Tibetan
དའ་བོ་ཆེ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། མདུང་ཁ་ལེབ་རྣམས་ཐོགས་ནས་དེའི་ལུས་ལ་འདེབས་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེའི་ལུས་ཐམས་ཅད་བཅད་ཅིང་གཏུབ་པར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་། མི་བཟད་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ་ཉམ་ཐག་པའི་སྐད་འབྱིན་ཅིང་ངུའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཀུ་ཅོའི་སྒྲས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །མཉན་དུ་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་སྒྲ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་བྱུང་སྟེ། སྒྲ་གྲག་པའི་ལོགས་སུ་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གིས། ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུ་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་སུ་ཞིག་སྙམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཤིང་གཞེས་ལ་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་། དུར་ཁྲོད་དང་། རི་དང་ཆུ་ཀླུང་དག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་དོན་འདིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་ཀླུང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པར་བཞེད་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆུ་ཀླུང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཀྱིས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་འདོད་པ་དེ་དག་ཆོས་གོས་དག་ཆོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ཤིག །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ་བསྒོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ན་རེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལྟད་མོ་ལ་དགའ་ བ་མེད་དོ་ཞེས་གྲག་ན་དེ་ཡང་ལྟད་མོའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་འོངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ན་རེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་འདི་ལས་བརྟེན་ཏེ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཅིག་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་གོར་མ་ཆག་ཅེས་ཟེར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚུར་གཤེགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ
Chinese
拿着大棒和金刚独橛，以及扁头的矛，刺向它的身体。那些东西将它的身体全部切割和砍剁。因为这个缘故，它感受着剧烈的痛苦、难以忍受的痛苦、灼热和不悦意的感受，发出悲惨的叫声和哭喊。然后，它的哭喊声充满了所有能听到的地方。许多能听到的人听到了这样可怕的声音。听到后，成千上万的众生从能听到的地方出来，在那条名为康丹嘎拉的河流边聚集，那些众多的人们从远处看到那个众生正在遭受那样的伤害和痛苦。看到后，他们心想：这个正在遭受如此伤害和痛苦的众生是谁呢？佛陀世尊居住和生活的地方，按照法性，时常在寺庙、墓地、山和河流中游走，为了这个目的，世尊想要在河流中游走。于是，他对具寿阿难陀说：阿难陀，你去告诉比丘们，如来要在河流中游走，谁想和如来一起游走，就整理好他们的法衣。这样说了之后，世尊在比丘僧团的侍奉下，由比丘僧团在前面引导，前往了那条名为康丹嘎拉的河流。然后，众多的人们从远处看到了世尊。看到后，那些没有信仰的人说：沙门乔达摩不喜欢看戏，如果听说有戏看，他也会被戏所吸引而来。而那些有信仰的人则说：世尊肯定要依靠这个众生，宣说一个奇妙而罕见的法。然后，他们为世尊铺设了座位，说道：世尊请来这里。世尊，您来得好啊，来得好啊。世尊，请在铺设好的座位上就座吧。
English
Taking large clubs, vajra stakes, and flat-headed spears, they thrust them into its body. Those things cut and chop its entire body. Because of this, it experiences intense suffering, unbearable suffering, heat, and unpleasant feelings, uttering miserable cries and wails. Then, the sound of its cries filled all the places where it could be heard. Many people who could hear heard such a terrible sound. Having heard it, thousands of beings emerged from the places where it could be heard, gathering by the river called Kangdangaala. Those many people saw from afar that being experiencing such harm and suffering. Having seen it, they thought: Who is this being experiencing such harm and suffering? The Blessed One Buddha, dwelling and living, according to the Dharma, often wanders in temples, cemeteries, mountains, and rivers. For this purpose, the Blessed One wished to wander in the river. Then, he said to the venerable Ananda: Ananda, go and tell the monks that the Tathagata is going to wander in the river. Whoever wants to wander with the Tathagata should prepare their Dharma robes. Having said this, the Blessed One, attended by the assembly of monks and led by the Sangha of monks, went to the river called Kangdangaala. Then, many people saw the Blessed One from afar. Having seen him, those without faith said: The Shramana Gautama does not like to watch plays. If he hears there is a play, he will be attracted by it and come. But those with faith said: The Blessed One will surely rely on this being to proclaim a wonderful and rare Dharma. Then, they prepared a seat for the Blessed One, saying: Blessed One, please come here. Blessed One, it is good that you have come, it is good that you have come. Blessed One, please be seated on the prepared seat.
