Tibetan
རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་ དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་བདེ་བྱེད་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཤིང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ། གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དེས་ནི། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེས་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་དེས་ན། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ།། །།གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་གྱེན་དུ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ན། གྲོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་ཤིང་ཤ་པའི་ཚལ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱེན་དུ་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །ཡུལ་སུ་བི་ར་ཞེས་བྱ་བ་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་ཏེ་དུས་དུས་སུ་ཕོ་ཉ་དང་སྐྱེས་ཀྱིས་འདྲུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གི་ཡུལ་ན་ཨ་མྲ་རབ་ཏུ་དཀོན་ཏེ། སུ་བི་རའི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨ་མྲ་མང་པོ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཁ་ཅིག་ནི་བཙུན་མོ་ལ་བྱིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བུ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཨ་མྲ་ ཟོས་ནས་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གི་ཡུལ་འདི་ན་ཨ་མྲ་མེད་ཀྱིས་བདག་གིས་ཨ་མྲའི་ས་བོན་འདི་རྣམས་བདག་གིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྨོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་ཨ་མྲའི་ས་བོན་དེ་དག་ཁྱེར་ཏེ། རང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྨོས་ནས། དེ་དག་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་སྐྱེས་ཏེ། ཆེར་གྱུར་ནས་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་ཚལ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ་ཡལ་ག་རྣམས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དག་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཆགས་ནས། རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གིས་དེ་དག་གཞན་དག་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདོལ་པ་རྣམས་ཨ་མྲ་དེ་དག་གི་སྲུངས་མར་བསྐོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་གདོལ་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཨ་མྲ་དེ་རྣམས་ཟོས་ནས་རྐུན་པོ་བྱུང་ཞེས་བསྒྲགས་ཏེ། འདི་འདི་དག་ནི་རྐུན་པོས་ཟོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་འཕྲིགས་ཏེ། གདོལ་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཨ་མྲ་འདི་དག་ཟོས་གྲང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་བཏང་སྟེ། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་ཚོལ་དུ་བཅུག་པ་ལས། དེ་དག་དེར་སོང་བ་དང་ཨ་མྲའི་རུས་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ཁྲོས་པས་གདོལ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་བཙུད་དེ། ཁྱིམ་གྱི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ནས་རྩྭ་སྤུངས་ཏེ་མེ་བཏང་ནས་བསྲེགས་སོ། །གྲོང་དེའི་ནང་ནས་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་གཅིག་གདོལ་པའི་ལས་ཀྱིས་ངོ་ཚ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། །དེར་སོང་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་ཞུགས་ཏེ་ལུས་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་རིག་པ་བསླབས་སོ། །དེས་དེ་བསླབས་ནས། ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་གྱེན་དུ་རྒྱལ་དུ་ཕྱིར་འོངས་ནས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་དེ་བལྟས་ན་གྲོང་ཐམས་ཅད་མེས་ཚིག་པར་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གྲོང་འདི་སུས་མ་རུང་བར་བྱས་ཞེས་དྲིས་ན། དེས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་བྱས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཉེ་དུ་དེ་རྣམས་གར་སོང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ཁྲོས་པས་རྩྭ་སྤུངས་པས་བསྐོར་ཏེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མེས་བསྲེགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཐེབས་ནས་དེས་བསམས་པ། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་ཉེས་པར་བྱས་པས། དེ་དག་ལ་ནི་དེས་ཁྲིམས་བཞིན་དུ་བྱས་ན། བྱིས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེ་དག་ཀྱང་མེས་བསྲེགས། ད་ནི་ངས་ཀྱང་དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བྱས་པའི་ཤ་གླན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བདག་ཉིད་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ
Chinese
出家之后，断除一切烦恼，愿能现证阿罗汉果。诸比丘，你们怎么想？那时作为劝导者的比丘，就是这位国王的儿子善护。他当时如法劝导，修慈心禅定，一生行持梵行，临终时发愿：愿我能令圆满正等觉佛光守护者欢喜，不要令其不欢喜。在那唯一的教法中出家，断除一切烦恼，愿能现证阿罗汉果。因此，诸比丘，我与圆满正等觉佛光守护者极其相同，力量相同，事业相同，方便相同，获得之后，此人令我欢喜，没有令我不欢喜，并在我自己的教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。他当时如法劝导，因此，生于富裕、财富众多、受用丰厚的种姓中。他修慈心禅定，因此，相貌端正，悦意，美丽。 所谓“旃陀罗之子”的故事是这样的： 世尊住在名为“向上胜利”的城市，在城北的娑罗树林中。当时，在向上胜利这个地方，名为光明的国王在执政。在名为苏毗罗的地方，名为星宿的国王在执政。他们两个友善亲密，时常互通使者和礼物。光明国王的国土上芒果极其稀少，为了让苏毗罗国王高兴，便送去许多芒果。之后，光明国王将一些芒果赐予妃子，一些赐予儿子们，一些赐予大臣们。之后，暴虐的光明国王吃了芒果后心生一计：我的国土上没有芒果，我要把这些芒果的种子
