད་ཀྱིས་གུམ་ལ་ཐུག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་སྐྱབས་མཛད་པར་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གསན་མ་ཐག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་ནས། ལྷས་བྱིན་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ། བྱོན་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱི་མགོ་བོ་ལ་ཕྱག་བཞག་སྟེ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷས་བྱིན་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་གང་གིས་གཤེད་མའི་མི་ཁྱོད་དང་། སྒྲ་གཅན་ཟིན་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལ་ངའི་སེམས་སྙོམས་ན། བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་ཁྱོད་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའི་མོད་ལ་ལྷས་བྱིན་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷས་བྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཁྱོད་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་འདིས་སྨན་དཔྱད་མ་བསླབས་སུ་ཟིན་ན། འདི་ཇི་ལྟར་ཚོགས་འདི་སྙེད་འཆོས་ནུས་ཞེས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྲོངས་པའི་ཐབས་འབའ་ཞིག་ཤོམ་མོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྐྱབས་མཛད་ན། ཁོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྲོངས་པ་འབའ་ཞིག་གི་སླད་དུ་འབད་ཅིང་། དགྲོངས་པ་ འབའ་ཞིག་གི་ཐབས་ཤོམ་པ་ལ་གཟིགས། བཙུན་པ་ལྷས་བྱིན་ནི་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། མི་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་པ་དེ་རྩྭ་དང་ཤིང་དག་འཚོང་ཞིང་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལས། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རི་ལ་ཤིང་བརྔར་སོང་བ་དང་། དེ་རི་ལ་སོང་བའི་བར་དུ་ཁ་བ་བབ་ནས། དེ་ལྷགས་པས་ཉེན་ཅིང་ཡུལ་ངན་གྱིས་སྦྲེབས་པས་བྲག་ཕུག་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོམ་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་མི་འཚེ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ །དེ་སུ་ལ་ཡང་འཚེ་བར་མི་འདོད་པས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་འཚོ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ཕུག་དེར་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་བསགས་ནས་ལྷགས་པས་ཉེན་པའི་ཚེ། དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་གནས་པ་དེ་མི་ཕུག་ཏུ་སོང་བ་དེས་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་ནི་འདིའི་ལག་ཏུ་ཤི་ཟིན་ཏོ། །བདག་ནི་འདིའི་ལག་ནས་འབྲོས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ནས། མི་འདི་ནི་ལྷ
Chinese
然后，如世尊所说的那样祈请。名医耆婆将剩余的酥油分给僧团。当时，比丘们没有一个人接受。提婆达多看见后说：“耆婆，那是什么？”耆婆说：“世尊服用名为铁箭的药酥的剩余，分给比丘们，但没有人接受。”提婆达多说：“我接受，沙门乔达摩喝了多少，就给我多少。”耆婆说：“提婆达多，世尊的身体高大，精力也充沛。你无法消化那么多。”他说：“沙门乔达摩能喝，我为什么不能喝？”提婆达多没有听耆婆的话，也喝了和世尊一样多的酥油。然后，世尊那天做了稀粥的仪式，并享用了食物。之后，提婆达多听到世尊做了稀粥的仪式，并享用了食物，就对耆婆说：“耆婆，我也要 做稀粥的仪式。”然后，耆婆看了他的脸色说：“提婆达多，你连酥油都消化不了，怎么做稀粥的仪式？”他说：“沙门乔达摩能喝，我为什么不能喝？”说了这些话后，他也做了稀粥的仪式。他一喝下去，就得了胃病。他无法忍受病痛，在地上翻滚。世间有朋友、敌人和中立者。有些人从井里出来，对具寿阿难陀说：“尊者阿难陀，提婆达多得了胃病，快要死了。”然后，具寿阿难陀听到后，因对兄弟的悲悯而感到不悦，就到世尊那里禀告说：“尊者提婆达多得了胃病，快要死了，请世尊救护他。”然后，世尊一听到这话，立刻被大悲心所触动，就前往提婆达多所在的地方，走到后，将手放在提婆达多的头上，说道：“提婆达多，以真实和真实的语言，哪句话能
English
Then, they requested as the Blessed One had said. The physician Jivaka distributed the remaining ghee to the Sangha. At that time, none of the monks accepted it. Devadatta saw this and said, "Jivaka, what is that?" Jivaka said, "This is the remainder of the medicinal ghee called 'Iron Arrow' that the Blessed One consumed. I distributed it to the monks, but no one accepted it." Devadatta said, "I will take it. Give me as much as the ascetic Gautama drank." Jivaka said, "Devadatta, the Blessed One is tall and has great strength. You cannot digest that much." He said, "If the ascetic Gautama can drink it, why can't I?" Devadatta did not listen to Jivaka's words and drank as much ghee as the Blessed One had consumed. Then, the Blessed One performed the ritual of thin rice porridge that day and enjoyed the meal. After that, Devadatta heard that the Blessed One had performed the ritual of thin rice porridge and enjoyed the meal, so he said to Jivaka, "Jivaka, I also want to perform the ritual of thin rice porridge." Then, Jivaka looked at his face and said, "Devadatta, you cannot even digest ghee, how can you perform the ritual of thin rice porridge?" He said, "If the ascetic Gautama can drink it, why can't I?" After saying these words, he also performed the ritual of thin rice porridge. As soon as he drank it, he was struck by a stomach illness. Unable to bear the pain, he rolled around on