Tibetan
ངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གདུགས་ཚོད་ལ་བསྐུལ་ནས། དེས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཁྱིམ་དེའི་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་མཛད་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཆས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གིས་དྲོ་ལ་བབ་པར་ཤེས་ནས་ལངས་ཏེ་ཆོས་གོས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་སོང་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ལམ་ལོགས་ཤིག་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནི་ལམ་ལོགས་ཤིག་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དེར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་དེར་སོང་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ་གཤེགས་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དེའི་ཉིན་བར་དུ་ལན་གཉིས་སུ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ཡང་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲི་གཙང་ཁང་ཕྱག་དར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཕྱགས་མ་ཐོགས་ཏེ་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲི་གཙང་ཁང་ཕྱག་དར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། དེས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་ཕྱགས་པར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དེང་དུ་ལན་གསུམ་སྨྱུང་བར་འོང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས་གནས་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་དེར་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལན་གཉིས་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེས་དེའི་དོན་དུ་སྦྱིན་བདག་ཅིག་ལ་བསྐུལ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ སྒུར་ཆུང་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཁྱོད་དེང་ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ལ་ཟན་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཡང་ཐག་གི་ཟད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་སྡོད་སྡོད་ནས་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ན། དེའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་དོན་ཆེད་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེས་བརྗེད་དེ་ཁྱིམ་མི་སུ་ལ་ཡང་མ་བྱས་པར་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གིས་དེར་སོང་ཡང་མ་རྙེད་ནས་དེའི་ཉིན་བར་དུ་ལན་གསུམ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེའི་ཉིན་བར་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལན་གསུམ་དུ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་སྙོ
Chinese
于是劝请佛陀等比丘僧众接受供养，他们以许多干净美好的饮食使僧众饱足而去。世尊为那家的人们宣说佛法，然后前往精舍。之后，具寿曲身知道时间已到中午，便起身穿上法衣，拿着钵出去。世尊从另一条路前往胜者逝多林园。而他从另一条路去了那位居士的家。然后他去了那里，知道佛陀等比丘僧众已经用斋完毕离开了。之后，他在那天中午禁食了两次。第二天，另一位比丘打扫了世尊的净室。之后，具寿曲身拿着扫帚去了，心想我要打扫世尊的净室，但他看到另一位比丘在打扫。看到后，他心想：我今天可能会禁食三次，于是回到了住处。他回到住处后，具寿阿难陀听说具寿曲身已经禁食两次了。听说了之后，他为了这件事劝请了一位施主，然后去到具寿曲身那里说：具寿曲身，你今天去某某居士家去取食物吧。具寿阿难陀自己则穿上法衣，拿着钵，去舍卫城乞食了。具寿曲身也在相隔不远的地方等待着，早上穿上法衣，拿着钵，去了那位居士的家，由于他之前的业力成熟，那位居士发生了一件非常重要的事情，他忘记了这件事，也没有告诉任何家人就去了另一个村庄。之后，具寿曲身去了那里也没有找到他，那天中午禁食了三次。之后，具寿阿难陀那天中午听说具寿曲身禁食了三次，他心想：我自己去乞
English
Then he urged the Buddha and the Sangha of monks to accept the offering, and they satisfied the Sangha with many clean and good foods and left. The Blessed One preached the Dharma to the people of that house, and then went to the monastery. Then, the Venerable Crookback, knowing that it was noon, got up, put on his robes, and went out with his bowl. The Blessed One went to Prince Jeta's Grove from another road. And he went to that householder's house from another road. Then he went there and knew that the Buddha and the Sangha of monks had finished their meal and left. After that, he fasted twice that day at noon. The next day, another monk swept the Blessed One's clean room. Then, the Venerable Crookback took the broom and went, thinking, I will sweep the Blessed One's clean room, but he saw another monk sweeping. Seeing this, he thought: I may fast three times today, so he returned to his dwelling. After he returned to his dwelling, the Venerable Ananda heard that the Venerable Crookback had fasted twice. After hearing this, he urged a benefactor for this matter, and then went to the Venerable Crookback and said: Venerable Crookback, you go to the house of so-and-so householder today to get food. The Venerable Ananda himself put on his robes, took his bowl, and went to Shravasti to beg for alms. The Venerable Crookback also waited at a short distance, and in the morning put on his robes, took his bowl, and went to that householder's house. Due to the ripening of his previous karma, a very important matter happened to that householder, and he forgot about it and went to another village without telling any of his family members. After that, the Venerable Crookback went there but did not find him, and he fasted three times that day at noon. After that, the Venerable Ananda heard that the Venerable Crookback had fasted three times that day at noon, and he thought: I myself will go to beg
