English
Abiding in (meditative) equipoise. Those who roar the great lion's roar of truth, endowed with the power of the ten strengths, by the nature of reality, three times during the day and three times during the night, that is, six times during the day and night, with the Buddha's eye, they look upon the world, who is declining, who is prospering, who is living in poverty. Who has become miserable, who is endowed with harm, who is poor, miserable, and endowed with harm, who is inclined towards the lower realms, who has fallen into the lower realms, who has fallen into the lower realms. Who I will rescue from the lower realms and place in the heavens, liberation, and fruition. Who I will draw out by the hand from the mire of misconduct, who I will cause to possess the dominion of the seven noble riches from not possessing the seven noble riches, who I will cause to generate roots of virtue from not generating them, who I will cause to fully ripen from having already generated roots of virtue, who I will penetrate with the sword of wisdom from having fully ripened the roots of virtue. For whom shall I make the world adorned by the appearance of the Buddha, complete with fruit, thus enters the vision of wisdom. The ocean is the place of aquatic creatures, the tides may recede, but for the sons to be tamed, the Buddha does not miss the opportunity. Just as the Tathāgatas, the Bhagavat, three times during the day and three times during the night, that is, six times during the day and night, look upon the world with the Buddha's eye, so too, the great Śrāvakas, three times during the day and three times during the night, that is, six times during the day and night, observe the world with the eye of the Śrāvaka. The venerable Maudgalyāyana, with the eye of the Śrāvaka, looked upon the world and saw a sentient being in its last existence taking rebirth in the womb of the chief wife of that householder. Having seen this, he also thought: Who will tame that sentient being? Will it be tamed by the Buddha or will it be tamed by the Śrāvaka? He saw that he would tame it himself. Moreover, he was formerly a servant of that household, and in order to secure that householder, he went alone, without companion or servant, to the house of that householder, and that householder saw the venerable Maudgalyāyana alone, without companion or servant.
Tibetan
་པུ་འོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འཕགས་པ་ཁྱོད་ཟླ་མ་མཆིས་པ་དང་། ཞབས་འབྲིང་མ་མཆིས་པར་གཅིག་པུ་གཤེགས་ན་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་བགྱིད་པ་འགའ་ཡང་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཅག་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་ལས་རྙེད་པ་མ་གཏོགས་པར་བདག་ཅག་གིས་གུད་ན། གཡོག་ག་ལ་རྙེད་དེ་ཁྱེད་ལས་རྙེད་པ་འབའ་ཞིག་བདག་ཅག་གི་གཡོག་བྱེད་པར་ཟད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ལ་བུ་ཆགས་པ་མཆིས་ཀྱིས། དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཁྱེའུ་ཞིག་ བཙས་པར་གྱུར་ན། དེ་བདག་གིས་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་དབུལ་ལོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། ཁོང་དགེ་བ་དག་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་སོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ཡང་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིའི་ངད་ལྡང་སྟེ། དེས་ཁྱིམ་དེ་ཐམས་ཅད་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིས་འགེངས་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱེའུ་དེ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་བཙས་པའི་ཚེ་ཡང་ཁྱིམ་དེ་ཀུན་དུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབ་བོ། །དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་བཙས་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་དུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབ་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་ཅེས་གདགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་ཁོང་རྩིས་དང་ཤོད་དགོད་དང་ལག་རྩིས་དང་དབྱུང་བ་དང་སྦ་བ་དང་དགྲམ་པ་དང་གོས་བརྟག་པ་དང་ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་སྤོས་བརྟག་པ་དང་སྨན་བརྟག་པ་དང་གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་རྟ་བརྟག་པ་དང་གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་ཀློག་མཁས་པ་དང་མཛངས་པ་དང་བྱ་བ་གསལ་བ་དང་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས། ཁྱེའུ་དེ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱེའུ་འདི་ནི་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་གཡོག་ཏུ
Chinese
看见来了。看见之后问到，尊者您没有伴侣，也没有侍从，独自前往，难道没有侍奉尊者的侍从吗？具寿莫断回答说，除了像你们这样的人以外，我们从哪里能找到仆人呢？只有从你们这里才能找到，你们才是我们的仆人。户主说，尊者，我的妻子已经怀孕了，如果生下一个男孩，我将把他献给尊者做侍从。具寿莫断说，那些善人是坚守誓言的。说完这些话，具寿莫断就离开了。那位户主的妻子在怀孕九个月或十个月后，生下了一个相貌英俊、令人喜爱和美丽的男孩。他的全身散发着蓝莲花的香味，整个房子都充满了蓝莲花的香味。当这个男孩进入母亲的子宫和出生时，房子里到处都下起了蓝莲花雨。之后，他们为他举行了盛大的诞生庆祝活动，并开始为这个男孩取名字，说这个男孩进入母亲的子宫和出生时，房子里都下起了蓝莲花雨，因此，这个男孩的名字就叫蓝莲花。之后，蓝莲花男孩用牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油的精华来养育，像湖中的莲花一样迅速成长。当他长大后，学习了文字、算术、讲述、欢笑、手算、加法、减法、乘法、服装鉴定、宝石鉴定、珍宝鉴定、香料鉴定、药物鉴定、大象鉴定、马鉴定和武器鉴定。他精通文字、擅长阅读、聪明、做事清晰、心胸宽广，并且精通八种鉴定之术。之后，有一天，具寿莫断看到这个男孩到了应该出家的年龄，就去了那位户主的家，对户主说，户主，这个男孩在出生之前，你就已经答应把他
English
