Tibetan
སོན་བཞིན་དུ་གཏོང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་མ་དེ་ཁང་ཕུགས་དེ་ཉིད་དུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཟན་བཅད་དེ་བསྲུངས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་ཁྱིམ་མིས་ཉེ་དུ་གཞན་དག་ལ་བསྙད་ནས་ཉེ་དུ་རྣམས་ལྷགས་ཏེ་དེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ཁང་ཕུགས་དེ་ནས་སྲོག་རྒྱུ་ཙམ་སྟེ་བྱུང་ནས་དེས་བུ་ལ་ཆུ་བསླངས་ན་ཁྱེའུ་དེས་དེ་ལ་ཐལ་སྐྱོ་བྱིན་ཏེ། ཐབས་འདིས་ན་འདི་འཆི་བར་འགྱུར་གྲང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་ལུས་ཉམ་ཆུང་བས་ཐལ་སྐྱོ་དེ་འཐུངས་པ་དང་གཞི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིའོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒུར་ཆུང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་མ་ལྟོགས་སུ་བོར་ནས་ཐལ་སྐྱོས་བསད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ལོ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་བཙོས་སོ། །དེ་དེ་ནས་ཐར་ནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ལྟོགས་ནས་ཐལ་སྐྱོ་འཐུངས་ཏེ་ཤིའོ། །ད་ལྟ་སྲིད་པ་ཐ་མ་དང་ལུས་ཐ་མ་དང་གནས་ཐ་མར་གྱུར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཡང་ལྟོགས་ནས་ཐལ་སྐྱོ་འཐུངས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་གཞན་ཡང་བྱས་པ་ཡོད་དེ། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྟོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རྙེད་དེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་གཉིས་མཚེ་མར་བྱུང་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་གང་གི་ཚེ་དེ་ གཉིས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསླབས་ཏེ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་གང་དང་གང་དུ་གནས་པ་དེ་དང་དེར་ལྷན་ཅིག་ན་གནས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་གཅི
Chinese
说不能像种子一样放出去。于是，他把母亲关在那个房间里，断绝食物，守了七天。之后，他的家人找来其他亲戚，亲戚们来了，就把她放了。她勉强从那个房间里出来，向儿子要水喝，那个孩子却给她灰水。他想，用这个方法，她就会死。后来，她因为身体虚弱，喝了灰水，当场就死了。比丘们，你们怎么想？当时那个孩子就是这个驼背。因为他让母亲挨饿，又用灰水害死了她，这个业的成熟，使得他在数千年中于众生地狱中受煮。从那儿解脱后，无论他生在何处，都是挨饿，喝灰水而死。现在，他成了最后的有、最后的身体、最后的处所。即使证得了阿罗汉果，也是因为挨饿，喝灰水，仅仅因为这个原因而完全般涅槃。这个人还造了其他的业。由于那个业的成熟，他因饥饿而遭受巨大的痛苦。比丘们，过去在已逝的时代，在这个贤劫中，当众生的寿命能活到两万岁时，圆满正等觉佛陀，具有明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师的世尊，名为光明佛（藏文：འོད་སྲུང་།），出现在世间。当时，在波罗奈斯（古印度城市名）住着一个居士，后来，他的妻子怀孕了。九个月或十个月后，她生了一对双胞胎。他们为这两个孩子举行了盛大的诞生庆祝，并按照家族的传统给他们取了名字。用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华来喂养他们。当这两个孩子长大后，他们对圆满正等觉光明佛的教法产生了信心，于是向父母请求出家。出家后，他们学习了三藏，成了具有智慧和解脱的自信的说法者。他们无论住在哪里，都一起住在一起。这两个人中的一个
English
Saying that she could not be released like a seed. Then, he kept his mother locked in that room, cutting off her food, for seven days. After that, his family summoned other relatives, and the relatives came and released her. She barely emerged from that room, and when she asked her son for water, that child gave her ash water. He thought, by this method, she will die. Later, because she was physically weak, she drank the ash water and died on the spot. Monks, what do you think? The child at that time was this hunchback. Because he starved his mother and killed her with ash water, the maturation of that karma caused him to be cooked in the hells of sentient beings for thousands of years. After being liberated from there, wherever he was born, he would starve and die from drinking ash water. Now, he has become the last existence, the last body, and the last place. Even after attaining the state of an Arhat, he completely passed into Nirvana because he was starving and drinking ash water, and solely because of that reason. This person also committed other karmas. Due to the maturation of that karma, he suffered great pain from hunger. Monks, in the past, in the bygone era, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings could reach twenty thousand years, the perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, Knower of the World, Tamer of Beings, Supreme, Teacher of Gods and Humans, the Blessed One Buddha named Light Protector (Tibetan: འོད་སྲུང་།), appeared in the world. At that time, in Varanasi (an ancient Indian city), there lived a householder, and later, his wife became pregnant. After nine or ten months, she gave birth to twins. They held a grand birth celebration for these two children and named them according to the family tradition. They nourished them with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee. When these two children grew up, they developed faith in the teachings of the perfectly enlightened Buddha Light Protector, and they requested their parents to renounce the world. After renouncing the world, they studied the three baskets and became confident Dharma speakers with wisdom and liberation. Wherever they lived, they lived together. One of these two
Tibetan