the ground. In the world, there are friends, enemies, and neutrals. Some people came out of the well and said to the Venerable Ananda, "Venerable Ananda, Devadatta has a stomach illness and is about to die." Then, the Venerable Ananda, upon hearing this, became displeased due to compassion for his brother, and went to the Blessed One and reported, "Venerable Devadatta has a stomach illness and is about to die, please protect him." Then, as soon as the Blessed One heard this, he was immediately moved by great compassion and went to the place where Devadatta was, and after arriving, placed his hand on Devadatta's head and said, "Devadatta, with truth and truthful words, which word can
Chinese
你和罗睺罗以合掌，我的心平静，以真实和真实的语言，愿你无病。然后，当他说完这些话时，提婆达多变得快乐了。然后，比丘们对他说：提婆达多，世尊为你做了困难的事，并布施了宝贵的生命。他说：这有什么奇怪的？如果他没有学习医学，他怎么能治愈这么多人呢？说完这些话，他只策划杀害世尊。然后，比丘们意识到后，禀告世尊：尊者，如果世尊庇护提婆达多，他只会努力杀害世尊，并策划杀害的方法。尊者，提婆达多是不知恩、不报恩，且辜负恩情的人。世尊说：不仅现在，过去世他也一样不知恩、不报恩，且辜负恩情，听着。比丘们，过去世在某个隐居的村庄里，住着一个穷人，他靠卖草和木头为生。后来有一天，他去山上砍柴，当他去山上的时候，下起了雪，他受到寒风的侵袭，被恶劣的环境所困扰，就进入了一个大岩洞里。当时，菩萨转世为熊。菩萨们即使身体堕落，心也不会堕落。他具有伟大的自我，慈爱的本性，充满怜悯，对众生友善，怀着不害之心。他不希望伤害任何人，靠树根和果实为生。他在洞里积攒了树根和果实，当受到寒风侵袭时，就进入洞中居住。那个人进入洞里后，看到了他。看到他的那一刻，他感到非常害怕，心想：我肯定会死在他手里了。我无法从他手中逃脱。然后，菩萨看到他，心想：这个人
English
and you, Rahula, with folded hands, if my mind is calm, may you be free from illness with the words of truth and truth. Then, as soon as he said those words, Devadatta became happy. Then, the monks said to him: Devadatta, the Blessed One has done difficult things for you and has given precious life. He said: What is so strange about that? If he had not studied medicine, how could he have healed so many people? After saying these words, he only plotted to kill the Blessed One. Then, the monks realized this and reported to the Blessed One: Venerable, if the Blessed One protects Devadatta, he will only strive to kill the Blessed One and plot ways to kill him. Venerable, Devadatta is ungrateful, unappreciative, and one who betrays kindness. The Blessed One said: Not only now, but also in the past, he was ungrateful, unappreciative, and one who betrayed kindness. Listen. Monks, in the past, in a certain secluded village, there lived a poor man who made a living by selling grass and wood. Later, one day, he went to the mountain to cut firewood, and as he went to the mountain, it snowed, and he was afflicted by the cold wind and troubled by the harsh environment, so he entered a large cave. At that time, the Bodhisattva was born as a bear. Bodhisattvas, even if their bodies fall, their minds will not fall. He has a great self, a loving nature, full of compassion, kind to sentient beings, and has a non-harming mind. He does not wish to harm anyone and lives on roots and fruits. He accumulated roots and fruits in the cave, and when afflicted by the cold wind, he entered the cave to live. The man entered the cave and saw him. The moment he saw him, he was very frightened and thought: I will surely die in his hands. I cannot escape from his hands. Then, the Bodhisattva saw him and thought: This man
Tibetan
གས་པས་ཀྱང་ཉེན་ལ་སྐྲག་ཅིང་ཡང་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེས་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་མི་སྐད་དུ་སྨྲས་ཏེ། གྲོགས་པོ་མ་འཇིགས་ཤིག །ཁྱོད་ང་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་དེ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ཏེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་བསྟབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་མི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ཏེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་ནས། ཞག་བདུན་ལོན་ཏེ་ཡུལ་ངན་མེད་པར་གྱུར་པའི་འོག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔས་བསྒོ་བ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཁྱིམ་དུ་སོང་ལ་ང་ལ་དགྲ་མང་དུ་ཡོད་པས་ཤའི་ཕྱིར་བསད་དུ་འོང་གིས་ང་འདི་ན་འདུག་ཅེས་སུ་ལ་ཡང་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་དེ་ཕྱིར་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་མི་དེ་ཤིང་ཁུར་ཁྱེར་ཏེ་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ལོགས་སུ་ཆས་སོ། །རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་དེ་ནས་ཀྱང་རྔོན་པ་གཉིས་རི་དགས་ཤོར་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་ཁུར་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བའི་མི་དེ་མཐོང་