English
Also, he renounced in the doctrine of the Tathagata Samyaksambuddha Light Treasury. The Non-returner said: Abandon the household, let us both renounce. He said: So be it. Then he abandoned the household, and both renounced in the doctrine of the Tathagata Samyaksambuddha Light Treasury. The Non-returner, having renounced, abandoned all afflictions and directly realized Arhatship. The other, having renounced, practiced celibacy for one lifetime and made a prayer at the time of death: May I not be the recipient of the karmic result of speaking harsh words to such a pure sentient being. Even if the result of that karma were to ripen on me a hundredfold, may all negativity be eliminated and goodness arise immediately upon generating the mind of renunciation. Thus, although I have renounced and practiced celibacy for one lifetime, and have not attained any qualities, may I please the Tathagata Samyaksambuddha Light Treasury, who prophesied about the Brahmin boy, that Bhagavan Buddha. May I not displease him. May I renounce only in his doctrine, abandon all afflictions, and directly realize Arhatship. Monks, what do you think? The monk who renounced in the teachings of the Tathagata Samyaksambuddha Light Treasury at that time was this cripple. Because of the karma of speaking harsh words to his brother there, he became a cripple in every place where he was born. He regretted it and, having renounced, practiced celibacy for one lifetime and made a prayer at the time of death: May I not be the recipient of the karmic result of speaking harsh words to such a pure sentient being. Even if the complete maturation of that karma were to ripen on me a hundredfold, may all my negativity be eliminated and goodness arise immediately upon generating the mind of renunciation. The result of his making that prayer is that now, immediately upon generating the mind of renunciation, all the limbs of his body have become complete. Having made that prayer there, the Tathagata Samyaksambuddha...
Tibetan
་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་ གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ནི། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཀྱེ་མ་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་འཕྱེ་བོ་འདི་དང་མཇལ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་འཕྱེ་བོ་འདི་ཉིད་དང་ཕྲད་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ན་རྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ། དེ་དག་གིས་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་བཅོམ་སྟེ། ནོར་ཟས་མང་པོ་དེ་ནས་བླངས་སོ། །མི་འདི་ཡང་ནགས་ཁྲོད་དེ་ཉིད་ན་རྟེན་ཅིང་འདུག་པ་ལས་མི་རྒོད་དེ་དག་དེར་དོང་བས་གནོད་སྦྱིན་ལ་མི་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བཟུང་སྟེ། དེ་དག་ནགས་ཁྲོད་དེར་དོང་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེའི་མདུན་དུ་བ་ལང་གི་ལྕི་བས་བྱུགས་ཏེ། བུམ་པ་གང་བ་དང་མི་དེ་བཞག་ནས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ཐོགས་ཏེ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་སོ། །མི་དེས་ཀྱང་བདག་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསད་དེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་མཆོད་པ་བྱེད་པར་སེམས་སམ་སྙམ་ནས་དེ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་བསམས་པ། བདག་སུ་ཞིག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། བདག་ལ་སུ་ཞིག་སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་རི་ཁྲོད་དེ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཤིག་གི་ནང་ན་ དྲང་སྲོང་ཞིག་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་མི་དེས་དྲང་སྲོང་དེ་ཡིད་ལ་དྲན་ནས་དེས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཅོ
Chinese
由光明佛对婆罗门之子作授记， 凡是世尊佛陀，愿我皆令欢喜，莫令不喜。唯有彼之教法，我当出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。比丘们，我已证得与圆满正等觉光明佛完全相同、力量相同、事业相同、方便相同的境界。此人已令我欢喜，未令我不喜，且于我之教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。之后，诸比丘请问世尊：尊者，请看，这五百野人与此猕猴相遇而出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。世尊开示道：比丘们，不仅是现在，过去世时，这五百野人也曾与此猕猴相遇而出家，生起四禅和五神通，你们听着。比丘们，过去世时，大约有五百野人居住在某个森林中，他们摧毁了一个山村，从那里抢走了许多财物和食物。这个人也居住在那个森林里，那些野人因为没有祭祀夜叉而抓住了他。他们进入那个森林，用牛粪涂抹在夜叉面前，放上装满水的瓶子和这个人，拿着锋利的刀，坐在夜叉面前进行祭祀。那人心想，他们要杀死我，用我来祭祀夜叉吗？他感到非常恐惧和害怕。他恐惧和害怕地想：我应该向谁寻求庇护？谁会赐予我免于死亡的恩惠呢？当时，离那个山村不远的地方，在一个苦行者的住所里，住着一位仙人。当时，那人想起了那位仙人，以虔诚之心向仙人祈祷：世
English
