Tibetan
དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག །སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་ བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མིག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མིག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་བལྟས་ན། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ཆེན་མའི་ལྟོར་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བསམས་པ། སེམས་ཅན་དེ་སུས་འདུལ་བར་འགྱུར། ཅི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་རམ་འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་པ་དང་། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བར་མཐོང་ལ། དེ་ཡང་སྔན་ཅད་ཁྱིམ་དེའི་བསེན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟླ་མེད་པ་དང་གཡོག་མེད་པར་གཅིག་པུ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་དང་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ཟླ་མེད་པ་དང་གཡོག་མེད་པར་གཅིག་པུ་འོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འཕགས་པ་ཁྱོད་ཟླ་མ་མཆིས་པ་དང་། ཞབས་འབྲིང་མ་མཆིས་པར་གཅིག་པུ་གཤེགས་ན་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་བགྱིད་པ་འགའ་ཡང་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཅག་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་ལས་རྙེད་པ་མ་གཏོགས་པར་བདག་ཅག་གིས་གུད་ན། གཡོག་ག་ལ་རྙེད་དེ་ཁྱེད་ལས་རྙེད་པ་འབའ་ཞིག་བདག་ཅག་གི་གཡོག་བྱེད་པར་ཟད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ལ་བུ་ཆགས་པ་མཆིས་ཀྱིས། དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཁྱེའུ་ཞིག་ བཙས་པར་གྱུར་ན། དེ་བདག་གིས་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་དབུལ་ལོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། ཁོང་དགེ་བ་དག་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་སོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ཡང་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིའི་ངད་ལྡང་སྟེ། དེས་ཁྱིམ་དེ་ཐམས་ཅད་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིས་འགེངས་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱེའུ་དེ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་བཙས་པའི་ཚེ་ཡང་ཁྱིམ་དེ་ཀུན་དུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབ་བོ། །དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་བཙས་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་དུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབ་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་ཅེས་གདགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་ཁོང་རྩིས་དང་ཤོད་དགོད་དང་ལག་རྩིས་དང་དབྱུང་བ་དང་སྦ་བ་དང་དགྲམ་པ་དང་གོས་བརྟག་པ་དང་ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་སྤོས་བརྟག་པ་དང་སྨན་བརྟག་པ་དང་གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་རྟ་བརྟག་པ་དང་གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་ཀློག་མཁས་པ་དང་མཛངས་པ་དང་བྱ་བ་གསལ་བ་དང་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས། ཁྱེའུ་དེ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱེའུ་འདི་ནི་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་གཡོག་
Chinese
进入第九地。 具有十力之力的真正的狮子吼者们，依照法性，白天三个时辰，夜晚三个时辰，即昼夜六时，以佛眼观视世间，谁衰败，谁兴盛，谁贫困？谁变得可怜？谁具有损害？谁贫困、可怜且具有损害？谁倾向于恶趣，谁堕入恶趣？谁堕入恶趣？谁我从恶趣中救出，安置于天界、解脱和果位？谁从沉溺于恶行的泥潭中拉出？谁没有七圣财，使之拥有七圣财的权势？谁没有生起善根，使之生起？谁已经生起善根，使之完全成熟？谁的善根已经完全成熟，以智慧之剑穿透？对于谁，以佛陀出现所庄严的世间，使其具有果实？如此以智慧观视而行事。大海是水族们的住所，时代之浪潮或许会消退，但对于应调伏的诸子，佛陀不会错过时机。如来世尊们如何白天三个时辰，夜晚三个时辰，即昼夜六时，以佛眼观视世间，同样，大声闻们也白天三个时辰，夜晚三个时辰，即昼夜六时，以声闻之眼观察世间。具寿莫嘎喇纳以声闻之眼观察世间时，见到一个有情即将投生到那户人家女主人的腹中。见到后心想：这个有情将被谁调伏？是被佛陀调伏，还是被声闻调伏呢？他看到那有情将被自己调伏。而且，那有情以前是那家的家神，为了使那家主人稳固，他独自一人，没有伴侣和仆人，前往那家主人的家中，那家主人见到具寿莫嘎喇纳没有伴侣和仆人，
English
Entering the ninth stage. Those who possess the power of the ten strengths, the true lion's roarers, by the nature of Dharma, three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night, with the Buddha's eye, they observe the world, who is declining, who is prospering, who is impoverished? Who has become miserable? Who possesses harm? Who is impoverished, miserable, and possesses harm? Who is inclined towards the lower realms, who has fallen into the lower realms? Who has fallen into the lower realms? Whom shall I rescue from the lower realms and place in the heavens, liberation, and fruition? Whom shall I pull out of the mire of evil deeds? Who does not have the seven noble riches, and make them possess the power of the seven noble riches? Who has not generated roots of virtue, cause them to generate? Who has already