Tibetan
་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བཞེངས་ནས། དེ་ཁོ་ན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་མི་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བས་གྱོ་མོ་བཀང་ནས་ས་ཕྱོགས་གང་ན་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་འདུག་པའི་ས་ཕྱོགས་དེར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲོས་ཏེ་འདི་ཡང་འོངས་པ་དང་བདག་ལ་རྡེག་ཏུ་འོང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་དེ་འབྲོས་མི་ནུས་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིན་པ་དེ་རེ་ཞིག་བལྟའོ་སྙམ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ། ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་སྤྲུལ་པ་མཆོག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་དེ་མཐོང་ནས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། འདི་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཅེས་དྲིའོ་སྙམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་མཐོང་ནས། འབྲོས་པ་ལྟར་བྱས་པ་དང་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མཐོང་ན་ཅི་ཕྱིར་འབྲོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་འདྲེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་བརྡེགས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་ཁྱོད་མཐོང་ནས་འབྲོས་སོ། །ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་ལྟར་མི་སྡུག་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་མི་སྡུག་པའི་ཕྱིར་ཕ་མས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ། བདག་སློངས་མོ་ལ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་ཁུ་ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་དང་དབྱིག་པ་དང་བོང་བ་དག་གིས་བརྡེགས་ཤིང་བསྐྲད་དེ། བདག་མིས་བརྡེགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཚང་ཚིང་འདིའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་འདུག་གིས་ཁྱོད་ཀྱང་ཚུར་ཤོག་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཏེ་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་དེས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་སྟེ་དེས་དེ་ལ་ ཁ་ཟས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་ནས། དེ་ཟོས་ཏེ་འགྲངས་ཤིང་ངོམས་ལ་དབང་པོ་བརྟས་ནས་སྤྲུལ་པ་
Chinese
智慧观照进入。（智慧之眼观察）。大海水中，水族众生之居处，时节潮汐亦有没退时。然于应调伏之诸子，佛陀逾时之事则无有。此后 世尊心想调伏丑陋童子之时机已到，便入于灭尽定。从灭尽定出定后，为了调伏他，佛陀自身幻化成比他更丑陋的形象，用食物和饮料装满钵，前往丑陋童子所在的地方。丑陋童子从远处看见了世尊。看见后，心想：这个人又来了，又要打我了，便逃跑。然后，世尊加持他，使他无法逃脱。由于世尊的加持，他变得想看，心想：这个人是谁，我暂且看看。于是他返回，丑陋童子看见了极其丑陋的化身，看见的当下，他心中生起一个念头：与我一样丑陋的你是谁？心想着便走向佛陀化身所在之处，佛陀化身看见丑陋童子后，装作逃跑的样子，丑陋童子说道：朋友，你看见我为何要逃跑？佛陀化身说道：朋友，我因前世业力成熟，才变成这副模样。我担心你以为我是鬼而打我，所以我看见你就逃跑了。丑陋童子说道：朋友，我也是因为前世业力成熟，才变得如此丑陋。因为我丑陋，父母便将我赶出家门。我行乞时，无论走到哪里，都会被人用拳头、耳光、棍棒和石头殴打驱赶。我害怕被人殴打，便躲进这片灌木丛中。你也过来吧，我们一起结伴游荡。然后，化身说道：好吧，就这样做。说完，便在那里住下，他将食物分给丑陋童子，丑陋童子吃饱喝足，感官也变得强壮，然后化身
English
The wisdom gaze enters. (The eye of wisdom observes.) The abode of aquatic creatures in the great ocean, even the tides of time may ebb and flow. However, for those sons to be tamed, there is no such thing as the Buddha being overdue. Then, The Blessed One, thinking that the time had come to tame the ugly boy, entered into the Samadhi of Cessation. Having arisen from the Samadhi of Cessation, in order to tame him, the Buddha himself emanated an even uglier form than him, filled a bowl with food and drink, and went to the place where the ugly boy was. The ugly boy saw the Blessed One from afar. Seeing him, he thought, "This person is coming again, he is going to hit me," and ran away. Then, the Blessed One blessed him so that he could not escape. Due to the blessing of the Blessed One, he became desirous of seeing, thinking, "Who is this person, let me take a look for a moment." So he returned, and the ugly boy saw the extremely ugly emanation, and the moment he saw it, a thought arose in his mind: "Who are you who are as ugly as I am?" Thinking this, he went to where the Buddha's emanation was, and the Buddha's emanation, seeing the ugly boy, pretended to run away, and the ugly boy said, "Friend, why do you run away when you see me?" The Buddha's emanation said, "Friend, I have become like this because of the ripening of my past karma. I am afraid that you will think I am a demon and hit me, so I ran away when I saw you." The ugly boy said, "Friend, I have also become so ugly because of the ripening of my past karma. Because I am ugly, my parents drove me out of my house. When I go begging, wherever I go, I am beaten and driven away with fists, slaps, sticks, and stones. I am afraid of being beaten by people, so I have taken refuge in this thicket. You also come here, and let us wander together." Then, the emanation said, "Okay, let's do that." Having said that, he stayed there, and he shared the food with the ugly boy, and the ugly boy ate and drank his fill, and his senses became strong, and then the emanation
