Tibetan
རྟེན་ཅིང་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྲམ་ཟེ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཞིག་འོངས་ནས་དྲང་སྲོང་དེའི་གནས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བཏབ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྲམ་ཟེ་དག་གི་གསང་སྔགས་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་སྟེ། སྔ་ནས་འདུག་པའི་དྲང་སྲོང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེའི་རྒྱུས་རིག་ནས་དེ་དག་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་གིས་ཕན་གདགས་པར་བྱ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ང་ནི་གཞན་གྱི་སློབ་མ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོས་ཀྱང་གོས་དང་ཟས་ཀྱིས་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ནི་མི་ནུས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གིས་འདི་བོར་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁ་ཏོན་བསླབ་པའི་ཕྱིར་འདུ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོ་བོར་ཏེ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཅག་བརྟེན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་ཁྱེད་གོས་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྟང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་པར་བོར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་དེ་དག་གོས་དང་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྡུས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེར་ངས་དྲང་སྲོང་དེའི་འཁོར་གྱི་དབྱེན་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ང་ལོ་གྲངས་མང་པོ་དང་། ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དང་ལོ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་བཙོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ང་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ངས་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་མྱོང་ལ། ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་ཡང་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ང་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ།། །། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། ནགས་ཁུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགོན་པ་ནགས་ཁུང་ཞིག་ཡོད་དེ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་བཀོད་མའི་ཆུ་འཁྱིལ་བའི་མཚེའུ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་ལ། མཚེའུ་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རྟེན
Chinese
安住于彼。之后有一天，从南方来了一位婆罗门，带着五百名侍从，在那位仙人的住所附近住了下来。大约五百名婆罗门童子学习婆罗门们的秘密咒语。那位婆罗门精通十八明处。先前住在那里的仙人的婆罗门童子们得知了那位婆罗门的事迹，便去到他那里说道：‘堪布，请您也帮助我们吧。’婆罗门说：‘我该如何帮助你们呢？’婆罗门童子们说：‘请您教我们诵读吧。’婆罗门说：‘我不教别人的学生。’之后，婆罗门童子们心想：‘我们的堪布虽然用衣服和食物来供养我们，却不能教我们诵读。我们不如舍弃他，依靠这位婆罗门，为了学习诵读而聚集。’于是对那位婆罗门说：‘我们舍弃了我们的堪布，只依靠您。’婆罗门说：‘如果那样的话，我将用衣服、食物和诵读来满足你们。’听到这话后，那些婆罗门童子立刻舍弃了那位孤独无助的仙人，转而依靠那位婆罗门。那位婆罗门也用衣服、食物和诵读来接纳了他们。诸比丘，你们怎么想？当时的婆罗门，也就是安住于菩萨行的人，就是我本人。在那里，我因破坏了那位仙人的眷属的业的成熟，在无数年、无数百年、无数亿年中，于众生地狱中被煎熬。之后，我死后转生，无论生于何处，都遭受着与眷属分离的痛苦。直到现在，也因那业的成熟，提婆达多使我与眷属分离。 《业百则》。第十七品。《森林空地》。本师住在舍卫城时，当时有个森林空地寺院。那片森林中，有个天然形成的湖泊，湖里住着大约五百名仙人。
English
They settled and resided there. Then, one day, a Brahmin from the south, accompanied by five hundred attendants, came and established himself near the hermitage of that sage. About five hundred Brahmin youths began to learn the secret mantras of the Brahmins. That Brahmin was one who had mastered the eighteen branches of knowledge. The Brahmin youths of the sage who had been living there before learned of the Brahmin's reputation and went to him, saying, 'O Preceptor, please also benefit us.' The Brahmin said, 'How shall I benefit you?' The Brahmin youths said, 'Please benefit us by teaching us recitation.' The Brahmin said, 'I do not teach another's students.' Then the Brahmin youths thought, 'Our Preceptor provides us with clothes and food, but he cannot teach us recitation. We should abandon him and rely on this Brahmin alone, gathering together for the sake of learning recitation.' Thinking thus, they said to the Brahmin, 'We have abandoned our Preceptor and rely on you alone.' The Brahmin said, 'If that is so, I shall sustain you with clothes, food, and the teaching of recitation.' As soon as they heard this, those Brahmin youths abandoned the sage, who was alone and without companions, and relied on the Brahmin. He also gathered them together with clothes, food, and the teaching of recitation. O monks, what do you think? The Brahmin at that time, who was abiding in the conduct of a Bodhisattva, was none other than myself. There, due to the ripening of the karma of causing dissension among the retinue of that sage, I was cooked in the hells of sentient beings for many years, many hundreds of years, and many hundreds of millions of years. Then, after I died and transmigrated, wherever I was born, I experienced separation from my retinue. Even up to now, due to the ripening of that karma, Devadatta has caused me to be separated from my retinue. The Hundred Karmas. Seventeenth Chapter. Called Forest Hollow. The basis of the story is that the Buddha was dwelling in Shravasti. At that time, there was a monastery called Forest Hollow. In that forest, there was also a naturally formed lake filled with water. In that lake, about five hundred sages resided.