generated roots of virtue, cause them to fully ripen? Whose roots of virtue have already fully ripened, pierce them with the sword of wisdom? For whom, with the world adorned by the appearance of the Buddha, make it possess fruit? Thus, they act with wisdom's observation. The ocean is the abode of aquatic creatures, the waves of time may recede, but for the sons to be tamed, the Buddha does not miss the opportunity. How do the Tathagata Bhagavat Buddhas observe the world with the Buddha's eye three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night? Similarly, the great Shravakas also observe the world with the Shravaka's eye three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night. When the venerable Maudgalyayana observed the world with the Shravaka's eye, he saw a sentient being about to be reborn in the womb of the mistress of that household. Having seen this, he thought: Who will tame this sentient being? Will it be tamed by the Buddha, or will it be tamed by the Shravaka? He saw that that sentient being would be tamed by himself. Moreover, that sentient being was formerly the house spirit of that household. In order to make that householder stable, he went alone to that householder's house without a companion or servant, and that householder saw the venerable Maudgalyayana without a companion or servant,
Chinese
看到一个独行的人来了。 看到后就问：‘圣者，您没有伴侣，也没有侍从，独自一人行走，难道没有侍奉您的侍从吗？’ 具寿莫竭回答说：‘除了像你们这样的人以外，我们很难找到侍从。你们这些人才能做我们的侍从。’ 户主说：‘圣者，我的妻子怀有身孕，如果生下一个男孩，我将把他献给圣者做侍从。’ 具寿莫竭说：‘他们这些善人，对誓言是很坚定的。’ 说了这些话后，具寿莫竭就离开了。 那个户主的妻子在怀孕九个月或十个月后，生下了一个相貌端庄、可爱美丽的男孩。 他的全身散发着娑罗树花的香味，整个房间都充满了娑罗树花的香气。 当这个男孩进入母亲的子宫和出生时，整个房间都下起了娑罗树花雨。 然后，他们为他举行了盛大的诞生庆祝会，并开始为他取名字，说：‘这个男孩叫什么名字好呢？’ 因为这个男孩进入母亲的子宫和出生时，房间里都下起了娑罗树花雨，所以，这个男孩的名字就叫娑罗树花。’ 之后，娑罗树花男孩被用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华喂养长大，像湖中的莲花一样茁壮成长。 当他长大后，学习了文字、算术、讲述、欢笑、手算、加法、减法、乘法、衣服的鉴别、珠宝的鉴别、珍宝的鉴别、香的鉴别、药物的鉴别、大象的鉴别、马的鉴别和武器的鉴别。 他精通文字，擅长阅读，聪明，做事清晰，心胸宽广，精通八种鉴别之术。 后来有一天，具寿莫竭看到这个男孩到了应该出家的时候了，就去了那个户主的家，对户主说：‘户主，这个男孩在出生之前，你就答应做我的侍从。
English
He saw a solitary person coming. Having seen him, he asked, 'Noble one, you have no companion and no attendant, and you go alone. Are there no attendants to serve the Noble One?' The Venerable Maudgalyāyana replied, 'Except for people like you, we cannot find attendants. Only people like you can serve us.' The householder said, 'Noble one, my wife is pregnant. If she gives birth to a boy, I will offer him to the Noble One as an attendant.' The Venerable Maudgalyāyana said, 'Those virtuous people are steadfast in their vows.' Having said these words, the Venerable Maudgalyāyana departed. That householder's wife, after nine or ten months of pregnancy, gave birth to a boy who was handsome, pleasing to look at, and beautiful. From his entire body emanated the fragrance of śāla flowers, and the entire house was filled with the fragrance of śāla flowers. When that boy entered his mother's womb and at the time of his birth, rain of śāla flowers fell everywhere in the house. Then, they held a grand birth celebration for him and began to name him, saying, 'What should this boy be named?' Because when this boy entered his mother's womb and at the time of his birth, rain of śāla flowers fell in the house, therefore, this boy's name was called Śāla Flower.' After that, the boy Śāla Flower was raised and nurtured with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee, and he grew vigorously like a lotus in a lake. When he grew up, he was taught writing, arithmetic, storytelling, laughter, manual calculation, addition, subtraction, multiplication, the examination of clothes, the examination of jewels, the examination of precious stones, the examination of incense, the examination of medicine, the examination of elephants, the examination of horses, and the examination of weapons. He became proficient in writing, skilled in reading, intelligent, clear in his actions, broad-minded, and versed in the eight kinds of examination. Then one day, the Venerable Maudgalyāyana, seeing that the boy had reached the time for ordination, went to the house of that householder and said to the householder, 'Householder, even before this boy was born, you promised that he would be my attendant.'