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་པ་མི་འདི་རི་ཁྲོད་འདི་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་འོངས་ནས། འདི་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གང་ན་ཅི་ཟ་ཟ་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་དྲིས་སོ། །དེས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་གཏམ་དེ་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཚུར་ལ་ཤོག་ལ་དོམ་ག་ལ་འདུག་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དོམ་དེ་བསད་ལ་ཁྱོད་ལ་ཡང་དོམ་ཤའི་སྐལ་ཤས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་མི་དེས་བསམས་པ་མ་ལ་དོམ་དེས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བདག་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་མོད་ཀྱི། དེས་ང་ལ་ཅི་བྱར་ཡང་མེད་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ཡང་བཟའ་བ་མེད་ཀྱིས། བདག་གིས་བསྟན་པ་དང་། དེས་བདག་གི་ཁྱིམ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཞག་མང་དུ་བཟར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེས་མི་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ངས་དོམ་ག་ལ་འདུག་པ་དེ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཕུག་ན་འདུག་པ་ཁོ་ན་རྔོན་པ་དེ་གཉིས་ལ་བསྟན་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དོམ་དེ་དུག་མདས་བསྣུན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་ནས། དེ་ཤི་ལ་ཐུག་པ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། རི་སུལ་སྟུག་པོར་གནས་པ་ན། །བདག་གིས་སུ་ཡི་ཅི་ཞིག་ཕྲོགས། །རྩྭ་དང་རྩ་བ་འབྲས་བུ་ཟ། །སུ་ལའང་འཚེ་བར་མི་བྱེད་ན། །འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་ཟིན་གྱིས། །ད་ནི་བདག་གིས་ཅི་བྱར་མེད། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱིད་སྡུག་ནི། །ལས་
Chinese
意识到熊也害怕危险，而且很虚弱，因为怜悯他，菩萨用人类的语言说：“朋友，不要害怕！你不需要害怕我。”说完，菩萨用自己的身体保护了那个人，并给了他树根和果实。就这样，七天里，菩萨一直用自己的身体保护着那个人，并用树根和果实供养他。七天过后，在那片没有邪恶的地方，菩萨告诫那个人：“喂，你回家去吧，我有很多敌人，他们会为了肉而杀我，所以不要告诉任何人我在这里。”说完，菩萨放走了那个人。然后，那个人带着木柴，前往了寂静处的村庄附近。从那个寂静处的村庄里，两个猎人正准备去追逐逃走的野兽。他们看见那个人带着木柴走来，两人心想：“这个人从这个寂静处七天后才回来，这七天里他都在哪里，吃了什么呢？”于是两人问了那个人。那个人也把事情的经过详细地告诉了他们。听到这些后，两人立刻对那个人说：“喂，你过来，把熊在哪里告诉我们，我们杀了那只熊，也会分给你一份熊肉。”然后那个人心想：“虽然那只熊七天里一直保护着我，但他对我没有任何用处，而且我的家里也没有食物。如果我告诉他们，我的家人就可以吃很多天了。”于是他对那两个人说：“喂，我告诉你们熊在哪里。”说完，他把熊所在的洞穴告诉了那两个猎人。那两个人用毒箭射中了那只熊，菩萨因为中了致命的毒箭而痛苦不堪。在他临死之际，他说出了这几句偈语： “住在茂密的森林里， 我夺取了谁的什么东西？ 吃草、树根和果实， 不对任何人造成伤害， 死亡的时刻已经来临， 现在我什么也做不了。 众生的苦乐， 是业。
English
Realizing that the bear was also afraid of danger and was weak, out of compassion for it, the Bodhisattva spoke in human language, saying, "Friend, do not be afraid! You do not need to fear me." Having said this, the Bodhisattva protected the person with his own body and gave him roots and fruits. In this way, for seven days, the Bodhisattva protected the person with his own body and nourished him with roots and fruits. After seven days, in that place free from evil, the Bodhisattva admonished the person, saying, "Hey, go home, I have many enemies who will come to kill me for my flesh, so do not tell anyone that I am here." Having said this, the Bodhisattva released the person. Then, the person carrying firewood, set off towards the vicinity of the hermitage village. From that hermitage village, two hunters were preparing to go chase after escaped wild animals. They saw the person coming carrying firewood, and the two thought, "This person has returned from this hermitage after seven days, where has he been and what has he eaten for these seven days?" So the two asked the person. The person also told them the story in detail. Immediately after hearing this, the two said to the person, "Hey, come here and show us where the bear is, and we will kill the bear and give you a share of the bear meat." Then the person thought, "Although the bear has protected me for seven days, it is of no use to me, and there is no food in my house. If I tell them, my family will have plenty to eat for many days." So he said to the two people, "Hey, I will show you where the bear is." Having said this, he showed the two hunters the cave where the bear was. The two shot the bear with a poisoned arrow, and the Bodhisattva was afflicted with a fatal illness from the poisoned arrow. As he was about to die, he spoke these verses: "Living in the dense forest, What have I taken from whom? Eating grass, roots, and fruits, Not harming anyone, The time of death has come, Now I can do nothing. The joys and sorrows of beings, are karma."