English
Having renounced, abandoning all defilements, may I realize the state of an Arhat. Monks, what do you think? At that time, the monk who became the advisor was none other than this son of the king, Deva Rakshita. He advised according to the Dharma, cultivated the samadhi of loving-kindness, practiced celibacy for one lifetime, and at the time of death, made the aspiration: 'May I please the perfectly enlightened Buddha Light-Protector. May I not displease him. May I renounce in that very teaching, abandon all defilements, and realize the state of an Arhat.' Therefore, monks, I am extremely similar to the perfectly enlightened Buddha Light-Protector, equal in strength, equal in deeds, equal in means. Having attained this, he pleased me and did not displease me, and having renounced in my own teaching, he abandoned all defilements and realized the state of an Arhat. Because he advised according to the Dharma, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family. Because he cultivated the samadhi of loving-kindness, he became handsome, pleasing to behold, and beautiful. The story called "The Outcaste Boy" is as follows: The Blessed One was residing in the city called Urdhvavijaya, in the grove of Sala trees north of the city. At that time, in the land of Urdhvavijaya, a king named Prabhasa was reigning. In the land called Suvira, a king named Nakshatra was reigning. The two were friendly and intimate, and they exchanged messengers and gifts from time to time. Mangoes were very scarce in the land of King Prabhasa, so the King of Suvira sent many mangoes as gifts to please King Prabhasa. Then King Prabhasa gave some to his consorts, some to his sons, and some to his ministers. Then the cruel King Prabhasa ate the mangoes and had a thought: 'Since there are no mangoes in my land, I will plant these mango seeds.'
Chinese
想到要在花园里播种，他便拿着那些芒果的种子，在自己的花园里播种。那些种子没过多久就发芽了，长大后没过多久就变成了一个大花园，树枝也茂盛起来。后来，那些树开花结果，为了不让其他人吃掉这些芒果，光显国王便安排旃陀罗们看守这些芒果。后来，那些旃陀罗自己吃了那些芒果，并宣称发生了盗窃，说：“这些这些是盗贼偷吃的。”后来，暴君光显国王起了疑心，心想：“难道是这些旃陀罗自己吃了这些芒果？”于是他派国王的侍从们去搜查旃陀罗的家。他们到那里后，看到了那些芒果核。之后，国王的侍从们禀告了暴君光显国王。之后，暴君光显国王愤怒地将旃陀罗及其家眷关在房子里，在房子周围堆满草，放火焚烧。那个村子里，一个旃陀罗的男孩因为以身为旃陀罗为耻，便向南方逃去。他到那里后，穿上婆罗门的服装，学习了使身体隐形的法术。他学会了之后，又回到了那个城市。回到自己的家后，他看到整个村庄都被火烧毁了。他立刻问道：“是谁把这个村庄毁成这样的？”他们回答说：“是暴君光显国王干的。”他便说：“我的亲戚们都到哪里去了？”他们回答说：“暴君光显国王愤怒地用草堆包围起来，把他们和家眷一起用火烧死了。” 听到这些话后，那个男孩非常悲痛，心想：“男人们的确犯了罪，如果他依法惩处他们，那还说得过去。但是孩子和妇女们犯了什么罪，也要被火烧死？现在我也要报复那个恶时期的国王所做的一切。”想着，他便隐身来到国王的王宫。
English
Thinking that he would sow in the garden, he took those mango seeds and sowed them in his own garden. Those seeds sprouted before long, and after growing up, they soon became a large garden, and the branches flourished. Later, those trees blossomed and bore fruit, and in order to prevent others from eating those mangoes, King Rab Snang appointed the Chandalas to guard those mangoes. Later, those Chandalas themselves ate those mangoes and proclaimed that a theft had occurred, saying, "These, these were eaten by thieves." Later, the tyrant King Rab Snang became suspicious, thinking, "Could it be that these Chandalas themselves ate these mangoes?" So he sent the king's attendants to search the Chandalas' homes. When they went there, they saw those mango pits. After that, the king's attendants reported to the tyrant King Rab Snang. After that, the tyrant Rab Snang, in his anger, locked the Chandalas and their families in the house, piled grass around the house, set it on fire, and burned it down. In that village, a Chandala boy, ashamed of being a Chandala, fled to the south. After going there, he put on the clothes of a Brahmin and learned the art of making the body invisible. After learning it, he returned to the city. After returning to his home, he saw that the entire village had been burned down. He immediately asked, "Who has ruined this village like this?" They replied, "It was done by the tyrant King Rab Snang." He then said, "Where have my relatives gone?" They replied, "The tyrant King Rab Snang, in his anger, surrounded them with piles of grass and burned them and their families with fire." Upon hearing these words, the boy was overwhelmed with great sorrow, and he thought, "The men indeed committed a crime, and if he punished them according to the law, that would be understandable. But what crime did the children and women commit that they should also be burned to death? Now I too will avenge what that king of the evil times has done." Thinking this, he made himself invisible and went to the king's palace.
