Tibetan
གཉིས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། བུ་འདི་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་པ་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཡང་འདི་གསུམ་ཆར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་དགུ་ པ། ལྷར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །ཡུལ་ལྷ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་གི་རྒྱུད་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མཐར་གྱིས་དེའི་བུ་བཞི་བྱུང་སྟེ། ཟས་གཙང་དང་བྲེ་བོ་ཟས་དང་བདུད་རྩི་ཟས་དང་ཟས་དཀར་རྣམས་བྱུང་ངོ་། །བུ་མོ་ཡང་བཞི་བྱུང་སྟེ། དག་མ་དང་། བྲེ་མོ་མ་དང་། བདུད་རྩི་མ་དང་། དཀར་མོ་རྣམས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་སེང་གེ་འགྲམ་དང་གཉེན་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་ཡང་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་བུ་བཙས་ཏེ་དེའི་མིང་ལྷར་བཅས་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མ
Chinese
二人因对佛塔恭敬并祈祷，此业之果报成熟，无论生于何处，皆生于富裕、财富众多、享受丰厚的种姓中。仅凭此子，此二人令我欢喜，未令我不悦，我于其教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。此外，于正等觉佛光明的教法中，此三人亦皆出家，于彼处，此等修持一生梵行，诸根成熟，故今得解脱。 《业百篇》，第十九卷。 名为“与天俱生”者：于释迦国（ser skya）之处，名为狮子颊（seng ge 'gram）之国王为王。于名为天见（lha mthong）之处，名为善解（legs rtogs）之国王为王，彼二者友善且亲密。其后，狮子颊国王心生向往：唉，若我之血脉中出现转轮圣王，岂不妙哉！其后，逐渐生有四子，名为净饭（zas gtsang）、米饭（bre bo zas）、甘露饭（bdud rtsi zas）和白饭（zas dkar）。亦生有四女，名为净女（dag ma）、米女（bre mo ma）、甘露女（bdud rtsi ma）和白女（dkar mo）。其后，善解国王心生向往：唉，若我与狮子颊结为姻亲，岂不妙哉！其后，彼亦与王妃一同嬉戏娱乐，生一子，名之为与天俱生（lhar bcas）。其后，当彼长大之时，令此童子学习文字。国王种姓中，从顶轮灌顶之国王们，其工巧之处与事业之处各有不同，如下所示：骑象，骑马，持兵器，向前投掷，向后投掷，于战场上应如何行动，持铁钩，持绳索，射箭，投掷金刚杵，刺矛，掷轮，砍，劈，以手持握，脚步之姿，保护头部，远
English
The two, through honoring the stupa and making prayers, the ripening of that karma caused them to be born wherever they were born, into wealthy, rich, and prosperous families. Relying solely on this son, these two pleased me and did not displease me. I renounced in his teachings, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat. Furthermore, in the teachings of the perfectly enlightened Buddha Light-Protector, all three of these also renounced. There, these practiced celibacy for a lifetime, fully matured their faculties, and therefore, now they have become liberated. The Hundred Karmas, Volume Nineteen. The one called "Born with a God": In the land of Serkya, a king named Lion-Jaw is king. In the land called Lha-thong, a king named Leg-tok is king, and the two are friendly and intimate. Then, King Lion-Jaw wished: "Alas, if a Chakravartin king were to arise in my lineage, how wonderful it would be!" Then, gradually, four sons were born to him: Shuddhodana, Rice-Food, Nectar-Food, and White-Food. Four daughters were also born: Pure-Woman, Rice-Woman, Nectar-Woman, and White-Woman. Then, King Leg-tok wished: "Alas, if I could become related to Lion-Jaw, how wonderful it would be!" Then, he also played and rejoiced with his queen, and a son was born, and he named him Born-with-a-God. Then, when he grew up, he had the boy taught to read. Among the royal lineages, the kings who were empowered from the crown of their heads had different places of craftsmanship and different places of work, such as: riding elephants, riding horses, holding weapons, throwing forward, throwing backward, how to act in battle, holding iron hooks, holding ropes, shooting large arrows, throwing single-pointed vajras, stabbing single-pointed weapons, throwing wheels, cutting, splitting, holding with hands, footwork, protecting the head, far away
Tibetan
ར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ལ་བུ་མོ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། དེ་གཉིས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། གཅིག་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཙའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ལ་ནི་གཞོན་ནུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་བཙའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་གྱིས་ཐོས་ནས་དེ་གཉིས་ཟས་གཙང་གི་བཙུན་མོར་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་རིས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་སྲས་བལྟམ་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་ནས་དེ་ཡི་གེ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེས་རྟོགས་སོ། །གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བསམས་པ། ད་ནི་གཞོན་ནུ་ལ་འཕོང་བསླབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། འདི་ན་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་མཆོག་སུ་ཡོད་སུ་ལ་བསླབས་ན་གཞོན་ནུ་འཕོང་ལོབས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གཞན་ལྟ་ཞོག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ཀྱི་བུ་ལྷར་བཅས་ཞེས་བགྱི་བ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་མཆོག་ཅིག་མཆིས་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ལྷར་བཅས་ཕོ་ཉས་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ལྷར་བཅས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་ལ་འཕོང་སློབས་ཤིག །ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ལྷས་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་གཞོན་ནུ་འཕོང་སློབ་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། །དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཅི་བྱའོ་ཅོག་བསྟན་ནས་ཐམས་ཅད་ལོབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་གང་ལ་ལྷར་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གཞན་དག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་པ་དང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཐབས་རྣམས་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། དེས་འཕོང་གི་ཐབས་དེ་དག་གི་སློབ་མ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་བསླབས་སོ། །དེས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒན
Chinese
投掷石块，投掷发出声音之物，投掷要害之处，做到不被鬼神所食而击中目标，以及猛烈投掷等，都学习掌握，精通五处，像他这样的人世间没有第二个了。之后，有一天，勒多国王生了两个女儿，一个名叫幻化，一个名叫大幻化。 这两位公主被精通占卜的婆罗门预言：一个会生下转轮圣王，另一个会生下具有吉祥之相的年轻人。听到这些预言后，净饭王迎娶了她们二人为妃。后来，菩萨从天界的兜率天逝世，投生到母亲的子宫里。怀胎九个月或十个月后，生下了王子。王子长大后，开始学习文字，并精通了文字。所有的论典他也都理解了。对于舞蹈、歌曲和各种乐器的声音也都精通了。之后，净饭王心想：现在应该让王子学习射箭了。于是他问释迦族人：这里谁是最好的射箭老师？跟谁学习才能让王子学会射箭？释迦族人回答说：天啊，其他的射箭老师先不说，勒多国王的儿子，名叫天护，是最好的射箭老师，世间没有能与他相比的。净饭王听到后，立刻派使者召来天护，对他说：天护，你教这位王子射箭吧。天护回答说：我会按照天神的旨意去做。于是他开始教王子射箭。他把所有该教的都教给了菩萨，菩萨也都学会了。菩萨也教了天护一些天护不了解的方法。之后，天护看到菩萨的勤奋和前所未有的方法，感到非常惊讶。他拜那些射箭方法为师，向菩萨学习。当菩萨年长时，
English
Throwing stones, throwing objects that make sounds, throwing at vital points, ensuring not to be eaten by spirits while hitting the target, and throwing forcefully were all learned and mastered, becoming proficient in five areas, unmatched by anyone else in the world. Then, one day, King Lek-tok had two daughters, one named Illusion, and the other named Great Illusion. These two princesses were prophesied by Brahmins skilled in divination: one would give birth to a Chakravartin king, and the other would give birth to a young man with auspicious signs. Upon hearing these prophecies, King Zang-tsang took them both as his consorts. Later, the Bodhisattva passed away from the Tushita heaven and was conceived in his mother's womb. After nine or ten months of pregnancy, a prince was born. When the prince grew up, he began to study writing and became proficient in it. He also understood all the treatises. He also mastered dancing, singing, and the sounds of all kinds of musical instruments. Then, King Zang-tsang thought: Now it is necessary to teach the prince archery. So he asked the Shakya people: Who is the best archery teacher here? Who should he learn from so that the prince can learn archery? The Shakya people replied: O God, let alone other archery teachers, the son of King Lek-tok, named Lhar-che, is the best archery teacher, and there is no one in the world who can compare to him. Upon hearing this, King Zang-tsang immediately sent a messenger to summon Lhar-che and said to him: Lhar-che, you teach this prince archery. Lhar-che replied: I will do as the gods intend. So he began to teach the prince archery. He taught the Bodhisattva everything that should be taught, and the Bodhisattva learned everything. The Bodhisattva also taught Lhar-che some methods that Lhar-che did not understand. Then, Lhar-che saw the Bodhisattva's diligence and unprecedented methods and was very surprised. He took those archery methods as his teacher and learned from the Bodhisattva. When the Bodhisattva grew older,
Tibetan