Tibetan
་ཅིང་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་དེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་ལ་རག་པ་དང་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ་སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་ སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ནགས་ཁྲོད་དེར་གཤེགས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་གཡེལ་བ་མང་དུ་ལེན་ཅིང་འཚོ་བ་སྤོང་བ་བཏང་བ་དེ་འདིར་འོངས་ཀྱིས། དེ་འོངས་ཀྱང
Chinese
并且行持苦行，所有那些也全都如同最后有者果实成熟，需要用利剑穿透一样。 佛陀薄伽梵是唯一道路的引导者，在两种知识和智慧上获得自在，精通三种不混杂的忆念近住，以四无畏而无所畏惧，从五趣轮回中解脱，精通六处，以七菩提分作为行境，是八解脱的禅定者，对九次第住的等至入定，具有十力的力量，发出真实狮子大吼者，他们依其法性，白天三个时段，夜晚三个时段，即昼夜六时，以佛眼观察世间：谁衰败，谁兴盛，谁贫困而住，谁变得可怜，谁具有损害，谁贫困、可怜且具有损害，谁趋向恶趣，谁堕入恶趣，谁已堕入恶趣，谁从恶趣中救出后安置于天界、解脱和果位。谁从沉溺于恶行的泥潭中用手拉出，谁从没有七圣财而使之拥有七圣财的自在，谁未生起善根而使之生起，谁已生起善根而使之完全成熟，谁已完全成熟善根而用智慧之剑穿透。心想：要使谁拥有以佛陀出现而庄严的世间及其果实呢？从而进入智慧的观察。 大海是水族们的地方，时节的波浪或许会过去，但对于应调伏的 诸佛子，佛陀不会错过时机。此后，薄伽梵心想，现在是调伏那五百位仙人的时候了，于是从憍萨罗国舍卫城（Sravasti，古印度城市）隐没，前往那片森林。那五百位仙人从远处看见了佛陀薄伽梵。看见后，他们彼此说道：‘喂，那位乔达摩沙门，放纵懈怠，放弃了苦行生活，现在到这里来了。’即使他来了，
English
And practicing asceticism, all of those are just like the last existence person whose fruit ripens, needing to be pierced with a sword. The Buddha Bhagavan is the guide of the one and only path, possessing mastery over the two kinds of knowledge and wisdom, skilled in the three unmixed mindfulnesses, fearless with the four fearlessnesses, liberated from the five realms of existence, skilled in the six sense bases, with the seven branches of enlightenment as the field of activity, a meditator on the eight liberations, entering into the nine successive abidings of meditative absorption, possessing the power of the ten strengths, proclaiming the great roar of a true lion, they, according to their nature, three times during the day and three times during the night, that is, six times day and night, observe the world with the Buddha's eye: who declines, who prospers, who dwells in poverty, who becomes miserable, who possesses harm, who is poor, miserable, and possesses harm, who inclines towards the lower realms, who falls into the lower realms, who has fallen into the lower realms, who having been rescued from the lower realms is placed in the heavens, liberation, and fruition. Who is pulled out by the hand from sinking in the mire of evil deeds, who from not having the seven noble riches is made to possess the dominion of the seven noble riches, who from not having generated roots of virtue is made to generate them, who having generated roots of virtue is made to fully ripen them, who having fully ripened roots of virtue is pierced with the sword of wisdom. Thinking: Who should I make possess the world adorned with the appearance of the Buddha and its fruits? Thus, the observation of wisdom enters. The ocean is the place of aquatic creatures, the waves of time may pass, but for those to be tamed, the sons, the Buddha does not miss the opportunity. Then, the Bhagavan thought, now is the time to tame those five hundred hermits, and from Sravasti (Sravasti, ancient Indian city) in Kosala, he disappeared and went to that forest. Those five hundred hermits saw the Buddha Bhagavan from afar. Having seen him, they said to each other: 'Hey, that Gautama the ascetic, indulging in negligence, having abandoned the ascetic life, is coming here.' Even if he comes,