English
May I please that Bhagavan Buddha! May I not displease! Having gone forth in that very doctrine, having abandoned all defilements, may I realize the state of Arhat! May my wisdom also be sharp! May I also obtain meditation, liberation, samadhi, and attainments, and may I be swift in entering and rising from attainments! Even for the duration of sewing a single stitch, may I enter into and rise from other samadhis. Thus he spoke. Then the two parents saw this and asked, "Son, what aspiration did you make?" He told them everything, saying, "I made such an aspiration." The two parents said, "May you alone be our son! May we two also be your parents! Relying solely on you, may we two please the Bhagavan Buddha! May we not displease!" Thus they spoke. Monks, what do you think? That one who became a monk at that time was this very nasal flower. Having gone forth there also in the doctrine of the perfectly complete Buddha Light Protector, having served according to the Dharma, having revered the Buddha, Dharma, and Sangha, by the ripening of the karma of making aspirations, wherever he was born, he was born into a wealthy, rich, and greatly enjoying family. He became handsome, pleasing to look at, and beautiful, and as soon as he was born, from all parts of his body, the fragrance of nasal flowers arose, and at the time of entering the womb and at the time of birth, a rain of nasal flowers fell in his house. Monks, I have become extremely similar to the perfectly complete Buddha Light Protector, extremely similar in strength, similar in deeds, and similar in means. This one has pleased me and has not displeased me, and having gone forth in my doctrine, having abandoned all defilements, having realized the state of Arhat, and having become sharp in wisdom, having obtained meditation, liberation, samadhi, and attainments, and having become swift in entering and rising from attainments.
Tibetan
ཏེ། ཁབ་ལན་རེ་འཛུགས་པའི་ཡུན་ཙམ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་། གཞན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཕ་མར་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ནི། ཕ་མ་འདི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བྱས་པས་ད་ལྟར་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ།། །།ང་ལ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ལས། དེར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལ་དུ་འགྲངས་ཚད་ཅིག་ཕུལ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འགྲེང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལ་དུ་འགྲངས་ཚད་ཅིག་ཕུལ་བ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ། ལ་དུ་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་ནས། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ། ལ་དུ་འོ་ནི་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེའུ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱས་ན་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ངས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལ་དུ་དེ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་པ། དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསོད་སྙོམས་གཞན་བཞེས་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་གུད་དུ་བཀར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་དུ་འོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱིར་ཕུལ་ཅིག་དང་། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཅི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ལ་དུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསོད་
Chinese
彼（指佛陀）。即使是弹指顷，也能入定于其他的禅定，并从中起立。那时，成为父母的那两个人是，这对父母，他们在那里祈愿说：依靠你一人，我们两人能令释迦王（佛陀）欢喜，不要令其不欢喜。这样做了，现在就仅仅依靠这一个，这两个人令我欢喜，没有令我不欢喜。 “给我”这件事是：故事的起因是，（佛陀）住在舍卫城。之后，世尊早上穿好下裙和法衣，拿着钵，前往舍卫城乞食。在那里，一位施主供养了世尊一份装满了一百种味道的米粥。当时，一位婆罗门童子，站在离世尊不远的地方，婆罗门童子看见了那位施主供养世尊一份装满了一百种味道的米粥。看见之后，婆罗门童子对那份米粥生起了贪恋。于是他走到世尊面前说：喂，乔达摩，把那份米粥给我吧。然后，世尊对婆罗门童子说：童子，如果你这样说：“这份米粥我不需要”，那么之后我就给你。然后，他说：喂，乔达摩，这份米粥我不需要。说了这话之后，世尊就把那份米粥给了婆罗门童子。当时，施主给孤独站在离世尊不远的地方。他心想：世尊不可能接受其他的乞食，因为那是不合时宜的。他这样想之后，就把婆罗门童子拉到一边，对婆罗门童子说：婆罗门童子，把米粥还给世尊，我给你五百金币。婆罗门童子说：施主，就按你喜欢的方式做吧。说完，婆罗门童子就把米粥放进了世尊的钵里。之后，世尊开始
English
He (referring to the Buddha). Even for the duration of a finger snap, he could enter into other samadhis and arise from them. At that time, the two who became parents were, this pair of parents, they prayed there, saying: Relying on you alone, may the two of us please the King of the Shakyas (the Buddha), may we not displease him. Having done this, now relying solely on this one, these two have pleased me and have not displeased me. "Give to me," this matter is: The origin of the story is that (the Buddha) was residing in Shravasti. Then, the Blessed One, in the morning, having put on his lower garment and Dharma robes, and carrying his bowl, went to Shravasti for alms. There, a householder offered the Blessed One a full measure of rice porridge with a hundred flavors. At that time, a Brahmin boy was standing not far from the Blessed One. The Brahmin boy saw that the householder had offered the Blessed One a full measure of rice porridge with a hundred flavors. Having seen this, the Brahmin boy developed