Tibetan
དེ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་བསྟན་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ་མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེའི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་བྱད་གཟུགས་བཟང་པོར་གྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་མི་སྡུག་པས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། འདི་མི་སྡུག་པའི་ཕྱིར་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། བྱད་གཟུགས་བཟང་པོར་གྱུར་ནས་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཤིང་། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མི་སྡུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ ཏེ་དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། ཁྱིམ་བདག་སེར་སྣ་ཅན་འཇུངས་པ་ཡོ་བྱད་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མི་བཞུགས་པའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འོངས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བ་ལས་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བའི་འོག་ཏུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་ཟས་འདི་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལས་མེད་པ་འདི་ལ་བྱིན་པ་བས་ནི་ཚལ་ཟའམ་ལས་བྱེད་པ་ལ་བྱིན་དང་རུང་བ་ཞིག་སྙམ་སྟེ། དེ་འགྱོད་པར་གྱུར་པས་ཁ་ཟས་དེ་ཕྱིར་ཕྲོགས་ནས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཚུལ་མི་སྡུག་པ་ཐོ་བཙམས་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དོ། །དེ་ནས་རང་སངས་
Chinese
对此心生欢喜，世尊使不悦意的身形隐没不见，显现本然之身，丑陋童子见到世尊之身，以大丈夫的三十二相善妙庄严，光彩照人，犹如火聚之形，犹如火舌舔舐酥油，犹如酥油灯置于金器之中，犹如以各种珍宝严饰的佛塔，见到具足明智、无垢、清净的如来世尊。见到之后，生起极大的欢喜，如是善根积聚之因所生的有情，初见佛陀的安乐感受是何等，如是即使于十二年间串习寂止之心，也不会生起如是的安乐感受。如是见到之后，更加对世尊心生欢喜，他心生欢喜后，以头顶礼世尊之足，为了听法而于一处安住。之后，世尊了知他的想法、习气、根器、意识和自性，宣说了与他相应的法。之后，丑陋童子于该坐垫之上安住的同时，现证了入流果，他见真谛后心想：如果我没有变成这样的身体，我也要在善说之法中出家，为了超越诸河流、为了从诸系缚中完全解脱而精进、修持和努力。之后，刚一生起出家之心，该童子的丑陋便消失不见，变成了美好的容貌，具有殊胜的增上之色。之后，他更加对世尊心生欢喜，从坐垫上起身，袒露一肩，向世尊所在的方向合掌恭敬，向世尊如是禀告道：尊者，如果我能在善说之法中出家和受具足戒，获得比丘之体，我也要在世尊面前修持梵行。之后，世尊。
English
Thereupon, joy arose in his mind, and the Blessed One made the unsightly form disappear. Having shown his natural body, the unsightly boy saw the body of the Blessed One, well adorned and radiant with the thirty-two marks of a great being, like a form of a fire mass, like flames licking butter, like a butter lamp placed in a golden vessel, like a stupa adorned with various precious jewels. He saw the Buddha, the Blessed One, endowed with intelligence, stainless, and perfectly pure. Having seen him, he felt supreme joy. Such is the blissful experience of a sentient being arising from the cause of accumulating virtuous roots upon first seeing the Buddha, that even after practicing calm abiding for twelve years, such a blissful experience would not arise. Having seen him in this way, he became even more delighted with the Blessed One. Having become delighted, he bowed his head at his feet and sat down in one place to listen to the Dharma. Then, having understood his thoughts, predispositions, faculties, consciousness, and nature, the Blessed One taught him the Dharma that suited him. Then, while the unsightly boy was sitting on that very seat, he realized the fruit of stream-entry. Having seen the truth, he thought: "If I had not become like this body, I too would renounce in the well-spoken Dharma and discipline, and I would strive, practice, and endeavor to cross over the rivers and to completely transcend the bonds." Then, as soon as he generated the mind of renunciation, the boy's ugliness disappeared, and he became handsome, endowed with excellent and radiant color. Then, he became even more delighted with the Blessed One, and rising from his seat, he draped his upper robe over one shoulder, bowed with his palms joined towards where the Blessed One was, and said to the Blessed One: "Venerable one, if I am able to renounce and receive full ordination in the well-spoken Dharma and discipline, and obtain the state of a monk, I would also like to practice the pure conduct in the presence of the Blessed One." Then, the Blessed One.
