Tibetan
དམག་ཚོགས་མ་འོངས་གྲང་སྙམ་ པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེས་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་ན་རང་སངས་རྒྱས་རྟེན་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། འདི་དེ་ལྟར་མི་མེད་པའི་ནགས་ཁྲོད་དུ་དགའ་བ་ལས་ན་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། གང་གི་ཚེ་གཡུལ་འགྱེད་དུ་འགྲོའམ་རི་དགས་ཤོར་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་རྟའི་འཕོངས་ལ་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཏགས་ཏེ་འགྲོའོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་རྟའི་འཕོངས་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཏགས་པ་ཡོད་དེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱེར་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་རྨ་བྱར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བཤོས་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། ད་ལྟར་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ།། །།བྱ་གཉིས་པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ལ་བྱ་ཀུ་མུ་དཱའི་དུས་སྟོན་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནད་པ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་འདུག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག །སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལ་གནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། བྱ་དེ་ལུང་བསྟན་པའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། འདི་ལས་བརྟེན་ནས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དྲང་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་གིས་ཕྱོགས་བྱ་དེ་འདུག་པ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་བྱོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་བྱ་ཙ་ཤ་ལྔ་བརྒྱ་ལྷགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་བྱ་དེས་བྱ་ཙ་ཤ་ལྔ་བརྒྱ་ལྷགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་། ཀྱེ་མ་བདག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་བསྐོར་བ་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེའི་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་བཞིན་དུ་ཤི་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྷར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་ནས་དེ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་དེའི་རོ་ལས་བརྟེན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན
Chinese
想到军队未来会到来，那位国王看到一棵树下有一位独觉佛在禅定。见到后，他心里很高兴，心想：‘这个人如此喜欢待在无人居住的森林里，必定是一位伟大的人物。’按照以前王室国王们的规矩，无论何时去打仗或追逐野兽，都会在马的臀部系上一点食物。那位国王的马的臀部也系着一点食物，他就用那些食物供养了那位独觉佛。那位独觉佛也把那位国王带到上面的天空中，安置在一个没有恐惧的地方。之后，那位国王发愿说：‘以此善根，愿我无论生于何处，都能变成孔雀。愿我比这更胜一筹地使导师欢喜，不要使导师不欢喜，愿我也能获得如此这般的功德。愿我唯独在那教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。’众比丘，你们怎么想？当时的梵天所赐予的国王就是那只鸟，因为他在那里用食物供养了独觉佛并许愿，所以现在这只鸟使我欢喜，而没有使我不欢喜。 第二只鸟的故事是：故事的起因是佛陀住在舍卫城。当时，在香山的气味弥漫的地方，有一只名叫库姆达节日的鸟，它身患重病，不久将要死去。世尊佛陀是唯一道路的引导者，精通两种知识和智慧，擅长于三种不混淆的近念住，以四种无畏而无所畏惧，从五道轮回中解脱，精通六处，以七觉支为行境， 禅定于八解脱，入于九次第定，具有十力，发出真正的狮子大吼。他们以法性，白天三次，夜晚三次。
English
Fearing the arrival of the army in the future, that king saw a Pratyekabuddha meditating under a tree. Upon seeing him, he became delighted and thought, 'This person enjoys being in the uninhabited forest so much, he must be a great being.' According to the custom of the kings of the previous royal lineage, whenever they went to war or hunted wild animals, they would tie a small amount of food to the horse's rump. The king also had a small amount of food tied to his horse's rump, and he offered that food to the Pratyekabuddha. That Pratyekabuddha also carried the king into the sky above and placed him in a place free from fear. Then, that king made a prayer: 'By this root of virtue, may I be born as a peacock wherever I am born. May I please the teacher even more excellently than this, and may I not displease the teacher. May I also attain such qualities as these. May I be ordained in that very teaching, abandon all defilements, and realize the state of an Arhat.' Monks, what do you think? The king who was given by Brahma at that time was none other than that bird. Because he offered food to the Pratyekabuddha there and made a prayer, now this bird has pleased me and has not displeased me. The second bird: The basis of the story is that the Buddha was residing in Shravasti. At that time, in a place where the scent of incense mountain spread, there was a bird named Kumuda Festival, who was seriously ill and would soon die. The Blessed One Buddha is the guide of the solitary path, possessing mastery over the two kinds of knowledge and wisdom, skilled in the three unconfused mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from going to the five realms, skilled in the six sense bases, whose field of activity is the seven branches of enlightenment, meditating on the eight liberations, entering into the nine successive abidings, possessing the ten powers, proclaiming the great roar of the true lion. They, by their nature, three times during the day and three times during the night.
