Tibetan
གས་པས་ན། འདི་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བདག་ཅག་གིས་དོར་མི་ནུས་ཀྱིས་ནམ་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་བསྐྲད་པར་བགྱིའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དེའི་ཚེ་ཅིས་ཀྱང་ འཚོ་བ་ཚོལ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་འོ་ན་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལྐོག་ཏུ་གསོས་ཏེ། ཅི་ནས་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་འགྲོ་ནུས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་མི་སྡུག་ཆེས་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་སློངས་མོ་བྱེད་ཅིང་སྲང་དེ་ཡན་མན་ན་གནས་པ་ལས། དེས་ས་སྒྲེན་པོ་ལ་གནས་པ་དང་ཁ་ཟས་ངན་པ་ཟ་ཟ་བས་ལུས་ལ་མཛེ་ནད་དང་རྨ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་ནད་བུ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས། སྲང་དེ་ན་འགྱེལ་ཞིང་འདུག་སྟེ། ཤི་ལ་ཐུག་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་སྟེ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་དེ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཆེ་གེ་ཅི་ཉེས་དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བདག་གིས་སྔོན་བསོད་ནམས་དག་མ་བགྱིས་པས་ན། དེས་བདག་འདི་ཁོ་ན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལགས་ཀྱིས། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཅི་ནས་བདག་གི་མི་དགེ་བའི་ལས་འདི་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཆེ་གེ་སྙིང་མ་ཆུང་བར་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིག་དང་། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་འདི་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེའི་དོན་དུ་ཏིལ་མར་དང་སྤོས་བཙལ་ནས་བུ་མོ་དེ་ག་ལ་བར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ཆེ་གེ་ལོངས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བུ་མོ་དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ལངས་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ནས། ཀུན་དགའ་བོས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཏིལ་མར་གྱི་བྱུག་པ་དང་། སྦྱར་བའི་སྤོས་ཀྱི་བྱུག་པ་དང་། གུར་གུམ་གྱི་བྱུག་པ་འབུལ་དུ་བཅུག་གོ །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཡང་ས་ཕྱོགས་དེར་འོངས་ཏེ། དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མཐོང་ནས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཅི་མཛད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་འདིའི་དབུལ་བ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་བུ་མོ་དེ་སྒྲེན་ མོར་འདུག་པ་མཐོང་ནས་གོས་བྱིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་བུ་མོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་དེར་ག
Chinese
因此，我们不能在她刚出生时就抛弃她，等她长大后再驱逐吧。然而，那时她无论如何也能找到活路吧。说完，他们便说，那就那样做吧。于是父母二人便偷偷地养育她，尽力不让任何人知道。后来，当她能行走时，她变得非常丑陋，父母便把她从家里赶走了。之后，她便乞讨为生，在那条街上四处游荡。由于她住在光秃秃的地上，吃着难吃的食物，身上便生了麻风病和疮。后来，她得了脓疮病，倒在那条街上。濒临死亡之际，具寿阿难陀看到了她。看到她之后，具寿阿难陀生起慈悲心，走到她面前说：你犯了什么错？她说：尊者阿难陀，我以前没有行善，所以才变成现在这个样子。尊者阿难陀，请您无论如何让我这不善之业得以彻底 खत्म (khatam，梵文，结束) 。具寿阿难陀说：你不要灰心，要高兴起来，我将消除你的不善之业。说完，具寿阿难陀为了她寻找芝麻油和香，然后走到那个女孩那里，对她说：起来，用香涂抹世尊的头发和指甲的塔。听到这话，那个女孩立刻高兴地站起来，跟在具寿阿难陀身后。阿难陀让她向如来佛塔供奉芝麻油、混合香和藏红花。施主给孤独也来到了那个地方，他看到具寿阿难陀，便问：尊者阿难陀在做什么？具寿阿难陀说：我要彻底断除这个女孩的贫困。之后，施主给孤独也看到那个女孩赤身裸体地坐着，便给了她衣服。世尊也因为怜悯那个女孩而来到那个地方。
English
Therefore, we cannot abandon her as soon as she is born; let us expel her when she grows up. However, at that time, she will be able to find a way to survive anyway. Having said that, they said, "Let's do that then." So the two parents secretly raised her, trying their best not to let anyone know. Later, when she was able to walk, she became very ugly, and her parents drove her out of the house. After that, she begged for a living, wandering around that street. Because she lived on the bare ground and ate bad food, she developed leprosy and sores on her body. Later, she developed a pustular disease and fell on that street. As she was on the verge of death, the Venerable Ānanda saw her. After seeing her, the Venerable Ānanda felt compassion and went to her and said, "What wrong have you committed?" She said, "Venerable Ānanda, I did not do good deeds in the past, so I have become like this. Venerable Ānanda, please, in any way, let my non-virtuous karma be completely खत्म (khatam, Sanskrit, end)." The Venerable Ānanda said, "Do not be discouraged, be happy, and I will eliminate your non-virtuous karma." Having said that, the Venerable Ānanda sought sesame oil and incense for her, and then went to that girl and said, "Get up and smear the stupa of the Blessed One's hair and nails with incense." As soon as she heard this, the girl happily stood up and followed the Venerable Ānanda. Ānanda had her offer sesame oil, mixed incense, and saffron to the Tathāgata's stupa. The householder Anāthapiṇḍada also came to that place, and he saw the Venerable Ānanda and asked, "What are you doing, Venerable Ānanda?" The Venerable Ānanda said, "I will completely cut off this girl's poverty." After that, the householder Anāthapiṇḍada also saw that the girl was sitting naked, and gave her clothes. The Blessed One also came to that place because of his compassion for that girl.