Chinese
以“比丘来”之语令其出家，并使之受具足戒，也为他授了教言。他也以精进、修持和努力，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。那位阿罗汉已脱离三界之贪欲，具有视黄金与瓦砾平等，视天空与手掌无别的心，如旃檀浸泡般清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正知，不顾世间的利养、贪恋和恭敬，成为诸天及近侍等供养、忆念和恭敬称赞之处。之后，比丘们请问佛陀薄伽梵：“尊者，不美者造了什么业，以那业的异熟，生于富裕、多财、受用大的种姓中，并具有十八种不美的特征，因此，父母将他逐出家门。刚一生起出家之心，他的不美便消失了，容貌变得端正，他令薄伽梵欢喜，未令薄伽梵不欢喜，在薄伽梵的教法中出家，舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。”薄伽梵开示说：“比丘们，不美者自己造作和积累了那样的业。 比丘们，过去世时，在一个寂静的村庄里，住着一个吝啬、悭吝、执着财物的居士。一次，他正在家中，在没有佛陀薄伽梵住世的时候，诸位独觉佛出世于世间。一位独觉佛来到那位居士的家中乞食，那位居士供养了他食物，但在供养食物之后，生起了后悔之心，心想：我把这食物给了这个光头沙门，不如给园丁或工人更好。他后悔了，便把食物抢了回来，以身语的丑陋行为加以侮辱，并把他赶出了家门。之后，独觉
English
He ordained him with the words, "Come, Bhikshu," and gave him the complete ordination, and also gave him instructions. He also abandoned all defilements through diligence, practice, and effort, and realized the state of Arhat. That Arhat, having become free from the desires of the three realms, possessed a mind that regarded gold and clods as equal, and the sky and the palm of the hand as indistinguishable, having become as cool as sandalwood steeped in water, having shattered the shell of the egg with wisdom, having obtained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking at worldly gain, attachment, and respect, having become a place where the gods, along with their retinues, worship, remember, and speak with reverence. Then, the monks asked the Buddha Bhagavan, "Venerable one, what deeds did the ugly one commit that, as a result of that deed, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, and possessed eighteen kinds of ugliness, and because of this ugliness, his parents expelled him from his home? As soon as he generated the mind of renunciation, his ugliness disappeared, and his appearance became beautiful, and he pleased the Bhagavan, and did not displease the Bhagavan, and having renounced in the Bhagavan's teachings, he abandoned all defilements, and realized the state of Arhat." The Bhagavan said, "Monks, the ugly one himself did and accumulated such deeds. Monks, in the past, in a secluded village, there lived a miserly, stingy householder who clung to possessions. Once, he was at home, and at a time when the Buddhas Bhagavan were not dwelling in the world, the Pratyekabuddhas appeared in the world. A Pratyekabuddha came to that householder's home for alms, and that householder offered him food, but after offering the food, he felt regret, thinking, 'Instead of giving this food to this bald-headed Shramana, it would have been better to give it to a gardener or a worker.' He regretted it, so he took back the food, insulted him with ugly actions of body and speech, and drove him out of his house. Then, the Pratyekabuddha