Tibetan
་ཅད་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བ་དང་ཕྱི་ས་འཚལ་བ་དང་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང་དགེ་འདུན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ལ་བུ་ཡང་མེད་བུ་མོ་ཡང་མེད་པས་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་ལ་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ན། མ་ལ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་དེར་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བ་ལ་བསྐོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཞལ་ཏ་བ་དེ་ལྗོངས་སུ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བཟླུགས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་དེར་སོང་བའི་ འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཕྱིན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་མཛེས་ཤིང་གཡོག་འཁོར་མཛེས་པ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་གཅིག་པུ་སྤྱན་དྲངས་ན་ནི་གནང་བར་མི་འགྱུར་ན། མ་ལ་བདག་གིས་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་བཤོས་གསོལ་ལོ་སྙམ་ནས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པར་སང་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས་ན་ནི་དགེ་སློང་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་བདག་འདིའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཕྱི་དེ་ཉིན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར། ཁྱིམ་དུ་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་བཤམས་ཏེ། ཆུ་ར་བཅས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་བཏང་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་གདུགས་ཚོད་དང་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་ལ་བབ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ལྷགས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་འདྲེག་མཁན་བཀུག་སྟེ། དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྲ་འདྲེག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་པ་དེ་ཡང་ལྗོངས་སུ་དོན་བསྒྲུབས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཕྱིར་འོངས་སོ། །དེ་ཕྱིར་འོངས་ནས། དེ་དགེ་སློང་དེ་དག་མི་སྣང་ན་གར་དོང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། སུའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ཞིག་གསར་དུ་འོངས་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཤས་ཆེར་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ བྱེད་པ་ནི་ང་ཡིན་ན། དགེ་སློང་གསར་དུ་འོངས་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར། དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཁྲོས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་དེར་སོང་ནས་བལྟས་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་རང་ཉིད་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་གུས་པར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཕྲག་དོག་གི་ཕྱིར་ཁྲོས་སོ། །དེར་དགེ་སློང་རྣམས་བཤོས་གསོལ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་བ་དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་འདི་སུ་ཡིན་ཤེས་སམ། དགྲ་བཅོམ་པས་སྨྲས་པ། ངས་ཤེས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་སྐྲ་བྲེགས་པ་ཉམས་སུ
Chinese
一切都从外面产生污垢，寻找外面的土地，并住在外面的泥土中。做了什么业，那个业成熟了呢？他曾令世尊欢喜，未令不欢喜。在世尊的教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。世尊说：诸比丘，此人就是这样做了那样的业并积累了。诸比丘，过去世，在这个贤劫，众生的寿命能活到两万岁时，圆满正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛世尊，名为光藏如来出世。当时在波罗奈城，有一个富裕、多财、多享用、广阔、宽大、拥有多闻天子之财、与多闻天子之财相匹敌的居士。后来，他变得喜欢佛、喜欢法、喜欢僧伽。皈依并受持学处，现证不还果。他心想：我没有儿子，也没有女儿，死后，我的一切都将归国王所有。不如我恭敬佛、法、僧。于是，他建造了一座各方面都圆满的寺庙，备办了一切用具，用一切用具供养比丘，并在那里任命了一位比丘作为管家。后来，管家有事要去边地，他告诉了居士后就走了。他走后，一位阿罗汉游方来到那座寺庙。居士看到他相貌庄严，侍者也庄严，看到后立刻非常喜欢他。喜欢之后，他心想：如果我只邀请他一个人，他不会答应的。不如我为了他而邀请整个比丘僧团到家里。
English
Everything arises with defilement from the outside, seeking external lands, and dwelling in external mud. What actions did he perform that led to the ripening of those actions? He pleased the Blessed One and did not displease him. He renounced the world in the Blessed One's teachings, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat. The Blessed One said: "Monks, this very person performed and accumulated such actions. Monks, in the past, in a bygone era, in this very fortunate aeon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, the perfectly complete Buddha, endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the Knower of the World, the Tamer of Beings, the unsurpassed Teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named Light Protector, appeared in the world. At that time, in the city of Varanasi, there lived a householder who was rich, wealthy, and affluent, with extensive and vast possessions, possessing the wealth of Vaishravana, comparable to the wealth of Vaishravana. Later, he became fond of the Buddha, fond of the Dharma, and fond of the Sangha. He took refuge and adopted the precepts, directly realizing the fruit of non-return. He thought: 'I have neither son nor daughter, so after I die and pass away, everything I own will be controlled by the king. Instead, I should honor the Buddha, Dharma, and Sangha.' So, he built a monastery complete in every aspect, provided all the necessary items, and served the monks with all kinds of provisions. He appointed a monk as a caretaker there. Then, one day, the caretaker had some business to attend to in a remote area, so he informed the householder and left. After he had left, an Arhat, while wandering and traveling, arrived at that monastery. The householder saw that he was beautiful and his attendants were beautiful, and as soon as he saw him, he became very fond of him. Being fond of him, he thought: 'If I invite only him alone, he will not accept. Instead, I will invite the entire Sangha of monks to my house for his sake.'