Tibetan
་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། མ་ལ་བདག་སེམས་ཅན་འདི་ཅི་ནས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྗེས་སུ་དྲན་ལ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་བདག་དང་གཏམ་ཟེར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ནས་སེམས་ཅན་དེས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སྒམ་པོ་ཡིན་ནམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་སྒམ་པོ་ལགས་སོ། །བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སྒམ་པོ་ཡིན་ནམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་སྒམ་པོ་ལགས་སོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱོང་བ་མཆིས་ལགས་སོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་སྡུག་པ་ཡིན་ནམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མི་སྡུག་པ་ལགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་བཤེགས་གཉེན་སུ་ཡིན། དེས་གསོལ་པ། རང་གི་སེམས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་བ་འདི་སུ་ཞིག་སྙམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙན་དུ་ཞུ་མ་ནུས་ནས་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། བཙུན་ པ་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་གཏམ་ཟེར་བ་འདི་སུ་ཞིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་ཞིང་གཟི་བྱིན་བཟོད་པར་དཀའ་བས་བདག་ཅག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙན་དུ་ཞུ་མི་ནུས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་སྙན་སླེབས་པར་དཀའ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞུ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ལྟ་བུའི
Chinese
然后，世尊安坐在铺设好的座位上，心中思忖：我应当如何才能使这个众生忆起前世，能说人语，并与我交谈呢？我应当入于那样的禅定。于是，世尊为了使那个众生忆起前世，能说人语，并与世尊交谈，便入于那样的禅定。在那里，世尊对那个众生说道：面容姣好者，你是哑巴吗？世尊，我是哑巴。面容姣好者，你是哑巴吗？善逝，我是哑巴。你是否体验过身语意恶行的果报？世尊，我体验过。身语意恶行的果报是否不悦意？善逝，不悦意。谁是你的不善知识？他回答说：是自己的心。然后，那些普通人心中想：这样的众生，能忆起前世，能说人语，并与世尊交谈，这究竟是谁呢？诸佛世尊难以接近，他们无法向世尊禀告，于是他们问候具寿阿难陀：尊者阿难陀，这样的众生，能忆起前世，能说人语，并与世尊交谈，这究竟是谁呢？具寿阿难陀说：向世尊禀告吧。他们说：诸佛世尊难以接近，威严难以忍受，我们无法向诸佛世尊禀告。具寿阿难陀说：诸佛世尊我也难以接近，但为了怜悯你们，我将禀告。说完，具寿阿难陀将袈裟搭在一边肩膀上，向世尊所在的方向合掌，向世尊禀告说：尊者，这样的
English
Then, the Blessed One sat on the prepared seat, and the Blessed One thought: How can I make this sentient being remember its past lives, speak in human language, and converse with me? I should enter into such a samadhi. Then, in order for that sentient being to remember its past lives, speak in human language, and converse with the Blessed One, the Blessed One entered into such a samadhi. There, the Blessed One said to that sentient being: Fair-faced one, are you mute? Blessed One, I am mute. Fair-faced one, are you mute? Sugata, I am mute. Have you experienced the results of the misdeeds of body, speech, and mind? Blessed One, I have experienced them. Are the results of the misdeeds of body, speech, and mind unpleasant? Sugata, they are unpleasant. Who is your unwholesome friend? He replied: It is one's own mind. Then, those ordinary people thought: Such a sentient being, who can remember past lives, speak in human language, and converse with the Blessed One, who is it? The Buddhas, the Blessed Ones, are difficult to approach, and they were unable to report to the Blessed One, so they asked the venerable Ananda: Venerable Ananda, such a sentient being, who can remember past lives, speak in human language, and converse with the Blessed One, who is it? The venerable Ananda said: Report to the Blessed One. They said: The Buddhas, the Blessed Ones, are difficult to approach, and their majesty is difficult to endure, so we cannot report to the Buddhas, the Blessed Ones. The venerable Ananda said: The Buddhas, the Blessed Ones, are difficult for me to approach as well, but out of compassion for you, I will report. Having said this, the venerable Ananda draped his upper robe over one shoulder, and with his palms joined together, bowed towards the direction where the Blessed One was, and reported to the Blessed One, saying: Venerable one, such a
Tibetan