Saw him coming. Having seen him, he asked, "Venerable one, you have no companion and no attendant, and you go alone. Are there no attendants to serve the Venerable One?" The Venerable Maudgalyayana replied, "Where else can we find servants except from people like you? Only from you can we find them, and you are our servants." The householder said, "Venerable one, my wife is pregnant. If she gives birth to a boy, I will offer him to the Venerable One as an attendant." The Venerable Maudgalyayana said, "Those virtuous people are steadfast in their vows." Having said these words, the Venerable Maudgalyayana departed. That householder's wife, after being pregnant for nine or ten months, gave birth to a handsome, pleasing, and beautiful boy. From his entire body emanated the fragrance of blue lotus flowers, and the entire house was filled with the fragrance of blue lotus flowers. When this boy entered his mother's womb and at the time of his birth, rain of blue lotus flowers fell everywhere in the house. Then, they held a grand birth celebration for him and began to name the boy, saying that when this boy entered his mother's womb and at the time of his birth, rain of blue lotus flowers fell in the house. Therefore, this boy's name shall be Blue Lotus. After that, the boy Blue Lotus was raised with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee, and he grew rapidly like a lotus in a lake. When he grew up, he was taught writing, arithmetic, storytelling, laughter, manual calculation, addition, subtraction, multiplication, clothing appraisal, gem appraisal, jewel appraisal, spice appraisal, medicine appraisal, elephant appraisal, horse appraisal, and weapon appraisal. He became proficient in writing, skilled in reading, intelligent, clear in his actions, broad-minded, and skilled in the eight types of appraisal. Then, one day, the Venerable Maudgalyayana saw that the boy had reached the age when he should be ordained, and he went to the householder's house and said to the householder, "Householder, even before this boy was born, you had promised to make him
Tibetan
་བྱིན་ཏེ། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ན། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་མ་བཅས་སམ། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་བཅས་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ བཟུང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་ཕུལ་ནས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས། འཕགས་པ་མ་འགགས་པ་ལ་ངས་ཕུལ་གྱིས་སོང་ལ། འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་གྱིས་ཤིག །ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདག་ལ་ཕན་གདགས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་ཆས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་ཀྱང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྲིད་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་ལ། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་ལ་མྱུར་ཏེ། ཁབ་ལན་རེ་འཛུགས་པའི་ཡུན་ཙམ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་གཞན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གིས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསྒྲུབས། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་ བསྒྲུབས་ན། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཇི་ལྟར་བསབ་པར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་གང་ཡང་
Chinese
赐予，他（指家主）的善行如果坚定于誓言，是否如实立誓？家主说：圣者，确实如实立誓。说完，用双手抓住那个孩子，献给具寿不退者，说道：孩子，在你未出生之前，我就已经把你献给圣者不退者了，请侍奉圣者。孩子说：这对我很有益处。说完，那个孩子就跟随着具寿不退者走了。具寿不退者也用佛法开示那个家主，使他正确理解，使他欢喜，使他高兴，然后从座位上站起来离开了。之后，具寿不退者将那个孩子带到寺庙，让他出家，授了比丘戒，并且为他授了经。他也通过精进、修行和努力，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。那位阿罗汉已经脱离了三界的贪欲，拥有黄金和瓦片一样的心，天空和手掌一样的心，像檀香浸泡过一样清凉，用智慧摧毁了蛋壳，获得了智慧、神通和各别正智，背弃了有漏的获得、贪恋和恭敬，受到包括自在天和近自在天在内的诸天供养和忆念，成为了恭敬赞叹之处。他神通广大，威力强大，获得了禅定、解脱、三摩地和等至。他入定和出定都很快，只需缝一针的时间，就能进入和离开各种不同的三摩地。之后有一天，具寿香花（Sna ma'i me tog）心想：世尊消除了我的种种痛苦和不适，成就了种种安乐和舒适，消除了种种罪恶和不善之法，成就了种种善法，我该如何报答世尊的恩德呢？然后他想：诸佛出现在世间，
English
gave. If his (referring to the householder) virtuous deeds are firm in vows, did he vow truthfully? The householder said: Holy one, indeed, I vowed truthfully. Having said this, he held the child with both hands and offered him to the venerable Aniruddha, saying: Child, before you were born, I had already offered you to the holy Aniruddha, please serve the holy one. The child said: This is very beneficial to me. Having said this, the child followed the venerable Aniruddha. The venerable Aniruddha also instructed the householder with the Dharma, made him understand correctly, made him rejoice, and made him happy, then he stood up from his seat and left. After that, the venerable Aniruddha took the child to the monastery, had him ordained, gave him the Bhikshu vows, and also taught him the scriptures. He also, through diligence, practice, and effort, abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. That Arhat had already become free from the desires of the three realms, possessed a mind that was equal to gold and tiles, a mind that was like the sky and the palm of the hand, cool like sandalwood soaked in water, destroyed the shell of ignorance with wisdom, obtained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, turned his back on the gains, attachments, and honors of existence, was worshiped and remembered by the gods including the Ishvara and Parameshvara, and became a place of respectful praise. He was great in miraculous power and mighty, and had attained to the levels of meditation, liberation, samadhi, and samapatti. He was quick to enter and arise from samapatti, and in the time it takes to sew a single stitch, he could enter and leave various different samadhis. Then one day, the venerable Snamapushpa (Sna ma'i me tog) thought: The Bhagavan has removed my various sufferings and discomforts, accomplished various comforts and pleasures, removed various sins and unwholesome dharmas, and accomplished various virtuous dharmas, how should I repay the kindness of the Bhagavan? Then he thought: The Buddhas appear in the world,