Tibetan
་བྱེད་དེ། འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ཚུར་སྤྱོན། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ཁྱོད་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ། །ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ཁྱོད་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་མི་བླུན་པོ་འདི་རྣམས་ནི་རང་གི་ནང་ཁྲིམས་ལས་ཉམས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་གདན་བཤམས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ཙམ་ན་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མིང་གི་ཚིག་དང་རུས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འབའ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མིང་གི་ཚིག་དང་རུས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འབའ་ཞིག་མ་བརྗོད་ཅིག །ཁྱེད་ཡུན་རིང་པོ་ནས་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་གང་ལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། མིང་གི་ཚིག་དང་རུས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འབའ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་ན། དེ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་དེ་ལ་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གཽ་ཏ་མ་ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་པ་དང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་སྔ་མ་དེས་མིའི་ཆོས་ལས་ལྷག་པ། མཐར་ཐུག་པ་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡེ་ཤེས་སམ་གཟིགས་པའམ་བདེ་བར་རེག་པ་ལ་གནས་པ་ཡང་ རུང་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ན། ད་ཁྱེད་གཡེལ་བ་མང་དུ་སོགས་པ་མང་དུ་སོགས་ཤིང་འཚོ་བ་སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པ་དང་། ད་ཁྱོད་ཁ་ཟས་མང་དུ་ཟ་ཞིང་འབྲས་ཅན་དང་ཙང་ཕྱེ་ཟ་ལ་ཞུན་མར་དང་ཏིལ་མར་གྱིས་ལུས་རྣམས་སྐུད་པར་བྱེད་ཅིང་ཆུ་དྲོན་པོས་ལུས་འཁྲུ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་ག་ལ་ཐོབ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་བཞིན་མདོག་འགྱུར་བ་དང་དབང་པོ་རྣམས་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ངམ། དེ་དག་གིས་གསོལ་པ། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་མཐོང་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མཐའ་འདི་གཉིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བསྟེན་པར་མི་བྱ་བསྙེན་པར་མི་བྱ་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་བསོད་ཉམས་ལ་སྟེན་པ། ངན་པ་གྲོང་མིའི་ཆོས་ཕལ་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྟེན་པ། སྡུག་བསྔལ་བ་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཡི
Chinese
这样做，他们这样说：‘喂，乔达摩，请过来！’‘喂，乔达摩，你来得好！’‘喂，乔达摩，请坐在已铺好的座位上！’然后，世尊这样想：‘唉，这些愚蠢的人已经失去了他们自己的内在规则。’这样想着，他就坐在了铺好的座位上。那时，五比丘们只是用名字、种姓和年龄等称呼世尊。然后，世尊对五比丘们说：‘比丘们，不要用名字、种姓和年龄等称呼如来。那样会给你们带来长久的伤害、不利和痛苦。’为什么呢？比丘们，如果有人用名字、种姓和年龄等称呼如来、阿罗汉、正等觉者，那将会给他们带来长久的伤害、不利和痛苦。’他们说：‘乔达摩，你以前的行为、修行和苦行并没有让你获得超越人类的、最终的、殊胜的智慧、见解或安乐的体验。现在你放纵自己，变得懒散，放弃了苦行，而且你现在吃很多食物，吃稻米和糌粑，用酥油和麻油滋养身体，用热水洗澡，怎么可能获得解脱呢？’然后，世尊对五比丘们说：‘比丘们，你们看到如来以前和现在的容貌改变，以及感官变得不同了吗？’他们回答说：‘是的，乔达摩，我们看到了。’世尊说：‘比丘们，出家人不应该亲近、不应该依止、不应该完全依止这两种极端。哪两种呢？一是沉溺于欲望的享乐，这是卑劣的、凡夫俗子的、与圣法相违背的；二是沉溺于自我折磨，这是痛苦的、非圣法的。
English
They would do this, saying: 'Hey Gautama, come here!' 'Hey Gautama, it is good that you have come!' 'Hey Gautama, please sit on the seat that has been prepared!' Then, the Blessed One thought to himself: 'Alas, these foolish people have lost their own internal rules.' Thinking this, he sat on the prepared seat. At that time, the five monks would only address the Blessed One by names, lineage, and age. Then, the Blessed One said to the five monks: 'Monks, do not address the Tathagata by names, lineage, and age. It will cause you long-term harm, disadvantage, and suffering.' Why is that? Monks, if anyone addresses the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, by names, lineage, and age, it will cause them long-term harm, disadvantage, and suffering.' They said: 'Gautama, your previous conduct, practice, and asceticism did not lead you to attain anything beyond human, ultimate, superior wisdom, insight, or the experience of bliss. Now that you indulge yourself, become lazy, abandon asceticism, and now you eat a lot of food, eat rice and tsampa, nourish your body with ghee and sesame oil, and bathe in warm water, how can you possibly attain liberation?' Then, the Blessed One said to the five monks: 'Monks, have you seen the Tathagata's appearance change from before to now, and the senses become different?' They replied: 'Yes, Gautama, we have seen it.' The Blessed One said: 'Monks, these two extremes should not be cultivated, approached, or fully relied upon by those who have gone forth. Which two? One is indulging in the pleasures of desires, which is base, vulgar, the way of ordinary people, and contrary to the noble Dharma; the other is indulging in self-mortification, which is painful and not the way of the noble Dharma.'