་སེམས་ཅན་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་ལ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀའ་མཆིད་གསོལ་པ་འདི་སུ་ཞིག་ལགས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སེམས་ཅན་འདི་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་ཟེར་ཅན། ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས། དེ་དག་རྒྱལ་པོ་དེའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། རྒན་རིམས་བཞིན་དུ་ཤིང་དྲུང་རེ་རེར་རྩྭ་བཏིང་ནས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་ འཇུག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ཉིད་ན་རྒྱལ་པོ་སྒམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་བུད་མེད་ཀྱི་འཁོར་གྱིས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་སོང་ངོ་། །དེ་དེར་སོང་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་། བུད་མེད་དེ་དག་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྲེད་པས་ཕན་ཚུན་དུ་འཁྱམ་ཞིང་དོང་བ་ལས་བུད་མེད་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཤིང་དྲུང་དག་ན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་ལུས་བསྐྱིལ་ཏེ་གཉིད་ལོག་པ་བཞིན་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །དེ་དག་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་དེ་དག་གིས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་དག་གི་ནང་ན་ཆེས་རྒན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མདུན་དུ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེའི་ནང་ནས་སྐྱེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་མགུལ་དུ་ཐོགས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དེ་དག་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ངའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་མཐོང་གིས་མེད་དོ་སྙམ་སྟེ།
Chinese
请问这位能回忆前世，并以人类语言说话，还向世尊禀告事情的众生是谁？ 世尊于是对具寿阿难说： 阿难，这个众生是作恶业的，它造了很多恶业。 阿难，在过去很久以前，有一位超越了声闻和缘觉的境界，圆满正等觉的佛陀世尊，即如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛世尊，名叫光芒佛，出现在世间。 当时，一位阿罗汉与五百位阿罗汉一起游历各地，来到一座王宫。 他们进入国王的花园，像年长者一样，在每棵树下铺上草，然后结跏趺坐，体验禅定、解脱、三摩地和入定的快乐。 之后，在那个王宫里，有一位名叫坚固王的国王在执政。 国王每天早上早起，由后妃们服侍，然后前往那个花园。 他到达那里后，坐在一旁。 那些后妃因为贪恋鲜花和水果，所以互相游荡嬉戏。 那些后妃看到五百位比丘在树下像龙王一样盘腿而坐，仿佛在睡觉。 看到后，她们非常高兴。 她们感到高兴后，便向比丘们的脚下顶礼，为了听法，坐在那些比丘中最年长者的面前。 之后，国王听到从那个花园里发出的声音。 听到后，他手持锋利的宝剑，走到那些比丘所在的地方。 国王从远处看到了那五百位比丘。 看到后，他心想：比丘们肯定没有看到我的后妃们。
English
Who is this being who remembers past lives, speaks in human language, and petitions the Blessed One? Then the Blessed One said to the venerable Ananda: Ananda, this being is one who commits sinful deeds; it has committed many sinful deeds. Ananda, in the distant past, there appeared in the world a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, the Blessed One, who had transcended the levels of Hearers and Solitary Buddhas, a perfectly and completely enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a Knower of the World, a Guide for those who need to be tamed, unsurpassed, a Teacher of gods and humans, the Buddha Blessed One named Radiant Light. At that time, an Arhat, together with five hundred Arhats, was traveling and went to a royal palace. They went to the garden of that king, and like elders, they spread grass under each tree, and then sat in the lotus position, experiencing the bliss of meditation, liberation, samadhi, and absorption. Then, at that time, in that very royal palace, a king named Strong King was reigning. That king would rise early in the morning and, attended by a retinue of women, would go to that garden. Having gone there, he sat to one side, and those women, craving flowers and fruits, wandered and roamed about, and those women saw those five hundred monks sitting in the lotus position under the trees like dragon kings, as if asleep. Having seen them, they were exceedingly delighted. Having become delighted, they prostrated at their feet, and sat before the eldest of them in order to listen to the Dharma. Then that king heard a sound arising from within that garden. Having heard it, he took a sharp sword in his hand and went to where those monks were. That king saw those five hundred monks from afar. Having seen them, he thought: 'Surely the monks have not seen my retinue of consorts.'