Tibetan
མས་བླངས་ལ་འདི་ལ་བསྟབས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག་དང་། བདག་གིས་སང་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་གནས་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ནས། དེས་བསོད་སྙོམས་ལྷུང་བཟེད་དོ་བསླངས་ཏེ་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ། །གཅིག་ནི་དེའི་དོན་དུ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས་དེའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལམ་དུ་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཁྱི་དག་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཁ་ཟས་དེ་ཕྲོགས་ནས་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་ད་བདག་ཕྱིར་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ན་ནི་དྲོ་ཡོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་དེའི་ཉིན་བར་དུ་ལན་བཞི་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལན་བཞི་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་སང་ནང་པར་དེ་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་གནས་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་ཐོགས་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ནས་དེས་བསོད་སྙོམས་ལྷུང་བཟེད་དོ་བསླངས་ཏེ་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ། །གཅིག་ནི་དེའི་དོན་དུ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས། དེའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལམ་དུ་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་བྱ་རོག་དག་བྱུང་ནས། དེ་དག་གིས་ཁ་ཟས་དེ་ཕྲོགས་ནས་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་བསམས་པ། ད་བདག་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ན་ནི་དྲོ་ཡོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་དེའི་ཉིན་བར་དུ་ལན་ལྔ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལན་ལྔ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་སང་ནང་པར་དེ་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཅིག་དང་བདག་གིས་སང་ནང་པར་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་གནས་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ནས་དེས་བསོད་སྙོམས་ལྷུང་བཟེད་དོ་བསླངས་ཏེ་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ། །གཅིག་ནི་དེའི་དོན་དུ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས། དེའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དེ་འགྲོ་བ་ན་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཟས་དེ་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་ད་བདག་ཕྱིར་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ན་ནི་དྲོ་ཡོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་དེའི་ཉིན་པར་དུ་ལན་དྲུག་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསམས་པ། བདག་གིས་སང་ནང་པར་དེ་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག་དང་བདག་གིས་སང་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་བསྟབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་གནས་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ ནས། དེས་བསོད་སྙོམས་ལྷུང་བཟེད་དོ་བསླངས་ཏེ་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ། །གཅིག་ནི་ཁྱེར་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གི་གནས་ཁང་དུ་སོང་བ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནས་ཁང་གི་སྒོ་ཡང་མེད་སྐར་ཁུང་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྒོ་སྤྲུལ་ཏེ་ནང་དུ་སོང་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ལོངས་ལ་ཁ་གདོང་ཁྲུས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ་བདག་གིས་ཁ་གདོང་བཀྲུས་ཟིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་ཚགས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་གི་ལག་ཏུ་ཆུ་བཏང་སྟེ། དེའི་མདུན་དུ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཞབས་རྟེན་བཞག་ནས་ལྷུང་བཟེད་བླང་ཞེས་བྱས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དེ་ཐུར་དུ་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་སོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ལག་པ་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུ་བརྐྱང་སྟེ་ལྷུང་བཟེད་དེ་ཕྱུང་ནས་ལག་པ་གཡོན་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། ལག་པ་གཡས་པས་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒུར་ཆུང་ད་ཟོ་ཤིག །དེ་ནས་དེས་ལྷུང་བཟེད་དེའི་ནང་ནས་ཁམ་གཅིག་བླངས་ཏེ་བཟའ་ཞེས་བྱས་ན། དེའི་ཁམ་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམ་བླངས་སོ་ཅོག་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པས་ཁམ་གཅིག་བླངས་ཏེ་ཁར་གཞུག་ཅེས་བྱས་ན། དེའི་ཁ་མེད་པར་བྱིལ
Chinese
想著應該供養他，於是就去拜訪了尊者曲脊嘎拉瓦，到了之後對尊者曲脊說：「尊者曲脊，你不要灰心，我明天會供養你食物。」說完就回到了住所。隔天，他帶著兩個缽去舍衛城化緣，化到足夠的食物後，自己吃了一個缽的食物，另一個缽則為了尊者曲脊而帶去，前往勝林給孤獨園的路上，由於他過去的業力成熟，路上出現了由業所生的狗，那些狗搶走了食物並吃掉了。然後他心想，如果我再回舍衛城，時間就太晚了，於是就去了寺廟，尊者曲脊那天禁食了四次。之後，尊者目犍連之子聽到尊者曲脊禁食了四次，心想：「我明天早上應該供養他食物。」於是就回到了住所。 隔天，他帶著兩個缽，去舍衛城化緣，化到足夠的食物後，自己吃了一個缽的食物，另一個缽則為了尊者曲脊而帶去，前往勝林給孤獨園的路上，由於他過去的業力成熟，路上出現了由業所生的烏鴉，那些烏鴉搶走了食物並吃掉了。然後尊者目犍連之子心想，如果我再回舍衛城，時間就太晚了，於是就去了寺廟，尊者曲脊那天禁食了五次。之後，尊者舍利弗聽到尊者曲脊禁食了五次，心想：「我明天早上應該供養他食物。」於是就去拜訪了尊者曲脊，說：「尊者曲脊，你不要灰心，我明天早上會供養你食物。」說完就回到了住所。隔天，他帶著兩個缽去舍衛城化緣，化到了足夠的食物
