Tibetan
ནས། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྲོངས་པའི་ཐབས་འབའ་ཞིག་ཤོམ་མོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྐྱབས་མཛད་ན། ཁོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྲོངས་པ་འབའ་ཞིག་གི་སླད་དུ་འབད་ཅིང་། དགྲོངས་པ་ འབའ་ཞིག་གི་ཐབས་ཤོམ་པ་ལ་གཟིགས། བཙུན་པ་ལྷས་བྱིན་ནི་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། མི་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་པ་དེ་རྩྭ་དང་ཤིང་དག་འཚོང་ཞིང་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལས། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རི་ལ་ཤིང་བརྔར་སོང་བ་དང་། དེ་རི་ལ་སོང་བའི་བར་དུ་ཁ་བ་བབ་ནས། དེ་ལྷགས་པས་ཉེན་ཅིང་ཡུལ་ངན་གྱིས་སྦྲེབས་པས་བྲག་ཕུག་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོམ་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་མི་འཚེ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ །དེ་སུ་ལ་ཡང་འཚེ་བར་མི་འདོད་པས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་འཚོ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ཕུག་དེར་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་བསགས་ནས་ལྷགས་པས་ཉེན་པའི་ཚེ། དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་གནས་པ་དེ་མི་ཕུག་ཏུ་སོང་བ་དེས་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་ནི་འདིའི་ལག་ཏུ་ཤི་ཟིན་ཏོ། །བདག་ནི་འདིའི་ལག་ནས་འབྲོས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ནས། མི་འདི་ནི་ལྷགས་པས་ཀྱང་ཉེན་ལ་སྐྲག་ཅིང་ཡང་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེས་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་མི་སྐད་དུ་སྨྲས་ཏེ། གྲོགས་པོ་མ་འཇིགས་ཤིག །ཁྱོད་ང་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་དེ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ཏེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་བསྟབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་མི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ཏེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་ནས། ཞག་བདུན་ལོན་ཏེ་ཡུལ་ངན་མེད་པར་གྱུར་པའི་འོག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔས་བསྒོ་བ།
Chinese
然后，他仅仅策划着杀死世尊的方法。然后，比丘们感觉到了，向世尊禀告：尊者，世尊您看提婆达多，他为了杀死世尊而努力，仅仅策划着杀死世尊的方法。尊者，提婆达多是不知恩、不报恩、辜负恩情的人啊！世尊开示说：不仅现在是这样，过去的时候，他也是这样不知恩、不报恩、辜负恩情，你们听着。比丘们，过去世的时候，在某个寂静的村庄里，住着一个贫穷的人，他靠卖草和木头为生。后来有一天，他去山上砍柴，他去山上的期间，下起了雪，他被寒风侵袭，被恶劣的天气所困扰，就进入了一个巨大的岩洞里。当时，菩萨转生成了一只熊。菩萨们即使身体堕落，心也不会堕落。他心怀伟大，具有慈爱的本性，充满怜悯，对众生和善，怀着不害之心。他不愿伤害任何人，靠树根和果实为生。他在那个洞里积攒了树根和果实，当寒风侵袭的时候，就进入洞中居住。那个人进入洞中后，看到了熊，看到熊的瞬间，生起了巨大的恐惧：我肯定要死在这家伙手里了！我肯定无法从这家伙手里逃脱！然后，菩萨看到了他，心想：这个人也被寒风侵袭，而且非常害怕。于是，他出于怜悯，用人类的语言说道：朋友，不要害怕！你不用害怕我！说完，菩萨用自己的身体保护了那个人，并给了他树根和果实。就这样，七天的时间里，熊一直用自己的身体保护着那个人，并用树根和果实供养他。七天过后，恶劣的天气消失了，菩萨告诫他：
English
Then, he was merely plotting ways to kill the Blessed One. Then, the monks sensed this and reported to the Blessed One: "Venerable One, the Blessed One, please see how Devadatta is striving to kill the Blessed One, and is merely plotting ways to kill him. Venerable One, Devadatta is ungrateful, does not repay kindness, and squanders kindness!" The Blessed One said: "It is not only now, but also in the past, he was ungrateful, did not repay kindness, and squandered kindness. Listen to this!" Monks, in the past, in a certain remote village, there lived a poor man who made a living by selling grass and wood. One day, he went to the mountains to chop wood. While he was in the mountains, it snowed, and he was threatened by the wind and afflicted by bad weather, so he went into a