Tibetan
་བྱ་སྙམ་ནས་དེས་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ས་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ་སྙམ་པ་ལས་བལྟས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་ཀྱིས་འཁོར་ཅིང་འདུག་གོ །རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྲོག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་ཀྱིས་ཆོད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་དེ་ཡང་ཟབ་ལ་མེ་ཏོག་པད་མས་གང་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་གུད་དུ་ནི་འབྲོས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་དེས་པད་མའི་འདབ་མ་དེ་དག་ལ་གོམ་པ་བོར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ལོགས་སུ་ཆས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་མདའ་སྟེའུ་ཁ་ཉ་རྔས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་ ལྟོ་དྲལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དེ་མཐོང་ནས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། རྟ་འདི་ཆུ་འདིའི་ནང་དུ་ཤི་ནས་བདག་འདི་ཁོ་ནར་བར་མ་དོར་མ་རུང་བར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འཇིགས་སྐྲག་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་གཡུལ་དུ་བདག་གི་ལུས། །མདས་བསྣུན་པ་ནི་གཟིགས་མོད་ཀྱི། །ཐར་བར་བགྱིས་ནས་གདོད་འགུམ་གྱིས། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ནི་མ་བསྙེངས་ཤིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་བསྐྱལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་ནས་ཤིའོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྟ་ཅང་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན། འདི་འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ །ད་ལྟར་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་བཞག་གོ །གཞན་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཀན་ནྱ་ཀུ་བ་ཙ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་རི་དགས་ཤོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲེད་ནས། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་རི་དགས་ཤོར་དུ་སོང་བ་ལས། ཆུ་ཀླུང་ཞིག་གི་འ
Chinese
想著要做，因此他舍弃一切，骑上快马，心想从花园的地方出去，但一看，整个花园都被对方的军队包围著。快马注定会以其本性保住国王的性命。那花园也被城市的壕沟隔开，城市的壕沟又深又满是莲花。然后快马心想：我独自是无法逃脱的。于是它在莲花的叶子上跳跃，朝城市的方向走去。然后，阳光下的国王们看到了，用箭、标枪、鱼叉刺穿了快马的肚子。然后国王也看到了，感到害怕和恐惧，心想：这马死在这水里，一定会让我无处可逃。然后快马知道国王害怕了，为了安慰国王的心，用偈颂说道：如此战场我之身，箭所击中虽可见，脱困之后方死去，国王汝勿生畏惧。说完，快马就把国王送到了城里，安置在没有恐惧的地方，然后就死了。比丘们，你们怎么想？那时变成快马的，是安住于菩萨行持的我。那时变成国王的是谁呢？就是这位贤护。那时我也是被死亡的疾病所折磨，把他从充满恐惧的地方救出来，安置在没有恐惧的地方。现在我也是被死亡的疾病所折磨，把他从充满恐惧的轮回中救出来，安置在究竟的安乐涅槃之地。另外，我也是被死亡的疾病所折磨，把他从充满恐惧的地方救出来，安置在没有恐惧的地方。比丘们，过去在过去的时候，有一个叫做甘尼雅古巴匝的城市，那里有一个叫做耳的国王在执政。那个国王非常喜欢追逐逃跑的鹿。在那之后的一天，他全副武装地带领着四支军队去追逐逃跑的鹿，结果遇到了一条河的
English
Thinking of doing so, he abandoned everything, mounted the swift horse, thinking he would emerge from the garden, but upon looking, the entire garden was surrounded by the enemy's army. The swift horse was destined by its nature to preserve the king's life. That garden was also separated by the city's moat, and the city's moat was deep and filled with lotus flowers. Then the swift horse thought: I cannot escape alone. So it stepped on the lotus petals and went towards the city. Then, the kings under the sun saw it and pierced the swift horse's belly with arrows, spears, and harpoons. Then the king also saw it and became frightened and terrified, thinking: If this horse dies in this water, it will surely leave me with no escape. Then the swift horse, knowing that the king was afraid, spoke in verse to comfort the king's heart: Thus in battle, this body of mine, Though struck by arrows, may be seen, Having escaped, then I shall die, King, do not be afraid. Having said this, the swift horse carried the king into the city, placed him in a place without fear, and then died. Monks, what do you think? The one who became the swift horse at that time was none other than myself, who abides in the conduct of a Bodhisattva. Who was the one who became the king at that time? It was none other than this Rabzang (Excellent Protector). At that time, when I was afflicted by the disease of death, I rescued him from a place full of fear and placed him in a place without fear. Now also, when I am afflicted by the disease of death, I rescue him from the cycle of existence full of fear and place him in the ultimate state of bliss and Nirvana. Furthermore, when I am afflicted by the disease of death, I rescued him from a place full of fear and placed him in a place without fear. Monks, in the past, in a past time, in a city called Kanyakubza, there was a king named Karna who ruled. That king was very fond of chasing after fleeing deer. Then one day, he led his four divisions of troops fully armed to chase after fleeing deer, and they came across a river.