Tibetan
གས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་ཆོས་མཉན་པར་བྱེད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་མཉན་ནས་ལྷག་པར་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་འབའ་ཞིག་གི་ཐད་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་བཀུར་སྟི་བྱེད་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་གཏམ་དེ་རྒྱས་པར་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀས་རབ་ཏུ་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛའི་ཐད་དུ་མཆིས་ནས། གཞི་དེས་ན་དེའི་འོད་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ་དོག་ས་ལ་ཡང་དེའུ་ནུབ་པ་ལས། གང་གི་ཚེ་དེས་སླར་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འོད་དེ་ཡང་སླར་བྱུང་བར་གྱུར་ལ། དོག་ས་གས་པ་ཡང་སླར་འབྱོར་པར་གྱུར་པ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ནི་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་འབྲས་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་ལྷུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་མུ་གེ་དང་ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེའི་མདུན་ན་འདོན་དེས། ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ནས། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་པ་དང་ༀ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་ སྦྲ་དང་ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་དེས་བདག་གི་ཕ་ཆོས་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ་ཕ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདག་གི་ཅོད་པན་མེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པའི་བར་དུ་གྱུར་གྱིས། བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་ནགས་འདབ་ཏུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ་ནགས་འདབ་ཏུ་གནས་བཅས་སོ། །དེ་དེར་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འབྲས་འཕེལ་དུ་ཕྱིན་ནས། དེའི་ཕས་བུ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འདོང་ཞིང་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལྷུན་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བསྐོན་ནས་རི་དགས་ཤོར་དུ་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འདོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་དག་གར་འདོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བར་ཡང་གྱུར་ཏེ་འདི་དག་ནི་དེ་ལ་བལྟ་བའི་སླད་དུ་མཆི་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། དེ་ནི་ང་ཡི་ཡང་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། མཁན་པོ་དང་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་ང་ཡང་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་དེ་མཐོང་ནས་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐོང་ མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོས་ནོན་ནས། འདི་ང་ཡི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ཡིན་ལ། ང་འོངས་ན་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་ཀྱིས་འདིའི་མགོ་བོ་བཅད་དེ་བོར་རོ་
Chinese
于是，嘎巴（གས་པ་）对僧众供养了三个月的一切所需之物。在最后一天，向世尊献上了价值一亿的袈裟。也向其他比丘每人献上了一对布，然后离开了。他们也时常去世尊那里听法。 听完世尊的法后，他们更特别地去供养具寿宾度拉·跋啰堕遮（Piṇḍola-bhāradvāja）。之后，比丘们看到这种情况，心生疑惑，心想：这位国王为什么特别尊敬具寿宾度拉·跋啰堕遮呢？他们广泛地听说了这件事。听闻之后，他们禀告世尊，这样说道：尊者，巴德萨（བད་ས་）的国王查尔嘎（འཆར་ཀ）怀着极度憎恨的心情，前往具寿宾度拉·跋啰堕遮那里。因为那个缘故，那个地方的光芒消失了，水池里的水也干涸了。当他再次生起欢喜心时，那个光芒又再次出现，干涸的水池也再次恢复了。世尊说道：比丘们，这不仅是现在才发生的事情。过去，在一个名为稻穗增长（འབྲས་འཕེལ་）的城市里，有一个名为须弥山（ལྷུན་པོ་）的国王统治着那里。在他的统治期间，国家富饶、繁荣、安乐、丰收，充满了人和民众，争斗、战斗平息，没有冲突、内讧、盗贼、饥荒和疾病，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛。他像对待独子一样，依法治理国家。之后，那位国王的弄臣，因为机缘巧合，娶妻后与她一同嬉戏玩乐，享受快乐。后来，他的妻子怀孕了，在九个月或十个月后，生下了一个相貌英俊、惹人喜爱、美丽的男孩。他为孩子举办了盛大的诞生庆典，并按照家族传统给孩子取名。用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华来喂养他。当他长大后，学习文字、婆罗门的行仪和…
English
Then, Gapa (གས་པ་) offered the Sangha all necessities for three months. On the final day, he offered the Blessed One a robe worth a hundred million. He also offered each of the other monks a pair of cloths and then departed. They also went to the Blessed One from time to time to listen to the Dharma. After listening to the Dharma from the Blessed One, they went especially to pay homage to the venerable Piṇḍola-bhāradvāja. Then, the monks saw this and became doubtful, thinking: Why does this king especially respect the venerable Piṇḍola-bhāradvāja? They heard about this extensively. After hearing this, they reported to the Blessed One, saying: Venerable, King Charka (འཆར་ཀ) of Badsas (བད་ས་), with a mind full of extreme hatred, went to the venerable