་པོ་དང་ནད་པ་དང་ཤི་བ་མཐོང་ནས། ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་ཚེ། ལྷར་བཅས་ནི་ཡངས་པ་ཅན་དུ་སོང་ནས་དེ་ན་འདུག་པ་དང་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་གཏད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་རྣམས་གནས་ལྔ་པོ་རྣམས་སློབས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ལ་འཕོང་བསླབས་ཏེ། དེ་དག་གནས་ལྔའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། སུ་ཡང་བདག་ཅག་ལས་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པས་མཚུངས་པ་ཡང་མེད་ན་ལྷག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་ལ་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་དག་རྒྱགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་ནི་ཤཱཀྱ་དག་གི་ནང་དུ་གཞོན་ནུ་སྐྱེས་པ་དེའི་རྐང་པའི་རྡུལ་དང་ཡང་མི་མཚུངས་ན། བྱད་གཟུགས་སམ་སྟོབས་སམ་ཤེས་པས་མཉམ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་དོང་ལ་གཞོན་ནུ་དེ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེས་ནི་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་བར་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་མཛད་ཅིང་། མཐར་གྱིས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་སྦྲན་ཏེ། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལྟ་འདོད་ཆེས་ནས། ལྷར་བཅས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས། གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་ལ་དབང་པོ་ཞི་བ་ཐུགས་ཞི་བ་ཐུགས་མཆོག་ཏུ་དུལ་བ་དང་རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་ལྡན་པ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟར་དཔལ་དང་གཟི་བརྗིད་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། འདི་བདག་ཅག་ལས་བྱད་གཟུགས་ཀྱིས་ནི་ཆེས་ལྷག་མོད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བཅག་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་དགོངས་པ་བསྐྱེད་དེ། ཀྱེ་མ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མདའ་གཞུ་བླངས་ཏེ་ང་ལ་ལྟར་འོངས
Chinese
看到了老人、病人和死人。 当他在森林中安顿下来时，拉拉巴杰去了广严城（Vaisali），住在那里，广严城的人们给了他五百个年轻人，说：“你教这些年轻人这五个位置。”然后，他很快地教会了这五百个年轻人投掷，他们精通了这五个位置。然后，他们变得非常傲慢，心想：“没有人比我们在外貌、力量和知识上更优秀，更不用说超越我们了。”然后，拉拉巴杰对他们说：“孩子们，不要傲慢！你们甚至比不上释迦族中出生的那个年轻人的脚上的尘土，更不用说在外貌、力量或知识上与他相提并论了。”然后，他们一听到这话，就想见那个年轻人，说：“我们去看看那个年轻人吧！”然后，拉拉巴杰说：“那个年轻人住在森林里，现在你们见不到他了。”然后，在这期间，世尊完成了调伏众生的事业，逐渐前往广严城。然后，拉拉巴杰听到这个消息后，告诉了那些年轻人。他们一听到这个消息，五百个年轻人就非常想见他，于是和拉拉巴杰一起去了世尊所在的地方。那五百个年轻人看到世尊美丽动人，令人愉悦，感官平静，内心平和，极其温顺，完全平静，拥有金色的佛塔般的光辉和荣耀。看到之后，他们的傲慢消失了。他们心想：“他在外貌上比我们优秀得多，但在力量上却不一定。”于是，他们去了世尊所在的地方，到达后，他们用头顶礼世尊的脚，然后坐在他面前。然后，世尊心想：“我必须摧毁他们的傲慢。”然后，世尊生起了世俗的想法：“唉，天帝因陀罗拿起弓箭来射我了。”
English
Having seen the old, the sick, and the dead. When he settled in the forest, Lharje went to Vaishali and stayed there, and the people of Vaishali gave him five hundred youths, saying, "Teach these youths these five positions." Then, before long, he taught the five hundred youths how to throw, and they became proficient in the five positions. Then they became so arrogant, thinking, "No one is equal to us in appearance, strength, and knowledge, let alone superior." Then Lharje said to them, "Children, do not be arrogant! You are not even equal to the dust on the feet of the youth born among the Shakyas, let alone equal in appearance, strength, or knowledge." Then, as soon as they heard this, they wanted to see the youth, saying, "Let us go and see that youth!" Then Lharje said, "That youth has settled in the forest, and now you will not see him." Then, in the meantime, the Blessed One accomplished the task of taming beings and gradually went to Vaishali. Then, Lharje, having heard this, told the youths. As soon as they heard this, the five hundred youths were very eager to see him, and together with Lharje, they went to where the Blessed One was. The five hundred youths saw the Blessed One, beautiful and pleasing, with subdued senses, a peaceful mind, supremely gentle, completely pacified, and endowed with the splendor and glory blazing like a golden stupa. Having seen this, their arrogance of appearance disappeared. They thought, "He is far superior to us in appearance, but not necessarily in strength." Then, they went to where the Blessed One was, and having arrived, they bowed their heads at the feet of the Blessed One and sat before him. Then, the Blessed One thought, "I must break their pride." Then, the Blessed One generated a worldly thought: "Alas, the lord of the gods, Indra, has taken up his bow and arrow to shoot me."