By the Buddha Light-Protection prophesying to the Brahmin boy, May that Bhagavan Buddha, whom I may please, and may I not displease. In that very doctrine, may I renounce, abandon all defilements, and manifest the state of an Arhat. Monks, I have attained the same perfect enlightenment as the Buddha Light-Protection, the same power, the same deeds, and the same skillful means. This one has pleased me and has not displeased me, and having renounced in my doctrine, has abandoned all defilements and manifested the state of an Arhat. Then the monks asked the Blessed One: Venerable One, behold, these five hundred wild men have met this monkey and renounced, abandoning all defilements and manifesting the state of an Arhat. The Blessed One said: Monks, not only now, but also in the past, these five hundred wild men met this monkey and renounced, generating the four dhyanas and the five superknowledges, listen to that. Monks, in the past, there were about five hundred wild men dwelling in a certain forest. They destroyed a mountain village and took much wealth and food from there. This man also dwelt in that same forest, and those wild men, because they did not worship the yaksha, seized him. They entered that forest and smeared the yaksha's face with cow dung, placed a full vase and this man in front of it, and holding sharp swords, sat in front of the yaksha and made offerings. That man thought, 'Are they going to kill me and use me as an offering to the yaksha?' He became very frightened and terrified. Being frightened and terrified, he thought: 'To whom should I go for refuge? Who will grant me the gift of sparing my life?' At that time, not far from that mountain village, in a hermitage, a sage was dwelling. At that time, that man remembered that sage, and with a faithful mind, he prayed to that sage: Blessed
Tibetan
མ་ལྡན་འདས་ནི་མི་གཟིགས་པ་དང་། མི་མཁྱེན་པ་དང་། ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་ན་ཀྱེ་མ་བདག་ལ་སྲོག་ཕངས་པ་སྩལ་དུ་གསོལ། དཀའ་བ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་ཞིག་གིས་མི་དེའི་བསམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ཏོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་གིས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རང་གི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། མི་རྒོད་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་འོངས་ནས་མི་རྒོད་དེ་དག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་དྲང་སྲོང་བཀའ་ཅི་སྩལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། མི་འདི་ཐོང་ལ་ངའི་མདུན་དུ་འཁོད་ཅིག་དང་ཁྱོད་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། མི་རྒོད་དེ་དག་གིས་མི་དེ་བཏང་སྟེ། དྲང་སྲོང་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་དེ་དག་ལ་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་ཏེ་དེས་ན་མི་དེ་དང་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་མི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕྱེ་བོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མི་དེ་ལས་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འཕྱེ་བོ་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ལས་བརྒྱ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ།
Chinese
不具足者不见，不了解，心中不领会任何事物，唉呀，请赐予我饶命。请您承受苦行。这样说了。然后，一位喜爱那位仙人的天神用心识知了那个人的想法，便告诉了那位仙人。然后，仙人一听到，立刻从自己的苦行处消失，来到了那些野人面前，那些野人看到了那位仙人。看到后，他们变得非常高兴。高兴后，他们说：仙人，您有何吩咐？仙人说：放了这个人，让他坐在我面前，我将为你们说法。然后，他们说：如仙人您所吩咐的那样去做。说完，那些野人放了那个人，向那位仙人的脚下顶礼，为了听法而坐在面前。然后，那位仙人为他们宣说了那样的佛法，因此，那个人和五百野人就在那位仙人那里出家了。生起了四禅和五神通。众比丘，你们怎么想？那时，成为仙人，安住于菩萨行持的那位，就是我。那时，那个人就是这个迦叶。成为五百野人的那些，就是这些五百野人，那时，这些人依靠那个人而出家，生起了四禅和五神通。现在也依靠这个迦叶而出家，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果。百业经中，总结的偈颂第一部分结束。 总结的偈颂第一部分。
English
The one who lacks does not see, does not know, and does not comprehend anything in his mind. Alas, please grant me my life. Please endure hardship. Thus he spoke. Then, a deity who loved that hermit knew the man's thoughts through his mind and told the hermit. Then, as soon as the hermit heard it, he disappeared from his place of ascetic practice and came before those wild men, and those wild men saw the hermit. Having seen him, they became exceedingly joyful. Having become joyful, they said, "Hermit, what do you command?" The hermit said, "Release this man and let him sit before me, and I will teach you the Dharma." Then they said, "We shall do as the hermit commands." Having said this, those wild men released the man, prostrated at the feet of the hermit, and sat before him in order to listen to the Dharma. Then, that hermit taught them such Dharma that the man and five hundred wild men went forth in the presence of that hermit. They developed the four concentrations and the five superknowledges. Monks, what do you think? At that time, the one who became the hermit, who dwelt in the conduct of a Bodhisattva, was I. At that time, the man was this Kashyapa. Those who became the five hundred wild men were these five hundred wild men. At that time, these ones, relying on that man, went forth and developed the four concentrations and the five superknowledges. Now also, relying on this Kashyapa, they have gone forth, abandoned all afflictions, and directly realized the state of an Arhat. The first section of the summary verses from the Hundred Deeds is complete. The first section of the summary verses.