Piṇḍola-bhāradvāja. Because of that, the light of that place disappeared, and the water in the pond also dried up. When he generated a joyful mind again, that light reappeared, and the dried-up pond was restored. The Blessed One said: Monks, this is not only happening now. In the past, in a city called Rice Growth (འབྲས་འཕེལ་), there was a king named Mount Sumeru (ལྷུན་པོ་) who ruled there. During his reign, the country was rich, prosperous, peaceful, and had good harvests, filled with people and many inhabitants, disputes and fights were pacified, there were no conflicts, internal strife, thieves, famine, and diseases, and it was abundant with rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He ruled the country according to the Dharma, as if treating an only son. Then, the jester of that king, by chance, took a wife and played and rejoiced with her, enjoying happiness. Later, his wife became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a handsome, pleasing, and beautiful boy. He held a grand birth celebration for the child and named him according to family tradition. He raised him with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee. When he grew up, he learned letters, the conduct of Brahmins, and…
Chinese
瑜伽行，以及嗡(藏文: ༀ，梵文天城体: ॐ，梵文罗马拟音: oṃ，汉语字面意思: 嗡)这个词，以及勃(藏文: བྷོ，梵文天城体: भो，梵文罗马拟音: bho，汉语字面意思: 勃)这个词，以及洁净和仪式，以及取灰，以及持丸，以及决定性的表达的明，以及祭祀的明，以及诗歌的明，以及政治守护的明，以及祭祀的行为，以及使进行祭祀，以及布施，以及接受，以及诵读的行为，以及使学习诵读的方法之后，成为了精通六种事业的婆罗门。他逐渐精通了十八种知识的领域。后来，他看到我的父亲以不符合佛法的方式统治国家。看到之后，他心想：父亲死后，我将成为没有王冠的国王。因此，我应该放弃在家生活，在森林里安家。他这样想着，告诉了父母，然后在森林里安家了。他去了那里，修生了四禅和五神通。之后，有一天，他去了国王的王宫丰收宫。他的父亲为了他的儿子，在我的花园里搭建了树枝和树叶的茅屋，用所有的物品来侍奉他。人们经常来这里听法。之后，有一天，国王大山穿戴着由四个部分组成的军队，去追逐逃跑的野兽。国王看到许多人前往祭司的花园。看到之后，他问道：这些人要去哪里？大臣们回答说：神啊，祭司的儿子已经出家了，他变得非常神通广大，力量强大，这些人是去看他的。然后国王心想：他是我心中最喜爱、最令人愉快的人，是我的导师和值得回忆的人，我也应该去看看他。国王去了那位仙人所在的地方，那位仙人看到他，既没有迎接，也没有站起来。看到他之后，国王立刻被巨大的愤怒所控制，心想：这个人是我国家里的祭司的儿子，我来了，他既没有迎接，也没有站起来，我要砍掉他的头扔掉。
English
Yoga practice, and the word Om (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om), and the word Bho (Tibetan: བྷོ, Sanskrit Devanagari: भो, Sanskrit Romanization: bho, Literal Chinese meaning: Bho), and cleanliness and rituals, and taking ashes, and holding pills, and the science of definitive expression, and the science of sacrifice, and the science of poetry, and the science of political protection, and the act of sacrifice, and causing sacrifice to be performed, and giving, and receiving, and the act of recitation, and after being taught the method of teaching recitation, he became a Brahmin skilled in six kinds of activities. Gradually, he became proficient in the eighteen fields of knowledge. Later, he saw my father ruling the kingdom in a way that was not in accordance with the Dharma. After seeing this, he thought: After my father dies, I will become the king without a crown. Therefore, I should abandon living at home and settle in the forest. Thinking this, he told his parents, and then settled in the forest. He went there and cultivated the four dhyanas and five supernormal powers. After that, one day, he went to the king's palace, Abundance Palace. His father, for the sake of his son, had a hut of branches and leaves built in my garden, and served him with all kinds of things. People often came here to listen to the Dharma. After that, one day, King Lhunpo, wearing an army composed of four parts, went to chase after fleeing beasts. The king saw many people going to the priest's garden. After seeing this, he asked: Where are these people going? The ministers replied: O God, the priest's son has become a renunciate, and he has become very powerful and mighty, and these people are going to see him. Then the king thought: He is the most beloved and pleasant person in my heart, my teacher and someone to be remembered, I should also go and see him. The king went to the place where the hermit was, and the hermit saw him, but neither greeted him nor stood up. Immediately after seeing him, the king was overwhelmed with great anger, thinking: This person is the son of the priest in my country, and when I came, he neither greeted me nor stood up, I will cut off his head and throw it away.