large cave. At that time, the Bodhisattva was born as a bear. Bodhisattvas, even if they fall in body, do not fall in mind. He was great-minded, of a loving nature, full of compassion, kind to sentient beings, and possessed of a non-harming mind. He did not want to harm anyone, and lived on roots and fruits. He accumulated roots and fruits in that cave, and when threatened by the wind, he entered the cave and lived there. The man who went into the cave saw the bear, and the moment he saw it, he felt great fear: "I am surely going to die at the hands of this fellow! I surely cannot escape from this fellow!" Then, the Bodhisattva saw him and thought: "This man is also threatened by the wind and is very afraid." So, out of compassion for him, he spoke in human language: "Friend, do not be afraid! You do not need to be afraid of me!" Then, the Bodhisattva protected the man with his own body and gave him roots and fruits. Thus, for seven days, the bear protected the man with his own body and nourished him with roots and fruits. After seven days, when the bad weather had cleared, the Bodhisattva admonished him:
Tibetan
ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཁྱིམ་དུ་སོང་ལ་ང་ལ་དགྲ་མང་དུ་ཡོད་པས་ཤའི་ཕྱིར་བསད་དུ་འོང་གིས་ང་འདི་ན་འདུག་ཅེས་སུ་ལ་ཡང་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་དེ་ཕྱིར་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་མི་དེ་ཤིང་ཁུར་ཁྱེར་ཏེ་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ལོགས་སུ་ཆས་སོ། །རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་དེ་ནས་ཀྱང་རྔོན་པ་གཉིས་རི་དགས་ཤོར་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་ཁུར་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བའི་མི་དེ་མཐོང་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་པ་མི་འདི་རི་ཁྲོད་འདི་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་འོངས་ནས། འདི་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གང་ན་ཅི་ཟ་ཟ་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་དྲིས་སོ། །དེས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་གཏམ་དེ་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཚུར་ལ་ཤོག་ལ་དོམ་ག་ལ་འདུག་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དོམ་དེ་བསད་ལ་ཁྱོད་ལ་ཡང་དོམ་ཤའི་སྐལ་ཤས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་མི་དེས་བསམས་པ་མ་ལ་དོམ་དེས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བདག་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་མོད་ཀྱི། དེས་ང་ལ་ཅི་བྱར་ཡང་མེད་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ཡང་བཟའ་བ་མེད་ཀྱིས། བདག་གིས་བསྟན་པ་དང་། དེས་བདག་གི་ཁྱིམ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཞག་མང་དུ་བཟར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེས་མི་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ངས་དོམ་ག་ལ་འདུག་པ་དེ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཕུག་ན་འདུག་པ་ཁོ་ན་རྔོན་པ་དེ་གཉིས་ལ་བསྟན་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དོམ་དེ་དུག་མདས་བསྣུན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་ནས། དེ་ཤི་ལ་ཐུག་པ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། རི་སུལ་སྟུག་པོར་གནས་པ་ན། །བདག་གིས་སུ་ཡི་ཅི་ཞིག་ཕྲོགས། །རྩྭ་དང་རྩ་བ་འབྲས་བུ་ཟ། །སུ་ལའང་འཚེ་བར་མི་བྱེད་ན། །འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་ཟིན་གྱིས། །ད་ནི་བདག་གིས་ཅི་བྱར་མེད། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱིད་སྡུག་ནི། །ལས་རྣམས་ལ་ནི་བརྟེན་པར་བྱ། །དེ་ནས་དེ་མི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསད་ནས་པགས་པ་བཤུས་ཏེ། ཤ་དེ་དག་ཆ་གསུམ་དུ་བགོས་ནས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་རང་གི་སྐལ་བ་ཁྱེར་ཅིག །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མི་དེས་ ལག་པ་གཉིས་བརྐྱང་སྟེ་བླང་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེའི་ལག་པ་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྔོན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དེ་ཅི་དེས་སྨྲས་པ། འདིས་ང་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རླུང་དང་ཡུལ་ངན་བྱུང་བའི་ཚེ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ཏེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ད
Chinese
哎，你回家去吧，我有很多敌人，他们会为了肉而杀我的，不要对任何人说我在这里，说完，菩提萨埵就把那个人放走了。然后那个人扛着木头，走向了山村的旁边。从那个山村里，也有两个猎人准备去追赶逃跑的野兽。那两个人看到了扛着木头走来的人，他们心想，这个人从这个山村出去，七天后才会回来，这个人在这七天里在哪里吃什么呢？于是那两个人就问那个人。那个人也把事情的经过详细地告诉了他们。然后他们一听到这件事，就对那个人说：哎，你过来，把熊在哪里告诉我们，我们两个杀了那只熊，也分给你一份熊肉。然后那个人心想，虽然那只熊七天来一直保护着我，但是它对我也没有什么用处，而且我的家里也没有吃的，如果我告诉他们，我的家人就可以吃很多天了。于是他对那两个人说：哎，你们两个，我就把熊在哪里告诉你们吧。说完，就把熊在洞里的事告诉了那两个猎人。那两个人用毒箭射中了那只熊，菩提萨埵被临死的病痛击倒，在临死的时候，他说了这首偈颂：住在茂密的山谷里，我抢夺了谁的什么东西呢？吃草和根、果实，不对任何人造成伤害，死亡的时刻已经来临，现在我也没有什么可做的了。众生的苦乐，都依赖于业力。然后那两个人杀了那只熊，剥了皮，把肉分成三份，对那个人说：哎，你拿走你的一份吧。然后他一听到这话，就伸出双手说要拿，他的双手就掉在了地上。然后那两个猎人一看到这一幕，就对那个人说：哎，这是怎么回事？那个人说：这只熊在七天里，在刮风和环境恶劣的时候，用自己的身体保护我，还给了我树根和果实。
English
Hey man, go home, I have many enemies, they will come to kill me for meat, don't tell anyone that I am here, so he said. Then, the Bodhisattva let the man go. Then that man carried the wood and went to the side of the mountain village. From that mountain village, two hunters were also preparing to go to chase the escaped wild animals. The two of them saw the man carrying wood and coming, and they thought, this man will come back from this mountain village after seven days, where will this person eat what during these seven days? So the two of them asked the man. The man also told them the story in detail. Then as soon as they heard that, the two of them said to the man: Hey man, come here and tell us where the bear is, and we two will kill the bear and give you a share of the bear meat. Then the man thought, although that bear has been protecting me for seven days, it is of no use to me, and there is no food in my house either, if I tell them, my family can eat for many days. So he said to the two men: Hey you two, I will tell you where the bear is. After saying that, he told the two hunters that the bear was in the cave. The two of them shot the bear with a poisoned arrow, and the Bodhisattva was struck by a fatal illness. When he was about to die, he said this verse: Living in the dense mountain valley, what have I stolen from whom? Eating grass and roots, fruits, not harming anyone, the time of death has come, now I have nothing to do. The happiness and suffering of sentient beings depend on karma. Then the two men killed the bear, skinned it, divided the meat into three parts, and said to the man: Hey man, take your share. Then as soon as he heard that, the man stretched out his hands and said he would take it, and his hands fell to the ground. Then as soon as the two hunters saw this scene, they said to the man: Hey, what's going on? The man said: This bear protected me with its own body for seven days when there was wind and bad weather, and also gave me roots and fruits.