Tibetan
ན་པ་གནོད་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། མཐའ་འདི་གཉིས་ལ་མི་བསྟེན་པར་མངོན་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་མིག་སྐྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་དབུ་མའི་ལམ་ཡོད་དེ། དབུ་མའི་ལམ་གང་ཞེ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་བརྡ་སྤྲད་པ་འདིས་བརྡ་སྤྲོད་པར་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། སྔ་དྲོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་གཉིས་ལ་གདམས་ངག་སྟོན་ན་དགེ་སློང་གསུམ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་སྟེ། གསུམ་གྱིས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་དྲུག་ཅར་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་དྲོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་གསུམ་ལ་གདམས་ངག་སྟོན་ན་དགེ་སློང་གཉིས་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ འགྲོ་སྟེ། གཉིས་ཀྱིས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ལྔ་སྡེ་རྣམས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔ་ནས་ཀྱང་བཤོས་དུས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །སྙམ་དུ་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་རིག་པ་དང་བློ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་སྙམ་དུ་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་རིག་པ་དང་བློ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དེ་ནི། མངོན་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་རིག་པ་དང་བློ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་རིག་པ་དང་བློ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས
Chinese
凡是具有过患的，不依止这两种边，就会现证，就会现前菩提，就会寂灭，生眼、生智慧、近于寂静的中道存在。什么是中道呢？就是八支圣道，即是说，正见、正思、正语、正业边、正命、正勤、正念、正定。之后，世尊以这个约定来教诫五比丘众，并依此约定而行。早上，世尊为五比丘中的两位宣说教诫，三位比丘则入城乞食。三人带回来的食物，六人就以此为生。傍晚，世尊为五比丘中的三位宣说教诫，两位比丘则入城乞食。 二人带回来的食物，五众就以此为生。世尊也早已在用餐时间进食。之后，世尊对比丘五众说道：诸比丘，我对先前未曾听闻的法，如理作意，心中想：这是苦圣谛啊！生眼、生智慧、生明、生智。诸比丘，我对先前未曾听闻的法，如理作意，心中想：这是苦集啊！这是苦灭啊！这是走向苦灭的道圣谛啊！生眼、生智慧、生明、生智。诸比丘，我对先前未曾听闻的法，如理作意，心中想：这个苦圣谛，应当以现证来完全了知啊！生眼、生智慧、生明、生智。诸比丘，我对先前未曾听闻的法，如理作意，心中想：这个苦集圣谛，应当以现证来断除啊！生眼、生智慧、生明、生智。诸比丘，我对先前未曾听闻的法，如理作意，
English
Whatever is associated with harm, without relying on these two extremes, there exists the Middle Way that leads to direct knowledge, leads to perfect enlightenment, leads to nirvana, generates the eye, generates wisdom, and leads to peace. What is the Middle Way? It is the Noble Eightfold Path, namely, right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. Then, the Blessed One instructed the group of five monks with this agreement, and they acted according to this agreement. In the morning, when the Blessed One taught the two monks of the group of five, three monks would go into the city for alms. Whatever the three brought back, all six would live on that. In the evening, when the Blessed One taught the three monks of the group of five, two monks would go into the city for alms. Whatever the two brought back, the group of five would live on that. The Blessed One also ate at the proper mealtime. Then, the Blessed One said to the group of five monks: Monks, from my proper attention to the dharmas not previously heard, I thought: This is the noble truth of suffering! The eye arose, wisdom arose, knowledge arose, and intelligence arose. Monks, from my proper attention to the dharmas not previously heard, I thought: This is the origin of suffering! This is the cessation of suffering! This is the noble truth of the path that leads to the cessation of suffering! The eye arose, wisdom arose, knowledge arose, and intelligence arose. Monks, from my proper attention to the dharmas not previously heard, I thought: This noble truth of suffering, it should be fully known by direct knowledge! The eye arose, wisdom arose, knowledge arose, and intelligence arose. Monks, from my proper attention to the dharmas not previously heard, I thought: This noble truth of the origin of suffering, it should be abandoned by direct knowledge! The eye arose, wisdom arose, knowledge arose, and intelligence arose. Monks, from my proper attention to the dharmas not previously heard,