English
Thinking that he should make offerings to him, he went to visit the Venerable Curved-Spine Galava. After arriving, he said to the Venerable Curved-Spine, "Venerable Curved-Spine, do not be discouraged, I will offer you food tomorrow." After speaking, he returned to his dwelling. The next day, he took two bowls and went to Shravasti to collect alms. After collecting enough food, he ate one bowl of food himself, and took the other bowl for the Venerable Curved-Spine, heading towards the Jeta Grove in the Prince Jeta's Grove. However, due to the maturation of his past karma, dogs born from karma appeared on the road. Those dogs snatched the food and ate it. Then he thought, "If I return to Shravasti again, it will be too late," so he went to the temple, and the Venerable Curved-Spine fasted four times that day. Afterwards, the Venerable Maudgalyayana's son heard that the Venerable Curved-Spine had fasted four times, and thought, "I should offer him food tomorrow morning." So he returned to his dwelling. The next day, he took two bowls and went to Shravasti to collect alms. After collecting enough food, he ate one bowl of food himself, and took the other bowl for the Venerable Curved-Spine, heading towards the Jeta Grove in the Prince Jeta's Grove. However, due to the maturation of his past karma, crows born from karma appeared on the road. Those crows snatched the food and ate it. Then the Venerable Maudgalyayana's son thought, "If I return to Shravasti again, it will be too late," so he went to the temple, and the Venerable Curved-Spine fasted five times that day. Afterwards, the Venerable Shariputra heard that the Venerable Curved-Spine had fasted five times, and thought, "I should offer him food tomorrow morning." So he went to visit the Venerable Curved-Spine, and said, "Venerable Curved-Spine, do not be discouraged, I will offer you food tomorrow morning." After speaking, he returned to his dwelling. The next day, he took two bowls and went to Shravasti to collect alms, and collected enough food.
Chinese
于是托钵乞食，一份自己吃了。一份为了他拿着，前往胜光王的园林。由于他之前的业力成熟，当他走的时候，非人使食物消失不见。然后他想，如果我现在回去舍卫城，就会太晚了。于是他什么也没说，就待在那里。尊者曲脊在那天禁食了六次。然后尊者舍利子想，我明天早上应该给他食物。于是他走到尊者曲脊那里说：尊者曲脊，你不要灰心，我明天会给你食物。说完，他就回到了住所。之后，第二天，他拿着两个钵，前往舍卫城。他托钵乞食，一份自己吃了。一份拿着，前往尊者曲脊的住所。由于尊者曲脊之前的业力成熟，住所既没有门也没有窗户。然后尊者舍利子用神通变出一个门，进入室内，对他说：尊者曲脊，起来洗脸。他说：我已经洗过脸了。听到这话后，尊者舍利子立刻把钵和水滤放在一边，把水递给尊者曲脊的手里。在他面前放了钵的底座，说：拿起钵。钵立刻落到下面的金地上。尊者舍利子伸出象鼻子般的手，把钵取出来，放在左手上。用右手好好地加持后说：尊者曲脊，现在吃吧。然后他从钵里拿出一口，说吃吧。结果，那一口也消失不见了。像这样，拿出的每一口都消失不见了。然后尊者舍利子用自己的右手拿出一口，说放到嘴里。结果，他的嘴巴消失了。
English
Then he begged for alms, eating one portion himself. He took the other portion for him and set off for the grove of King Prasenajit. Due to the maturation of his previous karma, as he went, the non-humans made the food disappear. Then he thought, if I go back to Shravasti now, it will be too late. So he stayed there without saying anything. The venerable Kubjaka fasted six times that day. Then the venerable Shariputra thought, I should give him food tomorrow morning. So he went to the venerable Kubjaka and said: Venerable Kubjaka, do not be discouraged, I will give you food tomorrow. Having said this, he returned to his dwelling. Afterwards, the next day, he took two bowls and went to Shravasti. He begged for alms, eating one portion himself. He took the other portion and went to the dwelling of the venerable Kubjaka. Due to the maturation of the venerable Kubjaka's previous karma, the dwelling had neither a door nor a window. Then the venerable Shariputra conjured up a door with his miraculous power, entered the room, and said to him: Venerable Kubjaka, get up and wash your face. He said: I have already washed my face. As soon as he heard this, the venerable Shariputra immediately put the bowl and water strainer aside, and gave the water to the venerable Kubjaka's hand. He placed the base of the bowl in front of him and said: Take the bowl. The bowl immediately fell down onto the golden ground below. The venerable Shariputra stretched out his hand like an elephant's trunk, took out the bowl, and placed it on his left hand. After blessing it well with his right hand, he said: Venerable Kubjaka, now eat. Then he took a mouthful from the bowl and said, eat. As a result, that one mouthful also disappeared. In the same way, every mouthful that was taken disappeared. Then the venerable Shariputra took a mouthful with his own right hand and said, put it in your mouth. As a result, his mouth disappeared.