Chinese
心想迎請並供齋，便向他的腳下頂禮並說道：『聖者，您是否允許明天我迎請比丘僧團到我家供齋？』。之後，那位阿羅漢心想：『如果我不答應，那將會成為這些比丘們獲得利養的障礙，也會成為這位施主積累福德的障礙。』，因此他沒有對他說任何話，表示允許了。之後，那位屋主第二天為了比丘僧團，在家中準備了如法的沐浴、臥具和坐墊，並備好水，然後派人去迎請比丘們，並催促說：『聖者們，當知現在是沐浴的時辰，請以如法的方式沐浴。』。之後，比丘們來到他家，屋主請來理髮師，讓所有比丘都剃了頭髮，並讓他們如法地沐浴，然後親手用許多乾淨、美味的食物讓他們飽餐一頓。那位負責事務的比丘也在外地辦完事後，回到了那座寺廟。他回來後，問道：『那些比丘們不見了，去哪裡了？』，他們回答說：『屋主迎請到家裡去了。』。他問道：『為了誰而迎請？』，他們回答說：『為了新來的一位比丘而迎請。』。之後，他一聽到這話，就非常不高興，心想：『所有的事情都是我在做，為了新來的一位比丘，他竟然迎請了比丘僧團。』，於是他生氣地去了那位屋主的家。他到那裡一看，看到屋主正在恭敬地侍奉那位阿羅漢。之後，他因為更加嫉妒而生氣了。當時比丘們用齋完畢，正要回到寺廟，他走到那位阿羅漢面前說道：『尊者，您知道這位屋主這樣做是為了誰嗎？』。阿羅漢說：『我知道，是為了不還果。』。負責事務的比丘說：『如果這樣，您剃了他的頭髮是徒勞的。』
English
Thinking to invite and offer alms, he prostrated at his feet and said, 'Venerable one, would you allow me to invite the Sangha of monks to my house for alms tomorrow?'. Then, that Arhat thought, 'If I do not agree, it will become an obstacle to these monks' gain of offerings, and it will also become an obstacle to this patron's accumulation of merit.', so he did not say anything to him, indicating his permission. Then, the householder, the next day, for the sake of the Sangha of monks, prepared a ritualistic bath, bedding, and cushions in his house, and prepared water, and then sent people to invite the monks, urging them, 'Venerable ones, know that now is the time for the ritualistic bath, please take the bath in accordance with the ritual.'. Then, the monks arrived at his house, and the householder summoned a barber, had all the monks shave their heads, and had them bathe in a ritualistic bath, and then personally satisfied them with many clean and delicious foods. That managing monk also returned to that monastery after completing his business in the region. After he returned, he asked, 'Those monks are not to be seen, where have they gone?', and they replied, 'The householder has invited them to his house.'. He asked, 'For whom did he invite them?', and they replied, 'He invited them for a newly arrived monk.'. Then, as soon as he heard this, he became very unhappy, thinking, 'I am the one who does all the work, and for a newly arrived monk, he has invited the Sangha of monks.', so he angrily went to that householder's house. When he went there and looked, he saw that the householder himself was respectfully attending to that Arhat. Then, he became angry because of even more jealousy. When the monks had finished their meal and were about to return to the monastery, he went to that Arhat and said, 'Venerable one, do you know for whom this householder is doing this?'. The Arhat said, 'I know, it is for the non-returner.'. The managing monk said, 'If that is the case, your shaving of his hair is in vain.'