Chinese
于昼夜六时，佛以佛眼观视世间，谁衰损？谁兴盛？谁贫穷？谁困苦？谁有损害？谁贫穷、困苦且有损害？谁趋向恶道？谁堕入恶道？谁已堕入恶道？谁我将从恶道中救出，安置于天界、解脱与果位？谁从恶行之泥潭中拔出，安置于正道？谁缺乏七圣财，使之拥有七圣财之权势？谁未生起善根，使之生起？谁已生起善根，使之圆满成熟？谁已圆满成熟善根，以智慧之剑穿透？谁当以佛陀出世所庄严之世界，令其具有果实？如是入于智慧之观视。海洋是水族之居所，时节之波涛亦或有止息之时，然对于应调伏之诸子，佛陀之教化永不逾时。尔后，世尊思忖：此鸟受记之时已至，应依此引导众多应调伏之众生。如是思忖后，世尊从憍赏弥处隐没，前往香气四溢之檀香山，于鸟所栖之处不远处显现。世尊加持，令五百鸟雀聚集，围绕世尊。其后，鸟见五百鸟雀聚集，围绕世尊。见已，心想：我亦当围绕世尊。如是生起 desire。其后，彼鸟于对世尊生起欢喜心中死去，转生为天人。彼天人前往世尊处，世尊为彼说法，彼见真谛，见真谛后，返回自身住处。其后，世尊依彼鸟之尸身，于比丘众中，对具寿舍利弗开示：舍利弗，此鸟造何业，致使此业成熟？
English
In the six divisions of day and night, the Buddha observes the world with the Buddha's eye, who is declining? Who is prospering? Who is poor? Who is suffering? Who has harm? Who is poor, suffering, and harmed? Who is heading to the evil realms? Who is falling into the evil realms? Who has fallen into the evil realms? Who shall I rescue from the evil realms and place in the heavens, liberation, and fruition? Who shall I pull out from the mud of evil deeds and place on the right path? Who lacks the seven noble riches, and empower them with the power of the seven noble riches? Who has not generated roots of virtue, and cause them to arise? Who has already generated roots of virtue, and cause them to fully ripen? Who has fully ripened the roots of virtue, and pierce them with the sword of wisdom? Who shall be adorned with the world adorned by the appearance of the Buddha, and make it bear fruit? Thus enters the observation of wisdom. The ocean is the abode of aquatic creatures, and the waves of time may cease, but for the sons to be tamed, the Buddha's teachings never pass their time. Then, the Blessed One thought: The time for this bird's prophecy has come, and many beings to be tamed must be guided based on this. Having thought thus, the Blessed One disappeared from Kausambi and went to the fragrant sandalwood mountain, appearing not far from where the bird was dwelling. The Blessed One blessed it so that five hundred birds gathered and circled the Blessed One. Thereafter, the bird saw five hundred birds gathering and circling the Blessed One. Having seen this, it thought: I too shall circle the Blessed One. Thus, desire arose in it. Thereafter, that bird, with a joyful mind towards the Blessed One, died and was reborn as a god. That god went to the Blessed One, and the Blessed One taught him the Dharma, and he saw the truth, and having seen the truth, he returned to his own abode. Thereafter, the Blessed One, relying on the corpse of that bird, spoke to the venerable Shariputra in the assembly of monks: Shariputra, what deed did this bird do that this deed has ripened?