ག་ནི་གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་བསམས་པ་མ་ལ་བདག་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཡོ་བྱད་མེད་པས་ཕོངས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས་ཆོས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་ཕུ་ནུ་ཟླ་བོ་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་ཕུ་ནུ་འདི་ནི་བདག་གི་གྲོགས་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་བདག་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏའི་ལས་བྱེད་འདོད་པས་འདི་ནི་བདག་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཕུ་ནུ་ཁྱོད་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤངས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏའི་ལས་འདོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ནས་དེས་ཕུ་ནུ་ཟླ་བོ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཡོ་བྱད་མེད་པས་ཕོངས་ནས། ངས་འདི་དག་གི་དོན་བྱ་བར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་ནས་དེ་དེས་ལན་དུ་མ་བཀག་ཀྱང་མ་ཕན་ནས། དེའི་བློ་སྐྱེས་པ་འདི་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་འདུག་པའི་བར་དུ་བདག་གིས་མི་ཟློགས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་ཐབས་དང་སྦྱར་ལ་ཡུལ་གཞན་དུ་ཁྲིད་དེ་དགག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཕུ་ནུ་ཟླ་བོ་དེས་ཐབས་དང་སྦྱར་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་ཁྲིད་ནས་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་དེ་དེ་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཀྱང་དེ་ན་འདུག་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ཇི་ ལྟར་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ཐོས་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཕུ་ནུ་ཟླ་བོ་ལ་བཟླུགས་ཏེ་བདག་དེར་སོང་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་མི་ཕོངས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་ཕུ་ནུ་ཟླ་བོས་སྨྲས་པ། ཕུ་ནུ་དགེ་སློང་དེ་དག་ནི་རྟག་པར་ཡི་དགས་བཞིན་དུ་གཞན་འབའ་ཞིག་ལ་རེ་ཞིང་འཁོད་ན་ཁྱོད་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤངས་ཏེ། ཡང་དེར་འགྲོའམ་ཕུ་ནུ་ཟླ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག །ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་མི་སྡུག་པ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་ཡང་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཚངས་པ་མཚུངས་པ
Chinese
何者，衣物、饮食、卧具、坐垫、医药和药物等资具皆已获得，他心想：我以微小的勤劳就能获得一切资具，而行梵行者们却因缺乏资具而困乏。我应当如法地承担僧众的供养，绝不懈怠。心想之后，便如法地开始承担僧众的供养，提供衣物、饮食、卧具、坐垫、医药和药物等资具以及一切所需之物。之后，他的兄弟朋友心想：我的兄弟是我的朋友，他与我在善法方面有联系。但他想做僧众供养的事业，这会障碍我的善法。心想之后，便对他说：兄弟，你放弃善法吧，不要想做僧众供养的事业。之后，他对他的兄弟朋友说：我以微小的勤劳就能获得一切资具，而行梵行者们却因缺乏资具而困乏，我为何不愿为他们做这些事呢？虽然他这样说了，但他的兄弟朋友并没有阻止他，也没有效果。他心想：只要他还在这里，我就无法阻止他。不如我用计策将他带到其他地方去阻止他。心想之后，他的兄弟朋友便用计策将他带到其他地方安顿下来。之后，他住在那里，成为了比丘们获得资具的障碍。他虽然住在那里，但听到比丘们如何因缺乏资具而困乏，听到之后立即对他的兄弟朋友说：我到那里去，让比丘们不再缺乏资具。之后，他的兄弟朋友说：兄弟，那些比丘总是像饿鬼一样，只依赖他人而住，你放弃善法，又要去那里吗？兄弟朋友说：你说粗恶语，犯了过失，要忏悔啊！愿你获得此业的不悦意之果。说完之后，他也生起了极大的后悔心。他一生行持梵行，临终时发愿：如我行持梵行
English
Whoever has obtained clothing, food, bedding, cushions, medicine, and medical supplies. He thought, "I can obtain all necessities with little effort, but those who practice brahmacharya are impoverished due to lack of necessities. I should properly undertake the support of the Sangha without fail." After thinking this, he began to properly undertake the support of the Sangha, providing clothing, food, bedding, cushions, medicine, medical supplies, and all necessities. Then, his brother and friend thought, "My brother is my friend, and he is connected to me in terms of virtue. But he wants to do the work of supporting the Sangha, which will hinder my virtue." After thinking this, he said to him, "Brother, give up virtue and do not desire to do the work of supporting the Sangha." Then, he said to his brother and friend, "I can obtain all necessities with little effort, and those who practice brahmacharya are impoverished due to lack of necessities. Why would I not want to do these things for them?" Although he said this, his brother and friend did not stop him, and it was of no use. He thought, "As long as he is here, I cannot stop him. Instead, I should use a trick to take him to another place and stop him." After thinking this, his brother and friend used a trick to take him to another place and settle him there. Then, he lived there and became an obstacle to the monks obtaining necessities. Although he lived there, he heard how the monks were impoverished due to lack of necessities. Immediately after hearing this, he pleaded with his brother and friend, "I will go there and make sure the monks do not lack necessities." Then, his brother and friend said, "Brother, those monks always live like hungry ghosts, relying only on others. You abandon virtue and go there again?" The brother and friend said, "You speak harsh words, commit faults, and must confess! May you obtain the unpleasant result of this action." After saying this, he also felt great regret. He practiced brahmacharya for one lifetime, and at the time of death, he made the aspiration: As I practiced brahmacharya