attachment to that rice porridge. So he went to the Blessed One and said: Hey, Gautama, give me that rice porridge. Then, the Blessed One said to the Brahmin boy: Boy, if you say, "I do not need this rice porridge," then afterwards I will give it to you. Then, he said: Hey, Gautama, I do not need this rice porridge. Having said these words, the Blessed One gave that rice porridge to the Brahmin boy. At that time, the benefactor Anathapindika was standing not far from the Blessed One. He thought: The Blessed One cannot accept other alms, because that is not the time. Having thought this, he pulled the Brahmin boy aside and said to the Brahmin boy: Brahmin boy, return the rice porridge to the Blessed One, and I will give you five hundred gold coins. The Brahmin boy said: Householder, do as you please. Having said this, the Brahmin boy put the rice porridge into the Blessed One's bowl. Then, the Blessed One began to
Tibetan
སྙོམས་དེ་བཞེས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ། ཟན་བྱིན་ནས་ཀཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཀྱེ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ལ་དུ་བླངས་པ་དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་མ་སྩལ་ལ། གང་གི་ཚེ་དེས་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལ་དུ་སྩལ་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བླང་བའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ཏེ། མང་དུ་བྱས་ནས་འདི་རྟག་ཏུ་གཞན་འབའ་ཞིག་ལ་རེ་བར་གྱུར་པས་ན། ངས་འདི་ད་ལྟར་ལ་དུས་བྲིད་ནས་བླང་བའི་འདུ་ཤེས་ལས་བཟློག་སྟེ། འདི་ཉིད་འདིའི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བཙུན་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལགས། དགེ་སློང་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདིས་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས། རྒྱུ་འདི་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཞི་པ། འདུས་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཏཀྵ་ཤཱི་ལ་ན། རྒྱལ་པོ་པད་མའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེའི་ཡིད་ལ་གཞུང་སྨྲ་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩོད་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་འདོད་པ། དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ལྟས་མཁན
Chinese
用钵接受后前往精舍。屋主给孤独也把那个婆罗门之子带回家中，给了他食物，又给了五百嘎夏巴那，然后打发他走了。之后，众比丘向薄伽梵禀告说：世尊，奇哉！这个婆罗门之子向薄伽梵索要钵的时候，薄伽梵没有给他。当他说“哎呀，乔达摩，我不需要这个钵”的时候，世尊却给了他钵，请您看看。薄伽梵开示说：比丘们，这个婆罗门之子在无数千百世中，仅仅是修习、禅修索取的念头，并且使之增多，因此他总是依赖他人。我为了现在用钵引诱他，使他从索取的念头中解脱出来，这会成为他出家和完全舍弃蕴的因缘。世尊，这个婆罗门之子将在何处完全舍弃蕴呢？比丘们，未来的时候，将会出现一位超越声闻和独觉地的圆满正等觉佛，名为山王。他通过听闻那位佛的教法，获得人身，仅仅以此因缘出家，舍弃一切烦恼，从而现证阿罗汉果。 《百业经》，第四卷，名为“聚女”的故事。 故事的起因是，佛住在王舍城。当时，在塔克西拉国，有一位名为莲花藏的国王在执政。在他执政期间，国家富饶、繁荣、安乐、丰收，充满百姓和众多人口，争端和战斗平息，没有战乱、内乱、盗贼、饥荒和疾病，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛。他像对待独生子一样，依法治理国家。之后，他和王妃一同嬉戏玩乐，王妃怀上了孩子。她的心中生起想要与精通论典的人们一同辩论的想法。她生下了这样一个孩子。国王听到这件事后，立刻召集了相士。
English
Having accepted the alms bowl, he went to the monastery. The householder Anāthapiṇḍada also took the Brahmin boy home, gave him food, and then gave him five hundred Kārṣāpaṇas and sent him away. Then, the monks reported to the Blessed One: "Venerable One, it is amazing! When this Brahmin boy asked the Blessed One for the alms bowl, the Blessed One did not give it to him. When he said, 'Oh, Gautama, I don't need this alms bowl,' the Blessed One gave it to him, please take a look." The Blessed One said: "Monks, this Brahmin boy has cultivated and meditated on the mere thought of asking for countless thousands of lifetimes, and has increased it, so he always relies on others. I am now enticing him with the alms bowl to free him from the thought of asking, and this will become the cause for him to renounce the world and completely abandon the aggregates. Venerable One, where will this Brahmin boy completely abandon the aggregates?" Monks, in the future, there will appear a Fully Enlightened Buddha who surpasses the level of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, named Mountain King. By hearing the teachings of that Buddha, he will obtain a human body, and by this very cause, he will renounce the world, abandon all defilements, and thus directly realize the state of an Arhat. The Hundred Karmas, Volume Four, the story called "The Gathering Woman". The origin of the story is that the Buddha was residing in Rājagṛha. At that time, in the country of Takṣaśilā, there was a king named Lotus Essence who was ruling. During his reign, the country was rich, prosperous, peaceful, and had good harvests, filled with people and a large population, disputes and battles were pacified, and there were no wars, internal conflicts, thieves, famines, and diseases. It was abundant with rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He ruled the country righteously, as if treating an only son with love. Then, he and his queen were playing and enjoying themselves, and the queen became pregnant. A thought arose in her mind that she wanted to debate with those who were proficient in the scriptures. She gave birth to such a child. As soon as the king heard about this, he immediately summoned the diviners.