Tibetan
རས་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་ཁྱེར་བར་བྱས་ན། ཁྱོགས་གདེག་པར་མ་ནུས་ནས། དེ་དག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་དྲན་པར་བྱས་ཏེ། བསམས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པར་རིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཆོས་གོས་དག་གྱོན་ལ། དགེ་སློང་དེའི་མཆོད་པའི་ལས་བྱེད་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གཽ་ཏ་མཱིས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟིར་མཛད་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་ཐོས་ཏེ། དེ་ལྟར་རིག་ནས། དེས་ཀྱང་དེའི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་བླ་དྲང་སྲོང་སྦྱིན་དང་གནའ་མིས་ཀྱང་ཐོས་སོ། །དགེ་བསྙེན་མ་ས་ག་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལེགས་སྐྱེས་མས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེའི་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མཛད་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་འཁོར་དང་བཅས་པར་དེར་དོང་སྟེ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གསོལ་པ། དགེ་སློང་འདི་ཡི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བདག་ཅག་བགྱིད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་བརྒྱལ་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་། དགེ་བསྙེན་གཞན་དག་གིས་དགེ་སློང་དེའི་ཁྱོགས་ཁྱེར་ནས། དུར་ཁྲོད་དུ་ཆས་ཏེ། དེའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གཞན་དག་དང་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པའི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་སྟེ། དེ་དག་གིས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཁྱེར་ནས། སྤོས་ཀྱི་ཤིང་སྣ་ཚོགས་བཅེར་ཏེ་མེ་སྦར་ནས། མེ་དེ་འོ་མས་བསད་དེ་རུས་པ་དེ་རྣམས་བསྡུས་ནས་བུམ་པའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ་ས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་དུ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ནས། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་བཀའ་སྩལ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། དགེ་སློང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ་ནད་མང་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་རྫོགས་བྱེད་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི། ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བདེ་ལྡན་ན། རྒྱལ་པོ་བདེ་བའི་མདུན་ན་འདོན་པ། བྲམ་ཟེ་མེས་བྱིན་ལ་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་གཅིག་གིས་ནི་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་ཤི་བ་མཐོང་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྟེན་བཅས་ཏེ། དེ་དེར་སོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དྲན་པར་བྱས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་མཛད་དེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་འདོད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་བག་མེད་པ་དང་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་བྱི་བྱེད་པ་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་རི་དགས་ཤོར་དུ་སོང་ནས། སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། །དེར་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཕོ་བྲང་མཛེས་ལྡན་དུ་གཤེགས་ཏེ། ཡབ་སྲས་གདན་འཛོམ་པ་དེའི་ཚེ་མཛེས་ལྡན་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དེས་གཅུང་དེ་སྡིག་པའི་ ལས་དེ་ལས་བཟློག་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམ
Chinese
用蓝色、黄色、红色和白色的布匹装饰后放在上面抬着走，因为抬不动，就到寿命具足的无障尊者那里禀告。然后寿命具足的无障尊者回忆起来，心想正是自己发愿要变成这样，于是禀告世尊。世尊开示说：比丘们，穿上法衣，去做法事供养那位比丘。世尊受到比丘僧众的服侍，比丘僧团在前面开路，前往那位施主家。大生主母瞿昙弥也听到某施主的儿子出家后，已经圆寂，世尊也想为他做供养和尊敬，得知此事后，她也回忆起他的前世，带着五百眷属前往那位施主家。施主给孤独和妃子的侍从首领直施和耆婆也听说了。善宿女萨迦和善宿女贤护也听到某施主的儿子出家后，已经圆寂，世尊也想为他做供养和尊敬。听到后，她们也带着眷属前往那里，她们向世尊的足下顶礼并禀告说：我们来做这位比丘的舍利供养，世尊您不必操劳了。然后世尊没有对施主给孤独说什么，就答应了。然后施主给孤独和其他善宿男女抬着那位比丘的灵柩，前往墓地。世尊和其他比丘以及做供养和尊敬的善宿男女也跟在后面。他们抬到墓地后，劈开各种香木点燃，用牛奶浇灭火焰，收集骨灰放入瓶中，就在那个地方建了舍利塔。
English