Tibetan
་པས་བྱར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་རབ་ཀྱི་མཐའི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་དེའི་རྩད་མཆོད་དེ། བྱ་རྣམས་ལས་ཤི་འཕོས་ཤིང་བྱ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་བྱ་འདིའི་རྩད་མ་ཁུམས་ཏེ། བྱ་རྣམས་ལས་ཤི་འཕོས་ཤིང་བྱ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་མཐོང་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ལགས་ན། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་པ་དང་། ལས་གང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་ རབ་ལ་བྱ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བསླངས་ཏེ། ཁྱིམ་པ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་མང་པོས་བཀག་པ་ལས་དེ་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ནི་དུད་འགྲོ་བཞིན་དུ་བསམ་མནོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ལྟར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་ལས་དེ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་འདི་བདག་ལ་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག །སྟོན་པ་འདི་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་
Chinese
说他已经变成了鸟。夏瑞子听到后立刻进入禅定，即使进入了最高级的禅定，也只能看到他从鸟群中死去，又转生为鸟。然后他从禅定中起身，将袈裟披在一边肩膀上，向世尊所在的方向合掌，对世尊说道：尊敬的世尊，我没有找到这只鸟的根源，只能看到他从鸟群中死去，又转生为鸟。尊敬的世尊，您拥有无碍的智慧和无限的洞察力，请您预言这只鸟做了什么业，以及什么业的成熟导致他只转生为鸟。世尊开示说：比丘们，这只鸟做了这样的业并积累了它。比丘们，在过去的时间里，一位超越了声闻和独觉地的圆满正等觉佛陀，具备明行足，善逝，世间解，调御丈夫，无上士，天人师，佛世尊，名叫义见，出现在世间。这只鸟在他的教法中出家，成了一位负责斋食的僧人。他从施主那里乞讨食物和饮料，依靠在家众。许多僧人阻止了他，他生气地说：你们像牲畜一样没有思考，不像僧人该做的那样！后来他感到后悔，承认那个业是错误的。他一生都过着梵行，并在临终时发愿：愿我说出如此粗暴的语言的业不会降临到我身上。愿我能像这位导师一样令人喜悦，不要令人不悦。比丘们，你们怎么想？那时，那位负责斋食的僧人就是这只鸟
English
said that he had become a bird. As soon as Shariputra heard this, he entered into meditation. Even though he entered into the highest level of meditation, he could only see that he died from the flock of birds and was reborn as a bird. Then he rose from that samadhi, draped his upper garment over one shoulder, and bowed with his palms together towards where the Blessed One was, and said to the Blessed One: Venerable Blessed One, I have not found the root of this bird, I can only see that he died from the flock of birds and was reborn as a bird. Venerable Blessed One, you have unobstructed wisdom and infinite insight, please prophesy what karma this bird has done, and what karma's ripening has caused him to be born only as a bird. The Blessed One said: Monks, this bird has done and accumulated such karma. Monks, in the past, a perfectly enlightened Buddha who had transcended the level of Hearers and Solitary Buddhas, endowed with knowledge and conduct, Gone to Bliss, Knower of the World, Guide of beings to be tamed, Supreme, Teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named Meaningful Sight, appeared in the world. In his teachings, this bird became ordained and became a monk in charge of food. He begged for food and drink from patrons and donors, relying on householders. Many monks stopped him, and he said angrily: You are like animals without thinking, not doing what monks should do! Later he felt regret and confessed that the karma was wrong. He lived in celibacy for one lifetime and made a prayer at the time of death: May the karma of speaking such harsh words to such pure beings not come upon me. May I be as pleasing as this teacher, and not displeasing. Monks, what do you think? At that time, the monk who was in charge of food was this bird.