Tibetan
ག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་པ་ལས་དེ་ལ་བདག་གིས་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བྱས་པ་དེས་ན་བདག་ལ་འབྲས་བུ་འདི་འོངས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྔོན་པ་དེ་གཉིས་མི་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བསམས་པ། འདི་ནི་སེམས་ཅན་ངན་ངོན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཤ་བྱམས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་དག་བཟའ་བར་མི་ནུས་ཏེ། འདི་དག་ནི་མཆོད་པའི་འོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤ་དེ་དག་ཁྱེར་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཤ་དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། ཤ་འདི་དག་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཤ་འདི་དག་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཡིན་ཏེ། མཆོད་པའི་འོས་ཡིན་གྱིས་འདི་དག་ལ་བདག་ཅག་གིས་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། རི་དགས་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་འདི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉའ་ཤིང་འཛིན། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆོད་གནས་ཡིན། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དང་། དགེ་སློང་དེ་རྣམས་དང་རྔོན་པའི་མི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤ་དེ་དག་བསྲེགས་ནས། སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་དོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དོམ་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་མིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ གཟོན་པར་གྱུར་ཏོ།། །།དོམ་གཅིག་ནི། གླེང་གཞི་དེ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ལྷས་བྱིན་ནི་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་མི་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་པ་དེ། རྩྭ་དང་ཤིང་དག་འཚོང
Chinese
因为被谁养育，反而对他做了不好的事情，所以才会有这样的果报降临到我身上。然后，听到这些话后，那两个猎人非常不高兴，他们不高兴地想到：这并非是恶劣的众生，我们两个不能吃那样被慈爱养育的肉，这些是值得供养的。那时，世间以佛陀的出现而庄严，那两个人拿着那些肉去了寺庙。去了寺庙后，也供养了僧团。然后，那些肉被一位阿罗汉看到，他想到：这些肉是被贤劫的菩萨慈爱养育的，于是对众比丘说：有寿命的人们，这些肉是被贤劫的菩萨慈爱养育的，是值得供养的，我们应该供养这些。说完，用偈颂说道：这鹿有大福报，菩萨肩负重任，具有大慈悲心，是三界中的供养处。说完这些话后，那位阿罗汉和那些比丘以及那两个猎人将那些肉焚烧后，建造了舍利塔，做了盛大的供养后离去。比丘们，你们怎么想？那时变成熊的安住于菩萨行的人就是我。那时变成人的是提婆达多，他在那时也是不知恩、不报恩、辜负恩情的人。一个熊的故事，与之前的开端相同。世尊，比丘们禀告说：尊者提婆达多是不知恩、不报恩、辜负恩情的人。世尊开示说：不仅是现在，过去世也是如此，你们听着他是如何不知恩、不报恩、辜负恩情的。比丘们，过去世的时候，在寂静的村庄里住着一个贫穷的人，他以卖草和木材为生。
English
Because of who raised me, I did bad things to him, so this result came to me. Then, as soon as they heard these words, the two hunters became very unhappy. They thought unhappily: This is not a bad sentient being. We two cannot eat such meat that has been raised with love. These are worthy of offering. At that time, the world was adorned by the appearance of the Buddha. The two of them took the meat and went to the temple. After going to the temple, they also offered it to the Sangha. Then, the meat was seen by an Arhat, who thought: This meat was raised with love by the Bodhisattva Maitreya of the Good Kalpa. Then he said to the monks: Venerable ones, this meat was raised with love by the Bodhisattva Maitreya of the Good Kalpa. It is worthy of offering, so we should offer it. After saying this, he said in verse: This deer has great merit, the Bodhisattva bears a heavy burden, has great compassion, and is a place of offering in the three realms. After saying these words, that Arhat, those monks, and the two hunters burned the meat, built a stupa for the relics, made great offerings, and left. Monks, what do you think? At that time, the one who became a bear and abided in the conduct of a Bodhisattva was me. At that time, the one who became a human was Devadatta. At that time, he was also ungrateful, unappreciative, and one who betrayed kindness. The story of a bear is the same as the previous introduction. World Honored One, the monks reported: Venerable Devadatta is ungrateful, unappreciative, and one who betrays kindness. The World Honored One said: Not only now, but also in the past, listen to how he was ungrateful, unappreciative, and one who betrayed kindness. Monks, in the past, there lived a poor man in a remote village who made a living by selling grass and wood.