Having decorated it with blue, yellow, red, and white cloths, they carried it on top. Since they were unable to lift the bier, they went to the Venerable Aniruddha and reported it. Then the Venerable Aniruddha remembered and thought, "It is precisely because I made a prayer to become like this." Having realized this, he petitioned the Blessed One. The Blessed One instructed, "Monks, put on your Dharma robes and go to perform the rites of offering for that monk." The Blessed One, attended by the assembly of monks, with the Sangha of monks clearing the way in front, proceeded to the house of that householder. Mahaprajapati Gautami also heard that the son of a certain householder had gone forth and passed away, and that the Blessed One intended to make offerings and show respect to him. Having learned of this, she also remembered his previous existence and, with five hundred attendants, went to the house of that householder. The householder Anathapindika, the chief attendant of the queen's retinue, Jivaka, and the ancients also heard of it. The laywoman Saga and the laywoman Uttara also heard that the son of a certain householder had gone forth and passed away, and that the Blessed One intended to make offerings and show respect to him. Having heard this, they also went there with their retinues. They prostrated at the feet of the Blessed One and said, "We will perform the stupa offering for this monk's relics. Blessed One, do not trouble yourself." Then the Blessed One, without saying anything to the householder Anathapindika, granted his permission. Then the householder Anathapindika and other lay followers carried the bier of that monk and set out for the charnel ground. Following behind them were the Blessed One and other monks, as well as the laymen and laywomen who were making offerings and showing respect. Having carried it to the charnel ground, they chopped up various fragrant woods, lit a fire, extinguished the fire with milk, collected the bones, placed them in a vase, and built a stupa for the relics in that very place.
Chinese
建造佛塔后，为了在那佛塔处做广大的供养并听闻佛法，于佛陀跟前安坐。世尊为四众眷属开示了无常之法语后，便前往精舍。之后，众比丘请问世尊：‘比丘圆成造作了何业，以该业之果报，而生于富裕、多财、受用广大的种姓，却又多病呢？’世尊开示说：‘诸比丘，圆成此人过去造作、积累了业。诸比丘，已造作、积累之业，不会在外在的地界成熟，不会在水界、火界、风界成熟，善与不善之业造作、积累后，只会在已取的蕴、界、处成熟。有情众生的业，纵经百千劫也不会磨灭，一旦因缘聚合、时机成熟，自会结果。’诸比丘，过去世曾发生，于此贤劫，众生寿命四万岁时，于国王的王宫安乐处，国王安乐的辅导者，婆罗门弥施有二子，其中一子见到老人、病人与死人后，便安住在森林中，他前往该处忆念三十七道品，证得无上正等觉，转了十二行相之法轮三次，利益有情众生，成为正等觉佛陀，名为断轮回。另一子则耽于欲乐，放逸，行邪淫，杀生。之后，他逃到山中，残害了成千上万的众生。其后，正等觉佛陀断轮回前往庄严王宫，父子相会之时，安住在庄严处，利益有情众生。之后，他劝弟弟停止罪恶之业，皈依，以及学处等。
English
After building a stupa, in order to make great offerings at that stupa and listen to the Dharma, they sat before the Buddha. The Blessed One taught the fourfold assembly about impermanence and then went to the monastery. Then, the monks asked the Blessed One: 'What deeds did the monk Purna commit, that as a result of those deeds, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, but with many illnesses?' The Blessed One said: 'Monks, Purna himself did and accumulated deeds in the past. Monks, the deeds that have been done and accumulated will not mature in the external realm of earth, nor will they mature in the realm of water, fire, or wind. The deeds, both virtuous and non-virtuous, that have been done and accumulated will only mature in the aggregates, elements, and sense bases that have been taken. The deeds of sentient beings will not be lost even for hundreds of eons. When the conditions gather and the time arrives, they will ripen into their own fruit.' Monks, in the past, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was forty thousand years, in the royal palace of King Deva, the advisor to King Deva, the Brahmin Mesha, had two sons. One of them, seeing an old man, a sick man, and a dead man, took refuge in the forest. He went there and remembered the thirty-seven factors of enlightenment, attained unsurpassed perfect enlightenment, turned the wheel of Dharma twelve times in three ways, benefited sentient beings, and became a perfectly enlightened Buddha named Destroyer of Samsara. The other one indulged in desires, was reckless, committed adultery, and killed. Then he fled to the mountains and harmed thousands of sentient beings. Then, when the perfectly enlightened Buddha Destroyer of Samsara went to the beautiful palace, when father and son met, he stayed in the beautiful place and benefited sentient beings. Then he dissuaded his younger brother from his sinful deeds, and taught him to take refuge and observe the precepts.