Tibetan
་སོང་ནས། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་མགོ་ལྕག་གིས་གཞུས་ཏེ། དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་གདོལ་པ་དེ་དག་གིས་ཉེས་པ་ཅི་བྱས། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་གིས་ངའི་ཨ་མྲ་རྣམས་མེད་པར་བྱས་སོ། །གདོལ་པའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བུད་མེད་དང་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅི་བྱས། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་འཆལ་བ་ཁྱོད་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་དང་དོན་ཅི་ཡོད་པ་དེ་བྱོས་ཤིག །ཁྱོད་གསོན་པའི་དུས་ཟད་དེ་ཞག་བདུན་ན་འཆི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་རྡེག་ཅིང་འདི་སྐད་དུ། ཆེ་གེ་མོའི་ཉིན་པར་ཁྱོད་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་མི་བསྙེངས་སུ་གསོལ། བདག་ཅག་གིས་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ལ་གསོལ་པ་གདབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བགྱིད་ན་དེའི་སྐྱབས་མཛད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས། གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེའི་རིག་སྔགས་དེ་ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་མི་སྣང་བར་བྱེད་མི་ནུས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་རིག་སྔགས་སུ་ཞིག་གིས་མ་རུང་བར་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས། བློན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དེ་ལས་སུ་ཞིག་གིས་སྐྱབས་བྱས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་སླད་དུ་བདག་གིས་རིག་སྔགས་རེངས་པར་མཛད། ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་སྨྲས་པ། བུ་འདུག་ཤིག་དང་ཁྱོད་ལ་རྒྱས་པར་བསྙད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མདུན་དུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས། དེ་ལ་མཐར་གྱིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་
Chinese
走了之后，他用鞭子抽打国王的头。恶时的国王啊，这些贱民对你做了什么坏事？暴虐的国王饶朗说道：他们毁了我的芒果树。贱民的男孩说道：即使是男人们犯了错，妇女、男孩和女孩们又做了什么坏事？现在你这个邪恶的国王，做你该做的事，做有意义的事吧！你活着的日子不多了，七天后就要死了。说完，那个贱民男孩每天都去国王的王宫，殴打国王并这样说：在某某日，我要让你消失。然后，暴虐的国王饶朗感到恐惧和害怕。大臣们祈求道：请息怒，神人！我们将向圣者迦旃延祈祷。说完，大臣们来到具寿迦旃延面前说道：圣者，如果非人对国王造成伤害，请您保护他。听到这些话后，圣者迦旃延立刻让那个贱民男孩的明咒从此以后无法显现。然后他想：是谁让我的明咒失效了呢？于是他问那些大臣：是谁从非人的恐惧中拯救了国王？大臣们回答说：是圣者迦旃延做的。听到这些后，那个贱民男孩立刻去了具寿迦旃延所在的地方说道：尊者，您为什么让我的明咒失效？迦旃延说道：孩子，坐下，我会详细地告诉你。然后，那个贱民男孩向圣者迦旃延的双足顶礼，坐在了他的面前。然后，具寿迦旃延逐渐地向他展示了与他相应的佛法。因此，那个贱民男孩坐在那个座位上，用智慧金刚摧毁了二十座有身见山的高峰，证得了入流果。他见到了真谛，从座位上站起来，将袈裟披在一边的肩膀上，对具寿
English
After leaving, he struck the king's head with a whip. O evil king, what wrong have these outcasts done to you? The tyrannical King Rabnang said: They have destroyed my mango trees. The outcast boy said: Even if the men have committed a crime, what wrong have the women, boys, and girls done? Now, you wicked king, do what you must do, do what is meaningful! Your days of living are numbered, and you must die in seven days. Having said this, the outcast boy went to the king's palace every day, striking the king and saying: On such and such a day, I will make you disappear. Then, the tyrannical King Rabnang became frightened and terrified. The ministers pleaded: Please appease the divine being! We will pray to the venerable Katyayana. Having said this, the ministers went to the venerable Katyayana and said: Venerable one, if non-humans are harming the king, please protect him. As soon as he heard this, the venerable Katyayana made it impossible for the outcast boy's mantra to appear from then on. Then he thought: Who has rendered my mantra ineffective? So he asked those ministers: Who has saved the king from the fear of non-humans? The ministers replied: The venerable Katyayana has done so. As soon as he heard this, the outcast boy immediately went to where the venerable Katyayana was and said: Venerable one, why have you made my mantra ineffective? Katyayana said: Child, sit down, and I will explain it to you in detail. Then, the outcast boy prostrated at the feet of the venerable Katyayana and sat down in front of him. Then, the venerable Katyayana gradually showed him the Dharma that was in accordance with him. Therefore, the outcast boy, while sitting on that very seat, destroyed the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregates with the wisdom vajra, and realized the fruit of stream-entry. He saw the truth, rose from his seat, draped his upper robe over one shoulder, and approached the venerable one.